Мертон – Лондон қаласының ауданы, тарихы 12 ғасырға дейін барып жетеді. Географиясы, шекаралары, St Mary шіркеуі және әкімшілік бөлінісі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мертон – тарихи тұрғыдан Суррей графтығындағы көне приход, бірақ 1965 жылдан бері Ұлы Лондонның құрамына кіреді (қазіргі Мертон Приориясы атауымен). Ол солтүстікте Уимблдонмен, шығыста Митчаммен, оңтүстікте Морден, Чим және Куддингтонмен (Ворчестер паркі және Моцпур паркінің қалған бөлігімен), ал батыста (Жаңа) Малденмен шектеседі. 1871 жылғы Ordnance Survey картасында оның ауданы 2,7 шаршы миль деп көрсетілген. Приходтың орталығы 12 ғасырдағы Мертон паркіндегі Сент-Мария шіркеуі болды. Приходтық кеңестер таратылғаннан кейін приход екі құқықтық түрге және аймаққа бөлінді: діни және азаматтық. 19 ғасырдың соңында тәуелсіз шіркеулік приходтар құрылды, бірақ азаматтық жағы 1907 жылы Мертон қалалық округіне трансформацияланды; ол өз кезегінде 1965 жылы Лондонның Мертон ауданына енгізіліп, кеңейтілді.
Merton is an ancient parish historically in Surrey, but which has since 1965 been part of Greater London (under its current name Merton Priory). It is bounded by Wimbledon to the north, Mitcham to the east, Morden, Cheam and Cuddington (Worcester Park and rest of Motspur Park) to the south and (New) Malden to the west. The 1871 Ordnance Survey map records its area as (2.7 sq mi). The parish was and is centred on the 12th century parish church of St Mary in Merton Park. As a result of the disestablishment of the vestries the parish became of two legal types and areas: religious and civil. It had in the late 19th century seen breakaway ecclesiastical parishes but the civic aspect in 1907 was transformed into Merton Urban District; this in turn was enlarged and empowered into the London Borough of Merton in 1965.
Атау беру
Мертон Парк көршілес ауданды атау ретінде жиі қолданылады. Мертон атауының өзі, аймақтың тұрғындары мен кәсіпкерлері арасында, ауданның кез келген бөлігін сипаттау үшін сирек қолданылады. Көбінесе, 19 ғасырдағы "Парк" және "Вуд" аудандарына басымдық беріледі, себебі олар осы жерде ерекше жағдайларда жаңа шіркеулер құрды. Бұлар – Raynes Park, Colliers Wood, Motspur Park-тың бір бөлігі және аймақтың солтүстігіндегі метро станциясынан бастау алып, қалған бөлігі әдетте Оңтүстік Уимблдон деп аталады. Бастапқы ауданның аты Мертон аббаттығынан шыққан. Бұл ағылшын тегінің сирек кездесетін түбірлерінің бірі, бірақ Оксфордтағы Мертон колледжінің алғашқы орны (Мертон аббаттығы) және ең ірі жер иеліктері осы жерде болған.
Merton Park is quite widely used as a name for the neighbourhood. Merton itself is a rarely used name, among residents and businesses in the borough at any rate, to describe any particular district of the borough, with popular preference turning to the new 19th century "Park" and "Wood" estates designated by the railway stations as they all unusually here formed new parishes. These are Raynes Park, Colliers Wood, part of Motspur Park and, flowing from a tube station in the far north, the remainder is commonly known as South Wimbledon. The original borough takes its name from Merton Priory. It is among less prominent sources of the English surname Merton, but is the origin of Merton College, Oxford, which had its precursor site (Merton Priory) and greatest endowment of landholdings here.
Ерте тарих
Мертон ауылының сызықтық бағыты болды, ол Лондонды Чичестермен байланыстырған Рим жолы Стэйн-стриттен батысқа қарай созылды. Жергілікті жерде жол қазіргі Colliers Wood High Street-тен Лондон жолы, Морденге дейін тікелей бағытта жүрді, Сайнсберидің Savacentre және өнеркәсіптік аймақтарынан өтті. Бұл атау кем дегенде 7-ғасырға дейін барып, сол кезде оның қолданылуы туралы құжаттарда жазылған. Аудармалары "кішкентай көлдің жанындағы шаруашылық" және "Маэраның шаруашылығы" аралығында айырмашылықтар бар. Мертон "Соңғы сот кітабында" Меретон деп тіркелген. Ол аймақтағы ең ірі елді мекен ретінде "Соңғы сот кітабында" көрсетілген. Оны Вильгельм Жеңімпаз бас феодалдық иеленуші ретінде иеленді, ал оның мүліктік құндылығы: 20 жер өлшемі; 1 шіркеу, жылына 3 фунт стерлингке бағаланған 2 диірмен, 21 шабындық, 80 шошқаға бағаланған орман. Ол жылына феодалдық иеленушілеріне 43 фунт стерлинг төледі, сондай-ақ Саутварктегі 16 үйден қосымша 1 фунт 18 шиллинг 2 пенни төленді.
The village of Merton had a linear focus, stretching westwards from the Roman road Stane Street which connected London to Chichester. Locally, the road ran in a direct line from the current Colliers Wood High Street to London Road, Morden, crossing the site of Sainsbury's Savacentre and industrial estates. The name dates back at least to the 7th century, when documents record its use. Translations vary from "Farmstead by the mere (small lake)" to "Maera's homestead". Merton appears Domesday Book as Meretone. It was revealed in Domesday Book as the largest community in the area. It was held by William the Conqueror as principal feudal overlords and its assets were: 20 hides of land; 1 church, 2 mills worth £3 per annum, 21 ploughs, of meadow, woodland worth 80 hogs. It rendered £43, added to just under an extra £1 18s 2d from 16 houses in Southwark, to its feudal overlords per annum.
Мертон монастыры немесе аббатшылығы
Мерттонның Сент-Мария монастырының үшінші атымен де белгілі монастыры немесе аббатты 1114 жылы Гилберт Норман қазіргі Сайнсбери дүкеніне жақын жерде құрды. 1117 жылы ол августиндік мекемеге айналып, білім саласында жоғары беделге ие болды. Ол Оксфордтағы Мертон колледжінің негізін қалаушы Уолтер де Мертонның туған жері деп есептеледі. 1235 жылы Генрих III барондарымен Мертон жарғысы бойынша келіссөздер жүргізді. Аббатты Сент-Томас Бекетке білім берді және, сондай-ақ, жалғыз ағылшын Папасы Николас Брейкспирдің де білімін қамтамасыз еткеніне сеніледі. Аббатты 1538 жылы Генрих VIII билігі кезінде монастырлар таратылуына байланысты, Кэддингтон мен Эффингемдегі жерлер сияқты, аймақтағы көптеген жерлерді иеленгендіктен, барлық басқа монастырлармен бірге өмір сүруін тоқтатты. Оның ғимараттары бұзылып, материалдары басқа жерде қайта пайдалану үшін алынды. 1496 жылы Сайнсбери дүкені орналасқан жерге қарсы саяхатшыларға арналған бейімдеме салынды деп есептеледі. 1594 жылы онда қонақ үй салынды және сол күнден бастап 2004 жылға дейін, «Патшаның Басы» жабылғанға дейін, пиво сатылды. Қазіргі ғимарат 1931 жылы салынған, бірақ ол жергілікті қорғалатын мүлік ретінде тағайындалған.
The priory or abbey, also known by a third name Priory of St Mary of Merton, was founded by Gilbert Norman in 1114 on a site close to today's Sainsbury's store. In 1117 it became an Augustinian establishment and developed a high reputation for scholarship. It is believed to have been the birthplace of Walter de Merton, founder of Merton College, Oxford. In 1235, Henry III held negotiations here with his barons for the Statute of Merton. The Abbey provided the education of Saint Thomas Becket and, it is believed, also Nicholas Breakspear, the only English Pope. The abbey joined almost all others in ending its existence in 1538, during Henry VIII's reign, having held land throughout the area in volume, such as holdings in Cuddington and tithes in Effingham, due to the Dissolution of the Monasteries. Its buildings were dismantled and the materials removed for reuse elsewhere. It is believed that, in 1496, a hospice for travellers was erected opposite the site of Sainsbury's store. An inn was built there in 1594 and beer was sold there from that date until 2004, when the King's Head closed. The existing building dates from 1931, but it has been designated as a Local Listed Building.
19 ғасыр
Вандл бойындағы өнеркәсіптік дамуға қарамастан, Мертон 19 ғасырдың басында негізінен ауыл шаруашылығымен айналысатын қауымдастық болып сақталды. Халық саны бірнеше рет қарқынды өсті, көбінесе тұрғын үй құрылысымен бірге жүрді, оң жақта көрсетілгендей: шамамен 1811 жылдан 1841 жылға дейін екі есеге артты, содан кейін 40 жылға жуық тұрақты болды, 1911 жылға дейінгі 10 жылда үш есеге жуық өсті, ал соңында 1921 жылдан 1951 жылға дейін екі еседен астам өсіп, негізінен қалалық орталықты құрады. 1803 жылы Суррей темір жолы Вандзуорт пен Кройдон қалалары арасында ашылды, ол Вандл өзенінің жағалауымен өтіп, Мертон мен Митчам қалаларынан оңтүстікке қарай жүрді. Жылқымен тартылса да, темір жол өзен жағасындағы өнеркәсіптік кәсіпорындарға өз тауарын Темза өзеніндегі кемежайларға жіберуге мүмкіндік берді. Мертон Хай-стриттен темір жол Крайстчерч-роуд бағытымен жүріп, Митчам трамвай аялдамасына жақында оңтүстік-батысқа бұрылды. 1802 жылдың қыркүйегінде вице-адмирал Горацио Нельсон, өзінің сүйіктісі Эмма Гамильтон мен оның күйеуі сэр Уильям Гамильтонның кеңесі бойынша, Чарльз Гривстің жесірінен 9 000 фунт стерлингке (1802 жылғы 9000.0 фунт стерлинг, соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) фермасы мен ормандық жерімен бірге Мертон Плейс сатып алды. 18 ғасырдың басында Анн патшайымының стилінде салынған, ауыр, симметриялық шаршы ғимарат уақыт өте келе жайсыз күйге келді, бірақ Нельсон, өзінің адвокатының кеңесіне қарамастан, бағасын төмендетуден бас тартты және оны төлеу үшін досынан ақша қарыздады. Ал жылдар өте келе, меншік жерлері бөліп сатылды. Мертон Плейс иелігінің Хай-стриттен оңтүстікке орналасқан бөлігі шағын тұрғын үйлермен салынды және Нельсон даласы деп аталды. Хай-стриттен солтүстікке қарайғы жер ғасыр соңына дейін дамытылмай тұрды. Бұл жердің тарихы жергілікті көшелердің аттарында көрініс тапқан: Нельсон жолы, Трафальгар жолы, Жеңіс жолы, Харди жолы және Гамильтон жолы. 1846 жылы жаңа, бумен жұмыс істейтін темір жолдардың бәсекелестігінен Суррей темір жолы жабылды. Кейіннен оның бір бөлігі 1855 жылы Мертон, Морден және Митчам қалалары арқылы өтетін Уимблдон және Кройдон темір жолы үшін қайта пайдаланылды. 1860 жылдары Байгроув жолы мен Уэндл Банк қиылысында ұн тартатын фабрика орналасқан, ал Мертон Хай-стритте мыс илемдеу фабрикасы болды, кейіннен Мертон қағаз фабрикалары салынды. 1815 жылы бұл фабрика Джеймс Ширс және ұлдарының меншігінде болды және кем дегенде 1867 жылға дейін олардың меншігінде сақталды. Оңтүстікке қарай, Мертон Абби Миллз кешені өзеннің екі жағында, Мертон Абби үйіне іргелес жерде дамыды. 1868 жылы Тютинг, Мертон және Уимблдон темір жолы (TM&WR) Уимблдон және Кройдон темір жолынан Мертон Парк станциясы (қазіргі Мертон Парк трамвай аялдамасы) мен Тютинг Джункшн станциясы (қазіргі Тютинг станциясы) арасында жаңа тармақ желісін ашты. Нельсонның бұрынғы меншігі мен Мертон Абби орнынан өтетін бұл темір жол, Мертон Абби станциясын Стейшн Роудтың оңтүстігіндегі өнеркәсіптік кешенге қызмет ету үшін салды. Уильям Ширс, Ширс отбасының мүшесі, осы компания директорларының бірі болды. Мертонның тоқыма баспасымен ұзақ байланысын жалғастыра отырып, өнер және қолөнер шебері Уильям Моррис 1881 жылы Мертон Абби жұмыстарын ашты. Жақын жерде, Мертон Абби Миллстегі Эдмунд Литтлер фирмасы жоғары сапалы баспасымен танымал болды және 1890 жылдары өндірісінің барлығын Реджент-стриттегі Либерти және Компанияға жіберді. Liberty & Co. кейіннен Литтлерден Мертондағы өндірісті өз қолына алды. Өнеркәсіп Вандл өзенінің бойында одан әрі дамыды, ал тұрғын үй құрылысы Виктория дәуірінің соңында Хай-стриттен солтүстікке қарай, Кингстон жолы бойында және Мертон Паркте басталды. 1894 жылы жаңа жергілікті басқару туралы заң қабылданған кезде Мертон еншілес ауданы әлі де Кройдон ауылдық округінің (CRD) бөлігі ретінде қамтылатын жеткілікті ауылдық деп саналды.
Despite the industrial development along the Wandle, Merton was, at the beginning of the 19th century, still primarily a rural farming community. The population has seen spurts of rapid growth, largely accompanied by housing and shown to the right: approximately doubling from 1811 to 1841, then relatively static for 40 years, almost trebling in the 10 years to 1911, and finally, already suburban more than doubled from 1921 to 1951, creating a largely urban core. In 1803, the Surrey Iron Railway opened between Wandsworth and Croydon, following the shallow Wandle valley and passing through Merton and Mitcham to the south. Although horse drawn, the railway provided a freight service for the industries along the shallow river to send their goods to wharves on the Thames. From Merton High Street the railway ran along the route of Christchurch Road before turning to a more south westerly route just before Mitcham tram stop. In September 1802, Vice Admiral Horatio Nelson, upon the advice of his mistress Emma Hamilton and her husband Sir William Hamilton, purchased Merton Place from the widow of Charles Greaves with its farm and woodland for £9,000 (9000.0 in 1802 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). Built around the beginning of the 18th century in a heavy, symmetrical square in the Queen Anne style, the home had fallen into a state of terrible disrepair, but Nelson, against the advice of his solicitor, refused to put in a lower offer, borrowing money from a friend to pay for it. and the estate lands were sold off in parcels over the following years. The part of the Merton Place estate immediately south of the High Street was developed as small scale housing and became known as Nelson's Fields. North of the High Street the land remained undeveloped until the end of the century. The site's history is reflected in the local streetnames: Nelson Road, Trafalgar Road, Victory Road, Hardy Road and Hamilton Road. Competition from the newer, steam powered railways caused the closure of the Surrey Iron Railway in 1846. Part of the route was later reused by the Wimbledon and Croydon Railway when it opened in 1855 through Merton, Morden and Mitcham. In the 1860s, a flour works sat at the junction of Bygrove Road and Wandle Bank and there was a copper rolling mill on Merton High Street where later the Merton Board Mills would be built. This was in the possession of James Shears and Sons by 1815, and remained in their possession until at least 1867. Further south, the Merton Abbey Mills complex had developed each side of the river on land adjacent to Merton Abbey House. In 1868, the Tooting, Merton and Wimbledon Railway (TM&WR) opened a branch line from the Wimbledon and Croydon Railway between Merton Park station (now Merton Park tram stop) and Tooting Junction station (now Tooting station). Cutting through Nelson's former estate and the site of Merton Abbey, Merton Abbey station was constructed to the south of Station Road to serve the industrial complex there. William Shears, a member of the Shears family, was one of the directors of this company. Continuing the long association of Merton with textile printing, the Arts and Crafts designer William Morris opened Merton Abbey Works in 1881. Close by, the firm of Edmund Littler at Merton Abbey Mills was known for its high quality printing and was by the 1890s sending its entire production to Liberty & Co. in Regent Street. Liberty & Co. subsequently took over the production at Merton from Littler. Industry developed further around the Wandle and residential development began in the late Victorian period north of the High Street and along Kingston Road and in Merton Park. In 1894, when a new Local Government Act was implemented, the parish of Merton was still considered sufficiently rural to be included as part of the Croydon Rural District (CRD).
20 ғасыр
Көршілес Уимблдонның бұрынғы бастамасынан кейін Мертон 20 ғасырдың алғашқы екі онжылдығында өзгеруге ұшырады, оның егістіктері шығыстан батысқа қарай дамыды. Халық санының өсуі Мертонды CRD-ден шығарып, 1907 жылы жеке басқарылатын Мертон қалалық округін құруға әкелді. 1901 мен 1921 жылдар аралығында приходтың халқы 4 510-нан 16 177-ге жуық төрт есеге өсті. 1913 жылы Морден еншісі де CRD-ден алынып, Мертон қалалық округімен біріктіріліп, Мертон және Морден қалалық округін құрады. Хотемнің Мертон Гроув үйі 20 ғасырдың басына дейін сақталды, бірақ 1913 жылға қарай бұзылып, тұрғын үйлер салу үшін қайта жаңартылды. Кингстон жолының қарсы бетіндегі "Гроув" тавернасы осы атауды еске сақтайды. Өсімге ХХ ғасырдың алғашқы онжылдығында Мерттон Хай-стритке трамвайлардың келуі және 1913 жылы Мерттон Хай-стриттің шығыс жағында жаңа автобус гаражының ашылуы көмектесті. 1926 жылы Лондонның Сити және Оңтүстік Лондон темір жолы компаниясының жер асты электр темір жолдары Кольерс Вуд және Оңтүстік Уимблдон арқылы Морденге дейін жеткені, трамвай қызметтерімен бірге, Мертон Абби тармақ желісіндегі жолаушыларға деген сұранысты жойды және олар 1929 жылы тоқтатылды. Тауар тасымалы 1975 жылға дейін жалғасты, содан кейін желі жабылып, рельстері алынды. Liberty & Co. 1972 жылға дейін Мертон Абби диірмендерін пайдаланды. 1930 жылдардан бастап бұрынғы Мертон Плейс иесінің оңтүстік бөлігінде, Ломбард жолынан Морден жолы мен Фиппс көпірі арасында кең өнеркәсіптік аймақтар салынды. TM&WR бағытының Морден жолынан шығысқа қарай созылған бөлігі 1990 жылдардың басында Мерантун жолын (A24) салу үшін пайдаланылды. Жол Мерттон Хай-стриттегі жол ағлақтарын жеңілдету үшін салынды және бастапқыда батысқа қарай, Кингстон-роудқа дейін, бұрынғы темір жол бағытымен жалғасуы және Морден жолынан өтетін эстакада салу жоспарланған. Бұл бөлігі жолдың ешқашан салынбады, бірақ Мерантун жолы Морден жолымен қиылысатын жердегі жол арасындағы кеңістік эстакадалық көпір салуға мүмкіндік береді. ХХ ғасырда Вандл өзенінің сулары Мертон Аббат кешеніндегі қалған өнеркәсіптер үшін маңыздылығын жоғалтты, ал 1980 және 1990 жылдары олардың көпшілігі жабылды немесе басқа жерге көшті. Сайнсберидің Савацентрі учаскенің бір бөлігін алып жатыр, ал диірмен ғимараттары жаңартылып, танымал мұра және қолөнер орталығы ретінде дамытылды. Liberty маталарын бояған "Color House" 1995 жылы театр ретінде ашылды. Аббатхананың қираған бөлігі 1990 жылдардың соңында бірнеше театрлық қойылымдарға орын ретінде пайдаланылды. Ұлыбританияда автоматты телефон станциялары енгізілген кезде Мертон және Оңтүстік Уимблдон телефон станциясының коды 542 деп белгіленді және телефон нөмірлеріне сәйкес келетін әріптер негізінде "LIBerty" мнемоникасы қолданылды; мнемоника Liberty мата фабрикасынан алынған. Әріптік кодтарды қолдану 1960 жылдардың соңында тоқтатылды.
Following the earlier lead of neighbouring Wimbledon, Merton underwent a transformation in the first two decades of the 20th century that saw its fields developed from east to west. Population growth lead to the removal of Merton from the CRD and the creation of the separately administered Merton Urban District in 1907. Between 1901 and 1921 the parish's population nearly quadrupled from 4,510 to 16,177. In 1913, the parish of Morden was also removed from the CRD and merged with the Merton Urban District to form the Merton and Morden Urban District. Hotham's Merton Grove House survived until the beginning of the 20th century, but had been demolished and redeveloped for housing by 1913. The Grove Tavern on the opposite side of Kingston Road remembers the name. Growth was stimulated and assisted by the arrival of trams in Merton High Street in the first decade of the century and the opening of a new bus garage at the east end of Merton High Street in 1913. The combination of tram services and the extension of the Underground Electric Railways Company of London's City & South London Railway through Colliers Wood and South Wimbledon to Morden, in 1926, destroyed demand for passenger services on the Merton Abbey branch line and these were ended in 1929. Goods operations continued until 1975, when the line was closed and the tracks lifted. Liberty & Co. continued to operate the Merton Abbey Mills until 1972. From the 1930s, extensive industrial estates were laid out from Lombard Road on the southern part of the former Merton Place estate between Morden Road and Phipps Bridge. The section of the TM&WR route east of Morden Road was used to construct Merantun Way (A24) in the early 1990s. The road was built to relieve traffic congestion on Merton High Street and was originally planned to continue to the west, along the route of the defunct railway to Kingston Road, with a flyover across Morden Road. This section of the route was never constructed, although the space between the carriageways where Merantun Way meets Morden Road provides the space for a flyover bridge to be constructed. During the 20th century, the waters of the Wandle became less important to the industries remaining in the Merton Abbey complex and, in the 1980s and 1990s, the majority of these closed down or moved elsewhere. The Sainsbury's Savacentre occupies part of the site and the Mill buildings were refurbished and developed as a popular heritage and craft centre. The Colour House, where Liberty dyed fabric, was opened as a theatre in 1995. The ruined chapterhouse of the Abbey was also used as a venue for several theatrical performances in the late 1990s. When automatic telephone exchanges were introduced in the UK, the code for the Merton and South Wimbledon telephone exchange was set as 542 and used the mnemonic "LIBerty", based on the numbers on a telephone to which the letters are assigned; the mnemonic was derived from Liberty fabric works. The use of letter codes was dropped in the late 1960s.
Мұралық
Мертон орнының аумағында шағын ескерткіш бар. Нельсонның осы қауыммен байланысын еске түсіретін басқа да нысандар – Кингстон жолындағы бұрынғы Нельсон ауруханасы, ол 2015 жылы Нельсон денсаулық орталығы ретінде қайта ашылды; сондай-ақ, 2011 жылы жабылғанға дейін Уимблдон Чейстегі Эмма Хамильтон пабы. Мертон Хай-стриттен тыс Морден жолындағы Нельсон сауда аймағы және Хамильтон, Харди, Нельсон, Виктория және Трафальгар көшелері бұрын Мертон орнының жеріне салынған. Нельсон мен Эмма отырған орын Сент-Мария Діңгезі шіркеуінде сақталған, ал шіркеудің солтүстік қабырғасында Нельсон мен сэр Уильям Гамильтонның еске алу тақталары ілінген. Шіркеу сыртында, Шіркеу жолында, "Нельсон қадамдары" (қазір толық өсіп кеткен) орналасқан, олардың Нельсон атқа міну үшін пайдаланғаны айтылады. Бұл кішкентай қорғалатын аймақтың бір бөлігі. Мертон аббаттығы аумағындағы құрылыс жұмыстары, соның ішінде Мерантун жолындағы жұмыстар, Мертон монастырының қалдықтарын ашты, олар мүмкіндігінше қорғалды және сақталды. Тағы археологиялық қазба жұмыстары жоспарлануда.
A small memorial exists on the site of Merton Place. Other commemorations of Nelson's association with the parish are the former Nelson Hospital on Kingston Road, reopened in 2015 as the Nelson Health Centre; and, until it was closed in 2011, the Emma Hamilton public house at Wimbledon Chase. The Nelson Trading Estate off Morden Road and Hamilton, Hardy, Nelson, Victory and Trafalgar Roads, off Merton High Street, are all built on land once part of the Merton Place estate. Nelson's and Emma's pew remains in the parish church of St Mary the Virgin and on the wall of the north aisle of the church are the funerary hatchments of both Nelson and Sir William Hamilton. Outside the church, on Church Path, are "Nelson's Steps" (now somewhat overgrown), reputedly used by Nelson to mount his horse. This forms part of a small conservation area. Construction works in the Merton Abbey area, including those for Merantun Way, have revealed remains of Merton Priory which have been protected and preserved where possible. Further archaeological excavations are planned.
Эпонимдер
1881 жылы Ұлыбританиядағы Мертон тегінің негізгі таралу ошақтарының барлығы, біреуін қоспағанда, оңтүстік-шығыс бағытында емес, басқа бағыттарда орналасқан. Тек DA пошталық индексінің аймағында ғана ерекшелік болды; бұл тектің қазіргі Ұлы Лондондағы Мертоннан өзге жерлерден тарағанын көрсетеді. Мертон ауданы – ортағасырлық шалғай елді мекендердің немесе қалалардың аттарымен аталатын 32 лондондық ауданның 24-інің бірі.
In 1881, all but one of the main concentrations of the surname Merton in Great Britain were in cardinal compass points other than the south east, with the sole exception being in the DA postcode area; this demonstrates that the surname derives from places other than the Merton now in Greater London. The borough of Merton is among the 24 London boroughs (out of 32) to be named after a medieval parish or city.