Жоан II Цицерон: Бранденбург сайлаушысы (1486-1499)

Кіріспе

Бранденбург курфюрстігі 1486 – 1499 жылдары. Иоанн II (2 тамыз 1455 – 9 қаңтар 1499) 1486 жылдан өліміне дейін Бранденбург курфюрстігін биледі, ол Хогенцоллерн әулетінің төртінші өкілі болды. Ол қайтыс болғаннан кейін, оған сол аттас римдік шешеннің құрметіне «Цицерон» деген лақап есім берілді, бірақ курфюрстің сөз өнері мен өнерге деген ынтасы күмәнді.

Өмір

Иоанн Цицерон – Бранденбург электоры Альберт III Ахиллдің бірінші әйелі Маргарет Баденнен туған үлкен ұлы болды. Әкесі Бранденбург-Ансбах маркграфы (1457 жылдан бастап – Бранденбург-Кульмбах маркграфы) болғандықтан, ол Франкониядағы Ансбахтағы Гогенцоллерн резиденциясында дүниеге келді және 1466 жылы Бранденбургке мұрагер ретінде шақырылғанға дейін балалық шағын осында өткізді. Ол көңіл көтеру үшін емілген ағасы, электор Фридрих II-ге қосылды. Олар Помераниялық герцогтармен бірге Штеттин мұрагерлік соғысына қатысты, бірақ 1470 жылы Фридрих отставкаға кетіп, оның орнына Иоаннның әкесі келді. 1473 жылы әкесі оны Бранденбург жерлерінің регенті етіп тағайындады. Померания үшін болған күрестен кейін, ол 1476 жылы жартылай қарындасы Барбараның күйеуі, Глоговтың Пиаст герцогы Генрих XI қайтыс болғаннан кейін туындаған мұралық дауға да араласуға мәжбүр болды. 1476 жылдың 25 тамызында Берлинде Иоанн Тюрингияның ландграфы Вильгельм III-нің Люксембург герцогинясы Аннадан туған қызы Маргарет Веттинге үйленді. Олардың балалары: Вольфганг, 1482 жылы туып, қайтыс болды. Иоахим I Нестор, Бранденбург электоры (21 ақпан 1484 – 11 шілде 1535). Элизабет, 1486 жылы туып, қайтыс болды. Анна Бранденбургская (27 тамыз 1487, Берлин – 3 мамыр 1514, Киль), 10 сәуір 1502 жылы Дания королі Фредерик I-ге үйленді. Урсула Бранденбургская (17 қазан 1488 – 18 қыркүйек 1510, Гюстров), 16 ақпан 1507 жылы Мекленбург герцогы Генрих V-ке үйленді. Альберт Майнцтік (1490, Берлин – 24 қыркүйек 1545, Майнц), 1518 жылдан бастап кардинал, 1513–1545 жылдары Магдебург архиепископы, 1514–1545 жылдары Майнц архиепископы. Иоанн 1486 жылы әкесінен электорлық тақты мұраға алды, ал Гогенцоллерн әулетінің Франкониядағы иеліктері оның інілері Фридрих I мен Зигмундқа өтті. Ол ағасы Фридрих II-нің бұйрығымен салынған Берлиндегі Штадтшласс Бранденбург электорларының тұрақты резиденциясы ретінде қызмет етуі керек деп жарлық шығарды, осылайша қаланың мемлекеттік астана ретінде тарихы басталды. Ол 1488 жылы сыраға акциз салығын енгізді, бұл Альтмарк аймағындағы қалаларда бірнеше наразылықтарға әкелді. 1490 жылы Иоанн Богемия королі Владислав II мойындаған Зоссен маңындағы бұрынғы Лузация аумағын сатып алды және Гриффиндер үйінің қолындағы Померания жерлеріне Гогенцоллерн әулетінің мұрагерлік құқығын сақтап қалды. 1499 жылы Арнебург сарайында плевралық эфузиядан қайтыс болды және оның орнына үлкен ұлы Иоахим I келді. Иоанн Гогенцоллерн электорларының алғашқысы болып Бранденбургте, алдымен Лехнин аббаттығында, кейін немересі Иоахим II-нің бұйрығымен Берлин соборына қайта жерленді.

John Cicero was the eldest son of Elector Albert III Achilles of Brandenburg with his first wife Margaret of Baden. As his father then ruled as Margrave of Brandenburg Ansbach (from 1457 also as Margrave of Brandenburg Kulmbach), he was born at the Hohenzollern residence of Ansbach in Franconia, where he spent his childhood years until in 1466 he received the call to Brandenburg as presumed heir by his uncle Elector Frederick II. He joined him in the War of the Succession of Stettin with the Pomeranian dukes, until Frederick resigned in 1470 and was succeeded by John's father, who in 1473 appointed him regent of the Brandenburg lands. After the Pomeranian struggle he also had to deal with the inheritance conflict upon the 1476 death of the Piast duke Henry XI of Głogów, husband of his half sister Barbara. On 25 August 1476 in Berlin John married Margaret of Wettin, a daughter of Landgrave William III of Thuringia with Anne, Duchess of Luxembourg. Their children were:
Wolfgang, born and died 1482. Joachim I Nestor, Elector of Brandenburg (21 February 1484 – 11 July 1535), Elector of Brandenburg. Elisabeth, born and died 1486. Anna of Brandenburg (27 August 1487, Berlin – 3 May 1514, Kiel), married 10 April 1502 to King Frederick I of Denmark. Ursula of Brandenburg (17 October 1488 – 18 September 1510, Güstrow), married 16 February 1507 to Duke Henry V, Duke of Mecklenburg. Albert of Mainz (1490, Berlin – 24 September 1545, Mainz), Cardinal since 1518, Archbishop of Magdeburg in 1513–45, Archbishop of Mainz in 1514–45. John succeeded his father as elector in 1486, while the Franconian possessions of the Hohenzollern dynasty passed to his younger brothers Frederick I and Siegmund. He decreed that the Stadtschloss in Berlin, erected at the behest of his uncle Frederick II, should serve as the permanent residence of the Brandenburg electors, the beginning of the city's history as a state capital. He also implemented an excise tax on beer in 1488, which sparked several disturbances, mainly in the towns of the Altmark region. In 1490 John was able to purchase the former Lusatian territory around Zossen, acknowledged by the Bohemian king Vladislaus II, and maintained the succession claims of the Hohenzollern dynasty to the Pomeranian lands held by the House of Griffins. He died in 1499 from pleural effusion at Arneburg Castle and was succeeded by his eldest son Joachim I. John was the first of the Hohenzollern electors to be buried in Brandenburg, first at Lehnin Abbey, later transferred to Berlin Cathedral by order of his grandson Joachim II.