Кіріспе

Оксфорд университетінің құрамындағы оқу орны – Оксфорд университетінің төрт тұрақты жеке залының бірі. Католик залы, Иса қоғамымен басқарылады және Оксфордтың Сент-Джон колледжінің мүшесі болған, шейіт Эдмунд Кампионның есімімен аталады. Зал Бривер көшесінде, Христос шіркеуі мен Пемброк колледжі арасында орналасқан. Ғимараттар, сондай-ақ көптеген жиһаз бен жабдықтар Сэр Эдвин Лютенс тарапынан жобаланған, бұл оның Оксфордтағы жалғыз құрылыстары. Залда 600 жылдық діни өнердің мол жинағы бар; бұл туындылар негізінен 1930 жылдары әйгілі Мартин Д’Арси жинаған.

Шығу тегі

Campion Hall-дың тарихы 1896 жылдың 9 қыркүйегінде Ричард Кларк деген, бұрын Оксфордтың Сент-Джон колледжінің мүшесі болған, Кларк залы деп аталатын жеке зал ашқаннан бастау алды. Ол Лондондағы Ферма-стриттегі Таза ұғым шіркеуінің басшылары тарапынан Оксфордтағы Сент-Алойзиус шіркеуіне иезуит студенттері үшін зал құру мақсатымен жіберілді. Ол Оксфордтың 40 St Giles мекенжайындағы шағын үйді іске қосты және залдың алғашқы жетекшісі болды. 1896 жылдың 10 қыркүйегінде зал алғашқы төрт студентін қабылдады. Бұл зал иезуиттерге Оксфорд университетінің дипломдарын алуға мүмкіндік берді. Алғашқыда жалға алынған үй тым кішкентай болғандықтан, 15 айдан кейін зал 11 St Giles мекенжайындағы Миддлтон залына көшірілді, ол 1936 жылға дейін Иса қоғамына жалға берілді.

Папаның залы

1900 жылы Фр. Кларк Йорк қаласында күрт қайтыс болды, оның қайтысымен залдың өмір сүруі тоқтады. Сол жылы зал Фр. О'Фаллон Папа басшылығымен Папа залы ретінде қайта ашылды, ол 1915 жылға дейін басшы болып қызмет етті. 1902 жылы ол 14 және 15 Сент-Джайлс үйлерін сатып алды, ал 1903 жылы 13 Сент-Джайлс үйі де сатып алынды.

Кэмпион залы

О'Фаллон Поптың орнын отец Чарльз Плэтер басқарды және зал тағы да атын өзгертті, бұл жолы Плэтер залы деп аталды. Кейін ол Сент-Джон колледжінің мүшесі болған ағылшын иезуиті және шейіт Сент-Эдмунд Кампионның құрметіне Кампион залы деп өзгертілді. Оксфорд университетінде студенттерді қабылдау үшін тұрақты жеке залдар (PPH) құрылды, оларның мақсаты пайда табу емес еді. Campion Hall-дан басқа, алғашқы тұрақты жеке залдар 1918 жылдан St Benet's Hall және 1929 жылдан 1947 жылға дейін St Peter's Hall болды. Тұрақты жеке залдар колледж мүшелерімен бірдей құқықтарға ие. 1921 жылы отец Плэтер қайтыс болды, ал Генри Кин 1926 жылы зейнетке шыққанға дейін ұстаз болып тағайындалды. Оның орнын 1933 жылға дейін ұстаздық қызметін атқарған Эрнест Г. Виньо басты. Сол кезде Гильз аймағында жаңа зал салу жоспарланған болатын. Оның орнын 1945 жылға дейін отец Мартин Д'Арси басқарды.

Брюер көшесіне көшу

1933 жылы әке Д'Арси шебер болғанда, Сент-Джайлс мүлігінің жалға алу мерзіміне үш жыл қалғандықтан, 1935 жылы Сент-Джайлсте салу жобасы тоқтатылып, Брюер көшесінде жаңа орын табылды. Сент-Джайлстегі мүлік кейіннен Сент-Джон колледжіне сатылды. Брюер көшесі, сондай-ақ "Слейинг-лейн" деп те аталады, орта ғасырларда сыра қайнатушылар мен қасапшылармен толы болған. Оксфордта сыра қайнатудың ұзақ тарихы бар. Бірнеше колледждерде жеке сыра қайнату орындары болған, соның ішінде Брасеноз колледжі 1889 жылға дейін сақталған. 16 ғасырда қалада сыра қайнату және малтоз жасау ең танымал кәсіптер болды. 1874 жылы Оксфордта тоғыз сыра зауыты және Оксфордқа сырттан сыра жеткізетін 13 сыра өндірушінің агенттері болды, Брюер көшесі де осыдан тыс қалмады. Брюер көшесінде Кэмпион Холл екі ғимарат сатып алды: біреуі – бұрын Hall's Brewery-ге тиесілі болған, "Миклем Холл" деп белгілі үлкен және көне қонақ үй. Ол Миклемге (1820–1870) тиесілі болған сыра қайнатушыға қарасты. Екінші ғимарат – бұрын Оксфорд трамвайларын тартқан жылқыларға арналған сарай болған гараж. Гараж, Миклем Холлдың бір бөлігі бұзылып, қалғандары жаңа ғимаратқа енгізілді. Жаңа ғимаратты сэр Эдвин Лютенс жобалап, 1936 жылы аяқтады. Ғимарат 1936 жылдың маусым айында Лондондағы испан елшісі Альба герцогы, Бомбейдің бұрынғы архиепископы Альбан Гудиер S.J. және Оксфорд пен Асквиттің 2-графы Джулиан Асквит қатысуымен ашылды. Ғимарат 1954 жылы II дәрежелі* мәдени ескерткіш деп жарияланды. Бұл Лютенс Оксфордта жобалаған жалғыз ғимарат, алайда 1928 жылы ол жақын жердегі Христос шіркеуінің Том Квадтағы фонтанының жобасын жасаған. Лютенстің сыртқы стилі 17 ғасырғы Котсуолд сәулетімен салыстырылады. Капеллада жартылай дөңгелек апсида және кардиналдың бас киіміндегі шашақтарға ұқсас қызыл шашақтары бар шамдармен жабдықталған. Ол сол жерде архитектуралық Дели ордерін ойлап тапты, бағаналардың капительдерінен кішкентай қоңыраулар ілінген, кейіннен бұл элементті Кэмпион Холлдың дизайнында, соның ішінде капелладағы балдахинді қолдаушы бағаналарда пайдаланды.

Жоғалған Микеланджело

2011 жылы Кампион залының дәлізінде ілінген "Исаның айқышқа шегеленуі" картинасы 100 миллион фунт стерлингке бағаланатын, ұзақ жылдар бойы іздестірілген Микеланджелоның шедеврі деп есептелді. Суретті әйгілі Мартин Д’Арси 1930 жылдары Sotheby’s аукционында Кампион залының жетекшісі болған кезінде сатып алған. Кейбір сарапшылар бұл картина Микеланджелоның көру қабілеті нашарлаған өмірінің соңында салынған болуы мүмкін, сондықтан оны Марчелло Венести салған болуы ықтимал деп санайды. Картина Кампион залындағы орнынан алынып, Ашмолеан мұражайына жіберілді, қазір мұражайда көрмеге қойылған.

Жол

The Way – рухани журнал, ол әр тоқсан сайын халықаралық оқырмандарға қазіргі заманғы христиандық рухани тақырыптар бойынша редакциялық кеңес арқылы мақалалар жариялайды және Campion Hall-да орналасқан. Ол 1961 жылы редакторы Джеймс Уолшпен құрылды. Оған Уильям Йеманс, Денис Кричли Салмонсон және "The Month" журналын да бас редактор етіп тұрған Филип Караман қосылды. Бастапқыда ол Хейтроп паркінде орналасқан. 1970 жылдың қыркүйегінде ол Бомонт колледжіне көшірілді, ал Майкл Айвенс штатқа қосылды. 1972 жылдың мамырында ол Батыс Хэмпстедтегі Саутвелл үйіне көшірілді. 1978 жылы ол тағы көшіп, бұл жолы 1978 жылы Остерлидегі Кэмпион Хаусқа орналасты. 1980 жылдардың басында ол Лондондағы Хейтроп колледжінің жаңа орнына, ондағы Рухани институттың құрамына көшірілді. Джеймс Уолш редакторлық қызметтен бас тартып, Филип Шелдрейк, Дэвид Лонсдейл және кейін Лавиния Бёрн редакторлар болды. 1992 жылы Жакелин Хокинс редакторлыққа тағайындалды. 2001 жылы ол Campion Hall-ға көшірілді, екі жылдан кейін Филип Энден мен Элизабет Лок редакторлар болды. Журнал қайта жаңартылып, жылдық қосымшаны шығару тоқтатылды. 2008 жылы Филип Эндеанның орнын Пол Николсон басты.

Лаудато Си' ғылыми-зерттеу институты

Лаудато Си ғылыми-зерттеу институты да Кампион Холлда орналасқан болатын. Ол 2018 жылы құрылды және Папа Францисктің энцикликасымен аталды. Институтты қазіргі директоры Селия Дина Драммонд әлемдегі экологиялық мәселелерді зерттеу үшін, көп салалы ғылыми жұмыстар жүргізу мақсатында құрды. Селия Дина Драммонд сонымен қатар "Философия, теология және ғылымдар" халықаралық журналын басқарады. Институт Лондон иезуит орталығында теология, экология және этика салаларындағы магистрлік бағдарламамен байланыста. Қазіргі таңда институт әлемдік ғылыми ынтымақтастықты дамыту үшін Лаудато Си зерттеу желісін құру жұмыстарын жүргізуде. 2020 жылдың 21 ақпанында Оксфордтағы Альбион Хаустағы жаңа кеңсесін Кампион Холлдың басшысы Николас Остин ресми түрде ашты.

Шеберлер

Әкесі Ричард Кларк (1896–1900)
Әкесі О'Фаллон Поп (1900–1915)
Әкесі Чарльз Плэтер (1915–1921)
Әкесі Генри Кин (1921–1926)
Әкесі Эрнест Г. Виньё (1926–1933)
Әкесі Мартин Д'Арси (1933–1945)
Әкесі Томас Корбишли (1945–1958)
Әкесі Энтони Дойл (1958–1962)
Әкесі Дерек Ханшелл (1962–1965)

Әкесі Эдвард Ярнольд (1965–1972)
Әкесі Бенджамин Винтерборн (1972–1978)
Әкесі Пол Эдвардс (1978–1985)
Әкесі Питер Хакетт (1985–1989)
Қасиетті доктор Джозеф Мунитиз (1989–1998)
Қасиетті доктор Джерард Дж. Хьюз (1998–2006)
Қасиетті доктор Питер Л'Эстранж (2006–2008)
Әкесі Брендан Каллахан (2008–2013)
Қасиетті доктор Джеймс Ханви (2013–2018)
Қасиетті доктор Николас Остин (2018 – қазіргі кезде)