Оксфордтағы Пусей үйі: Англиялық діни орталық және мұражайы
Pusey House, Oxford
Оксфордтағы Pusey House – Англикан діни орталығы, кітапханасы және архиві бар қайырымдылық ұйымы. Оксфорд қозғалысының тарихы мен Англо-католик дәстүрі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Pusey House (['p//j//uː//z//i]) – Ұлыбритания Корольдігіндегі Оксфорд қаласында, Сент-Джайлс көшесінде орналасқан Англикан шіркеуінің діни мекемесі және қайырымдылық корпорациясы. Ол Англия шіркеуінің англо-католиктік дұға кітабы дәстүріне берік негізделген және 1884 жылы Оксфорд университетінің еврей тілі профессоры, Оксфорд қозғалысының жетекшілерінің бірі Эдвард Бувери Пузидің құрметіне құрылған. Үй "Білім мен тақуалық үйі" ретінде ашылды, онда кітапхана мен шіркеу бар, екеуі де бүгінгі күнге дейін ашық және қолданыста. Пузи Хаус құрылған кезде Пузидің кітаптар жинағын сақтау мақсаты болған. Негізі қаланғаннан бері үйде Пузи мен Оксфорд қозғалысына қатысты көптеген артефакттар жиналған, ал үйдің кітапханасы мен мұрағатында англо-католиктерге қатысты материалдардың ең маңызды жинақтарының бірі сақталған. Үйде шіркеуде күнделікті қызметтер өткізіледі, сондай-ақ тұрақты лекциялар мен шаралар ұйымдастырылады. Пузи Хаус Оксфорд университетімен, әсіресе 1981 жылы Пузи Хаус орнына көшіп келген Сент-Кросс колледжімен тығыз байланыста, бірақ ол жеке тұрақты зал немесе құрамына кіретін колледж емес.
Pusey House ('/p//j//uː//z//i/) is an Anglican religious institution and charitable incorporated organisation located on St Giles', Oxford, United Kingdom, immediately to the south of Pusey Street. It is firmly rooted in the Anglo Catholic Prayer Book tradition of the Church of England and was founded in 1884 in memory of Edward Bouverie Pusey, Regius Professor of Hebrew at Oxford University and one of the leaders of the Oxford Movement. The house was established as a "House of Piety of Learning" with a library and chapel, both of which remain open and in use today. One of the original intentions of Pusey House was to house Pusey's collection of books and, since its foundation, the house has come to possess many artifacts relating to Pusey and the Oxford Movement, with the house's library and Archive holding one of the country's most significant collections of material pertaining to Anglo Catholicism. The house holds daily services in its chapel, as well as regular lectures and events. Pusey House is closely associated with Oxford University, especially St Cross College which moved onto the Pusey House site in 1981, but is not itself a permanent private hall or constituent college.
Тарих
Пузи мемориалдық үйі 1884 жылғы 9 қазанда Эдвард Бувери Пузиге арналған мемориал ретінде ашылды. Пузи – Оксфорд университетінің еврей тілі профессоры, Христос шіркеуі кафедрасының каноны және 40 жыл бойы Оксфорд қозғалысының жетекші тұлғасы болған. Бұл қозғалыс 19 ғасырдың ортасында Англия шіркеуін өзінің куәлігін жалпыға бірдей ("католик") шіркеуінің бір бөлігі ретінде тереңірек түсінуге ұмтылды. Сондай-ақ, Англия шіркеуінің католик өмірі мен куәлігін қалпына келтірудегі Пузидің жұмысын жалғастыру мақсатында құрылды. Ол 50 000 фунт стерлингтік қормен құрылды, бұл қор Пузидің кітапханасы үшін ғимарат беруге, оны сатып алуға және екі немесе одан да көп дін қызметкерлерінің оны басқаруы және университеттегі діни өмірді дамытуы үшін жағдай жасауға бағытталған. Бірінші директор – Чарльз Гор, ол 1892 жылы осы үйде «Қайта тірілу қауымын» құрды. 1897 жылы Гор директорлық қызметтен кеткен кезде қауым Мирфилдке (қазірге дейін сол жерде орналасқан) көшті. Үй келесі жылдары дамыды және квази-монастырлық өмірдің түрлерін сынап көрді. 1897 жылдан 1909 жылға дейін директор болған Винсент Стюки Страттон Коулс кейіннен: «Бір сәтте Пузи үйі монастырға айналуға тырысып жатқандай болды. Жұма күні кешкі ас кезінде үндемеушілік сақталды, шапелге барудың үлкен реттелгендігі және демалыс және ояну уақытына қатысты ережелер енгізілді» деп жазды. Гор директор болған кезде Коулс Ф. Э. Брайтманмен бірге алғашқы кітапханашы-пастор болған. Линкольн епископы Эдвард Кинг әйгілі түрде: «Брайтман кітаптарды шаңдатып тазартады, Гор оларды оқиды, ал Коулс олар туралы әңгімелейді» деген пікір білдірді. Дарвелл Стоун директор болып тұрған кезде жаңа ғимаратқа тапсырыс берілді, оны сол заманның көрнекті англо-католик сәулетшісі Темпл Мур жобалады. Үй жаңа ғимараттарда Оксфордтағы англо-католицизмнің орталығы ретінде жұмысын жалғастырды, Джон Бетджеман және Гарольд Макмиллан сияқты студенттерді тартты. 999 жылға жалға алу шарты бойынша.
Pusey Memorial House was opened on 9 October 1884 as a memorial to Edward Bouverie Pusey, Regius Professor of Hebrew at Oxford University, a canon of Christ Church Cathedral and for 40 years a leading figure in the Oxford Movement, a movement of the mid 19th century which sought to bring the Church of England to a deeper understanding of its witness as part of the universal ("Catholic") church. It was also intended to continue the work of Pusey in restoring the Church of England's Catholic life and witness. It was established with a fund of £50,000 to provide a building for Pusey's library, purchase it and create an endowment so that two or more clergy could take charge of it and promote religious life in the university. The first principal was Charles Gore, who founded the Community of the Resurrection at the house in 1892. The Community moved to Mirfield (where it remains) when Gore resigned as Principal in 1897. The house flourished in the following years and came to experiment with forms of quasi monastic life. Vincent Stuckey Stratton Coles, principal from 1897 to 1909, later recorded that "for a moment it seemed as if the Pusey House was trying to become a monastery. Silence was observed at dinner on Fridays. Great regularity of attendance at the chapel offices, and regulations as to the times of retirement and rising, began to be practised." Coles had been the first priest librarian along with F. E. Brightman when Gore was principal. Edward King, Bishop of Lincoln, famously quipped that "Brightman would dust the books, Gore would read them, and Coles would talk about them." During the pincipalship of Darwell Stone, a new building was commissioned which was eventually designed by Temple Moore, a leading Anglo Catholic architect of his time. The house continued its work as the centre of Anglo Catholicism in Oxford in the new buildings, attracting undergraduates including John Betjeman and Harold Macmillan. on a 999 year lease.
Ғимараттар
1884 жылдан 1912 жылға дейін Пузи Хаус қазіргі ғимарат орналасқан Сент-Джайлстегі екі қала үйінде орналасты. 1903 жылы Лидстің заңгері Джон Кудворттан түскен 70 000 фунт стерлинг көмегі және университет алдындағы қызметінің кеңеюі Пузи Хаусты қайта құру мүмкіндігін қарастыруға мүмкіндік берді. 1910 жылы басшылар көршілес қала үйінің жалға мерзімінің аяқталуын пайдаланып, оны сатып алып, жаңа ғимараттар салу үшін бұздырды. Сол кездегі директор Дарвелл Стоун жаңа ғимаратқа 200 адамға дейін сыятын қарапайым әрі әдемі архитектуралық шіркеу, 30 адамға дейін сыятын қосалқы шіркеу, сондай-ақ лекциялық залдар, тұрмыстық бөлмелер, кітапхана және мұражай кіргізуді сұрады. Кішкентай Қасиетті Евхаристия шіркеуі 1935-1939 жылдар аралығында сэр Ниниан Компердің жобасы бойынша қайта жаңартылды. Компердің шіркеудегі жұмысына қайта тірілген Христос және оның ангелдарымен көмкерілген алтын балдахин және шығыс терезедегі боялған әйнек кірді. Шығыс терезеде Компер Пузиді еске алу үшін Джесси ағашын бейнеледі. Терезеде Ескі өсиет пайғамбарлары мен шіркеу әкелерінің суреттері, олар Мәсіхтің даналығын және Құдай ана мен баласын қоршап тұр. Пузидің оң жақтан екінші жарықтың іргесінде тізе бүгіп отырған суретін көруге болады. Компер Пузи Хаус үшін киімдерді де, әсіресе шіркеу үшін ерекше "құлпынай" өрнегін жасады.
From 1884 until 1912, Pusey House occupied two townhouses on St Giles' on the site of the current building. Following a 1903 benefaction of £70,000 from a Leeds solicitor, John Cudworth, and with a growing ministry to the university, Pusey House was able to consider rebuilding. In 1910, the governors took advantage of the falling in of a lease at a neighbouring townhouse which was subsequently bought and demolished to make way for the new buildings. The principal at the time, Darwell Stone, requested that the new building should include a chapel "of good and simple architecture to hold about 200 and a side chapel to hold about thirty" alongside lecture rooms, domestic ranges, a library, and museum. The smaller Chapel of the Blessed Sacrament was reordered between 1935 and 1939 by Sir Ninian Comper. Comper's work in the chapel included the construction of a gilded baldacchino surmounted by the resurrected Christ and attendant angels, and the stained glass in the east window. In the east window, Comper depicted a Tree of Jesse commemorating Pusey. The window contains figures of Old Testament prophets and Church Fathers surrounding Christ in Majesty and the Virgin and Child. The figure of Pusey can be seen, kneeling at the base of the second light from the right. Comper also designed vestments for Pusey House, and specially designed his "strawberry" pattern for the chapel.
Кітапхана
Кітапхана 75 000 томдық теологиялық және тарихи жиынтық, оның ішінде Пузидің кітапханасы және басқа да теологиялық және тарихи томдардың кең жинағы бар. Пузидің өлімінен кейін сатып алынған жеке кітаптары бастапқыда Пузи үйі кітапханасының ядросын құрады. Содан бері, сыйлықтар мен сатып алу арқылы кітапхана кеңейіп, Ұлттық мұрағат тарапынан Оксфорд қаласында ғана емес, бүкіл Ұлыбританиядағы маңызды мамандандырылған кітапхана ретінде мойындалды. Англо-католик қозғалысы (Трактариандық және Оксфорд қозғалыстары) туралы бастапқы материалдар мен кітаптардан өзге, кітапханада әкелер (патристика), шіркеу тарихы, дінтану, доктрина, монахтық және англикандық-католик ұйымдарын зерттеуге қажетті материалдардың жинағы да бар. Мұрағатта трактариандар мен Оксфорд қозғалысына қатысты мол материалдар сақталған: бірнеше англо-католик қоғамдарының құжаттары, монахтар мен қарындастар қауымдастықтары, көрнекті англикандардың хаттары мен қағаздары, сондай-ақ Пузидің жеке мұрағаты. Қолжазбаларға 19 және 20 ғасырлардағы Оксфорд қозғалысымен байланысты көптеген белгілі тұлғалардың, ұйымдардың және қоғамдардың еңбектері кіреді. Ең маңызды жиынтықтар – Е. Б. Пузи, Х. П. Лиддон және С. Л. Оллардқа тиесілі, бірақ Уильям Эварт Гладстон, Джон Генри Ньюман, Фредерик Худ, Ф. Л. Кросс және Джон Кебл сияқты басқа да көрнекті тұлғаларға қатысты құжаттар да бар.
The library is a theological and historical collection of 75,000 volumes which includes Pusey's library and a large collection of other theological and historical volumes. Pusey's own books, bought after his death, originally formed the heart of Pusey House Library. Since then, by gift and purchase, the library has grown into a collection which has been recognised by the National Archives as a leading specialist library not only in Oxford but in the United Kingdom. In addition to its primary source material and books on the Anglo Catholic Movement (Tractarian and Oxford movements), the library also has collections of material for the study of patristics, church history, liturgy, doctrine, monasticism and Anglican Catholic organisations. The archive contains extensive material on the Tractarians and the Oxford Movement: the records of a number of Anglo Catholic societies; communities of monks and nuns; letters and papers of notable Anglicans, as well as the archive of Pusey himself. The manuscripts include papers of many notable figures, organisations and societies connected with the Oxford Movement in the 19th and 20th centuries. The most significant holdings are those of E. B. Pusey, H. P. Liddon, and S. L. Ollard, but there are also papers relating to other notable people such as William Ewart Gladstone, John Henry Newman, Frederic Hood, F. L. Cross, and John Keble.
Дін
Қайта тірілу капелласындағы құлшылық Англия шіркеуіндегі англо-католик дәстүріне сәйкес келеді және барлығына, әсіресе университет студенттеріне ашық. Әдемі және дәстүрлі литургиясымен танылғанмен қатар, Пузи Хаус музыкалық дәстүрімен де белгілі, ол жексенбі күндері мен мерекелердегі салтанатты миссада ең жақсы көрінеді.
Worship in the Chapel of the Resurrection is in accordance with the Anglo Catholic tradition in the Church of England and is open to all, especially to members of the university. Alongside its reputation for dignified and traditional liturgy, Pusey House is also recognised for its musical tradition, most visible at the Solemn Mass on Sundays and solemnities.
Музыка
Pusey House хоры сегіз хор өнерпазынан тұрады, олардың көпшілігі студенттер, университеттегі колледждердің шіркеу хорларының мүшелері болған немесе соңғы уақытта болған адамдар. Хор оқу жылында жексенбі күндері (0-9 апта аралығында), кейбір апта ішіндегі мерекелерде және оқу жылынан тыс өтетін қызметтерде, мысалы, кешкі әндерде, колядкалар мен Ұлы апта бойындағы қызметтерде ән салуға жауапты. Көптеген жексенбі күндері хор полифониялық мессалық композиция орындайды (Құрбан айт және Адвентте әдетте жай әнмен алмастырылады), сондай-ақ гимн, жай әнмен орындалатын проперс әндерін және қауымдық түрде орындалатын Глория мен Символді қолдайды. Хордың репертуары негізінен ән-күйлер, Ренессанс полифониясынан, мысалы, Бёрд, Таллис және Лассус, сондай-ақ ағылшын шіркеу музыкасының кейінгі романтикалық және заманауи композиторлары – Стэнфорд, Бэрстоу және Питер Транчеллдің шығармаларынан тұрады. Кейде хор Виерне және Дюруфле сияқты континенттік 19 және 20 ғасыр композиторларының туындыларын орындайды. Pusey House өзінің 125 жылдығына арналған жаңа мессалық композицияны композитор Александр Кампкиннен тапсырыс берді. Тағы бір үй тапсырысы – Сидни Уотсонның Пасха күніне арналған Hæc Dies композициясы. Бұрын хор бірнеше CD жазған. Оқу жылы аяқталғандағы қызмет музыкасын әдетте қауымның әншілері немесе музыканттары орындайды, көбінесе тұрақты хор мүшелерінің қолдауымен. Жылдың ең маңызды музыкалық оқиғаларының бірі – 1662 жылғы Ортақ дұғалар кітабы бойынша король және шейіт Карл мерекесіндегі хорлық қауымдық жиын. Бұл қызметте әдетте Тюдор, Якобин және ерте ағылшын барокко музыкасының туындылары мен заңдарға хорлық жауаптар орындалады. Хор бірнеше жылда бір рет өтетін «Пузи Лондонға барады» саяхаттарына қатысады, көбінесе Маргарет көшесіндегі Барлық Әулиелер шіркеуінде. Бұл саяхаттарға әдетте хордың қазіргі және бұрынғы мүшелері қатысады. Үйде 1908 жылы Дж. У. Уокердің Сллоудтағы Сент-Пол шіркеуі үшін салған Эдвардтық орган бар. Ол 2014 жылы Питер Коллинз тарапынан үйге көшірілді. Бұрын үйде Rest Cartwright & Son компаниясының екі мануалды және педальды аспабы болған, ол кейін алынып тасталды. Қазіргі Музыка магистрі – Эд Гаут. Pusey House Оксфордтағы бірнеше студенттік ансамбльдер мен хорлар үшін концерттер мен репетициялар өткізеді.
The Choir of Pusey House is formed of eight choral scholars, largely students who are or recently have been members of college chapel choirs from across the University. The choir is responsible for singing at term time Sundays (0 9th week), some weekday feasts, and other out of term services such as occasional evensongs, carol services and services through Holy Week. Most Sundays, the choir will sing a polyphonic mass setting (which in Lent and Advent is normally replaced with plainsong) and an anthem, plainsong propers as well as support the hymns and congregationally sung Gloria and Creed. The choir's repertoire is made up of predominantly chant, Renaissance polyphony, such as that by Byrd, Tallis and Lassus, as well as later Romantic and Modern composers of English church music, Stanford, Bairstow, and Peter Tranchell. Occasionally, the choir performs works by continental 19th and 20th century composers such as Vierne and Duruflé. Pusey House commissioned a new mass setting for its 125th anniversary celebrations from the composer Alexander Campkin. Another House commission is a setting of the Hæc Dies for Easter Day by Sydney Watson. In the past, the choir has recorded several CDs. Service music in the vacation is provided by a cantor or by musicians from the congregation often with support from members of the regular choir. One musical highlight of the year is the choral Communion on the feast of Charles, King and Martyr according to the 1662 Book of Common Prayer. This service normally features Tudor and Jacobean and Early English Baroque music works, and choral responses to the Commandments. The choir takes part in the "Pusey Goes to London" trips that take place every few years, often in All Saints, Margaret Street. This normally involves both current and former choir members. The House owns an Edwardian organ originally built by J. W. Walker for St. Paul's, Slough in 1908. It was moved to the House in 2014 by Peter Collins. The House previously had an instrument by Rest Cartwright & Son of two manuals and pedals that has since been removed. The current Master of Music is Ed Gaut. Pusey House regularly hosts concerts and rehearsals for several Oxford based and student ensembles and choirs.