Массачусетс тарихына шолу

Массачусетс тарихы: 17 ғасырда ағылшын отарлау, Массачусетс тайпасы, пилгримдер мен пуритан көші-қоны, жаңа Англияның негізі.

44 мин оқу

100%

Дереккөз: History of Massachusetts — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Массачусетс тарихына шолу

Қазіргі Массачусетс аймағы 17 ғасырдың басында ағылшын қоныс жайлаушыларымен отарланды, ал 18 ғасырда Массачусетс штаты болды. Оған дейін, бұл жерде әртүрлі американдық тайпалар тұрған. Массачусетс штатының аты қазіргі Бостон аймағын мекендеген Массачусетт тайпасының құрметіне берілген. 1620 жылы «Мейфлауэр» кемесімен келген паломниктер Плимут колониясында алғашқы тұрақты елді мекенді құрды, бұл үрдіс болғанымен, іріктемеуге жетпеді. 1630 жылы Массачусетс шығанағының колониясын құрумен пуритандықтардың кең көлемдегі қоныс аударуы басталды, бұл Жаңа Англияның басқа колонияларының құрылуына әкелді. Колония өскен сайын, кәсіпкерлер Батыс Үндістан мен Еуропаға кемелерін жіберіп, кең ауқымды сауда-саттық жүргізді. Ұлыбритания Жаңа Англия колонияларына салықтарды арттыра бастады, ал Навигациялық актілерді енгізу кезінде шиеленіс күшейді. Осы саяси және саудалық мәселелер 1684 жылы Массачусетс хартасының күшін жоюға әкелді. Король 1686 жылы Жаңа Англияның барлық аймағын басқару және корольдік бақылауды орталықтандыру, жергілікті басқаруды әлсірету мақсатымен Жаңа Англия доминионын құрды. Сэр Эдмунд Андростың өте жағымсыз билігі 1689 жылы Англиядағы Даңқты революциядан туған көтеріліспен күрт аяқталды. Жаңа король Уильям III 1691 жылы қазіргі Массачусетс және Мэн штаттарына шамамен тең аумақты басқару үшін Массачусетс шығанағының провинциясын құрды. Оның губернаторлары патша тағайындады, бұрынғы колониялар өз губернаторларын сайлағаннан өзгеше. Бұл отаршылар мен патшалық арасындағы қарым-қатынасты ширетті, ол 1760 және 1770 жылдары Американдық революцияға дейін салықты кім төлей алады деген мәселеде ең жоғары нүктесіне жетті. Американдық революциялық соғыс 1775 жылы Массачусетс штатында басталды, осы кезде Лондон американдық өзін-өзі басқаруды тоқтатуға тырысты. Штат 1780 жылы мемлекеттік конституцияны ресми қабылдады және Джон Хэнкокты алғашқы губернатор етіп сайлады. 19 ғасырда Жаңа Англия Спрингфилд және Хартфордтағы (Коннектикут штаты) дәлдік өндірісі мен қару-жарақтардың дамуымен, сондай-ақ Вустер, Хаверхилл, Лоуэлл және Жаңа Англияның басқа да қалаларындағы өзендерін қуат көзі ретінде пайдаланатын ірі тоқыма фабрикаларының құрылуымен Американың өндіріс орталығына айналды. Жаңа Англия сонымен қатар интеллектуалдық орталық және аболиционизм орталығы болды. Спрингфилд қару-жарақ зауыты Американдық Азамат соғысында Одақ үшін қару-жарақтардың көп бөлігін жасады. Соғыстан кейін Еуропа, Таяу Шығыс және Азиядан Массачусетске иммигранттар көптеп келді, 1950 жылға дейін өнеркәсіптік базаны кеңейтуді жалғастырды, осы кезде тоқыма және басқа да өнеркәсіптер құлдырап, бос диірмендер мен фабрикалар қалдырды, «тотық белдеуіне» айналды. 1860 жылдардан кейін еңбек одақтары маңызды рөл атқарды, сондай-ақ ірі қала саясаты да маңызды болды. Білім беру орталығы ретінде штаттың күші 20 ғасырдың соңында ақпараттық технологиялар мен биотехнологияға негізделген экономиканың дамуына ықпал етті, бұл 1980 жылдардың соңындағы «Массачусетс кереметіне» әкелді.

The area that is now Massachusetts was colonized by English settlers in the early 17th century and became the Commonwealth of Massachusetts in the 18th century. Before that, it was inhabited by a variety of Native American tribes. Massachusetts is named after the Massachusett tribe that inhabited the area of present day Greater Boston. The Pilgrim Fathers who sailed on the Mayflower established the first permanent settlement in 1620 at Plymouth Colony which set precedents but never grew large. A large scale Puritan migration began in 1630 with the establishment of the Massachusetts Bay Colony, and that spawned the settlement of other New England colonies. As the Colony grew, businessmen established wide ranging trade, sending ships to the West Indies and Europe. Britain began to increase taxes on the New England colonies, and tensions grew with implementation of the Navigation Acts. These political and trade issues led to the revocation of the Massachusetts charter in 1684. The king established the Dominion of New England in 1686 to govern all of New England, and to centralize royal control and weaken local government. Sir Edmund Andros's intensely unpopular rule came to a sudden end in 1689 with an uprising sparked by the Glorious Revolution in England. The new king William III established the Province of Massachusetts Bay in 1691 to govern a territory roughly equivalent to the modern states of Massachusetts and Maine. Its governors were appointed by the crown, unlike the predecessor colonies that had elected their own governors. This increased friction between the colonists and the crown, which reached its height in the days leading up to the American Revolution in the 1760s and 1770s over the question of who could levy taxes. The American Revolutionary War began in Massachusetts in 1775 when London tried to shut down American self government. The commonwealth formally adopted the state constitution in 1780, electing John Hancock as its first governor. In the 19th century, New England became America's center of manufacturing with the development of precision manufacturing and weaponry in Springfield and Hartford, Connecticut, and large scale textile mill complexes in Worcester, Haverhill, Lowell, and other communities throughout New England using their rivers for power. New England also was an intellectual center and center of abolitionism. The Springfield Armory made most of the weaponry for the Union in the American Civil War. After the war, immigrants from Europe, The Middle East and Asia flooded into Massachusetts, continuing to expand its industrial base until the 1950s when textiles and other industries started to fade away, leaving a "rust belt" of empty mills and factories. Labor unions were important after the 1860s, as was big city politics. The state's strength as a center of education contributed to the development of an economy based on information technology and biotechnology in the later years of the 20th century, leading to the "Massachusetts Miracle" of the late 1980s.

Еуропалық қоныстанғанға дейін

Массачусетс штатында бастапқыда алгонкиан тілдері тобына жататын тайпалар мекендеген, мысалы, Уампаногтар, Наррагансеттер, Нипмуктар, Покомтуктар, Махикандар және Массачусетс тайпалары. Вермонт және Нью-Гэмпшир шекарасы мен Мерримак өзені аңғары Пеннакук тайпасының дәстүрлі мекені болды. Кейп-Код, Нантакет, Мартаның жүзімдігі және Массачусетс штатының оңтүстік-шығысы Уампаногтардың мекені болды, олар Паломник Әкелерімен тығыз байланыс орнатқан. Кейптің шеткі бөлігінде олармен жақын туысқан Наусет тайпасы тұрды. Орталық бөлігінің көп бөлігі мен Коннектикут өзені аңғарының көбі еркін ұйымдастырылған Нипмуктардың мекені болды. Беркширлер Покомтук және Махикан тайпаларының мекені болды. Род-Айлендтен келген Наррагансеттер мен Коннектикут колониясынан келген Махикандар да болды. Бұл тайпалар көбінесе аң аулау және балық аулау арқылы тамақтанды. Еуропалықтар 16 ғасырда жағалауды зерттей бастады, бірақ олар тұрақты қоныстар құруға көп әрекет етпеді. Жаңа Англия жағалауын алғаш зерттеген еуропалықтардың қатарында 1602 жылы Кейп-Код деп атаған Бартоломей Госнольд, 1605 және 1606 жылдары солтүстік жағалауды Кейп-Кодқа дейін картаға түсірген Сэмюэл де Шамплен, Джон Смит және Генри Гудзон болды. Еуропалық балық аулау кемелері де жағалаудағы бай суларда жұмыс істеді және кейбір тайпалармен сауда жасаған болуы мүмкін. Жер бетіндегі жұқпалы аурулар, мысалы, шешек, қызылша, тұмау немесе лептоспироз салдарынан көптеген үндістер қырылды. 1617–1619 жылдары аймақтағы үндістердің 90 пайызы аурудан көз жұмды.

Қажылар мен пуритандар: 16201629

Массачусетс штатына алғашқы қоныс аударғандар – 1620 жылы Плимут колониясын құрған және Вампаноаг халқымен достық қарым-қатынас орнатқан пилигримдер болды. Бұл, Джеймстаун колониясынан кейін Америкадағы екінші тұрақты ағылшын колониясы еді. Пилигримдер Англияның ресми шіркеуін қабылдамағандықтан, діни қуғын-сүргіннен қашу үшін Англиядан Голландияға көшіп келген. Голландияда олар діни бостандыққа ие болды, бірақ келесі ұрпақ өзінің ерекше ағылшын мұрасын жоғалтып алуы мүмкін деген алаңдаушылыққа түсті. Олар Виргиния компаниясына жүгініп, Америкада «өздерінің ерекше тобы ретінде» қоныстануға рұқсат сұрады. 1620 жылдың күзінде олар «Мейфлауэр» кемесімен Америкаға аттанып, алдымен Кейп-Кодтың ұшындағы Провинстаунға жетті. Бұл аймақ олардың жарғысына кірмегендіктен, пилигримдер құрлыққа түсу алдында Американың өзін-өзі басқару туралы алғашқы құжаттарының бірі – «Мейфлауэр келісімін» жасады. Бірінші жыл өте қиын болды, жеткіліксіз жабдықтар мен қатал ауа-райы болды, бірақ Вампаноаг басшысы Массасойт және оның халқы оларға көмектесті. 1621 жылы пилигримдер алғашқы Алғыс айту күнін бірге атап өтті, жақсы егін мен амандық үшін Құдайға алғыс айтты. Бұл Алғыс айту күні Вампаноагтар мен пилигримдер арасындағы сол кездегі бейбітшіліктің символы болды, бірақ «Мейфлауэр» кемесімен келгендердің жартысы ғана бірінші жылды өткерді. Колония келесі он жылда баяу өсті және 1630 жылы 300 тұрғыны болды деп есептелді. 1622 жылы Веймут қаласының жанындағы Плимут колониясының маңында тері аулаушылар мен саудагерлер тобы Вессагусет колониясын құрды. Олар 1623 жылы оны тастап кетті, оның орнына Роберт Горджес басқарған тағы бір шағын колония құрылды. Бұл да сәтсіз аяқталды, ал осы колониялардың адамдары Англияға оралды, Плимут колонистеріне қосылды немесе Массачусетс шығанағының жағалауында жеке бекеттер құрды. 1624 жылы Дорчестер компаниясы Кейп-Энн шығанағында қоныс құрды. Бұл колония 1626 жылға дейін ғана сақталды, бірақ бірнеше қоныс аударушылар қалды.

The first settlers in Massachusetts were the Pilgrims who established Plymouth Colony in 1620 and developed friendly relations with the Wampanoag people. This was the second permanent English colony in America following Jamestown Colony. The Pilgrims had migrated from England to Holland to escape religious persecution for rejecting England's official church. They were allowed religious liberty in Holland, but they gradually became concerned that the next generation would lose their distinct English heritage. They approached the Virginia Company and asked to settle "as a distinct body of themselves" in America. In the fall of 1620, they sailed to America on the Mayflower, first landing near Provincetown at the tip of Cape Cod. The area did not lie within their charter, so the Pilgrims created the Mayflower Compact before landing, one of America's first documents of self governance. The first year was extremely difficult, with inadequate supplies and very harsh weather, but Wampanoag sachem Massasoit and his people assisted them. In 1621, the Pilgrims celebrated their first Thanksgiving Day together to thank God for the blessings of good harvest and survival. This Thanksgiving came to represent the peace that existed at that time between the Wampanoags and the Pilgrims, although only about half of the Mayflower company survived the first year. The colony grew slowly over the next ten years, and was estimated to have 300 inhabitants by 1630. A group of fur trappers and traders established Wessagusset Colony near the Plymouth colony in Weymouth in 1622. They abandoned it in 1623, and it was replaced by another small colony led by Robert Gorges. This settlement also failed, and individuals from these colonies returned to England, joined the Plymouth colonists, or established individual outposts elsewhere on the shores of Massachusetts Bay. In 1624, the Dorchester Company established a settlement on Cape Ann. This colony only survived until 1626, although a few settlers remained.

Массачусетс шығанағы колониясы: 16281686

Саусаттылар Салемде (1629) және Бостонда (1630) Массачусетс шығанағының колониясын құрған пуритандықтармен бірге болды. Пуритандар Англия шіркеуінің діни нанымдары мен шіркеу басқаруынан күшті түрде бас тартты және діни бостандық іздеп Массачусетске келді. Плимут колониясынан өзгеше, Массачусетс шығанағы колониясы патшалық жарғымен құрылды. Пуритандық көші-қон негізінен Шығыс Англиядан және Англияның оңтүстік-батыс аймақтарынан болды, 1628 мен 1642 жылдар аралығында шамамен 20 000 иммигрант келді. Массачусетс шығанағы колониясы халық саны және экономика жағынан Плимуттан тез өсті, мұның басты себептері халықтың көптеп келуі, сауда үшін қолайлы порты болуы және өркендеген саудагерлер тобының пайда болуы болды. Діни келіспеушіліктер мен кеңеюшілік саясат Плимут пен Массачусетс шығанағынан кейін жаңа колониялардың құрылуына әкелді. Роджер Уильямс және Энн Хатчинсон сияқты наразылар Массачусетс шығанағы билігімен діни келіспеушіліктерге байланысты елден қуылды. Уильямс 1636 жылы Провиденс плантациясын құрды. Келесі бірнеше жылда Хатчинсонды қамтитын тағы бір топ Ньюпорт пен Портсмутты құрды; бұл елді мекендер ақырында Род-Айленд пен Провиденс плантациялары колониясын құру үшін бірікті. Басқалары Массачусетс шығанағынан шығып, Коннектикут өзеніндегі Коннектикут колониясы және жағалаудағы Нью-Хейвен колониясы сияқты жаңа елді мекендер құрды. 1636 жылы Уильям Пинчон басқаратын қоныс аударушылар тобы сауда және егіншілік үшін ең қолайлы жерді іздегеннен кейін Спрингфилд, Массачусетс (алғашқыда Агавам деп аталған) қаласын құрды. Спрингфилд Коннектикут өзенінің алғашқы кедергісіз шарлауының солтүстігінде орналасқан және Жаңа Англияның ең жақсы ауыл шаруашылығы жерлерін қамтитын құнарлы аңғардың ортасында жатыр. Спрингфилдтің төңірегіндегі үнді тайпалары достықпен қарады, бірақ бұл Коннектикуттың жаңадан құрылған колонияларында әрдайым болған жоқ. Пинчон 1640 жылы Пеквот соғысынан кейін Коннектикутпен туындаған шиеленістен кейін Спрингфилдті Коннектикут колониясының орнына Массачусетс шығанағы колониясына қосты. Осылайша 1640 жылы Массачусетс шығанағы колониясының оңтүстік және батыс шекаралары белгіленді. Король Филипп соғысы (1675–76) отаршылдық кезеңдегі ең қанды үнді соғысы болды. Бір жылдан астам уақыт ішінде үндістер аймақтың жартысына жуық қалаларына шабуыл жасап, Провиденс пен Спрингфилд қалаларындағы маңызды елді мекендерді толығымен өртеп жіберді. Жаңа Англияның экономикасы қирады және халықтың көп бөлігі қаза тапты. Бұл соғыс Солтүстік Америка тарихындағы ең қанды және қымбат соғыстардың бірі болды. 1645 жылы Бас сот ауылдық қалаларға қой өсіруді арттыруды бұйырды. Қойлар жергілікті мата өндірісі үшін ет пен, әсіресе жүнмен қамтамасыз етілді, бұл британдық маталарды импорттаудың шығындарын азайтты. 1652 жылы Бас сот Бостон күміс шебері Джон Халлға колониядағы монета тапшылығын шешу үшін шиллинг, алты пенс және үш пенс номиналындағы жергілікті монеталар шығаруға рұқсат берді. Осы уақытқа дейін колонияның экономикасы бартер және шетел валютасына, соның ішінде ағылшын, испан, голланд, португал және жалған монеталарға толығымен тәуелді болды. 1660 жылы король Чарльз таққа қайта оралды және колониялардағы үкіметтік бақылауды күшейтуді бастады, ал Парламент Англияның мүддесі үшін сауданы реттеу үшін Навигациялық актілерді қабылдады. Массачусетс пен Род-Айленд штаттарында дамыған сауда флоты болды және олар көбінесе сауда ережелерін бұзатын. Англия үкіметі Бостон монетасын да мемлекетке қарсы қылмыс деп санады. Алайда колония 1682 жылға дейін монета жасауды тоқтату туралы ағылшын талаптарына құлақ аспады. Король Чарльз 1684 жылы Массачусетс жарғысын ресми түрде жойды.

The Pilgrims were followed by Puritans who established the Massachusetts Bay Colony at Salem (1629) and Boston (1630). The Puritans strongly dissented from the theology and church polity of the Church of England, and they came to Massachusetts for religious freedom. The Bay Colony was founded under a royal charter, unlike Plymouth Colony. The Puritan migration was mainly from East Anglia and southwestern regions of England, with an estimated 20,000 immigrants between 1628 and 1642. Massachusetts Bay colony quickly eclipsed Plymouth in population and economy, the chief factors being the large influx of population, more suitable harbor facilities for trade, and the growth of a prosperous merchant class. Religious dissension and expansionism led to the founding of several new colonies shortly after Plymouth and Massachusetts Bay. Dissenters such as Roger Williams and Anne Hutchinson were banished due to religious disagreements with Massachusetts Bay authorities. Williams established Providence Plantations in 1636. Over the next few years, another group, which included Hutchinson, established Newport and Portsmouth; these settlements eventually joined to form the Colony of Rhode Island and Providence Plantations. Others left Massachusetts Bay in order to establish other settlements, including Connecticut Colony on the Connecticut River and New Haven Colony on the coast. In 1636, a group of settlers led by William Pynchon founded Springfield, Massachusetts (originally named Agawam), after scouting for the region's most advantageous location for trading and farming. Springfield is located just north of the first of Connecticut River's unnavigable waterfalls, and it also sits amid the fertile valley which contains New England's best agricultural land. The Indian tribes surrounding Springfield were friendly, which was not always the case for the fledgling Connecticut colonies. Pynchon annexed Springfield to the Massachusetts Bay Colony in 1640 rather than the much closer Connecticut Colony over tensions with Connecticut following the Pequot War. Massachusetts Bay Colony's southern and western borders were thus established in 1640. King Philip's War (1675–76) was the bloodiest Indian war of the colonial period. In little over a year, Indians attacked nearly half of the region's towns, and they burned to the ground the major settlements at Providence and Springfield. New England's economy was all but ruined, and much of its population was killed. Proportionately, it was one of the bloodiest and costliest wars in the history of North America. In 1645, the General Court ordered rural towns to increase sheep production. Sheep provided meat and especially wool for the local cloth industry, avoiding the expense of imports of British cloth. In 1652, the General Court authorized Boston silversmith John Hull to produce local coinage in shilling, sixpence and threepence denominations to address a coin shortage in the colony. To that point, the colony's economy had been entirely dependent on barter and foreign currency, including English, Spanish, Dutch, Portuguese and counterfeit coins. Charles II was restored to the throne in 1660 and began to scrutinize the governmental oversight in the colonies, and Parliament passed the Navigation Acts to regulate trade for England's benefit. Massachusetts and Rhode Island had thriving merchant fleets, and they often ran afoul of the trade regulations. The English government also considered the Boston mint to be treasonous. However, the colony ignored the English demands to cease mint operations until at least 1682. King Charles formally vacated the Massachusetts charter in 1684.

Жаңа Англия доминионы: 16861692

1660 жылы король Карл II таққа қайта оралды. Оған жеткізілген колониялық мәселелер оны Жаңа Англияның барлық колонияларын бір әкімшілік бірлікке біріктіруді ұсынуға әкелді. 1685 жылы оның орнын ашық католик Джеймс II басты. 1684 жылдың маусым айында Массачусетс шығанағы колониясының жарғысы жойылды, бірақ оның үкіметі 1686 жылы Джеймс Джозеф Дадлиді Жаңа Англия президенті лауазымына тағайындағанға дейін билік етуді жалғастырды. Дадли кейін Нью-Гэмпшир және Король провинциясында (қазіргі Род-Айлендтің бір бөлігі) өкіметін орнатты, бұл лауазымды сэр Эдмунд Андрос Жаңа Англия доминионының корольдік губернаторы болғанға дейін сақтап қалды. Андростың билігі халыққа ұнамады. Ол өкілдік жиналыссыз билік жүргізді, жер иеліктеріне талас тудырды, қалалық кеңестерді шектеді, Навигациялық актілерді күштендірді және Англия шіркеуін қолдады, бұл Массачусетс колониялық қоғамының барлық топтарын ашуландырды. Андрос колонистерге жерге құқықтарын күдік тудыру арқылы ауыр соққы берді; Англиядан өзгеше, Жаңа Англияның көп бөлігі жер иелерінен тұрды. Тейлордың айтуынша, олар "өздерінің бостандықтары, мәртебесі және өркендеуі үшін қауіпсіз жерді маңызды санағандықтан, жер иеліктеріне қатысты кең ауқымды және қымбат таласқа қорқынышпен қарады". 1688 жылдың соңында Джеймс II Уильям III және Мэри II тарапынан құлатылғаннан кейін, Бостон колонистері 1689 жылы Андрос пен оның шенеуніктерін құлатты. Массачусетс және Плимут 1692 жылға дейін бұрынғы үкіметтеріне оралды. Король Уильям соғысы (1689–1697) кезінде колония 1690 жылы сэр Уильям Фипстің басшылығымен Квебекке қарсы сәтсіз жорыққа шықты, ол қаланы басып алудан күтілетін пайдаға негізделген қағаз облигациялар шығару арқылы қаржыландырылды. Колония соғыстың алдыңғы қатарында болды және солтүстік және батыс шекараларында француз және үнді шабуылдарына ұшырады.

Массачусетс шығанағының корольдік провинциясы: 16921774

1691 жылы Уильям мен Мэри Массачусетс шығанағы провинциясын құрды, оған Массачусетс шығанағы, Плимут, Мэн, Новая Шотландия (сол кезде Нью-Брансуик кіретін) және Кейп-Кодтан оңтүстікке қарайғы аралдар кірді. Алғашқы губернатор ретінде олар сэр Уильям Фипсті таңдады. Фипс 1692 жылы Бостонға билігін бастау үшін келді және бірден Салемдегі колдовство истериясының ортасында болды. Ол Салемдегі әйгілі колдовшылар сот процесін құрды және 1694 жылы қайта шақырылғанға дейін соғысқа қатысты әрекеттерді бақылады.

Экономика

Провинция Жаңа Англиядағы ең ірі және экономикалық жағынан маңызды болды, сонымен қатар көптеген американдық институттар мен дәстүрлер осында қалыптасты. Оңтүстік колонияларынан өзгешелігі, ол шашыраңқы фермалар емес, шағын қалалар негізінде құрылды. Массачусетс штатының ең батыс бөлігі – Беркширлер, француз және үнді соғысы аяқталғаннан кейінгі үш онжылдық ішінде, көбінесе шотландтармен қоныстанды. Корольдік губернаторы сэр Фрэнсис Бернард осы жаңа аймақты Англиядағы туған округінің құрметіне «Беркшир» деп атады. Беркшир окруғының ең ірі елді мекені – 1761 жылы құрылған Массачусетс штатының Питтсфилд қаласы болды. Гарвард колледжі басқарған білім беру жүйесі 13 колонияның ішінде ең жақсысы саналды. 18 ғасырда газеттер маңызды коммуникация құралына айналды, Бостон британдық колонияларда жетекші рөл атқарды. Жас Бенджамин Франклин (1706 жылдың 17 қаңтарында Милк-стритте туған) 1723 жылы Филадельфияға қашып кеткенге дейін ағасының меншігіндегі ең алғашқы газеттердің бірі – «The New England Courant» газетінде жұмыс істеді. Америка революциясының алдынан бес Бостон газеті түрлі пікірлерді ұсынды. Вурчестерде баспагер Исайя Томас «Массачусетс шпионы» газетін батыс қоныс аударушыларының ықпалды дауысына айналдырды. Шаруашылық – ең ірі экономикалық қызмет болып табылды. Көптеген шаруашылық қалалар өзін-өзі қамтамасыз ететін, отбасылар өндірмейтін заттарды бір-бірімен алмасатын, ал артық өнімдер қалаларға сатылатын. Марблхед сияқты жағалаудағы қалаларда балық аулау маңызды рөл атқарды. Үлкен мөлшердегі треска балығы Батыс Индиядағы құлдар колонияларына экспортталды. Сауда Салем және Бостон қалаларында шоғырланған, көптеген бай саудагерлер халықаралық саудамен айналысты. Олар әдетте ұлдары мен туғандарынан империяның портында агенттер ретінде қызмет етуін талап ететін. 1783 жылдан кейін олардың бизнесі күрт өсті, себебі енді олар Британ империясымен шектелмеді. Кеме жасау өте қарқынды дамыған сала еді. Өндірілген өнімдердің көп бөлігі Ұлыбританиядан (немесе Нидерландыдан контрабандалық жолмен) әкелінетін.

Банктік қызмет

1690 жылы Массачусетс шығанағындағы колония болашақта АҚШ болар елде алғаш рет қағаз ақша шығарды, бірақ көп ұзамай басқалары да өз ақшаларын басып шығара бастады. Колониялардағы валютаға деген сұраныс сауданың негізгі құралы болған монеталардың тапшылығына байланысты туындады. Алайда, кейбір валюталар алтынмен немесе күміспен айырбастауға болмайтындықтан, құны төмендеді. 1751 жылғы Валюта заңымен британдық парламент Жаңа Англия колонияларының фиат қағаз ақша шығару мүмкіндігін шектеді. 1751 жылғы заңға сәйкес, Жаңа Англия колониялық үкіметтері қағаз ақшаны мемлекеттік қарыздарды (мысалы, салықтарды) төлеу үшін заңды төлем құралы ретінде пайдалана алатын болды, сондай-ақ мемлекеттік қаржы құралы ретінде несие кассаларын шығара алатын, бірақ жеке қарыздар үшін заңды төлем құралы ретінде қағаз ақшаны қолдануға тыйым салды. Британ саудагерлерінің несие берушілері, құнсызданған қағаз ақшамен төленгенді ұнатпай, үнемі қысым көрсеткендіктен, 1764 жылғы Валюта заңы бүкіл колонияларда несие кассаларын (қағаз ақша) шығаруды тоқтатты. Колониялық үкіметтер салықтарды қағаз ақшамен қабылдаудың жолдарын тапты және Парламентке мемлекеттік қарыздар үшін заңды төлем құралы ретінде қағаз ақшаға қойылған тыйымды алып тастауға қысым жасады, нәтижесінде Парламент 1773 жылы осы тыйымды жойды.

Франциямен соғыстар

Колония британдық тұрақты әскерлермен бірге Франция мен үндістер соғыстарында шайқасты, бұл соғыстар Францияның ұйымдастырған және жабдықтап берген үндістердің қатыгез шекаралық шабуылдарымен және шабуылдарымен ерекшеленді. Атап айтқанда, Король Уильям соғысында (1689–97) және Королева Анна соғысында (1702–13) колонияның ауылдық қауымдастықтары француз және үндістердің шабуылдарына тікелей ұшырады, 1704 жылы Дирфилдке және 1708 жылы Хаверхиллге шабуылдар жасалды. Бостон екі соғыста да Акадия мен Квебекке қарсы теңіз экспедицияларын ұйымдастырды. Королева Анна соғысы кезінде Массачусетс ерлері Акадияны басып алуға (1710) қатысты, ол Жаңа Шотландия провинциясы болды. Провинция сонымен қатар Даммер соғысына қатысты, ол Солтүстік Жаңа Англиядан үнді тайпаларын қуды. 1745 жылы Король Георгий соғысы кезінде Массачусетс провинциялық күштері Луисбург бекінісін сәтті қоршады. Соғыс аяқталғаннан кейін бекініс Францияға қайтарылды, бұл көптеген отарлаушылардың наразылығын тудырды, олар оны өздерінің қауіпсіздігіне қауіп деп қарады. Франция мен үндістер соғысы кезінде губернатор Уильям Ширли акадиялықтарды Жаңа Шотландиядан қууға және оларды Жаңа Англияға қоныстандыруға белсенділік танытты. Қуылғаннан кейін Ширли Жаңа Англия плантаторларын бұрынғы акадиялық фермаларға қоныстандырып, Жаңа Шотландияға көшіруге де қатысты. 1762 жылы Гавананы сәтті қоршауға Массачусетс штатынан көптеген әскерлер қатысты. Ұлыбританияның соғыстағы жеңісі оның Жаңа Францияны иемденуіне әкелді, бұл Массачусетс үшін француздық солтүстік қауіпті жойды.

Апат

Бостон 1721 жылы ірі шешек ауруының эпидемиясына ұшырады. Кейбір отаршыл басшылары жаңа әдісті – егілуді қолдануды талап етті, онда науқасқа аурудың әлсіз түрі егіліп, ол толыққанды иммунитетке ие болар еді. Пуритандық пастор Коттон Мэзер және дәрігер Забдиел Бойлстон егілуді қолдау үшін күш салды, ал дәрігер Уильям Дуглас және газет редакторы Джеймс Франклин оған қарсылық көрсетті. 1755 жылы 18 қарашада, сейсенбі күні таңғы сағат 4:15 шамасында, Жаңа Англияда күшті жер сілкінісі болды. Жердің алғашқы тербелісі шамамен бір минутқа созылған дірілдеуге ұласты. Одан кейін жылдам дірілдеу және алғашқысынан әлдеқайда күшті бірнеше сілкіністер болды. Үйлер шайқалып, жарықтар пайда болды, жиһаз құлап түсті. Салем қаласындағы доктор Эдвард Холиок өзінің күнделігіне «үйдің қираған жерінде бірден көмілуге дайын екендігін» жазды. Сілкініс тағы екі-үш минутқа созылып, солтүстік-батыстан оңтүстік-шығысқа қарай жылжығандай болды. Жағалаудағы мұхит сезілді, кемелер қатты шайқалып, ұйықтап жатқан теңізшілер суға батып қалдық деп ойлап оянды. Бостон қаласында жер сілкінісі ыдыстарды жерге лақтырып, сағаттарды тоқтатты және шіркеулер мен Фанюил залындағы желкенді таяқшаларды бүктірді. Тас қабырғалар құлады. Жаңа бұлақтар пайда болды, ал ескі бұлақтар құрғап қалды. Жер асты ағындары өз бағыттарын өзгертіп, көптеген құдықтарды босатты. Ең көп зақым түтіндіктерге тиді. Бостон қаласында ғана жүзге жуық түтін қирады, шамамен 1500-і зақымдалып, кейбір көшелер құлаған кірпіштермен жабылды. Құлаған түтіндіктер кейбір үйлердің шатырларын бұзды. Бостон қаласындағы көптеген ағаш үйлер қирады, ал кейбір кірпіш үйлер зардап шекті; он екі немесе он бес үйдің қабаттары қабырғаларынан түсіп қалды. Қауіп-қатерге және көптеген қашып құтылуға қарамастан, ешкім өлмеді немесе ауыр жарақат алған жоқ. Жер сілкінісінен кейінгі сілкіністер төрт күнге созылды.

Саясат

Облыстық үкімет пен патша тағайындаған губернатор арасындағы қарым-қатынас көбінесе қиын және келіспеушілікке толы болды. Губернаторлар провинциялық жарғыда берілген патшалық құқықтарды бекітуге тырысты, ал облыстық үкімет губернатордың билігін шектеуге немесе азайтуға ұмтылды. Мысалы, әрбір губернатор патшаның шенеуніктеріне тұрақты жалақы тағайындау туралы заң қабылдауға міндеттелді, бірақ заң шығарушы орган мұрадан бас тартты, губернаторды бақылау құралы ретінде жыл сайын жәрдемақы беру мүмкіндігін пайдаланды. Облыстың мерзімді түрде қағаз валюта шығаруы инфляциялық салдарынан провинциядағы топтар арасындағы шиеленістің себебіне айналды. Осы кезеңдегі танымал патшалық губернаторлар – Джозеф Дадли, Томас Хатчинсон, Джонатан Белчер, Фрэнсис Бернард және генерал Томас Гейдж. Гейдж Массачусетс штатының соңғы британдық губернаторы болды, оның тиімді билігі Бостон қаласымен шектелді.

Революциялық Массачусетс: 1760-шы жылдар 1780-шы жылдар

Массачусетс Ұлыбританиядан тәуелсіздік алу қозғалысының орталығы болды, осылайша ол "Азаттықтың алқабы" деген лақап атын алды. Отарлаушылардың британ монархиясымен қарым-қатынасы ұзақ жылдар бойы шиеленіскен, оның ішінде 1680 жылдары Жаңа Англия үстемдігі кезінде ашық көтеріліс болған. Бостон шай кеші 1770-жылдардың басындағы наразылық рухының бір мысалы, ал Бостон қырғыны қақтығысты одан әрі шиедірді. Сэм Адамс және Джон Хэнкок сияқты адамдардың британдықтарға қарсы іс-әрекеттері, одан кейін британ үкіметінің жазалау шаралары, Он үш колонияның бірігуіне және Америка революциясының басталуына негізгі себеп болды. Лексингтон және Конкорд шайқастары Америка төңкерісін бастады және Массачусетс штатының Лексингтон және Конкорд қалаларында болды. Болашақ президент Джордж Вашингтон шайқасқаннан кейін Континенттік армияның басшылығын өз қолына алды. Оның алғашқы жеңісі 1775-76 жылдардың қысында Бостонды қоршаумен аяқталды, одан кейін британдықтар қаланы эвакуациялауға мәжбүр болды. Бұл оқиға Саффолк округінде әлі күнге дейін Эвакуация күні ретінде тойланады. 1777 жылы Джордж Вашингтон мен Генри Нокс Спрингфилдте Арсеналды құрды, бұл Массачусетс штатының Коннектикут өзені аңғарында көптеген инновацияларға жол ашты.

Бостон қазағы

Бостон 1775 жылға дейінгі он жылдық аралықта революциялық қозғалыстың орталығы болды, ал Массачусетс штатының туған жерлестері Сэмюэл Адамс, Джон Адамс және Джон Хэнкок революцияда маңызды рөл атқаратын көшбасшыларға айналды. Бостон 1768 жылдан бері әскери оккупацияда болды. Кеден қызметкерлеріне көше жұрты шабуыл жасағанда, британ армиясының екі полкі келді. Олар қаладағы наразылықтың күшеюіне байланысты орналастырылды. 1770 жылдың 5 наурызында Бостонда бірнеше британдық сарбазға тас лақтыған оқиға бес адамды британдық сарбаздардың атып өлтіруімен аяқталды, бұл оқиға Бостон қырғыны деп танылды. Бұл жағдай штаттың салық саясатына және британдық сарбаздардың қатысуына наразылықты күшейтті.

Бостон шай ішуі

Колонистер наразылық білдірген көптеген салықтардың бірі – шайға салынған салық, ол Парламент Тауншенд актілерін қабылдағанда енгізілді және осы актілердің көптеген ережелері күштен шығарылғаннан кейін де сақталды. 1773 жылы «Шая туралы» заң қабылданған соң, Британдық Шығыс Үндістан компаниясы сатқан шай, контрабандалық шайдан арзанға түсуі керек еді, ал Массачусетс штатының шай саудагерлері үшін пайда табу мүмкіндігі төмендеді. Бұл компанияның Бостонға шай жеткізуіне қарсы наразылықтарға алып келді. 1773 жылдың 16 желтоқсанында, Шығыс Үндістан компаниясының шай кемесі Бостонға салық салынып түсірілген шайды түсіруді жоспарлағанда, «Бостандық ұлдары» деп белгілі болған жергілікті ер адамдар тобы кемеге жасырын кіріп, түсіруге бір күн бұрын барлық шайды портына тастады. Бұл оқиға «Бостон шай кеші» деп танылды.

Америка революциясы

Бостон шай партиясы 1774 жылы британ үкіметін Массачусетс штатына қатаң жазалар салған «Төзбес заңдарды» қабылдауға итермеледі. Олар Бостон портын – одақтың экономикалық өмірінің қан тамырларын – жауып, өзін-өзі басқаруды шектеді. Жергілікті басқару жойылды және колония әскери басқаруға көшті. Губернатор Гейдж провинциялық заң шығарушы жиналысты таратып жібергеннен кейін патриоттар Массачусетс провинциялық конгресін құрды. Бостонның қиын жағдайы мен оның билігінің зұлымдығы Он Үш Колонияда үлкен қайғы мен наразылық тудырды. 1775 жылдың 9 ақпанында британ Парламенті Массачусетсті көтерілісші деп жариялады және тәртіпті қалпына келтіру үшін қосымша әскер жіберді. Жергілікті халық көбінесе британдық билікке қарсы болғандықтан, 1775 жылдың 18 сәуірінде әскерлер Бостоннан Конкордқа, жергілікті қарсыластардың әскери жабдықтарын жою үшін аттанды. Пауль Ревир осы маршқа жауап ретінде жергілікті халықты ескерту үшін танымал сапарына шықты. 19-сы күні Лексингтон және Конкорд шайқастарында, «дүние жүзіне естілген оқ» атылғанда, британдық әскерлер Лексингтон ополченнясын жеңгеннен кейін жергілікті қарсыластармен қалаға кері шегінді. Қала тез қоршауға алынды. Британдықтар Чарльзтаун түбегін Бункер-Хилл шайқасында басып алғаннан кейін маусым айында шайқас қайта басталды. Британдықтар шайқаста жеңіске жетті, бірақ үлкен шығынға ұшырады және қоршауды бұза алмады. Британдықтар американдықтарға қарсы биологиялық қару қолдануға тырысып, жұқпалы ауруға шалдыққан азаматтарды американдықтардың қатарына жіберді, бірақ бұл тез арада Континенталдық генерал Джордж Вашингтонның бақылауына түсті. Ол өз әскерлері мен азаматтардың денсаулығын сақтау үшін вакцинация бағдарламасын іске қосты, биологиялық соғыстың салдарынан келген зиянды жоюға тырысты. Бункер-Хилл шайқасынан кейін көп ұзамай генерал Джордж Вашингтон көтерілісшілер армиясын басқарды. 1776 жылдың наурыз айында ауыр артиллерияны алғаннан кейін британдықтар кетуге мәжбүр болды, бұл соғыстағы отаршылардың алғашқы маңызды жеңісі болды. Содан бері «Эвакуация күні» мемлекеттік мереке ретінде тойланады. Массачусетс қайтадан басып алынбады, бірақ 1779 жылы Мэн округінде, сол кезде Комонвеллдің бөлігі болған, апатты Пенобскот экспедициясы болды. Британдық флотқа түскен американдық теңізшілер Массачусетс штатының теңіз флотының кемелерін британдықтар басып алу алдында батырып жіберді. 1778 жылдың мамыр айында британдықтар Фритаундағы, кейіннен Фолл-Ривер аталған ауданға шабуыл жасады, ал 1778 жылдың қыркүйегінде Мартаның Вайньярд және Нью-Бедфорд қалалары да британдық шабуылға ұшырады. Джон Адамс тәуелсіздік қозғалысының жетекшісі болды және тәуелсіздікке бірауыздан дауыс беруге көмектесті. 1776 жылдың 4 шілдесінде Филадельфияда Америка Құрама Штаттарының Тәуелсіздік декларациясы қабылданды. Оған алғашқы қол қойған адам – Массачусетс штатының тұрғыны, Континенттік конгресс президенті Джон Хэнкок болды. Көп ұзамай Бостон халқына Тәуелсіздік декларациясы Бостон штатының Мемлекеттік үйінің балконынан оқылды. Массачусетс енді колония емес, штат болды және жаңа ұлттың – Америка Құрама Штаттарының – бөлігіне айналды.

The Boston Tea Party prompted the British government to pass the Intolerable Acts in 1774 that brought stiff punishment on Massachusetts. They closed the port of Boston, the economic lifeblood of the Commonwealth, and reduced self government. Local self government was ended and the colony put under military rule. The Patriots formed the Massachusetts Provincial Congress after the provincial legislature was disbanded by Governor Gage. The suffering of Boston and the tyranny of its rule caused great sympathy and stirred resentment throughout the Thirteen Colonies. On February 9, 1775, the British Parliament declared Massachusetts to be in rebellion, and sent additional troops to restore order to the colony. With the local population largely opposing British authority, troops moved from Boston on April 18, 1775, to destroy the military supplies of local resisters in Concord. Paul Revere made his famous ride to warn the locals in response to this march. On the 19th, in the Battles of Lexington and Concord, where the famous "shot heard 'round the world" was fired, British troops, after running over the Lexington militia, were forced back into the city by local resistors. The city was quickly brought under siege. Fighting broke out again in June when the British took the Charlestown Peninsula in the Battle of Bunker Hill after the colonial militia fortified Breed's Hill. The British won the battle, but at a very large cost, and were unable to break the siege. The British made a desperate attempt by using biological weapons against the Americans by sending infected civilians with smallpox behind American lines but this was soon contained by Continental General George Washington who launched a vaccination program to ensure his troops and civilians were in good health after the damage biological warfare caused. Soon after the Battle of Bunker Hill, General George Washington took charge of the rebel army, and when he acquired heavy cannon in March 1776, the British were forced to leave, marking the first great colonial victory of the war. Ever since, "Evacuation Day" has been celebrated as a state holiday. Massachusetts was not invaded again but in 1779 the disastrous Penobscot Expedition took place in the District of Maine, then part of the Commonwealth. Trapped by the British fleet, the American sailors sank the ships of the Massachusetts state navy before it could be captured by the British. In May 1778, the section of Freetown that later became Fall River was raided by the British, and in September 1778, the communities of Martha's Vineyard and New Bedford were also subjected to a British raid. John Adams was a leader in the independence movement and he helped secure a unanimous vote for independence and on July 4, 1776, the United States Declaration of Independence was adopted in Philadelphia. It was signed first by Massachusetts resident John Hancock, president of the Continental Congress. Soon afterward the Declaration of Independence was read to the people of Boston from the balcony of the State House. Massachusetts was no longer a colony; it was a state and part of a new nation, the United States of America.

Федералистік дәуір: 17801815

Конституциялық конвент штат конституциясын жасады, оны негізінен Джон Адамс дайындады және 1780 жылдың 15 маусымында халық бекітті. Адамс, Сэмюэл Адамс және Джеймс Боудоинмен бірге, Комонвелл Конституциясының кіріспесінде былай деп жазды:

Сондықтан біз, Массачусетс халқы, Ғаламның Ұлы Заң шығарушысының мейірімін шүкіршілікпен мойындаймыз, Ол Өзінің қамқорлығымен бізге, бір-бірімізбен түбіртек, ашық және салтанатты келісімге әдейі және бейбіт түрде, алдаусыз, зорлық-зомбылықсыз немесе күтпеген жағдайсыз кірісу мүмкіндігін берді; және өзіміз үшін және ұрпақ үшін азаматтық үкіметтің жаңа Конституциясын құруға, сондай-ақ осындай маңызды жобада Оның басшылығын қалаймыз. Осыған байланысты, Массачусетс Комонвеллінің Конституциясы ретінде Құқықтар туралы Декларацияны және Үкіметтің негізін келісіп қабылдаймыз, бекітеміз және орнатамыз. Бостондық Джон Адамс, "Тәуелсіздіктің Атласы" деп танылған, тәуелсіздік үшін күресте де, жаңа Америка Құрама Штаттарының құрылуында да маңызды рөл атқарды. Адамс Ұлыбританиядан бөлінуді және 1780 жылғы Массачусетс Конституциясын жазуды ынталандырды (ол Элизабет Фримен және Куок Уокер істерінде барлық құқықтарды жариялаған конституциясы бар алғашқы штат болды және Жоғарғы Соттың Бас судьясы Уильям Кушинг түсіндіргендей, құлдықты жойды). Адамс 1780 жылдары Ұлыбританияға елші, 1789 жылы вице-президент, ал 1797 жылы Вашингтоннан кейін президент болды. Оның ұлы Джон Куинси Адамс АҚШ-тың алтыншы президенті болды.

Жаңа конституция

Массачусетс АҚШ-та құлдықты жойған алғашқы штат болды. (Вермонт штаты, 1791 жылы АҚШ құрамына кірген, 1777 жылы Массачусетстен бұрын ересектер құлдығын жойды.) Жаңа конституция сондай-ақ саяси лауазымдарға үміткерлерге діни талаптар қоймады, бірақ жергілікті шіркеулерді қаржыландыру үшін жергілікті салықтар төленуі тиіс болды. Конгрегациялық емес шіркеулерге мүше адамдар салықтарын өз шіркеулеріне төледі, ал шіркеуі жоқтар – конгрегациялықтарға. Баптист көшбасшысы Айзек Бэкус бұл ережелерге қарсы күресіп, дінге қаржылық қолдау көрсетуде адамдардың таңдау құқығы болуы керек деп талап етті. Адамс осы құжаттың көп бөлігін жазды және көптеген түзетулерге қарамастан, ол оның ой-пікіріне сәйкес келеді. Ол утопиялық идеялар мен таза демократияға сенімсіздікпен қарады және тексерулер мен тепе-теңдік жүйесіне сене білді; ол британдық жазба конституцияның принциптерін бағалады. Ол екі палаталы заң шығарушы орган құруды қалады, ол әуелі ақсүйектерді, содан кейін қарапайым азаматтарды ұсынуы керек еді. Бірінші кезекте ол заңдардың үстемдігін, адамдардың билігін емес, қадағалауды қалады. Конституция Массачусетс шығанағы штатының атын Массачусетс Республикасы деп өзгертті. Қазірге дейін қолданыстағы әлемдегі ең көне конституция болып табылады.

Шейлердің көтерілісі

Соғыс аяқталғаннан кейін Массачусетс ауылдарының экономикасы экономикалық депрессияға ұшырады. Шетелдік серіктестердің қатты валюта талаптарына байланысты қысымға ұшыраған саудагерлер жергілікті борышкерлерге де ұқсас талаптар қойды, ал штат өзінің соғыс қарыздарын өтеу үшін салықтарды көтерді. Ақшасы аз шаруалардан мемлекеттік және жеке қарыздарды жинауға жасалған әрекеттер 1786 жылдың тамызында тікелей әрекетке ұласқан наразылықтарға әкелді. Өздерін Регуляторлар деп атаған көтерілісшілер (1760 жылдардағы Солтүстік Каролинадағы Регулятор қозғалысының үлгісімен) қарыз және салық істерін қарау үшін жиналған соттарды жапты. 1786 жылдың соңына қарай батыс Массачусетстегі фермер Дэниел Шейс көтерілістің басшыларының бірі ретінде көзге түсті, ал үкіметтің наразылықты басуға жасаған тырысыстары наразылардың радикалдылануына себеп болды. 1787 жылдың қаңтарында Шейс пен Люк Дей федералды Спрингфилд қару-жарақ қоймасын басып алуға әрекеттенді, бірақ қару-жарақ қоймасын қорғаған штаттық милиция олардың әрекетін артиллериялық оқтармен тоқтатты. Бай Бостон саудагерлері құрған және генерал Бенджамин Линкольн басқарған жеке милиция ақпан айының басында Питершемде көтерілістің күшін басып тастады, бірақ штаттың батыс бөлігінде ұсақ қарсылықтар біраз уақытқа созылды. Штат көтерілісті басаңдатты, бірақ егер ол мұны істей алмайтын болса, тиімсіз федералды үкіметтен көмек сұраудың ешқандай мәні болмас еді. Осы оқиға Джордж Вашингтон сияқты ұлтшылдарды қауіпті әлемде өмір сүру үшін әлсіз ұлттық үкіметті нығайтуға күш-жігерін екі есе арттыруға итермеледі. Massachusetts штаты, көтеріліспен поляризацияланған және сыныптық айырмашылықтарға бөлінген, 1788 жылы АҚШ Конституциясын шамалы көп дауыспен ратификациялады.

Джонни Appleseed

Джон Чапман, көбінесе Джонни "Appleseed" деп аталады (1774 жылдың 26 қыркүйегінде Массачусетс штатының Леоминстер қаласында туған) – американдық халық батыры және пионер-егінші, ол алма ағаштарын таныстырып, елдің Орталық-Батыс аймағындағы, оның ішінде Пенсильвания, Огайо және Индиана штаттарында көптеген жеміс бақтарын құрды. Бүгінде Appleseed – Массачусетс штатының ресми халық қаһарманы, ал оның беделі Азамат соғысы аяқталғаннан бері көптеген балалар кітаптарында, фильмдерде және халық ертегілерінде басты орынға ие.

Алғашқы өнеркәсіптік кезең: 18151860

1836 жылы Мэри Лион Америкадағы алғашқы әйелдер колледжі – Маунт Холиок колледжін ашты. Лион, өте белсенді конгрегационалист, колледжді жаңғырушы Джонатан Эдвардстың өзін-өзі шектеу, өзіне құмарлықтан бас тарту және мүсіркеместік қайырымдылыққа қатысты идеяларының ішкі мәнін көрсететін орын ретінде таныстырды. Алғашқы студенттерінің бірі – тартымдылығымен көзге түспейтін ақын Эмили Дикинсон болды. 19-шы ғасырда Массачусетс Американың өнеркәсіптік революциясында жетекші роль атқарды, Бостон маңында тоқыма және аяқ киім, ал Спрингфилд маңында жоғары дәлдікті құралдар мен қағаз шығаратын фабрикалар құрылды. Экономика негізінен ауыл шаруашылығына негізделгеннен өнеркәсіптік экономикаға өтті, бастапқыда су энергиясын, кейіннен бу машиналарын фабрикаларды іске қосу үшін, ал тауарлар мен материалдарды тасымалдау үшін каналдарды және кейіннен теміржолдарды пайдаланды. Алғашқыда жаңа өнеркәсіптер жақын маңдағы шаруа қожалықтарындағы янкилерден жұмыс күшін алды, ал кейіннен Ирландия мен Канададан келген католик иммигранттарына сүйенді.

Өнеркәсіптік даму

Массачусетс 19 ғасырда өнеркәсіптік инновациялар мен дамудың алдыңғы қатарында болды. Колониялық дәуірден бері Жаңа Англияда темір өндіру саласы сәтті дамыды. Америкадағы алғашқы сәтті темір зауыты 1646 жылы Согуста салынды, ол батпақтың темірін пайдаланып, орақ, шеге, атыс қаруы, шарап шелектеріне арналған айна және колонияның дамуына қажетті басқа да бұйымдар өндірді. Осы кезеңде кеме жасау, ағаш өңдеу, қағаз және жиһаз жасау сияқты басқа да салалар құрылды. Бұл шағын шеберханалар мен фабрикалар өз машиналарын іске қосу үшін штаттағы көптеген өзендер мен ағыстарды пайдаланды. Сэмюэл Слейтер 1793 жылы Род-Айленд штатының Потукет қаласында алғашқы сәтті тоқыма фабрикасын салғанмен, ертедегі фабрикалар өндірген жіптен матаны тиімді өндірудің жолы табылмай қалды. Жіптер кішкентай тоқу шеберханаларына тапсырылып, қолмен тоқылатын матаға айналдырылды. Блэкстоун аңғарындағы алғашқы жүн және екінші тоқыма фабрикасы 1810 жылы Дэниел Дейдің Уксбридж, Массачусетс қаласындағы Уэст-Ривер және Блэкстоун өзендерінің жанында салған «жүн иру фабрикасы» болды. 1813 жылы Бостонның бай саудагерлері, Франсис Кабот Лоуэлл басқаруымен, «Бостондық серіктестер» деп аталған топ, Солтүстік Америкадағы алғашқы сәтті тоқыма фабрикасын Уолтемде құрды. Лоуэлл 1810 жылы Англияға сапар шегіп, Ланкаширдің тоқыма өнеркәсібін зерттеді. Британ үкіметі бұл жаңа технологияны экспорттауға тыйым салғандықтан, Лоуэлл Бостонға қайтып келе жатқанда тоқыма станоктарының жоспарларын жаттап алды. Шебер механик Пол Мудидің қабілетімен алғашқы тоқыма станоктары жасалды, олар Чарльз өзенінің күшін пайдаланды. Алғаш рет тоқыма өндірісінің барлық кезеңдері бір шатыр астында жүзеге асырылып, өндіріс пен пайда артты. Бұл Америкадағы өнеркәсіптік революцияның нағыз бастауы болды. Уолтемдегі «Бостондық өндіріс компаниясының» ерте табысымен «Бостондық серіктестер» кейіннен бірнеше басқа тоқыма қалаларын да құрды, оның ішінде 1823 жылы Лоуэлл, 1845 жылы Лоуренс, 1848 жылы Чикопи және 1850 жылы Холиок. 1850 жылға қарай Лоуэлл 33 000 тұрғыны бар қалаға айналды. Оның фабрикалары жоғары деңгейде интеграцияланған және орталықтандырылған басқарумен жұмыс істеді. Машиналарды қозғалтатын су энергиясын керемет каналдар жүйесі қамтамасыз етті. 1850 жылдардың басынан бастап бумен жұмыс істеу енгізілді. Фабрика иелері бастапқыда жергілікті шаруа әйелдерін жұмысқа алды, олар көбінесе Жаңа Англияның кедей, шалғай аймақтарынан тартылды және ағылшын әріптестерінен айырмашылығы, жұмысшылары үшін тұрғын үй, шіркеулер, мектептер мен саябақтарды ұсынып, утопиялық индустриялық қоғам құруға тырысты. Ақырында, фабрикалар кеңейе келе, иелері жаңадан келген ирланд иммигранттарына жүгінді. Өнеркәсіптік қалалар, әсіресе Вустер және Спрингфилд, тоқыма машиналарын (Вустерде) және дәлдікті құралдар өндірісі мен инновацияларын (Спрингфилдте) маңызды орталықтарына айналды. Бостонның көптеген ірі фабрикалары болмаса да, ол Жаңа Англияның барлық бизнес және көлік орталығы ретінде, сондай-ақ қаржы, құқық, медицина, білім беру, өнер және баспа саласындағы ұлттық көшбасшы ретінде маңызды рөл атқарды.

Massachusetts became a leader in industrial innovation and development during the 19th century. Since colonial times, there had been a successful iron making industry in New England. The first successful ironworks in America was established at Saugus in 1646, utilizing bog iron from swamps to produce plows, nails, firearms, hoops for barrels and other items necessary for the development of the Colony. Other industries would be established during this period, such as shipbuilding, lumber, paper and furniture making. These small scale shops and factories often utilized the State's many rivers and streams to power their machinery. While Samuel Slater had established the first successful textile mill at Pawtucket, Rhode Island, in 1793, there remained no way to efficiently mass produce cloth from the spun yarn produced by the early mills. The yarn was still outsourced to small weaving shops where it was woven into cloth on hand looms. The first woolen mill, and the second textile mill in the Blackstone Valley, was a "wool carding mill", established in 1810 by Daniel Day, near the West River and Blackstone River at Uxbridge, Massachusetts. Then, in 1813, a group of wealthy Boston merchants led by Francis Cabot Lowell, known as the Boston Associates, established the first successful integrated textile mill in North America at Waltham. Lowell had visited England in 1810 and studied the Lancashire textile industry. Because the British government prohibited the export of this new technology, Lowell memorized plans for the power looms on his return trip to Boston. With the skill of master mechanic Paul Moody, the first successful power looms were produced, harnessing the power of the Charles River. For the first time, all phases of textile production could now be performed under one roof, greatly increasing production, and profits. This was the real beginning of the Industrial Revolution in America. With the early success of the Boston Manufacturing Company at Waltham, the Boston Associates would also later establish several other textile towns, including Lowell in 1823, Lawrence in 1845, Chicopee in 1848 and Holyoke in 1850. Lowell grew quickly to a city of 33,000 people by 1850. Its mills were highly integrated and centrally controlled. An ingenious canal system provided the water power that drove the machinery. Steam power would be introduced beginning in the 1850s. The mill owners initially employed local farm women, often recruited from poor, remote parts of New England, and attempted to create a Utopian industrial society by providing housing, churches, schools and parks for their workers, unlike their English counterparts. Eventually, as the mills grew larger and larger, the owners turned to newly arrived Irish immigrants to fill their factories. Industrial cities, especially Worcester and Springfield, became important centers in textile machinery (in Worcester's case) and precision tool production and innovation (in Springfield's case.) While Boston did not have many large factories, it became increasingly important as the business and transportation hub of all of New England, as well as a national leader in finance, law, medicine, education, arts and publishing.

Темір жолдар

1826 жылы Гранит темір жолы елдегі алғашқы коммерциялық темір жол болды. 1830 жылы заң шығарушы орган үш жаңа темір жолды бекітті – Бостон және Лоуэлл, Бостон және Провиденс және ең маңыздысы, Бостон және Вустер. 1833 жылы Вустерді Олбани және Эри каналымен байланыстыратын Батыс темір жолы бекітілді. Жүйе дамыды, батыстан келген астық Еуропаға экспорттау үшін Бостон портына жеткізіле бастады, осылайша Эри каналы жүйесі арқылы саудадағы Нью-Йорк қаласының дерлік монополиясы бұзылды. Құрылыс жұмыстарының көп бөлігін ирландтық жұмысшылар бригадалары атқарды. Олар уақытша лагерьлерде тұрды, бірақ көптегендері осы жол бойындағы жаңа өнеркәсіптік қалаларда қоныс тапты, онда бригада жетекшілері Демократиялық партияда көшбасшыларға айналды. Олардың салғандарының бір бөлігі әлі де қолданылуда. Мысалы, 1835 жылы Массачусетс штатының Кантон қаласында салынған тас Кантон виадугі қазір де Амтрактың жоғары жылдамдықты Ацела Экспресімен Бостон–Вашингтон Солтүстік-шығыс дәлізінде пайдаланылуда. Виадукты 20 ғасырдың соңындағы стандарттарға сәйкес келтіру үшін шамалы өзгерістер енгізілді.

Киттер аулау

Колониялық кезеңнің соңында Массачусетс өзінің күшті теңізшілдік дәстүрін, дамыған кеме жасау өнеркәсібін және мұхиттарға қолжетімділігін пайдаланып, 1830 жылдары АҚШ-ты әлемдегі кит аулаудағы ең беделді елге айналдырды. Кит майына сұраныс көбінесе шамдарға болды. 1750 жылдары Нантакет теңізінде кит аулау өте табысты, терең теңіз өнеркәсібіне айналды, сапарлар жылдарға созылып, кемелер Оңтүстік Тынық мұхиты суларына дейін жетті. Британдық Әскери-теңіз күштері революция кезінде көптеген кит аулаушыларды қолға түсірді, бірақ сонымен бірге көптеген кит аулаушылар британдықтарға қарсы жекешелерге айналдырылды. Соғыстан кейін кит аулау жаңадан өркендеді, Нью-Бедфорд орталыққа айналды. Кит аулаушылар үлкен пайда табу үшін үлкен экономикалық тәуекелге барды: олар аңшылық алқаптарын кеңейтіп, Тынық мұхиты үшін шетелдік және жергілікті жұмыс күшін қамтамасыз етті. Инвестициялық шешімдер мен қаржыландыру шарттары кит аулау кәсіпорындарының басшылары тәуекелдерін бөлісу үшін, кейбір үлестік құқықтарды сату арқылы жасалды, бірақ моральдық тәуекелді ескере отырып, маңызды үлесін сақтап қалды. Осының салдарынан, олар саяхаттарын жоспарлау кезінде өздерінің және басқалардың табысы арасындағы байланысты қарастыруға аз ынталанды. Бұл кит аулау сапарларының әртүрлілігін шектеді және салалық тәуекелді арттырды. 1860 жылдан кейін керосин кит майының орнына келді, бұл Конфедерацияның теңіз шабуылдарынан кит аулау флотының қирауымен бірге болды, ал кәсіпкерлер өндіріске көшті.

Саяси және әлеуметтік қозғалыстар

1820 жылдың 15 наурызында Мэн штаты Массачусетс штатынан бөлініп, Миссури келісімінің нәтижесінде 23-ші штат ретінде Одаққа қосылды. Хорас Манн мемлекеттік мектептер жүйесін ұлттық үлгіге келтірді. Ортақ мүдделі штат Вашингтонда Дэниел Вебстер және Чарльз Самнер сияқты саяси лидерлер арқылы танылды. Көптеген белсенді конгрегациялық шіркеулердің арқасында аболиционизм гүлденді. Уильям Ллойд Гаррисон көрнекті өкілі болды, бірақ көптеген "мақта вигтері" зауыт иелері бұл қозғалыс оңтүстік мақта плантаторларымен тығыз бизнес байланыстарына зиян келтіреді деп шағымданатын. Ауылдық жерлерде конгрегациялықтар басымдылық сақтады, бірақ қалаларда олардың қатаң кальвинизмін жаңа діни сезім алмастырды. 1826 жылы Харриет Бичер Стоу былай деп хабарлады:

Массачусетстің барлық әдебиетшілері унитарийлер болды. Гарвард колледжінің барлық қамқоршылары мен профессорлары унитарийлер еді. Байлық пен әсемдіктің элитасы унитарий шіркеулеріне жиналды. Сот судьялары унитарийлер болды, олар паломниктер мұқият орнатып берген шіркеу ұйымының ерекшеліктерін жоққа шығаратын шешімдер қабылдады. Осы кезеңдегі ең маңызды жазушылар мен ойшылдардың кейбіреулері Массачусетстен шықты. Генри Дэвид Торо және Ральф Уолдо Эмерсон бүгінде американдық ой-пікірге қосқан үлесімен жақсы танымал. Трансцендентализм деп аталатын интеллектуалдық қозғалыстың бір бөлігі болған олар, адамзат үшін табиғат әлемінің маңыздылығын баса көрсетті және аболиционистердің шақыруына да қатысты.

Білмейтін қозғалысы

1854 жылы «Білімі жоқтар» қозғалысы жаңа партия құрып, заң шығарушы органның, мемлекеттік үкіметтің және көптеген қалалардың орындарын басып алды. Тарихшы Джон Малкерн жаңа партияның халықшыл және жоғары демократиялық, байлыққа, элитаға және сараптамаға қарсы екенін, сондай-ақ сырттан келгендерге, әсіресе католиктерге күдікпен қарағанын айтады. Жаңа партияның сайлаушылары қарқынды дамып келе жатқан өнеркәсіптік қалаларда шоғырланды, онда янки жұмысшылары жаңа ирланд иммигранттарымен тікелей бәсекелестікке тап болды. Виг партиясы жоғары табысты аудандарда күшті болса, «Білімі жоқтар» партиясының сайлаушылары кедей аудандарда күшті болды. Олар дәстүрлі жоғары санаттағы жабық саяси элита – әсіресе заңгерлер мен саудагерлерді – биліктен ығыстырды. Олардың орнына жұмысшылар, фермерлер, көптеген мұғалімдер мен дін қызметкерлерін сайлады. Байлардың орнына 10 000 доллардан аспайтын мүліктің иесі болған адамдар келді. Ұлттық деңгейде ең агрессивті және инновациялық заңнама Массачусетс штатынан шықты, ол тумастық және реформалар тұрғысынан да ерекшеленді. Тарихшы Стивен Тейлордың айтуынша, нативистік заңнамадан басқа: партия құлдыққа қарсы шығуымен, әйелдердің құқықтарын кеңейтуді қолдауымен, өнеркәсіпті реттеумен және жұмысшылардың жағдайын жақсартуға бағытталған шараларды қолдауымен де ерекшеленді. Ол теміржолдарды, сақтандыру компанияларын және коммуналдық қызметтерді реттеу туралы заңдарды қабылдады. Мемлекеттік мектептерге тегін оқулықтар берді, жергілікті кітапханалар мен соқырларға арналған мектептерге қаржы жұмсады. Массачусетс штатын әлеуметтік зияндылықтардан тазарту – басты міндет болды. Заң шығарушы орган Еуропадан мемлекеттік құжаттар мен оқулықтардың тасымалдануына тыйым салуға тырысып, жасөспірім қылмыскерлерге арналған штаттағы алғашқы түзету мектебін құрды. Ол әйелдердің құқықтық жағдайын жақсартты, оларға мүліктік құқықтарды және ажырасу соттарында көбірек құқықтар берді. Спикизилерге, құмар ойындар үйлеріне және бордельдерге қатаң жазалар тағайындады. Арақтың сатылуына тыйым салатын заңдар қатты жазаларды көзделді: бір стақан сыра ішкені үшін алты ай түрме жазасы берілді. Көптеген қазылар сот үкімін шығарудан бас тартты. Көптеген реформалар өте қымбатқа түсті; штаттық шығындар 45%-ға өсті, ал қалалар мен қалаларға салынатын жылдық салықтар 50%-ға артты. Бұл ысырапшылдық салық төлеушілерді ашуландырды, сондықтан «Білімі жоқтардың» көптеген өкілдері қайта сайланбады, нәтижесінде екі жылдық тәжірибе аяқталды. Басты міндеттердің бірі – ирландтық католик иммигранттарының азаматтық құқықтарына жасалған шабуылдар болды. Штат соттары азаматтыққа өтініш беруді қарау құқығынан айырылды, мемлекеттік мектептерде протестанттық Киелі кітапты күнделікті оқу міндетті болды (ұлтшылдар католик балаларын өзгерте алады деп сенді). Губернатор ирландтық милицияларын таратып, мемлекеттік лауазымдардағы католиктерді протестанттармен алмастырды. Штаттың конституциялық түзетулерін қабылдау үшін қажетті үштен екі дауыс жинау мүмкін болмады, бұл Массачусетс штатында кемінде 21 жыл тұрған ер адамдарға ғана сайлауға қатысу және лауазымға ие болу құқығын шектеуге бағытталған шара еді. Заң шығарушы орган Конгресстен натурализация талаптарын 5 жылдан 21 жылға дейін ұзартуды сұрады, бірақ Конгресс ешқандай әрекет етпеді. «Білімі жоқтар» партиясының заң шығарушы органының ең сенсациялық әрекеті – католик монастырьларындағы кең таралған жарамсыздықтарды дәлелдеу үшін тергеу комиссиясын құру болды. Баспасөз бұл оқиғаны қызығушылықпен жариялады, әсіресе комиссия қаражатын жезөкшеге төлеу үшін пайдаланғаны анықталған негізгі реформатор туралы мәлімдемелер тараған кезде. Заң шығарушы орган комиссияның жұмысын тоқтатты, реформаторды жұмыстан шығарды, ал тергеу күлкіге айналды.

The Know Nothing movement formed a new party in 1854 and captured almost all the seats in the legislature, the state government, and many cities. Historian John Mulkern finds the new party was populist and highly democratic, hostile to wealth, elites, and to expertise, and deeply suspicious of outsiders especially Catholics. The new party's voters were concentrated in the rapidly growing industrial towns, where Yankee workers faced direct competition with new Irish immigrants. Whereas the Whig Party was strongest in high income districts, the Know Nothing electorate was strongest in the poor districts. They voted out the traditional upper class closed political leadership class, especially the lawyers and merchants. In their stead they elected working class men, farmers, and a large number of teachers and ministers. Replacing the moneyed elite were men who seldom owned $10,000 in property. In national perspective, the most aggressive and innovative legislation came out of Massachusetts, Both in terms of nativism and in terms of reforms. Historian Stephen Taylor says that in addition to nativist legislation:

the party also distinguished itself by its opposition to slavery, support for an expansion of the rights of women, regulation of industry, and support of measures designed to improve the status of working people. It passed legislation to regulate railroads, insurance companies, and public utilities. It funded free textbooks for the public schools, and raised the appropriations for local libraries and for the school for the blind. Purification of Massachusetts against divisive social evils was a high priority. The legislature set up the state's first reform school for juvenile delinquents, while trying to block the importation of supposedly subversive government documents and academic books from Europe. It upgraded the legal status of wives, giving them more property rights and more rights in divorce courts. It passed harsh penalties on speakeasies, gambling houses and bordellos. Prohibition legislation imposed severe penalties: serving one glass of beer was punishable by six months in prison. Many juries refused to convict. Many of the reforms were quite expensive; State spending rose 45% on top of a 50% hike in annual taxes on cities and towns. The extravagance angered the taxpayers; few Know Nothings were reelected so the brief two year experiment ended. The highest priority included attacks on the civil rights of Irish Catholic immigrants. State courts lost the power to process applications for citizenship; the public schools had to require compulsory daily reading of the Protestant Bible (which the nativists were sure would transform the Catholic children). The governor disbanded the Irish militias, and replaced Catholics holding state jobs with Protestants. It failed to reach the two thirds vote needed to pass a state constitutional amendment to restrict voting and office holding to men who had resided in Massachusetts for at least 21 years. The legislature then called on Congress to raise the requirement for naturalization from five years to 21 years, but Congress never acted. The most dramatic move by the Know Nothing legislature was to appoint an investigating committee designed to prove widespread sexual immorality under way in Catholic convents. The press had a field day following the story, especially when it was discovered that the key reformer was using committee funds to pay for a prostitute. The legislature shut down its committee, ejected the reformer, and saw its investigation became a laughing stock.

Азамат соғысы және алтын ғасыр: 1860-1900 жылдар

Азамат соғысына дейінгі жылдары Массачусетс әлеуметтік прогрессивизм, трансцендентализм және аболиционистік қозғалыстың орталығы болды. Хорас Манн штаттық мектеп жүйесін ұлттық үлгіге айналдырды. Комонвелттен шыққан екі көрнекті аболиционист – Уильям Ллойд Гаррисон мен Венделл Филлипс. Гаррисон 1832 жылы Жаңа Англияның құлдыққа қарсы қоғамын құрды және құлдыққа деген көзқарасты өзгертуге көмектесті. Бұл қозғалыс құлдық мәселесіне наразылықты күшейте түсті, нәтижесінде 1835-1837 жылдары Массачусетс штатында аболиционистерге қарсы көтерілістер болды. Аболиционистердің еңбектері Азамат соғысы кезінде штаттың іс-қимылдарына ықпал етті. Генри Дэвид Торо мен Ральф Уолдо Эмерсон американдық ой-санатына зор үлес қосты. Трансцендентализм қозғалысының мүшелері адамзат үшін табиғат пен сезімнің маңыздылығын баса көрсетті. Келесі онжылдықтарда құлдыққа қарсылық біртіндеп артты. 1846 жылы белгілі аболиционист Джон Браун идеологиялық жағынан прогрессивті Спрингфилд қаласына көшіп келді. Браун құлдыққа қарсы белсенді күрескерге айналған дақ осы жерде болды. Спрингфилд пен Бостонда Браунға әсер еткен және кейіннен оның күш-жігерін қаржылаған адамдармен (Спрингфилдте Фредерик Дуглас және Соджорнер Трут, Бостонда Саймон Санборн мен Амос Адамс Лоуренс) танысты. Олар «Қанды Канзас» және Джон Браунның Харперс-Ферриге шабуылында маңызды рөл атқарды. 1850 жылы Браун өзінің алғашқы құлдыққа қарсы ұйымын – «Гилеадтықтар лигасы» – Спрингфилдте құрды, оның мақсаты 1850 жылдарғы қашқын құлдар заңынан қашқан құлдарды қорғау болды. Массачусетс аболиционизмнің ошағы болды, әсіресе Бостон мен Спрингфилд сияқты прогрессивті қалалары, және Азамат соғысы кезінде штаттың келесі қадамдарына ықпал етті. Массачусетс президент Линкольннің әскер шақыруына ең бірінші жауап берген штаттардың бірі болды. Массачусетс ақ офицерлермен бірге қара түсті полкті – 54-ші Массачусетс ерікті жаяу әскерін жұмыға алған, оқытқан және қаруланған алғашқы штат болды. Бостон орталық саябағындағы Роберт Гулд Шоу ескерткіші 54-ші полкті бейнелейтін рельефті қамтиды. Азамат соғысы үшін Одақтың көптеген қару-жарақтары Спрингфилдте, Спрингфилд қару-жарақ фабрикасында өндірілді. Азамат соғысынан кейін мыңдаған иммигранттар Канада мен Еуропадан Массачусетс штатының ірі қалаларына көшіп келді, штаттың дамып келе жатқан фабрикаларында жұмыс табуға тартылды. Осы кезеңде штат білім беру және инновация саласында да көшбасшы болды, әсіресе Бостон аймағында.

In the years leading up to the Civil War, Massachusetts was a center of social progressivism, Transcendentalism, and abolitionist activity. Horace Mann made the state system of schools the national model. Two prominent abolitionists from the Commonwealth were William Lloyd Garrison and Wendell Phillips. Garrison founded the New England Anti Slavery Society in 1832, and helped change perceptions on slavery. The movement increased antagonism over the issues of slavery, resulting in anti abolitionist riots in Massachusetts between 1835 and 1837. The works of abolitionists contributed to the eventual actions of the Commonwealth during the Civil War. Henry David Thoreau and Ralph Waldo Emerson made major contributions to American thought. Members of the Transcendentalism movement, they emphasized the importance of the natural world and emotion to humanity. opposition to slavery gradually increased in the next few decades. Famed abolitionist John Brown moved to the ideologically progressive town of Springfield in 1846. It was there that Brown first became a militant anti slavery proponent. In Springfield and in Boston, Brown met the connections that would both influence him, (Frederick Douglass and Sojourner Truth in Springfield,) and later fund his efforts, (Simon Sanborn and Amos Adams Lawrence in Boston,) in Bleeding Kansas and John Brown's raid on Harpers Ferry. In 1850, Brown founded his first militant, anti slavery organization – The League of the Gileadites – in Springfield, to protect escaped slaves from 1850s Fugitive Slave Act. Massachusetts was a hotbed of abolitionism – particularly the progressive cities of Boston and Springfield – and contributed to subsequent actions of the state during the Civil War. Massachusetts was among the first states to respond to President Lincoln's call for troops. Massachusetts was the first state to recruit, train, and arm a Black regiment with White officers, the 54th Massachusetts Volunteer Infantry. The Robert Gould Shaw Memorial in Boston Common contains a relief depicting the 54th regiment. Much of the Union's weaponry for the Civil War was produced in Springfield, at the Springfield Armory. Following the Civil War, thousands of immigrants from Canada and Europe continued to settle in the major cities of Massachusetts, attracted by employment in the state's ever expanding factories. The state also became a leader in education and innovation through this period, particularly in the Boston area.

Баскетбол мен волейбол ойналған

1891 және 1895 жылдары баскетбол және волейбол спорт түрлері – бүгінде әлемдік аренада танымал олимпиадалық спорт түрлері – Батыс Массачусетс штатының Спрингфилд және Холиоке қалаларында ойлап табылды. Екі ойыншыны да, Джеймс Найсмит пен Уильям Г. Морган YMCA ұйымында топтар үшін ойын құруға тырысты. Найсмит Нью-Англияның суық қыстарында көбінесе үй ішінде қалып қоятын жастарға арналған қарқынды ойын іздеді. Морганның «минтонет» деп атаған ойыны, әріптесі профессор Альфред Т. Халстедтің ұсынысымен кейіннен волейбол деп өзгертілді. Бұл жаңа спорт – баскетболға тікелей жауап болды, себебі ол осыған ұқсас мақсаттармен жылдам ойын жасауды көздеді, оны жас-кәрі, спортшы және спортпен айналыспайтын адамдардың барлығы да ойнай алатын болсын. Бүгінде Спрингфилд қаласында Халықаралық Баскетбол Даңқы залы орналасқан, ал Холиокеде – Халықаралық Волейбол Даңқы залы.

Өнеркәсіптік алға жылжу

1890 жылдары, көбінесе көптеген білікті механикалық жұмысшыларды жұмысқа алған Спрингфилд қару-жарақ зауытының арқасында, Үлкен Спрингфилд автомобиль және мотоцикл өнертабыстарының алғашқы ірі орталығына айналды. Америка Құрама Штаттарының алғашқы бензинмен жұмыс істейтін автомобиль компаниясы – Duryea Motor Wagon Company 1893 жылы Чикопиде құрылды. Алғашқы американдық мотоцикл компаниясы, Indian Motorcycle Company, 1901 жылы Спрингфилдте құрылды. Knox Automobile 1906 жылы Спрингфилдте әлемдегі алғашқы моторлы өрт сөндіру машиналарын өндірді. Файл:Термит қышқысы бар көше теміржол жұмысшылары, Холиок, Мейн-стрит, 1904.png Негізгі теміржол жүйесі 1860 жылы іске қосылса да, теміржолдар жолдарды, сигналдарды, көпірлерді және инфрақұрылымды жақсартуды жалғастырды. Болаттың пайда болуымен бірге ауыр пойыздар мен қуатты локомотивтер пайда болды. 1880 жылдары Бостон және Олбани темір жолы өзінің материалдық базасына, соның ішінде 30-дан астам жаңа жолаушылар станцияларын салуға көп инвестиция жасады. Белгілі бостондық сәулетші Х.Х. Ричардсон жобалау жұмысының көп бөлігін орындады. Электрлік трамвай жолаушылар тасымалын революцияландырды. Томас Давенпорт, DC электр қозғалтқышын жасаған алғашқы америкалық, 1835 жылдың соңында Спрингфилдте кішкентай айналма теміржол арқылы электр теміржолының мүмкіндігін көрсетті, ол кейін сол қыста Бостонда көрсетілді. Он жылдар өткен соң, 1890 жылы Спрингфилдтің алғашқы электр желісі Спрингфилд көше теміржол компаниясымен салынды, ал 1905 жылға қарай қалада Нью-Йорк қаласынан да көп рельс болды. Бұл желілер шаруашылық өнімдерін және жұмысшыларды жылдам әрі арзан тасымалдауды қамтамасыз етті, қала маңындағы жерлерге сұранысты арттырды және демалыс күндері елде серуендеуге мүмкіндік берді. Олар өте табысты болды және көптеген байлықтардың бастауы болды. Массачусетс штаты басқа штаттар «прогрессивтік дәуір» деп атаған 1900-1917 жылдары ерекше рөл атқарды. XX ғасырдың басында ол прогрессивтік қозғалысы нашар болғандықтан салыстырмалы түрде консервативті болды. Алайда, XIX ғасырдың соңында ескі жоғары топтағы янки элитасы басқа штаттар прогрессивтік реформалар ретінде қабылдаған көптеген реформаларды жүзеге асырды. Штат тыйым салуға немесе әйелдердің сайлау құқығына қолдау көрсетпеді.

In the 1890s—largely due to the presence of the Springfield Armory, which employed many skilled, mechanical workers—Greater Springfield became the United States' first major center of automobile and motorcycle innovation. The United States' first gasoline powered automobile company, the Duryea Motor Wagon Company, was founded in Chicopee in 1893. The first American motorcycle company, the Indian Motorcycle Company, was founded in Springfield in 1901. Knox Automobile produced the world's first motorized fire engines in Springfield in 1906. File:Street railway workers with a thermite crucible on Main Street, Holyoke, 1904. png

Although the basic rail system was in place by 1860, the railways continued to make major improvements in tracks, signals, bridging, and facilities. With steel came heavier trains and more powerful locomotives. In the 1880s the Boston & Albany Railroad invested heavily in its physical facilities, including the construction of over 30 new passenger stations. Famed Boston architect H. H. Richardson did much of the design work. Passenger transportation was revolutionized by the electric trolley. Thomas Davenport, the first American to construct a DC electric motor, first demonstrated the feasibility of the electric railway in Springfield with a small circular railway in late 1835, which was subsequently exhibited in Boston that winter. Decades later in 1890, Springfield's first electric line was constructed by the Springfield Street Railway Company, and by 1905 the city had more track than New York City. These lines provided rapid, cheap transportation for farm produce and workers, created land booms in suburbia, and permitted Sunday outings in the country. They were highly profitable and the base of numerous fortunes. Massachusetts played a unique role in what other states called the Progressive Era, 1900–1917. It was relatively conservative in the early 20th century with a weak progressive movement. However, in the late 19th century the old upper class Yankee establishment had put in place many of the reforms that other states adopted as progressive reforms. The state showed little support for prohibition or woman suffrage.

Даму онжылдықтары: 190029

Массачусетс 20-ғасырға күшті өнеркәсіптік экономикамен кірді. Ауыл шаруашылығында үлкен прогресс болмаса да, экономика 1900-1919 жылдар аралығында гүлденді. Штаттың зауыттары қағаз бен металл сияқты алуан түрлі тауарлар өндірді. 1900 жылы Бостон АҚШ-тағы екінші маңызды порт болып қана қоймай, балық нарығы бойынша ең құнды порт еді. Бірақ 1908 жылға қарай бәсекелестік салдарынан портың құны айтарлықтай төмендеді. Осы кезеңде, шетелден келген иммигранттардың көмегімен халық санының өсуі урбанизацияға ықпал етті және штаттың этникалық құрамын өзгертуге себеп болды. Дегенмен, Массачусетстің өнеркәсіптік экономикасы бір немесе екі тауар өндіруге тәуелді болғандықтан, әлсіреуге бастады. Сыртқы елдердегі төмен жалақылы бәсекелестік, сондай-ақ кейінгі жылдардағы Ұлы депрессияның басқа да факторлары мемлекеттің екі негізгі саласының – аяқ киім және тоқыма өнеркәсібінің құлдырауына әкелді. 1921-1949 жылдар аралығында осы салалардың құлдырауы жұмыссыздықтың өрбуіне және бір кездері гүлденген өнеркәсіптік орталықтардың деградациясына алып келді, бұл бірнеше ондаған жылдар бойы сақталды. Өнеркәсіптік экономика 20-ғасырдың басында көптеген өндіріс компанияларының штаттан кетуімен төмендеуді бастады. 1920-жылдары Оңтүстік пен Орта Батыстан келген бәсекелестік, одан кейін Ұлы депрессия Массачусетстегі үш негізгі өнеркәсіптің – тоқыма, аяқ киім және механикаландырылған көліктерді құлдыратты. Бұл құлдырау ғасырдың екінші жартысында да жалғасты; 1950-1979 жылдар аралығында тоқыма өндірісімен айналысатын штат тұрғындарының саны 264 000-нан 63 000-ға дейін азайды. 1777 жылдан бері АҚШ армиясының қару-жарақ өндірушісі болған Спрингфилд қару-жарақ фабрикасы 1968 жылы Пентагонның даулы шешімімен жабылды. Бұл Батыс Массачусетстен жоғары жалақылы жұмыс орындарының кетуіне әкелді, ол 20-ғасырдың соңғы 40 жылында индустрияландыру салдарынан ауыр зардап шекті. Шығыс Массачусетсте Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін экономика ауыр өнеркәсіпке негізделгеннен қызмет көрсету және жоғары технологияға негізделген экономикаға айналды. Мемлекеттік келісімшарттар, жеке инвестициялар және зерттеу орталықтары жұмыссыздықты азайтып, жан басына шаққандағы табысты арттырған жаңа және жақсартылған өнеркәсіптік ахуызға әкелді. Пригородтар гүлденді, ал 1970-жылдары 128-тар жолы бойында аймақтың көптеген элиталық жоғары оқу орындарының түлектерін жұмысқа алған жоғары технологиялық компаниялар орналасты. 1903 жылдың 1 қазанында Бостон қаласы Ханттингтон-авеню стадионында өткен бірінші Әлемдік серияны қабылдап, тарихқа енді. Бостон Ред Сокс тоғыз ойынның ең жақсысын жеңіп, келесі жылдары бейсбол династиясын құрды, бес чемпионатты жеңіп алды және Бейб Руттың арқасында атаққа ие болды. Осы кезеңде Массачусетс штаты да таптық қақтығыстарға ұшырады. 1912 жылғы Лоуренстегі жалпы ереуілде қаланың барлық дерлік фабрикалары жалақы таласы салдарынан жабылуға мәжбүр болды, бұл жалақы тек кедейлік деңгейінде ғана қамтамасыз етті. Штат жұмысшылардың жағдайлары мен жалақысы мәселесімен бетпе-бет келді. Мысалы, заң шығарушы орган әйелдер мен балалардың аптасына 50 сағаттан артық жұмыс істеуіне тыйым салғанда, жұмыс берушілер жалақыны пропорционалды түрде қысқартты. Ақырында, Лоуренс ереуілшілерінің талаптары ескеріліп, жалақы көтерілді.

Massachusetts entered the 20th century with a strong industrial economy. Despite a lack of agricultural progress, the economy prospered between 1900 and 1919. Factories throughout the Commonwealth produced goods varying from paper to metals. Boston, in the year 1900, was still the second most important port in the United States, as well as the most valuable U. S. port in terms of its fish market. By 1908, however, the value of the port dropped considerably due to competition. Population growth during this period, which was aided by immigration from abroad, helped in urbanization and forced a change in the ethnic make up of the Commonwealth. The largely industrial economy of Massachusetts began to falter, however, due to the dependence of factory communities upon the production of one or two goods. External low wage competition, coupled with other factors of the Great Depression in later years, led to the collapse of the state's two main industries: shoes and textiles. Between 1921 and 1949 the failure of those industries resulted in rampant unemployment and the urban decay of once prosperous industrial centers which would persist for several decades. The industrial economy began a decline in the early 20th century with the exodus of many manufacturing companies. By the 1920s competition from the South and Midwest, followed by the Great Depression, led to the collapse of the three main industries in Massachusetts: textiles, shoemaking, and mechanized transportation. This decline would continue into the latter half of the century; between 1950 and 1979, the number of Bay Staters involved in textile manufacturing declined from 264,000 to 63,000. The Springfield Armory, the United States' Military's munitions producer since 1777, was controversially shut down by the Pentagon in 1968. This spurred an exodus of high paying jobs from Western Massachusetts, which suffered greatly as it de industrialized during the last 40 years of the 20th century. In Eastern Massachusetts, following World War II, the economy was transformed from one based on heavy industry into a service and high tech based economy. Government contracts, private investment, and research facilities led to a new and improved industrial climate, with reduced unemployment and increased per capita income. Suburbanization flourished, and by the 1970s, the Route 128 corridor was dotted with high technology companies who recruited graduates of the area's many elite institutions of higher education. On Thursday, October 1, 1903, the city of Boston made history by hosting the inaugural World Series at the Huntington Avenue Grounds. The Boston Red Sox won the best of nine series and launched into a baseball dynasty in the following years by capturing five championships in fifteen years behind Hall of Famer Babe Ruth. Massachusetts also endured class conflict during this period. In the 1912 general strike in Lawrence, almost all of the town's mills were forced to shut down as a result of strife over wages that sustained only poverty. The Commonwealth was confronted with issues of worker conditions and wages. For example, when the legislature decreed that women and children could work only 50 hours per week, employers cut wages proportionally. Eventually, the demands of the Lawrence strikers were heeded, and a pay increase was made.

Депрессия және соғыс: 1929-1945

Ұлы депрессия басталғанға дейін Массачусетс штаты экономикалық қиындықтарды бастан өткерді. Штаттың ірі өнеркәсіптерінің құлдырауы фабрикалық қалаларда халық санының азаюына әкелді. 1920 мен 1950 жылдар аралығында Бостон қалалық аймағы АҚШ-тағы ең жайпақ өсіп келе жатқан аймақтардың біріне айналды. Алайда, Ұлы депрессия кезінде штат ішіндегі көші-қон өзгерді. Экономикалық қиындықтарға байланысты адамдар Бостон қалалық аймағына жұмыс іздеп келді, бірақ жоғары жұмыссыздық пен жағдайдың нашарлығына тап болды. Бостонның сол дәуірдегі қиын жағдайында нәсілдік шиеленістер кейде бандиттік соғыстарға, әсіресе ирландтар мен итальяндықтар арасындағы қақтығыстарға ұласты. 1930 жылдардың басындағы Ұлы депрессияға жауап ретінде бағалы қағаздар туралы заңнама мәселесінде Бостон маңызды рөл атқарды. Массачусетс штатының губернаторы Франк Г. Аллен 1930 жылдың қаңтар айында Джон С. Халлды Массачусетс штатының алғашқы Бағалы қағаздар директоры етіп тағайындады. 1932 жылдың 4 мамырында Халл Массачусетс штаты Өкілдер палатасының Банктер және банк ісі жөніндегі комитетіне бағалы қағаздарды сату туралы заңды қайта қарау және жеңілдету жөніндегі заң жобасын (110А тарау) ұсынды. Заң 1932 жылдың 6 маусымында мақұлданды. Гарвард университетінің үш профессоры – Феликс Франкфуртер, Бенджамин В. Коэн және Джеймс М. Лэндис 1933 жылғы Бағалы қағаздар туралы заң мен 1934 жылғы Бағалы қағаздар биржасы туралы заңның жобасын жасады. АҚШ Бағалы қағаздар және биржалар комиссиясының алғашқы төрағасы Джозеф П. Кеннеди аға Бостон қаласынан шыққан. Кеннеди аға 1934 жылдың 15 қарашасында Бостон сауда палатасы алдында былай деді: «Қажетті, заңды, пайдалы және табысты кәсіпорындар қолдауға ие болады. Тек ақылсыз, зұлым және адал әрекеттер ғана тоқтатылады және олар тоқтатылуға тиіс және тоқтатылады. SEC әріптері «Securities Ex Crookedness» дегенді білдірсін деп үміттенеміз. Сенім – мінез-құлықтың нәтижесі. Біз қаржы әлемінде мінез-құлықтың мықты екеніне сенеміз, сондықтан жақсылыққа мәжбүрлеудің қажеті жоқ; біз жамандықтың алдын алуға тырысамыз». 1934 жылдың 6 маусымында FDR Пекорамен бірге Бағалы қағаздар биржасы туралы заңға қол қойды. Бірде Рузвельт Пекорадан: «Ферд, енді мен бұл заңға қол қойдым және ол заңға айналды, ол қандай заң болады?» деп сұрады. «Бұл заң жақсы немесе жаман болады, мырза Президент, - деп жауап берді Пекора, - оны басқаратын адамдарға байланысты». (Ритчи, 59) Массачусетс штатындағы экономикалық және әлеуметтік дүрбелең штаттың жұмыс істеу тәсіліндегі өзгерістердің бастауын білдірді. Саясат әртүрлі әлеуметтік топтардың мүшелерін, сондай-ақ этникалық топтарды ықпалды лауазымдарға көтеру арқылы әлеуметтік топтар арасындағы тұрақтылықты нығайтуға көмектесті. Массачусетс штатының екі маңызды саласы – аяқ киім және тоқыма өндірісі – тіпті Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі экономикалық өркендеу де кері қайтара алмаған деңгейде құлдырады. Осылайша, штаттың экономикасы соғыстан кейінгі жылдардың басында өзгеріске дайын болды.

Even before the Great Depression struck the United States, Massachusetts was experiencing economic problems. The crash of the Commonwealth's major industries led to declining population in factory towns. The Boston metropolitan area became one of the slowest growing areas in the United States between 1920 and 1950. Internal migration within the Commonwealth, however, was altered by the Great Depression. In the wake of economic woes, people moved to the metropolitan area of Boston looking for jobs, only to find high unemployment and dismal conditions. In the depressed situation that predominated in Boston during this era, racial tension sometimes manifested itself in gang warfare, notably with clashes between the Irish and Italians. On the subject of securities laws in the early 1930s in response to the Great Depression, Boston figured prominently. Governor of Massachusetts Frank G. Allen appointed John C. Hull the first Securities Director of Massachusetts in January 1930. On May 4, 1932, Hull introduced a bill to the committee on Banks and Banking in the Massachusetts House of Representatives for revision and simplification of the law relative to the sale of securities (Chapter 110A). The act was approved June 6. 1932. Three Harvard professors, Felix Frankfurter, Benjamin V. Cohen and James M. Landis drafted both Securities Act of 1933 and Securities Exchange Act of 1934. The 1st Chair of the U. S. Securities and Exchange Commission, Joseph P. Kennedy Sr. was from Boston. Kennedy Sr. had this to say before the Boston Chamber of Commerce on November 15, 1934: "Necessary, legitimate, useful, profitable enterprise will be encouraged. Only the senseless, vicious, and fraudulent activities will be curtailed, and these must and will be eradicated. The initials S E C, we hope, will come to stand for Securities Ex Crookedness. Confidence is an outgrowth of character. We believe that character exists strongly in the financial world, so we do not have to compel virtue; we seek to prevent vice.” On June 6, 1934, FDR signed the Securities Exchange Act into law with Pecora. At one point Roosevelt asked Pecora, "Ferd, now that I have signed this bill and it has become law, what kind of law will it be?" "It will be a good or bad bill, Mr. President," replied Pecora, "depending upon the men who administer it." (Ritchie, 59)

The economic and social turmoil in Massachusetts marked the beginning of a change in the Commonwealth's way of functioning. Politics helped to encourage stability among social groups by elevating members of various ranks in society, as well as ethnic groups, to influential posts. The two major industries of Massachusetts, shoes and textiles, had declined in a way that even the post World War II economic boom could not reverse. Thus, the Commonwealth's economy was ripe for change as the post war years dawned.

Экономикалық өзгерістер: өңдеу өнеркәсібінің құлдырауы, 1945-1985

Екінші дүниежүзілік соғыс Массачусетс штатының экономикасында зор өзгерістер тудырды, осы өзгерістер қоғамда да өзгерістерге алып келді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін әлемдік экономика құрылды, ол әскери және бизнес салаларында АҚШ мүдделеріне бағытталған болатын. АҚШ-тың ішкі экономикасы қорғанысқа бағытталған мемлекеттік сатып алу саясатының нәтижесінде өзгерді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары Массачусетс зауыттарға негізделген экономикадан қызмет көрсету және технологияға негізделген экономикаға айналды. Соғыс кезінде АҚШ үкіметі қорғаныс мердігерлеріне жалға берген және кейіннен сатқан нысандар салды. Мұндай нысандар арнайы қорғаныс тауарларын өндіруге бағытталған экономиканың дамуына үлкен үлес қосты. Осындай экономика Суық соғыс, Вьетнам соғысы және Корея соғысының нәтижесінде гүлденді. Келесі жылдары мемлекеттік келісімшарттар, жеке инвестициялар және ғылыми-зерттеу орталықтары жұмыссыздықты азайтып, жан басына шаққандағы табысты арттыратын қазіргі заманғы өнеркәсіпті құруға көмектесті. Осы экономикалық өзгерістерлер қала маңындағы жерлерге қоныстануға және жақсы бейімделген, білімді орта тап жұмысшыларының жаңа буынын қалыптастыруға ықпал етті. Сонымен қатар, қала маңындағы жерлерге қоныстану және қалалардың құлдырауы әртүрлі әлеуметтік топтар арасындағы айырмашылықты күшейтті, нәсілдік шиеленісті жаңартты. Массачусетс қалаларындағы мәселелердің көрнекті мысалы болған Бостон қаласы көптеген қиындықтарға тап болды, олар нәсілдік проблемаларға әкеп соқты. Қалалық орталықтардағы проблемалардың қатарында халықтың азаюы, орта таптың көшіп кетуі, өнеркәсіптің шығуы, жоғары жұмыссыздық, салықтардың өсуі, жылжымайтын мүліктің құнының төмендеуі және этникалық топтар арасындағы бәсекелестік болды.

Үлкен қазба

1987 жылы мемлекет Орталық артерия / туннель жобасына федералдық қаржыландыру алды. "Үлкен қазба" деп белгілі болған бұл жоба сол кезде мақұлданған ең ірі федералды тас жол жобасы еді. Жобаға Бостон қаласының орталығындағы Орталық артерияны туннельге айналдыру, сондай-ақ бірнеше ірі тас жолдарды қайта бағыттау кірді. Көптеген дау-дамайларға, сыбайлас жемқорлық және басқарудағы кемшіліктер туралы көптеген шағымдарға толы, бастапқы құны 2,5 миллиард доллар болған жобаның соңғы құны 15 миллиард доллардан асып кетті. Дегенмен, "Үлкен қазба" Бостон қаласының орталық бөлігін түбегейлі өзгертті. Массачусетс шығанағы провинциясы 1691-92 жылдары британ монархтары Уильям III және Мэри II құрған. Оған Массачусетс шығанағы колониясы, Плимут колониясы, Мэн провинциясы (Нью-Йорк провинциясының құрамына кірген шығыс аумақтарын қоса алғанда) және Нова-Скотия (қазіргі Нью-Брансуик және Принс-Эдвард аралын қамтиды) кірді. Дьюкс округі, Массачусетс (Мартаның жүзімдігі және Элизабет аралдары) және Нантакет те Нью-Йорк провинциясынан берілді. 1696 жылы Нова-Скотия Францияға қайтарылды (ол оны Акадия деп атады), бірақ Мэннің солтүстік және шығыс шекаралары 1840 жылдарға дейін нақтыланбады.

Мэн штаты

1658 жылдан 1820 жылға дейін Мэн штаты Массачусетс штатының бір бөлігі болды. 1820 жылы Мэн штаты Массачусетстен (оның келісімімен) бөлініп, Миссури келісімінің құрамында тәуелсіз штат ретінде Ұлттық Одаққа қабылданды. (Оның шекаралары, соның ішінде Нью-Гэмпшир және Канада провинцияларымен болған даулар туралы мәліметтер үшін Мэн штатының тарихына қараңыз.)

Сауалнамалар

Браун, Ричард Д. және Джек Тейджер. Массачусетс: Ғылыми тарихтың қысқаша шолуы (2002), жақында жарық көрген ғылыми еңбек.
Кларк, Уилл Л., редактор. Батыс Массачусетс: Тарих, 1636–1925 (1926), қалалар мен мекемелер тарихы.
Камблер, Джон Т. онлайн. «Ақылға қонымды пайдалану: Адамдар, қоршаған орта және мемлекет», Жаңа Англия, 1790–1930 (2001), экологиялық тарих.
Формисано, Рональд П. және Констанс К. Бернс, редакторлар. Бостон, 1700–1980: Қалалық саясаттың эволюциясы (1984).
Флагг, Чарльз Олкотт. Массачусетс жергілікті тарихына нұсқаулық, Салем: Салем Пресс Компаниясы, 1907.
Грин, Джеймс Р., Уильям Ф. Хартфорд және Том Джуравич. «Еңбек ошағы»: Массачусетс жұмысшылары мен олардың кәсіби одақтары тарихынан тараулар (1996).
Холл, Дональд, редактор. Жаңа Англия энциклопедиясы (2005).
Харт, Альберт Бушнелл, редактор. Массачусетс штатының, отарларының, провинцияларының және штатының тарихы (1927–30), саяси, экономикалық және әлеуметтік мәселелерді қамтитын бес томдық терең зерттеу, онлайн қолжетімді.
Лэнгтри, Альберт П., редактор. «Метрополиялық Бостон: Заманауи тарих» 4 томдық (1929).
Уилки, Ричард У. және Джек Тейджер. Массачусетс тарихи атласы (1991).
Уинсор, Джастин, редактор. Бостонның естелік тарихы, Саффолк округі, Массачусетс, 1630–1880 4 томдық.
WPA. Массачусетс: Оның жерлері мен халқына нұсқаулық (1937), әрбір қала мен ауылға арналған нұсқаулық.

1780 жылға дейін

Адамс, Джеймс Траслоу. Жаңа Англияның құрылуы (1921) онлайн
Адамс, Джеймс Траслоу. Революциялық Жаңа Англия, 1691–1776 (1923) онлайн
Андерсон, Фред. Халық армиясы: Массачусетс әскері мен жеті жылдық соғыстағы қоғам (UNC Press Books, 2012).
Эндрюс, Чарльз М. Жаңа Англияның әкелері: Пуритандық одақтастықтардың тарихы (1919), жетекші ғалымның қысқаша шолуы онлайн
Апостолов, Стивен. "Түпкілікті американдықтар, пуритандар және «брахмандар»: Массачусетс штатындағы архаикалық және заманауи футболдың пайда болуы, дамуы және эволюциясы". Спорт қоғамында 20.9 (2017): 1259–1270.
Акстелл, Джеймс, ред. Америкалық халық колониялық Жаңа Англияда (1973), жаңа әлеуметтік тарих онлайн
Бейлин, Бернард. Томас Хатчинсонның сынағы (1975) онлайн
Бейлин, Бернард. Он жетінші ғасырдағы Жаңа Англия саудагерлері (1955) онлайн
Бланк, Эмили. Тирандық: Революциялық Оңтүстік Каролина мен Массачусетс штатындағы құлдыққа қатысты американдық заңның қалыптасуы (U of Georgia Press, 2014).
Бремер, Фрэнсис Дж. Джон Уинтроп: Американың ұмытылған негізін қалаушы әкесі (2003) онлайн
Бремер, Фрэнсис Дж. «Джон Уинтроп және Жаңа Англия тарихының қалыптасуы». Массачусетс тарихи шолуы 18 (2016): 1–17.
Браун, Роберт Э. Массачусетс штатындағы орта таптық демократия, 1691–1789 (1955) онлайн
Кронон, Уильям. Жердегі өзгерістер: үндістер, отарлаушылар және Жаңа Англияның экологиясы (1983), қоршаған орта тарихы онлайн
Дэйл, Элизабет. Пікірталас және билік құру: Массачусетс шығанағындағы конституциялық идеалдың сәтсіздігі, 1629–1649 (Routledge, 2018).
Фишер, Дэвид Хакетт. Пол Ревирдің саяхаты (1994), 1775 жылды тереңінен түсіндіреді онлайн
Фишер, Дэвид Хакетт. Альбионның тұқымы: Америкадағы төрт британдық халықтық салты (Oxford University Press, 1989), пуритандық құндылықтар мен өмір салтын егжей-тегжейлі қамтиды.
Харт, Альберт Бушнелл, ред. Массачусетс штатының тарихы, отар, провинция және штат, 1 және 2 томдар (1927), 1776 жылға дейін
Хосмер, Джеймс Кендалл, ред. Винтроптың күнделігі, «Жаңа Англия тарихы», 1630–1649
Карлсен, Кэрол Ф. Әйел бейнесіндегі шайтан: Колониялық Жаңа Англиядағы сиқыршылық (1998), жаңа әлеуметтік тарих
Лабари, Бенджамин Вудс. Колониялық Массачусетс: Тарих (1979), ғылыми шолу онлайн
Лабари, Бенджамин В. Бостон шай кеші (1964) онлайн
Локридж, Кеннет А. Жаңа Англия қаласы: Бірінші жүз жыл: Дедхэм, Массачусетс, 1636–1736 (1970), жаңа әлеуметтік тарих онлайн
Миллер, Джон С. Сэм Адамс: Ұғымдаманың алға басушысы (1936)
Нагл, Доминик. Ана елдің бөлігі емес, ерекше биліктер: Англия, Массачусетс және Оңтүстік Каролинадағы заң, мемлекет құру және басқару, 1630–1769 (LIT, 2013) онлайн
Риордан, Лиам. «Отанын тым жақсы көрген одақтас: Томас Хатчинсон, колониялық Массачусетс тарихшысы». New England Quarterly 90.3 (2017): 344–384.
Ратман, Дарретт Б. Уинтроптың Бостоны: Пуритан қаласының портреті, 1630–1649 (1965)
Тейлор, Роберт Дж. Революциядағы Батыс Массачусетс (1954)
Тайлер, Джон В. «Томас Хатчинсон: Американың «Ағартушылық» тарихшысы». Массачусетс тарихи шолуы 18 (2016): 64–87.
Воган, Алден Т. Жаңа Англия шекарасы: Пуритандар мен үндістер, 1620–1675 (1995)
Варден, Г. Б. Бостон, 1689–1776 (1970) онлайн
Уотерс, Джон Дж. Отис отбасы провинциялық және революциялық Массачусетсте (UNC Press Books, 2015)
Уиден, Уильям. Жаңа Англияның экономикалық және әлеуметтік тарихы, 1620–1789 (1890) онлайн
Уайтинг, Глория МакКахон. «Соттар мен конституциясыз бостандық: Революциялық Массачусетс жағдайы». Құлдық және оны жою (2019): 1–21 онлайн
Зобел, Хиллер Б. Бостон қырқыны (1978)

Adams, James Truslow. The Founding of New England (1921) online
Adams, James Truslow. Revolutionary New England, 1691–1776 (1923) online
Anderson, Fred. A People's Army: Massachusetts Soldiers and Society in the Seven Years' War (UNC Press Books, 2012). Andrews, Charles M. The Fathers of New England: A Chronicle of the Puritan Commonwealths (1919), short survey by leading scholar online
Apostolov, Steven. "Native Americans, Puritans and ‘Brahmins’: genesis, practice and evolution of archaic and pre modern football in Massachusetts." Sport in Society 20.9 (2017): 1259 1270. Axtell, James, ed. The American People in Colonial New England (1973), new social history online
Bailyn, Bernard. The Ordeal of Thomas Hutchinson (1975) online
Bailyn, Bernard. The New England Merchants in the Seventeenth Century (1955) online
Blanck, Emily. Tyrannicide: Forging an American Law of Slavery in Revolutionary South Carolina and Massachusetts (U of Georgia Press, 2014). Bremer, Francis J. John Winthrop: America's Forgotten Founding Father (2003) online
Bremer, Francis J. "John Winthrop and the Shaping of New England History." Massachusetts Historical Review 18 (2016): 1–17. Brown, Robert E. Middle Class Democracy in Massachusetts, 1691–1789 (1955) online
Cronon, William. Changes in the Land: Indians, Colonists and the Ecology of New England (1983), environmental history online
Dale, Elizabeth. Debating–and Creating–Authority: The Failure of a Constitutional Ideal in Massachusetts Bay, 1629 1649 (Routledge, 2018). Fischer, David Hackett. Paul Revere's Ride (1994), explains 1775 in depth online
Fischer, David Hackett. Albion's seed: Four British folkways in America (Oxford University Press, 1989), detailed coverage of Puritan values and life style. Hart, Albert Bushnell ed. Commonwealth History of Massachusetts, Colony, Province and State Volumes 1 and 2 (1927), to 1776
Hosmer, James Kendall ed. Winthrop's Journal, "History of New England," 1630–1649
Karlsen, Carol F. The Devil in the Shape of a Woman: Witchcraft in Colonial New England (1998), new social history
Labaree, Benjamin Woods. Colonial Massachusetts: A History (1979), scholarly overview online
Labaree, Benjamin W. The Boston Tea Party (1964) online
Lockridge, Kenneth A. A New England Town: The First Hundred Years: Dedham, Massachusetts, 1636–1736 (1970), new social history online
Miller, John C. Sam Adams: Pioneer in Propaganda (1936)
Nagl, Dominik. No Part of the Mother Country, but Distinct Dominions Law, State Formation and Governance in England, Massachusetts and South Carolina, 1630 1769 (LIT, 2013). online
Riordan, Liam. "A Loyalist Who Loved His Country too Much: Thomas Hutchinson, Historian of Colonial Massachusetts." New England Quarterly 90.3 (2017): 344–384. Rutman, Darrett B. Winthrop's Boston: Portrait of a Puritan Town, 1630–1649 (1965)
Taylor, Robert J. Western Massachusetts in the Revolution (1954)
Tyler, John W. "Thomas Hutchinson: America's “Enlightenment” Historian." Massachusetts Historical Review 18 (2016): 64 87. Vaughan, Alden T. New England Frontier: Puritans and Indians 1620–1675 (1995)
Warden, G. B. Boston 1689–1776 (1970) online
Waters Jr, John J. The Otis Family in Provincial and Revolutionary Massachusetts (UNC Press Books, 2015). Weeden, William. Economic and Social History of New England, 1620–1789 (1890) online
Whiting, Gloria McCahon. "Emancipation without the courts or constitution: the case of Revolutionary Massachusetts." Slavery & Abolition (2019): 1 21. online
Zobel, Hiller B. The Boston Massacre (1978)

Негізгі дереккөздер

Онлайн-көздер, digitalbookindex.com арқылы.
Брэдфорд Уильям. Плимут плантациясының тарихы, Уортингтон С. Форд редакциялаған. 2 томдық. Бостон, 1912 ж. Онлайн үзінділер.
Дуайт, Тимоти. Жаңа Англия мен Нью-Йорк арқылы саяхат (1800 жыл шамасында). 4 томдық. (1969) Онлайн: 1-том; 2-том; 3-том; 4-том.
1837 жылғы Массачусетс қалалары, кенттері, таулары, көлдері және өзендерінің сипаттамалары, Хейвордтың «Жаңа Англия Газеттерінен».
МакПетрес, С. А. Жаңа Англия штаттарында пайдалану үшін 1868 жылғы сайлау науқанына арналған саяси нұсқаулық, әрбір кенттің халқы мен соңғы сайлау қорытындыларын қамтиды (1868).
Тейлор, Роберт Дж. (ред.). Массачусетс: Колониядан Комонвелтке. Конституцияның қалыптасуына қатысты құжаттар, 1775–1780 (1961).
Вуд, Уильям (редакторы – Алден Т. Вон). «Жаңа Англияның перспективасы» (1634), табиғи тарихтың ең толық және ерте сипаттамасы.