Жан мен Дин: Америкалық музыкалық дуэттің тарихы

Кіріспе

Америкалық музыкалық дуэт

Ян мен Дин – Уильям Ян Берри (3 сәуір 1941 – 26 наурыз 2004) және Дин Ормсби Торренс (10 наурыз 1940 жылы туған) құрамындағы американдық рок дуэті. 1960 жылдардың басында олар Калифорния дыбысының және Beach Boys танымал еткен вокалды серф музыкасының негізін қалаушылар болды. Олардың ең сәтті әндерінің бірі – 1963 жылғы «Surf City», бұл серф әндерінің бірінші рет #1 орынға ие болуы еді. Олардың басқа да топ 10 хиттері: «Drag City» (1963), «Dead Man's Curve» (1964; 2008 жылы «Грэмми» даңқы залына енгізілді) және «The Little Old Lady (from Pasadena)» (1964). 1972 жылы Торренс психоделикалық рок тобы Pollution-ның 1971 жылғы тұңғыш альбомының обложкасы үшін «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды және Nitty Gritty Dirt Band альбомдары үшін осы номинацияда үш рет ұсынылды. 2013 жылы Торренстің Surf City Allstars тобының «In Concert» CD-сінің дизайны Communicator Awards байқауында «Күміс диплом» иегері аталды.

Ерте өмір

Уильям Ян Берри (3 сәуір 1941 - 26 наурыз 2004), Лос-Анджелесте Клара Лоренц Мустадтың (2 қыркүйек 1919, Берген, Норвегия – 9 шілде 2009, қайтыс болған) және авиациялық инженер Уильям Л. Берридің (7 желтоқсан 1909, Нью-Йорк – 19 желтоқсан 2004, Камарилло, Калифорния) отбасында дүниеге келді. Янның әкесі Говард Хьюз үшін жұмыс істеді. Диан Ормсби Торренс (10 наурыз 1940 жылы туған, 84 жас) Лос-Анджелесте туған, Натали Ормсбидің (10 сәуір 1911 – 10 тамыз 2008) және Морис Диан Торренстің (5 желтоқсан 1907 – 16 қараша 1997) ұлы. Оның әкесі Морис Стэнфорд университетін бітірген және Вилшир мұнай компаниясында сату менеджері болып жұмыс істеді.

1957-1959: құрылуы

Берри мен Торренс екеуі Лос-Анджелестің Вествуд ауданындағы Эмерсон орта мектебінде оқып жүргенде танысты және екеуі де мектептің футбол командасында ойнады. 1957 жылы олар жақын жердегі Университет жоғары мектебінің 1958 жылғы түлектері болды, онда да екеуі футбол командасы, "Уорриорс" құрамында болды. Берри мен Торренстің шкафтары жанында орналасқан еді, ал футбол жаттығуларынан кейін олар душта бірнеше басқа футболшылармен, соның ішінде болашақ актер Джеймс Бролинмен бірге ән шырқауды бастады.

Барондар

Университет орта мектебіндегі дарындылар байқауына қатысу мақсатында Берри мен Торренс "Барондар" деп аталған ду-вуп тобын құруға көмектесті (топтың аты олардың мүше болған орта мектептің Hi Y клубынан алынған), оған Университет орта мектебінің студенттері Уильям "Чак" Стил (жетекші әнші), Арнольд П. "Арни" Гинзбург (19 қараша 1939 жылы туған, 1-ші тенор), Уоллес С. "Уолли" Яги (20 шілде 1940 жылы туған, 2-ші тенор), Джон "Саги" Селигман (2-ші тенор) және Берри (бас), Торренс (фальцетто) кірді. 1958 жылы "Барондар" Университет орта мектебіндегі дарындылар байқауында "Get a Job", "Rock and Roll Is Here to Stay" және "Short Shorts" сияқты сол кездегі танымал әндерді орындап, үлкен сәттілікке жетті. Байқаудан кейін "Барондар" тобының бірнеше мүшесі тарап кетті, қалғаны Берри мен Торренс болды, олар өздері ән жазуға тырысты.

Ян мен Арни

Жергілікті Голливуд бурлеск орындаушысының плакатынан шабыттанғаннан кейін, Вирджиния Ли Хикс, ол кезде 548 S. Main St, Лос-Анджелес мекенжайындағы New Follies Burlesk театрында "Базум қызы" Дженни Ли ретінде өнер көрсетіп жүрген, Гинзбург Берри мен Торренске көрсету үшін "Дженни Ли" атты құрмет әнін жазды. Берри "Aura Lea" әнін Азамат соғысынан бейімдеп, гармонияларын реттеді. Апталап жаттығудан кейін Берри, Гинзбург және Торренс Берридің гаражында демо жазуды жоспарлады, бірақ Торренс АҚШ Армиясының резервіне алынып, Берри мен Гинзбургті Торренссиз "Дженни Ли" әнін жазуға мәжбүр етті. Берридің досы және University High мектебінің студенті Дональд Дж. Алтфельд (1940 жылдың 18 наурызында Лос-Анджелесте туған) "балалардың металл биік орындығында ырғақты соғып" берді. Любин өндірген "Дженни Ли" (Arwin 108), Ginsburg, Berry & Lubin авторлығындағы "Gotta Get a Date" әнімен бірге, күтпеген коммерциялық табысқа ие болды. Берридің өмірбаяуын жазған Марк А. Мурдың айтуынша, "Ән (қосымша вокалдармен, сондай-ақ Ernie Freeman тобы қосылған қосымша аспаптармен) жарқын R&B дыбысына ие болды, болашақ жазбаларда Янның айрықша белгісіне айналған Бомп-Бомп дауыстық ілгегімен". Dot Records компаниясы арқылы таралған "Jennie Lee" сәуірдің ортасында жарық көрді және 1958 жылдың 10 мамырында, ABC-нің Dick Clark Show бағдарламасында пайда болған күні хит-парадтарға енді. "Дженни Ли" 1958 жылдың 21 маусымында Cash Box чартында 3-орынға, R&B чартында 4-орынға және 1958 жылдың 30 маусымында Billboard чартында 8-орынға жетті. Billy Ward and his Dominoes тобының "Jennie Lee" әніне жасаған R&B кавері 1958 жылдың маусымында поп-чартта 55-орынды иеленді, ал 1958 жылы шыққан Moon Mullican (Coral 9 61994) және Bobby Phillips & the Toppers (Tops 45 R422 49) сияқты басқа кавер-версиялары чартқа енуге қол жеткізе алмады. Jan & Arnie 1958 жылдың шілдесінде АҚШ-тың Шығыс жағалауында, Пенсильвания, Массачусетс және Коннектикут штаттарында гастрольдік сапармен болды. Айдың соңында олар "Дик Кларк Шоуында" өнер көрсету үшін Манхэттенге сапар шекті. 1958 жылдың 24 тамызында Jan & Arnie Дик Кларк ұйымдастырған тікелей эфирде Бобби Дарин, the Champs, Sheb Wooley, the Blossoms, the Six Teens, Джерри Уоллес, Джек Джонс, Род МакКюэн және Ernie Freeman оркестрімен бірге Голливуд Боулда өткен алғашқы рок-н-ролл шоуында өнер көрсетті, оны шамамен 12 000 жанкүйер тамашалады. 1958 жылдың 6 қыркүйегінде Jan & Arnie-дің үшінші және соңғы синглы "The Beat That Can't Be Beat", "I Love Linda" (Arwin 113) әнімен бірге, тағы да Берри, Гинзбург және Альтфельд үштігінің туындысы болып табылды. Алайда, таратудың жетіспеуіне байланысты бұл сингл чартқа енуге қол жеткізе алмады. 1958 жылдың 19 қазанында Jan & Arnie "The Beat That Can't Be Beat" әнін CBS-тің Jack Benny Show бағдарламасында орындады. Арни Гинзбург "Арвин" лейблінде "Ритуал" тобымен бір сингл жазды. "Girl in Zanzibar" b/w "Guitarro" синглы 1959 жылдың қаңтарында винилде шығарылды, бұл 1959 жылдың мамырында шыққан Ян мен Диннің "Baby Talk" алғашқы синглына дейін болды. Арниден басқа, синглде Ричард Подолор гитарада, Сэнди Нельсон барабанда, Брюс Джонстон фортепианода, Дейв Шостак саксофонда, Харпер Косби бас гитарада және Майк Дизи гитарада орындады. Сингл жалпы жұртшылыққа шығарылды ма, жоқ па белгісіз, бірақ винилге басылған бірнеше жарнамалық көшірмелері сақталған. Жыл соңында, Торренс Форт-Орда алты айлық қызметін аяқтағаннан кейін, Гинзбург музыка бизнесіне көңілі тоққан. Гинзбург Оңтүстік Калифорния университетінің Архитектура және дизайн мектебіне түсіп, 1966 жылы өнім дизайны саласында бітірді. Бітіргеннен кейін Гинзбург Лос-Анджелестегі бірнеше танымал сәулетшілермен жұмыс істеді, олардың ішінде Чарльз Имс болды, ал 1973 жылдың желтоқсанында ол өзі жасаған үстелге АҚШ патентін алды. 1975 жылы Гинзбург Калифорнияның Санта-Барбара қаласына көшіп, архитектуралық дизайнер болып жұмыс істеді. 1976 жылдың қыркүйегінде Гинзбург пен Майкл У. О'Ниллге портативті ұрыс қақпағы үшін патент берілді.

After being inspired by a poster featuring a local Hollywood burlesque performer, Virginia Lee Hicks, who was then performing as Jennie Lee, the "Bazoom Girl", at the New Follies Burlesk at 548 S. Main St, Los Angeles, Ginsburg wrote a tribute song, "Jennie Lee", that he brought to Berry and Torrence. Berry adapted the Civil War tune "Aura Lea" and arranged the harmonies. After weeks of practice, Berry, Ginsburg, and Torrence planned to make a demo recording in Berry's garage, but Torrence was conscripted into the United States Army Reserve, forcing Berry and Ginsburg to record "Jennie Lee" without Torrence, with Berry's friend and fellow University High student Donald J. Altfeld (born March 18, 1940, in Los Angeles ) "beating out the rhythm on a children's metal high chair". Produced by Lubin, "Jennie Lee" (Arwin 108), backed with "Gotta Get a Date" (credited to Ginsburg, Berry & Lubin), became a surprise commercial success. According to Berry biographer Mark A. Moore, "The song (with backing vocals, plus additional instruments added by the Ernie Freeman combo) had a raucous R&B flavor, with a bouncing bomp bomp vocal hook that would become a signature from Jan on future recordings." Distributed by Dot Records, "Jennie Lee" was released in mid April, entered the charts on May 10, 1958, the same day they appeared on ABC's Dick Clark Show. "Jennie Lee" peaked at No. 3 on the Cash Box charts on June 21, 1958, No. 4 on the R&B charts, and No. 8 on the Billboard charts on June 30, 1958. Billy Ward and his Dominoes's R&B cover of "Jennie Lee" reached No. 55 in the Pop charts in June 1958, while other cover versions including that of Moon Mullican (Coral 9 61994) and Bobby Phillips & the Toppers (Tops 45 R422 49), released in 1958 failed to chart. Jan & Arnie were a featured act on the Summer Dance Party that toured the US East Coast, including Pennsylvania, Massachusetts, and Connecticut in July 1958. By the end of the month, they traveled to Manhattan to appear on The Dick Clark Show. On August 24, 1958, Jan & Arnie played in a live show hosted by Dick Clark that featured Bobby Darin, the Champs, Sheb Wooley, the Blossoms, the Six Teens, Jerry Wallace, Jack Jones, Rod McKuen and the Ernie Freeman Orchestra in front of nearly 12,000 fans at the first rock n roll show ever held at the Hollywood Bowl. By September 6, 1958, Jan & Arnie's third and final single, "The Beat That Can't Be Beat" backed with "I Love Linda" (Arwin 113), again composed by the Berry, Ginsburg, and Altfeld team, was released. However this single failed to chart, due in part to a lack of distribution. On October 19, 1958, Jan & Arnie performed "The Beat That Can't Be Beat" on CBS's Jack Benny Show. Arnie Ginsburg recorded a one off single with a band named the Rituals on the Arwin label. The single, "Girl in Zanzibar" b/w "Guitarro", was released on vinyl in January 1959, preceding Jan and Dean's first single "Baby Talk", released in May 1959. Other than Arnie, the single featured Richard Podolor on guitar, Sandy Nelson on drums, Bruce Johnston on piano, Dave Shostac on sax, Harper Cosby on bass, and Mike Deasy on guitar. It is unclear if the actual single was released for the general public but there are several promotional copies pressed to vinyl in existence. By the end of the year, when Torrence had completed his six month stint at Fort Ord, Ginsburg had become disenchanted with the music business. Ginsburg enrolled in the School of Architecture and Design at the University of Southern California and graduated in the field of product design in 1966. After graduation Ginsburg worked for several noted Los Angeles architects, among them Charles Eames, and in December 1973 he was granted a U. S. patent for a table he designed. Ginsburg moved in 1975 to Santa Barbara, California, where he worked as an architectural designer. In September 1976, Ginsburg and Michael W. O'Neill were granted a patent for a portable batting cage.

1959-62: алғашқы жазбалар

Торренс АҚШ армиясының резервіндегі алты айлық міндетті қызметтен оралғаннан кейін Берри мен Торренс «Джан және Дин» атты музыкалық дуэт құра бастады. Жазушы-продюсерлер Херб Альперт пен Лу Адлердің көмегімен Ян мен Дин «Baby Talk» (1959) әнімен Dore лейблінде 10-шы орынды иеленді (алғашқы шығарылымында қателікпен Ян және Арни деп көрсетілген), содан кейін келесі екі жылда бірнеше хиттер жазды. Жергілікті клубтарда өнер көрсету кезінде олар Beach Boys тобымен танысып, бірге өнер көрсетті және олардың «серфинг дыбысының» тартымдылығын байқады. Осы кезде Берри Ян мен Диннің барлық түпнұсқа әндерін жазуға, аранжировка жасауға және продюсерлік етуге қатысты. Осы уақыт ішінде Берри Ян мен Диннен басқа да әртістер үшін әндер жазды немесе аранжировка жасады, олардың ішінде The Angels («I Adore Him», Top 30), The Gents, The Matadors (Sinners), Pixie (жарық көрмеген), Джилл Гибсон, Шелли Фабарес, Диан Хоули, Rip Chords («Three Window Coupe», Top 30) және Джонни Кроуфорд бар. Сол дәуірдегі көптеген рок-н-ролл топтарынан айырмашылығы, Ян мен Дин музыкаға толық уақытын арнаған жоқ. Ян мен Дин колледж студенттері болды, оқуларын жалғастыра отырып, музыка жазып, өнер көрсетіп, қоғамдық шараларға қатысты. Торренс USC архитектура мектебінде жарнама дизайны мамандығын оқыды, сонымен қатар Phi Sigma Kappa студенттік бауырластығының мүшесі болды. Берри UCLA-да ғылым мен музыка сабақтарын оқыды, Phi Gamma Delta бауырластығына қосылды және 1963 жылы Калифорния медицина колледжіне (қазір UC Irvine медицина мектебі) түсті.

1963-66: ең үздік жылдар

Ян мен Дин 1963 және 1964 жылдары, Брайан Уилсонмен танысқаннан кейін коммерциялық жетістіктерінің шыңына жетті. Дуэт Billboard және Cash Box журналдарының тізімінде он алты топ 40 хитке ие болды, ал сегіз жыл ішінде (1959-1966) жалпы жиырма алты хитке кірді. Берри мен Уилсон Ян мен Дин үшін шамамен ондай хит және альбом тректерін бірлесіп жасады, соның ішінде Ян Берри мен Брайан Уилсонның бірлесіп жазған "Surf City" (#1, 1963). Кейінгі топ-10 хиттеріне "Drag City" (#10, 1964), алдын ала болжамды "Dead Man's Curve" (#8, 1964) және "The Little Old Lady from Pasadena" (#3, 1964) кірді. 1964 жылы, атақ-даңқының ең биік нүктесінде Ян мен Дин Стив Биндер режиссерлік еткен тарихи концерттік фильм – "T.A.M.I. Show" -ды ұйымдастырып, орындады. Фильмде Роллинг Стоунз, Чак Берри, Джерри және Пэйсмейкерлер, Джеймс Браун, Билли Дж. Крамер және Дакотас, Марвин Гэй, Супримз, Лесли Гор, Смоки Робинсон және Мираклз, сондай-ақ Бич Бойз тағы басқалары да өнер көрсетті. Сондай-ақ 1964 жылы дуэт "Columbia Pictures" фильмі "Ride the Wild Surf" үшін тайтл трекін орындады, онда Фабиан Форте, Таб Хантер, Питер Браун, Шелли Фабарес және Барбара Иден ойнады. Ян Берри, Брайан Уилсон және Роджер Кристиан жазған ән ұлттық тізімде топ 20-ға кірді. Екі әртіс фильмде де түсуге тиіс болған, бірақ Фрэнк Синатраның ұрлануын ұйымдастырған Барри Кинанмен достығынан кейін олардың рөлдері қысқартылды. Ян мен Дин екі шығарылмаған телесериал пилотын да түсірді: 1963 жылғы "Surf Scene" және 1966 жылғы "On the Run". Paramount Pictures үшін түсірілген "Easy Come, Easy Go" фильмі 1965 жылдың тамыз айында Калифорния штатының Чатсворт қаласында түсірілім кезінде теміржол апатында Берри, фильмнің режиссері және басқа да топ мүшелері ауыр жарақат алғандықтан тоқтатылды. Серфинг буынан кейін Ян мен Дин 1965 жылы екі топ 30 хитке ие болды: "You Really Know How to Hurt a Guy" 27-ге дейін көтерілді, ал "I Found a Girl" 30-ға жетті – соңғысы "Folk 'n Roll" альбомынан алынған. Осы кезеңде олар сонымен қатар инновациялық комедиялық идеяларды, мысалы, түпнұсқа (шығарылмаған) "Filet of Soul" және "Jan & Dean Meet Batman" сияқты жобаларды зерттеуді бастады. Соңғысының альбомдық мұқабасында Берри "Easy Come, Easy Go" фильмін түсіру кезіндегі апаттың салдарынан аяғы гипстелген күйінде бейнеленген. 1966 жылы Ян Берри Донованның соғысқа қарсы "Universal Soldier" (бұл ән бастапқыда Баффи Сент-Мари жазған) әніне наразылық білдіре отырып, "The Universal Coward" әнін жазды, тіпті Берри әскери қызметке шақырылмаған еді.

Jan and Dean reached their commercial peak in 1963 and 1964, after they met Brian Wilson. The duo scored sixteen Top 40 hits on the Billboard and Cash Box magazine charts, with a total of twenty six chart hits over an eight year period (1959 1966). Berry and Wilson collaborated on roughly a dozen hits and album cuts for Jan and Dean, including "Surf City", co written by Jan Berry and Brian Wilson, (#1, 1963). Subsequent top 10 hits included "Drag City" (#10, 1964), the eerily portentous "Dead Man's Curve" (#8, 1964), and "The Little Old Lady from Pasadena" (#3, 1964). In 1964, at the height of their fame, Jan and Dean hosted and performed at The T. A. M. I. Show, a historic concert film directed by Steve Binder. The film also featured such acts as the Rolling Stones, Chuck Berry, Gerry & the Pacemakers, James Brown, Billy J. Kramer & the Dakotas, Marvin Gaye, the Supremes, Lesley Gore, Smokey Robinson & the Miracles and the Beach Boys. Also in 1964, the duo performed the title track for the Columbia Pictures film Ride the Wild Surf, starring Fabian Forte, Tab Hunter, Peter Brown, Shelley Fabares, and Barbara Eden. The song, penned by Jan Berry, Brian Wilson and Roger Christian, was a Top 20 national hit. The pair were also to have appeared in the film, but their roles were cut following their friendship with Barry Keenan, who had engineered the Frank Sinatra Jr. kidnapping. Jan and Dean also filmed two unreleased television pilots: Surf Scene in 1963 and On the Run in 1966. Their feature film for Paramount Pictures Easy Come, Easy Go was canceled when Berry, as well as the film's director and other crew members, were seriously injured in a railroad accident while shooting the film in Chatsworth, California, in August 1965. After the surfing craze, Jan and Dean scored two Top 30 hits in 1965: "You Really Know How to Hurt a Guy" got up to 27 and "I Found a Girl" got to 30—the latter from the album Folk 'n Roll. During this period, they also began to experiment with cutting edge comedy concepts such as the original (unreleased) Filet of Soul and Jan & Dean Meet Batman. The former's album cover shows Berry with his leg in a cast as a result of the accident while filming Easy Come, Easy Go. In 1966, Jan Berry recorded "The Universal Coward", an angry response to Donovan’s anti war single "Universal Soldier"(originally written by Buffy Sainte Marie) even though Berry never served in the military.

1966-68: Берридің көлік апаты

1966 жылғы 12 сәуірде Берри Уиттер драйвтегі автокөлік апатынан салдарынан ауыр бас жарақатын алды, бұл оқиға Беверли-Хиллстегі Dead Man's Curve-ден шамалы ғана қашықтықта, ән хитке айналғаннан кейін екі жыл өткен соң болды. Ол жұмыс кездесуіне бара жатқанда, Беверли-Хиллстегі Сансет бульварының қиылысынан жақын жерде, Уиттер драйвте тұрған жүк көлігіне өз "Корвет" көлігімен соқтығысты. Берри жеті жыл бойы бірге болған әнші әртіс Джилл Гибсоннан да ажырасып қалды, ол кейіннен Mamas & the Papas тобының мүшесі болды және онымен бірге бірнеше ән жазған еді. Ол екі айдан астам уақыт комада жатты және 16 маусым күні таңертең оянды. Берри миына зақым келді және денесінің бір бөлігі қозғалмай қалды. Оң қолын толық пайдалана алмады, сол қолымен жазуды және қайтадан жүруді үйренуге мәжбүр болды. Берридің болмауы кезінде Торренс J&D Record Co. лейблінде бірнеше сингл шығарды және 1966 жылы "Save for a Rainy Day" атты жаңбыр туралы әндерден тұратын концептуалды альбом жазды. Торренс Берридің інісі Кенмен бірге альбомның мұқабасы үшін суретке түсті. Columbia Records жобадан бір сингл ("Yellow Balloon") шығарды, сондай-ақ әннің авторы Гэри Зекли Yellow Balloon тобымен бірге осы әнді шығарды. Студиядағы жұмысынан басқа, Торренс графикалық дизайнер болды, өзінің Kittyhawk Graphics компаниясын құрды және Гарри Нильсон, Стив Мартин, Nitty Gritty Dirt Band, Деннис Уилсон, Брюс Джонстон, Beach Boys, Диана Росс және The Supremes, Линда Ронштадт, Canned Heat, The Ventures және тағы да басқа музыканттар мен әртістер үшін альбом мұқабаларын және логотиптерді жасады. Торренс (Джин Браунэллмен бірге) 1971 жылы "Жылдың үздік альбом мұқабасы" номинациясында "Pollution by Pollution" альбомы үшін "Грэмми" сыйлығын жеңіп алды. Берри 1967 жылғы сәуірде, апаттан бір жылға жуық уақыт өткен соң студияға оралды. Алан Вольфсонмен бірге жұмыс істеп, ол қайтадан музыка жазуға және өндіруге кірісті. 1967 жылдың желтоқсан айында Ян мен Дин Warner Bros. Records компаниясымен келісімшартқа қол қойды. Warner "Jan and Dean" атымен үш сингл шығарды, бірақ 1968 жылы Берри Warner Bros. үшін өндірген психоделикалық "Carnival of Sound" альбомы 2010 жылдың ақпанына дейін жарық көрмеді, содан кейін Rhino Records-тың "Handmade" лейблі "Carnival" үшін жазылған барлық тректердің CD және винил жинақтарын, сондай-ақ жобадан алынған әртүрлі үзінділер мен ремикстерді шығарды.

On April 12, 1966, Berry received severe head injuries in an automobile accident on Whittier Drive, just a short distance from Dead Man's Curve in Beverly Hills, California, two years after the song had become a hit. He was en route to a business meeting when he crashed his Corvette into a parked truck on Whittier Drive, near the intersection of Sunset Boulevard, in Beverly Hills. Berry also had separated from his girlfriend of seven years, singer artist Jill Gibson, later a member of the Mamas & the Papas for a short time, who also had co written several songs with him. He was in a coma for more than two months before finally awakening on the morning of June 16. Berry recovered from brain damage and partial paralysis. He had limited use of his right arm, and had to learn to write with his left hand as well as learning to walk again. In Berry's absence, Torrence released several singles on the J&D Record Co. label and recorded Save for a Rainy Day in 1966, a concept album featuring all rain themed songs. Torrence posed with Berry's brother Ken for the album cover photos. Columbia Records released one single from the project ("Yellow Balloon") as did the song's writer, Gary Zekley, with the group the Yellow Balloon. Besides his studio work, Torrence became a graphic artist, starting his own company, Kittyhawk Graphics, and designing and creating album covers and logos for other musicians and recording artists, including Harry Nilsson, Steve Martin, the Nitty Gritty Dirt Band, Dennis Wilson, Bruce Johnston, the Beach Boys, Diana Ross and the Supremes, Linda Ronstadt, Canned Heat, the Ventures and many others. Torrence (with Gene Brownell) won a Grammy Award for "Album Cover of the Year" in 1971, for the album Pollution by Pollution on Prophesy Records. Berry returned to the studio in April 1967, almost one year to the day after his accident. Working with Alan Wolfson, he began writing and producing music again. In December 1967, Jan and Dean signed an agreement with Warner Bros. Records. Warner issued three singles under the name "Jan and Dean", but a 1968 Berry produced album for Warner Bros., the psychedelic Carnival of Sound, remained unreleased until February 2010, when Rhino Records' "Handmade" label put out CD and vinyl compilations of all tracks recorded for Carnival, along with various outtakes and remixes from the project.

Кейінгі жылдар

1971 жылы Ян мен Дин “Jan & Dean Anthology Album” альбомын “United Artists Records” лейблімен шығарды. Альбомға олардың көптеген танымал хиттері енді, 1958 жылғы “Дженни Ли” әнімен басталып, 1968 жылғы “Көкөністер” әнімен аяқталды. Берри 1970-ші жылдардың басында қайта ән айта бастады, “Aloha” тобымен гастрольдік сапарлар жасады, ал Дин “Papa Doo Run Run” деп аталатын топпен өнер көрсете бастады. 1973 жылдың 26 тамызында Торренс Голливуд Палладиумда Джим Пьютердің “Surfer’s Stomp” концертінің бір бөлігі ретінде өнер көрсетуге жоспарланған. Торренс жақында Брюс Джонстонның (Beach Boys тобынан) және продюсер Терри Мелчердің жаңа вокалдық бөліктерімен “Jan & Dean” әндерін “The Legendary Masked Surfers” атты есіммен шығарды. Торренс Берримен бірге сахнада алдын ала жазылған трекке ерінбей ән салуға келісті. Екеуі де көрермендердің бұл жазба екенін білетінін күтті және осыны өнер көрсету кезінде әжуалауға шешім қабылдады. Сол түні олар әзілдесіп, музыка жалғасқанда сахнада ерінбей ән салуді тоқтатты, бірақ көрермендер ашуланып, ысқырықтап бастады. Берридің апатынан кейін дуэттің алғашқы тікелей концерті 1976 жылдың 5 маусымында Солтүстік Голливудтағы Паломино түнгі клубында, апаттан он жыл өткен соң, Disneyland-тың тұрақты қонақтары – Papa Doo Run Run тобының шақыруымен өтті. Олардың алғашқы көп әндік концерті Ян мен Дин ретінде 1978 жылы Нью-Йорктегі Палладиумда Мюррей К Бруклин Фокс концертінің бір бөлігі ретінде өтті. Осыдан кейін Шығыс жағалауындағы бірнеше концерттер өтті, онда олардың ұзақ жылдар бойы достары – Beach Boys тобы қонақ ретінде болды. 1980 жылға дейін J & D тобының төрт жалпыұлттық гастрольдік сапары өтті. Берри 1966 жылғы апаттың салдарынан жартылай сал болып, сөйлеу қабілеті бұзылған күйде болды. Дуэт 1974 жылы Пол Моранцтың “Road Back from Deadman’s Curve” мақаласы Rolling Stone журналында жарияланғаннан кейін қайта жанданды. Ол екі әншімен, олардың отбасыларымен, дәрігерлерімен және серіктестерімен көп уақыт өткізгеннен кейін мақаланы жазды. Моранц алдымен бұл әңгімені Playboy журналына ұсынды, ол оны Rolling Stone журналына ұсынды. Содан кейін ол өзінің әңгімесінен фильм сценарийін жазып, CBS телеарнасына сатты. 1978 жылдың 3 ақпанында CBS телеарнасы дуэт туралы “Deadman’s Curve” телефильмін көрсетті. Биографиялық фильмде Ричард Хэтч Жан Берри рөлін, ал Брюс Дэвисон Дин Торренс рөлін сомдады, Дик Кларк, Вольфман Джек, Beach Boys тобынан Майк Лав және Брюс Джонстон (сол кезде Beach Boys тобынан уақытша шығып қалған), сондай-ақ Берридің өзі эпизодтық рөлдерде ойнады. Фильмнің соңында оны көрермендердің арасында отырған күйінде, сахнада “өзінің” (Ричард Хэтч) өнер көрсетіп жатқанын көруге болады. Ян мен Диннің тобының рөлін Papa Doo Run Run ойнады, оның құрамында Марк Уорд пен Джим Армстронг болды, олар кейін Ян мен Дин және Bel Air Bandits тобын құрды. Джонстон мен Берри бір-бірін орта мектептен бері таниды және Берридің Бель-Эйрдегі гаражында бірге музыка ойнаған, Jan and Dean немесе Beach Boys тобы құрылмас бұрын. Фильмнің жарық көргеннен кейін дуэт сол жылы ресми қайта оралуға қадам жасады, соның ішінде Beach Boys тобымен гастрольдік сапарлар жасады және Купертино орта мектебінде Papa Doo Run Run тобымен бірге өнер көрсетті. Нидерландыда 1979 жылдың тамызында Вероника телеарнасының көрсеткен фильмінен кейін “Surf City” және “Deadman’s Curve” әндерінің қайта жазылған нұсқасы екі жақты A-жақты сингл ретінде үлкен хитке айналды, ал “The Little Old Lady From Pasadena” әні бар алтын эскиз пластинкасы төмен орынға ие болды. 1980-ші жылдардың басында Papa Doo Run Run басқа өнер көрсету және жазба іс-шараларын зерттеу үшін кетті. Берри есірткіге тәуелділігімен күресті. 1979 жылы Берри Гавайиден келген тағы бір солист Рэнди Раффпен 100-ден астам Ян мен Дин әндерін орындады. Торренс сонымен қатар Beach Boys тобының Майк Лавпен бірге “Mike & Dean” ретінде қысқа уақытқа гастрольдік сапар жасады. Кейін екеуі қайтадан бірікті. Олардың мансабының “II фазасында” Торренс гастрольдік операцияны басқарды. Ян мен Дин 1980-ші, 1990-шы жылдары және жаңа мыңжылдықта өздерімен бірге гастрольдік сапарларын жалғастырды, 1960-шы жылдарға деген ностальгия оларға Солтүстік Америкадағы ескі әндерді орындау арқылы дайын аудиторияны қамтамасыз етті. Sundazed Records 1996 жылы Торренстің “Save for a Rainy Day” альбомын CD және винил форматтарында, сондай-ақ коллекционерлік винил 45 айналымдық серіктес EP, “Sounds For A Rainy Day” альбомының тректерінің төрт инструменталды нұсқасын шығарды. 1970-ші жылдар мен 2000-шы жылдардың басында Торренс классикалық Ян мен Дин және Beach Boys хиттерін қайта жазды. 1982 жылы Rhino Records “One Summer Night / Live” атты қос альбом шығарды. Торренс 1985 жылы Jan & Dean тобының 25 жылдығына арналған Майк Лавтың көмегімен “Silver Summer” альбомын шығарды. “Silver Summer” ресми түрде Jan & Dean альбомы ретінде шығарылды, бірақ Берриге продюсер және әнші ретінде жалған есім берілді; Берри альбомға ешқандай үлес қоспады. Торренс 1986 жылы J&D Records лейблінде шығарылған “Port to Paradise” альбомында Берримен бірге қатысты. 1997 жылы, көп жылдық қажырлы еңбектен кейін, Берри “Second Wave” атты жеке альбомын One Way Records лейблінде шығарды. 2002 жылдың 11 маусымында Торренс “Anthology: Legendary Masked Surfer Unmasked” атты жеке альбомын шығарды. 1991 жылдың 31 тамызында Берри Лас-Вегас, Невададағы Stardust Convention Centre-де Гертти Филиптиң әйелі болды. Торренс үйлену тойында Берридің куәгері болды.

In 1971, Jan and Dean released the album Jan & Dean Anthology Album under the label United Artists Records. The album included many of their top hits, starting with 1958's "Jennie Lee" and ending with 1968's "Vegetables". Berry began to sing again in the early 1970s, touring with his Aloha band, while Dean began performing with a band called Papa Doo Run Run. On August 26, 1973, Torrence was scheduled to appear at the Hollywood Palladium as part of Jim Pewter's "Surfer's Stomp" reunion. Torrence had recently released some Jan & Dean songs with new vocal parts by Bruce Johnston (of the Beach Boys) and producer Terry Melcher under the moniker the Legendary Masked Surfers. Torrence arranged with Berry to join him lip syncing on stage to a pre recorded track. The two anticipated that the audience would know it was a tape recording, and they decided to make light of it during the performance. That night, they joked around and stopped lip syncing on stage while the music continued, but the audience became angry and started booing. The duo's first live performance after Berry's accident occurred at the Palomino Nightclub in North Hollywood on June 5, 1976, ten years after the accident, as guests of Disneyland regulars Papa Doo Run Run. Their first actual multi song concert billed as Jan and Dean took place in 1978 in New York City at the Palladium as part of the Murray the K Brooklyn Fox Reunion Show. This was followed by a handful of East Coast shows as guests of their longtime friends the Beach Boys. Four nationwide J & D headlining tours followed through 1980. Berry was still suffering the effects of his 1966 accident, with partial paralysis and aphasia. The duo experienced a resurgence after Paul Morantz's "Road back from Deadman's Curve" article appeared in Rolling Stone in 1974, writing the piece after spending extensive time with the two singers, their families, doctors and associates. Morantz first submitted the story to Playboy, who recommended it to Rolling Stone. He then wrote a film treatment from his story which was purchased by CBS. On February 3, 1978, CBS aired a made for TV film about the duo titled Deadman's Curve. The biopic starred Richard Hatch as Jan Berry and Bruce Davison as Dean Torrence, with cameo appearances by Dick Clark, Wolfman Jack, Mike Love of the Beach Boys, and Bruce Johnston (who at that time was temporarily out of the Beach Boys), as well as Berry himself. Near the end of the film he can be seen sitting in the audience, watching "himself" (Richard Hatch) perform onstage. The part of Jan and Dean's band was played by Papa Doo Run Run, which included Mark Ward and Jim Armstrong, who went on to form Jan and Dean and the Bel Air Bandits. Johnston and Berry had known each other since high school, and had played music together in Berry's garage in Bel Air — long before Jan and Dean or the Beach Boys were formed. Following the release of the film, the duo made steps toward an official comeback that year, including touring with the Beach Boys, and performing with Papa Doo Run Run at Cupertino High School. In the Netherlands the showing on television of the movie by Veronica in August 1979 earned them a huge hit record of the re recorded "Surf City" and "Deadman's Curve" songs as a double A sided single record release, and a golden oldies record having "The Little Old Lady From Pasadena" as its flip side reached a lower position in the charts. In the early 1980s, Papa Doo Run Run left to explore other performance and recording ventures. Berry struggled to overcome drug addiction. In 1979, Berry had performed over 100 concerts of Jan and Dean songs with another front man from Hawaii, Randy Ruff. Torrence also toured briefly as "Mike & Dean", with Mike Love of the Beach Boys. Later, the duo reunited for good. In "Phase II" of their career, Torrence led the touring operation. Jan and Dean continued to tour on their own throughout the 1980s, the 1990s, and into the new millennium – with 1960s nostalgia providing them with a ready audience, headlining oldies shows throughout North America. Sundazed Records reissued Torrence's Save for a Rainy Day in 1996 in CD and vinyl formats, as well as the collector's vinyl 45 rpm companion EP, "Sounds For A Rainy Day", featuring four instrumental versions of the album's tracks. Between the 1970s and the early 2000s, Torrence issued a number of re recordings of classic Jan and Dean and Beach Boys hits. A double album titled One Summer Night / Live was issued by Rhino Records in 1982. Torrence released the album Silver Summer with the help of Mike Love in 1985 for Jan & Dean's 25th anniversary. Silver Summer was officially released as a Jan & Dean album, but falsely gives credit to Berry as co producer and singer; Berry did not contribute to the album. Torrence participated with Berry on Port to Paradise, released as a cassette on the J&D Records label in 1986. In 1997, after many years of hard work, Berry released a solo album called Second Wave on One Way Records. June 11, 2002, Torrence released a solo album titled Anthology: Legendary Masked Surfer Unmasked. On August 31, 1991, Berry married Gertie Filip at the Stardust Convention Centre in Las Vegas, Nevada. Torrence was Berry's best man at the wedding.

Берридің өлімі

Берри 2004 жылғы 26 наурызда ұстама салдарынан қайтыс болды. Ол мүше доноры болған, денесі кремацияланды. 18 сәуірде Калифорния штатының Батыс Голливудтағы Сансет Стриптегі Рокси театрында Берридің естелігіне арналған "Өмірді тойлау" шарасы өтті. Іс-шараға Торренс, Лу Адлер, Джилл Гибсон, Нэнси Синатра, сондай-ақ көптеген туыстар, достар мен Ян мен Дин және Бич Бойзбен байланысты музыканттар, тіпті Papa Doo Run Run тобының алғашқы мүшелері қатысты. 2010 жылдың ақпан айында Ян мен Диннің "Carnival of Sound" альбомы Rhino Handmade лейблінде жарық көрді. Альбомның обложкасын Торренс жасады. CD-мен бірге 10 тректен тұратын LP-сі бар, одан 1500 дана ғана шығарылды. Альбом 2010 жылдың сәуірінде Еуропада АҚШ-тағы түпнұсқасымен бірдей күйінде жарияланды. 2012 жылы Торренс 1978 жылғы "Deadman's Curve" фильмінде оны сомдаған Брюс Дэвисонмен қайта қосылып, Bamboo Trading Company тобымен бірге "From Kitty Hawk To Surf City" альбомында өнер көрсетті. Олар "Shrewd Awakening" және "Tonga Hut" әндерін орындады, соңғысы 1959 жылғы "The Killer Shrews" фильмінің жалғасы болған "Return of the Killer Shrews" фильмінде де пайда болды, сондай-ақ "Tweet (Don't Talk Anymore)", "Drinkin' In the Sunshine" және "Star Of The Beach" әндері де орындалды. Альбомда Диннің екі қызы – Джиллиан және Кэти Торренс та қатысты. Торренс пен оның екі қызы "Shrewd Awakening" әніне түсірілген бейнеклипте ойнады. Берридің қайтысынан кейін Торренс Surf City All Stars тобымен ара-тура гастрольдік сапарларға шықты. Ол Калифорния штатының Хантингтон-Бич қаласының ресми өкілі болып жұмыс істейді, ол өз күш-жігерінің арқасында "Surf City USA" деп бүкіл елге танылды. Торренстің веб-сайтында сирек кездесетін суреттер, Ян мен Диннің толық дискографиясы, өмірбаяны және оның мансабының кезеңдері туралы мәліметтер бар. Қазіргі уақытта ол әйелі мен екі қызымен бірге Калифорния штатының Хантингтон-Бич қаласында тұрады.

Мұра

1964 жылы Ян мен Динге кең таралған кинофильмге өңделген алғашқы көп актілі рок-н-ролл шоуын жүргізуге келісім берілді. «T.A.M.I. Show» 1964 жылы шыққанда, мәні бойынша алғашқы рок-видеолардың біріне айналды. «Electronovision» деп аталатын жоғары ажыратымдылықтағы бейнежазба процесі (телевизиядан тікелей 35 мм кинолентаға кинескоп ретінде көшірілді), жаңа дыбыс жазу техникалары және керемет актерлік құрамының арқасында «T.A.M.I. Show» барлық келесі музыкалық фильмдер мен бейнежазбалар үшін стандартты белгіледі, соның ішінде 17 жыл өткен соң MTV көрсеткен көптеген алғашқы бейнелерді де қамтыды. «T.A.M.I. Show»-дың революциялық техникалық жетістіктері және орындаушылар тізімі (соның ішінде көптеген сыншылар мансабының ең жақсысы деп атаған Джеймс Брауннің өнері) Ян мен Дин үшін маңызды сәт болды, өйткені олар шоудың жүргізушілері және басты орындаушылардың бірі болды. 1960 жылдардың ортасындағы музыканың басты тұлғаларының біріне айналған Ян мен Дин, екі жылдан кейін Берридің автокөлік апатына дейін «T.A.M.I. Show» арқылы танымал болды. Рок сыншысы Дэйв Марштің сөзіне қарағанда, панк-роктың көзқарасы мен имиджін Ян мен Диннен табуға болады. Брайан Уилсон Берридің өзінің өсуіне тікелей әсер еткенін айтты. Ян мен Диннің жанкүйері және тарихшысы Дэвид Бирдтің «Jan & Dean, the Complete Liberty Singles» жинағы үшін берген сұхбатында Дин Торренс дуэттің Рок-н-ролл Даңқы залына енуі керек деп ойлағанын айтты: «Бізде хиттер мен музыкалық жобалардың санын салыстыру үшін есеп тақтасы бар. Біз ондағы адамдардың 75 пайызынан озып кеттік. Басқа не керек? Менің ойымша, музыка индустриясына келгенде біз өте бейшара болдық. Олар бізге әрқашан қарсы болды. Мен осыған келісемін». Ян мен Дин 1996 жылдың 12 сәуірінде, Джен Берридің қазалы жол апатынан тура 30 жыл өткен соң, Голливудтың Даңқ аллеясына енгізілді. 2023 жылдың 28 қаңтарында Ян мен Дин Калифорния Музыка Даңқы залына қабылданды. The Who тобы 1966 жылы Ұлыбританияда шыққан «Ready Steady Who» EP-сінде Ян мен Диннің «Bucket T» әнін орындады, бұл топтың серфинг жанкүйері Кит Мунның жетекші вокалды орындаған сирек әндерінің бірі болды. Альтернативті рок тобы Red Hot Chili Peppers өздерінің «I'm with You» альбомындағы «Did I Let You Know» әнінде осы дуэтті атады.

In 1964, Jan and Dean were signed to host what became the first multi act rock and roll show that was edited into a motion picture designed for wide distribution. The T. A. M. I. Show became a seminal and original production – in essence one of the first rock videos – on its release in 1964. Using a high resolution videotape process called Electronovision (transferred from television directly onto 35mm motion picture stock as a kinescope), new sound recording techniques and having a remarkable cast, The T. A. M. I. Show set the standard for all succeeding music film and video work, including many of the early videos shown by MTV 17 years later. The revolutionary technical achievements of The T. A. M. I. Show and the list of performers (including a performance by James Brown that many critics have called the best of his career) marked a high point for Jan and Dean, as they were the hosts and one of the main featured acts as well. They became one of the main faces of mid 1960s music, until Berry's auto accident two years later, through their T. A. M. I. Show appearance. According to rock critic Dave Marsh, the attitude and public persona of punk rock can be traced to Jan and Dean. Brian Wilson has cited Berry as having a direct impact on his own growth as a record producer. In an interview conducted by Jan and Dean fan and historian David Beard for the Collectors' Choice release, Jan & Dean, the Complete Liberty Singles, Dean Torrence stated that he felt the duo should be in the Rock & Roll Hall of Fame: "We have the scoreboard if you just want to compare number of hits and musical projects done. We beat 75 percent of the people in there. So what else is it? I've got to think that we were pretty irreverent when it came to the music industry. They kind of always held that against us. That's okay with me." Jan and Dean were inducted into the Hollywood Rock Walk of Fame on April 12, 1996, exactly 30 years after Jan Berry had his near fatal car accident. On January 28, 2023, Jan and Dean were inducted into the California Music Hall Of Fame. The Who covered Jan and Dean's "Bucket T" on their UK EP Ready Steady Who from 1966, one of only a few songs the group performed where surf fan Keith Moon provided the lead vocals. Alternative rock group the Red Hot Chili Peppers referenced the duo in their song "Did I Let You Know", on the album I'm with You.