Кіріспе

Сент-Витал – Канаданың Манитоба провинциясының Виннипег қаласындағы қалалық аудан және тұрғын үйлер жиыны. Қаланың оңтүстік-орталық бөлігінде орналасқан, солтүстігінде Карьер даңғылымен, оңтүстігінде Ритшот ауылдық муниципалитетінің солтүстік шекарасымен, батысында Қызыл өзенмен және шығысында Сен өзенімен шектеледі. Периметрлік тас жолының оңтүстігінде орналасқан бөлігі, Спрингфилд ауылдық муниципалитетінің шекарасына дейін Сен өзені арқылы шығысқа қарай созылады. 2016 жылғы халық санауы бойынша халық саны 67 580 адамды құрады. 1972 жылы Виннипег қаласымен біріктірілген Сент-Витал 1880 жылы Сент-Бонифас ауылдық муниципалитеті ретінде құрылған. 1883 жылы Сент-Бонифас қаласы құрылғаннан кейін, ауылдық муниципалитет өздік басқаруын сақтап, 1903 жылы шатасуды болдырмау үшін Сент-Витал ауылдық муниципалитеті болып қайта аталды. 1960 жылы ол Үлкен Виннипегтің Метрополитен корпорациясының құрамына кірді және 1962 жылы қала мәртебесіне ие болды, содан кейін Виннипегпен біріктірілді. Қалалық округ ретінде Сент-Витал Виннипег қалалық кеңесінің депутатымен өкілдік етіледі. Аз ғана өзгеше шекаралары бар, сонымен қатар Виннипегтің Сент-Витал Солтүстік және Сент-Витал Оңтүстік тұрғын үйлер жиындарын қамтиды.

Тарих

Қоғам 1822 жылы франкофондық қоныс жайлаушылармен құрылған және Манитобадағы Кильдонаннан кейін екінші ең көне тұрақты елді мекен. Бұл қауым 1860 жылы архиепископ Таше өзінің әріптесі, отец Витал Жюстен Грандиннің қасиетті қамқоршысының құрметіне Сент-Витал деп аталды. Қоғам 1880 жылы Сент-Бонифас ауылдық муниципалитеті деп аталған ауылдық муниципалитет ретінде бекітілді. 1883 жылы Сент-Бонифас қаласы құрылғаннан кейін, RM өздік үкімет ретінде жұмысын жалғастырды және 1903 жылы шатасуды болдырмау үшін Сент-Виталь ауылдық муниципалитеті деп қайта аталды. Бұл аймақта көптеген француз тілді қоныс жайлаушылар, әсіресе метистер тұрды. 1870 жылы Манитобаның Канада провинциясы ретінде құрылғаннан кейін Сент-Витал алғашқы онжылдықтарда франкофондық қауым болып қала берді, 1910 жылға дейін барлық ревтер мен кеңесшілер франкофондық ортадан шықты. Дегенмен, осы кезеңде ағылшын тілді халықтың саны артты: 1912 жылы Ричард Уилсон Сент-Витальдың алғашқы ағылшын тілді реві ретінде сайланды, ал 1913 жылдан кейін кеңестің мәселелері ағылшын тілінде қарастырылды. Осы кезеңнен кейін муниципалдық үкімет бизнеске көбірек қолдау көрсетті және муниципалдық кеңеюді иемденді. 1920 жылдан 1958 жылға дейін Сент-Витал Сент-Бонифас провинциялық сайлау округінің құрамына кірді. 1923 жылы Сент-Витал муниципалдық сайлауларында бірыңғай ауыстырылатын дауыс беру жүйесін қабылдады және 1972 жылға дейін осы жүйені қолданды. 1925 және 1927 жылдар аралығында муниципалитет қаржылық қиындықтарға байланысты Виннипег маңы муниципалдық кеңесінің араласуына байланысты басқару құқығын жоғалтты. 1950 жылы аймақ Қызыл өзеннің су тасқынынан ауыр зардап шекті, бір кезде Сент-Виталдың дамыған барлық аумағы су астында қалды. Кингстон Крессент және Элм Парк аудандары ең көп зардап шекті. Элм Парктегі өрт сөндіру бөлімі құм қаптармен қоршалды және ондаған эвакуацияланған адамдарға баспана берді, бұл 1950 жылдың 1 мамырындағы Life журналында жарияланған фотосуретте көрсетілген. 1960 жылы Сент-Витал Ұлы Виннипегтің Метрополитен корпорациясының құрамына кірді және 1962 жылдың 9 маусымында Сент-Витал қаласының жарғысын беру туралы акт қабылдануымен қала мәртебесіне ие болды. 1972 жылы Сент-Витал қаласы және бірнеше басқа муниципалитеттер 1971 жылғы Виннипег қаласының заңымен белгіленген Unicity жобасының бөлігі ретінде Виннипегпен бірікті, содан кейін ол қаланың бөлімшесіне айналды және бірінші болып дауыс беру жүйесіне көшті.

Бұрынғы әкімдер мен әкімдер

1972 жылы Виннипегке қосылғанға дейін Сент-Виталды рев немесе мэр басқарды. 1870 жылы Манитобаның Канада провинциясы ретінде құрылғаннан кейінгі алғашқы онжылдықтарда Сент-Витал мықты франкофондық қауымдастық болып қала берді, 1910 жылға дейін барлық ревтер мен кеңесшілер франкофондық текті болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуына қарай Сент-Виталдың халқы 1800 адамнан 1933 жылы 11000 адамға дейін өсті. 1951 жылы Сент-Витал халқының 63% британдықтарды құрады, ал франкофондық халықтың үлесі 13%-дан төмендеді.

Көршіліктер

Сент-Виталда көптеген жұмысшы және орта тапқа жататын аудандар бар. Олардың ішінде Альпинг-плейс, Элм-парк, Гленвуд, Лавале, Норберри, Сент-Джордж, Вареннс, Уортингтон, Кингстон-Кресент, Миннетонка (сонымен қатар Риел деп те аталады), Пулберри, Виктория-Кресент, Виста, Сент-Витал-центр, Сейдж-Крик, Медовуд, Роялвуд және Фрейпонт кіреді. Сент-Витал-центр – 1979 жылдың қазанында ашылған ірі аймақтық сауда орталығы; ал Метис көшбасшысы Луи Риел отбасының үйінен тұратын Риел үйі – 1886 жылғы түріне дейін толыққанды сақталған ұлттық тарихи ескерткіш. Оның парктеріне Виннипегтің ең ірі қалалық парктерінің бірі – Сент-Витал паркі; Сент-Витал паркімен салыстырылатын, бірақ жақында құрылған Мейпл Гроув паркі; және Сент-Виталдың солтүстігінде орналасқан Гуай паркі жатады. Бұл парк екі дүниежүзілік соғысқа және Корея соғысына қатысқан Сент-Витал тұрғындарының құрметіне орнатылған ескерткішті қамтиды. Субұрбаның шығыс жағында Сина өзені бойындағы сызықтық парктерінің жүйесі құрылып жатыр. Сент-Витал ашық бассейні 1967 жылы Виннипегтің 100 жылдығына арналған жоба ретінде ашылды және 2016 жылдың 30 маусымында жаңартылды. Қайта ашылғаннан кейін, сұраныстың артуына байланысты, рұқсат етілген сыйымдылықтан асып кеткендіктен, бірнеше жүзушіге кіруге рұқсат берілмеді. Сент-Виталда Виннипегтің жалғыз франкофондық ашық базар – Жардн Сент-Леон Гарденс та орналасқан. Мейпл Гроув паркі Сент-Витал Мустангс футбол клубының және Манитоба штатындағы ең ірі регби кешенінің үйі. Сент-Витал ашық бассейні 1967 жылы Виннипегтің 100 жылдығына арналған жоба ретінде ашылды. Сонымен қатар, Сент-Бонифаций Рим католик архиепископиясы басқаратын екі шіркеу мектебі және бірнеше жеке мектептер бар.

Денсаулық сақтау

Сент-Виталдағы жалғыз ірі денсаулық сақтау мекемесі – Сент-Амант, ол Миннетонка ауданындағы Ривер-роудта орналасқан. Бұл бастапқыда туберкулез ауруханасы болған, бірақ 1959 жылы дамуында кемістіктері бар балаларға арналған мекеме ретінде қайта жабдықталды. 1974 жылы ол Беатрис Сент-Аманның құрметіне аталды. Форт-Ричмондтың көршілес ауданында Виктория бас ауруханасы орналасқан, ал жақын орналасқан Сент-Бонифацийде провинцияның екінші ірі ауруханасы – Сент-Бонифаций бас ауруханасы бар.