Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Норвегиялық футболшы және жаттықтырушы (1960–2012)
Norwegian footballer and coach (1960 2012)
Кнут Торбьорн Эгген (1 қараша 1960 – 20 ақпан 2012) – норвегиялық футбол жаттықтырушысы және ойыншы, «Розенборг» клубында ойыншы ретінде, ал «Мосс» және «Фредрикстад» клубтарында жаттықтырушы ретінде танымал. Ол Норвегияның ең табысты футбол жаттықтырушысы Нильс Арне Эггеннің ұлы.
Knut Torbjørn Eggen (1 November 1960 – 20 February 2012) was a Norwegian football coach and player, famous for his time in Rosenborg as a player, and Moss and Fredrikstad as a coach. He was the son of Norway's most successful football coach, Nils Arne Eggen.
Ойын мансабы
Эгген 1960 жылғы 1 қарашада Оркдалда, футболшы Нильс Арне Эгген мен Карин Паулин Эггеннің (1940–2011) отбасында үш баланың ағасы болып дүниеге келді. Ол жас кезінде жергілікті «Оркдал» клубында футболмен айналыса бастады, ал 1978 жылы әкесі бас бапкер болған «Розенборг» клубына ауысты. «Розенборг» сапында ол лиганы үш рет және Норвегия кубогын екі рет жеңіп алды. Кәсіби карьерасын 1991 жылы 31 жасында аяқтады. 1984 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында Норвегия құрамасының құрамында өнер көрсетті және Норвегия құрамасы сапында барлығы төрт рет ойнады. 2005 жылы бұрынғы ұлттық құрама бапкері Эгиль Олсен «Фредрикстад» клубының бас бапкері болып тағайындалды, ал Кнут Торбьёрн Эгген көмекші бапкер болып жұмыс істеді. Олсен денсаулығына байланысты жыл соңында лауазымынан кеткеннен кейін Эгген бұрынғы қызметіне қайта оралды. 2006 жылы ол команданы Премьер-лигадағы сегізінші орынға жеткізді, бұл клубтың ең жоғары жетістігі болды. Сондай-ақ, сол жылы клуб сапындағы соңғы ойынында Норвегия чемпионатының кубогын жеңіп алды. Осы сәтті маусымнан кейін Эгген 2006 жылғы желтоқсан айында клубтың жаңа директоры Морган Андерсенмен туындаған келіспеушіліктерге байланысты «Фредрикстад» клубындағы жұмысынан кетті. «Фредрикстад» клубындағы жұмысын қоршағаннан кейін Эгген ұзақ жылдар бойы директор болған Руне Братсеттің кеткенінен кейін «Розенборг» клубының жаңа директоры болып тағайындалды. Алайда, ол бұл лауазымда бір жыл ғана тұрды, содан кейін 2007 жылы «Мосс ФК» клубына жастармен жұмыс істеу үшін жаттықтырушы ретінде оралды. 2008 жылы ол осы бөлімнің басшысы болып тағайындалды. 2010 жылдың басында ол бұл қызметтен кетіп, Норвегияның 19 жасқа дейінгі ұлттық құрамасын баптады. Соңғы жылдары ол сонымен қатар Норвегияның Viasat 4 телеарнасындағы УЕФА Чемпиондар лигасының тікелей эфирінде комментатор және матч сарапшысы ретінде жұмыс істеді.
Eggen was born on 1 November 1960 in Orkdal, to football player Nils Arne Eggen and Karin Pauline Eggen (1940–2011), as the first of three children. He began his youth career in the local club Orkdal IL, before moving on to Rosenborg in 1978, where his father was the head coach. He won the league three times and the Norwegian Cup two times with Rosenborg, where he spent his entire professional career until he retired in 1991, aged 31. He also competed for Norway at the 1984 Summer Olympics and was capped four times in total for Norway. In 2005, former national team coach Egil Olsen was hired as head coach for Fredrikstad, while Knut Torbjørn Eggen stepped down to work as an assistant coach. When Olsen retired from the position at the end of the year, due to health issues, Eggen was once again promoted to his previous job. In 2006, he led the team to eighth place in the Premier Division, their highest placing so far, and also led the team to gold in the Norwegian Championship Cup that year, in what would be his final match with the club. After this very successful season, Eggen quit his job in Fredrikstad in December 2006, after several major disagreements with new club director Morgan Andersen. After leaving his job in Fredrikstad, Eggen was appointed as new club director in Rosenborg, after long time director Rune Bratseth had resigned from the position. He only held that position for a year, before he returned to Moss FK to work in youth development as a coach in 2007. In 2008, he was appointed head of this department. He left this job in early 2010 to take over the coaching duties of the Norwegian under 19 national team. During his later years, he also worked frequently as a commentator and match analyst with Norwegian TV channel Viasat 4 as part of the channel's coverage of the UEFA Champions League.
Жеке өмір
Футболдан тыс, Эгген (әкесі сияқты) білімі бойынша мұғалім болды, сонымен қатар футбол жаттықтырушысының дипломын алды, ол сол кезде Премьер-лигада мұндай білімі бар жалғыз жаттықтырушы еді. Эгген өмірінің көп бөлігінде қысылшаңдықтан зардап шекті және 1988 жылы өз күресін жария етті, сол жылы Норвегия кубогының финалына қатыспағанын, себебі қысылшаңдық мәселелері болғанын мойындады. Ол сондай-ақ бұл аурумен өмір сүру туралы бірнеше сұхбат берді. 2012 жылдың 20 ақпанында Эгген өз үйінде қайтыс болған күйде табылды. Ол кезде өлім себебі жарияланбады. Бірақ 2013 жылдың қазанында Verdens Gang газетіне берген сұхбатында оның әкесі Нильс Арне Эгген Кнут Торбьёрн жылдар бойы күшейе түскен қысылшаңдықтан зардап шегіп, өз өмірін өз қолымен аяқтады деді, және "Соңында оның өмір сүруден қорқуы, өлімнен қорқуынан артық болды" деп қосты.
Outside of football, Eggen was (like his father) a teacher by education, and he also held a degree in football coaching, the only coach in the Premier Division to have such during his time there. Eggen struggled with anxiety disorder for most of his life, and came public with his struggles in 1988, when he admitted that he did not play the Norwegian Cup final that year because of his anxiety issues. He also did a number of interviews about living with the disease. Eggen was found dead in his own home on 20 February 2012. No cause of death was made public at the time. However, in an interview with Verdens Gang in October 2013, his father Nils Arne Eggen told that Knut Torbjørn chose to end his own life after years of struggling with anxiety disorder which got progressively worse, and that "In the end, his fear of living became greater than his fear of dying."