Гейлорд ғимараты: Иллинойс және Мичиган каналының тарихы
Gaylord Building
Локпорт, Иллинойс: Gaylord Building – 1838 ж. салынған тарихи ғимарат, Иллинойс және Мичиган каналын салуда маңызды рөл атқарды. Қалпына келтіру үлгісі!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1838 жылы Иллинойс штатының Локпорт қаласының тарихи орталығында, канал жағасында салынған Гейлорд ғимараты Иллинойс және Мичиган каналын салуда шешуші роль атқарды. Ол Америка Құрама Штаттарының тарихи ескерткіштердің ұлттық тізіліміне енген, сондай-ақ Ұлттық тарихи сақтау қорының 29 тарихи нысанының бірі. Ол солтүстік-орталық Иллинойс аймағында көп қолданылатын сары әктастан салынған. 1859 жылы ғимаратқа үш қабатты итальяндық стильдегі қосымша салынды. Уақыт өте келе тозығы жеткеннен кейін, 1983 жылы масштабты қалпына келтіру және сақтау жұмыстары жүргізілді, бұл жұмыс осы саладагы басқа да жобалар үшін үлгі болып табылды.
The Gaylord Building, constructed in 1838 in the downtown historic district of Lockport, Illinois, and on the canalside there, played a pivotal role in the construction of the Illinois and Michigan Canal. It is on the United States National Register of Historic Places, and is one of 29 Historic Sites of the National Trust for Historic Preservation. It is constructed of yellow limestone, a common construction material in north central Illinois. It has an Italianate three story addition added in 1859. After falling into disrepair, it was the focus of a concerted restoration and preservation effort that began in 1983, which was later noted as setting a model for such efforts.
Негізгі деректер және құрылыс
1836 жылы басталып, 1848 жылы аяқталған Иллинойс және Мичиган каналы 96 миль (154 км) қашықтықты қамтитын және Ұлы көлдерді, Мексика шығанағын Нью-Орлеан порты арқылы және Атлант мұхитын Нью-Йорк порты арқылы байланыстыратын су жолының соңғы бөлігі болды. Локпорт, бастапқы нүктеден (Чикаго өзеніндегі Чикаго қаласының Бриджпорт ауданы) және соңғы нүктеден (Иллинойс өзеніндегі ЛаСалль, Иллинойс штаты) шамамен 1/3 қашықтықта орналасқандықтан, каналды жоспарлау, құрылыс алаңын дайындау және тауар сақтау операциялары үшін қолайлы орын болды. Сондықтан I&M каналының бас кеңсесі Локпортта орналасты. Бірінші екі жылда канал құрылысында аз ғана жетістіктерге қол жеткізілді, себебі жабдықтар мен жұмыс күшін қамтамасыз ету қиын болды, олардың көп бөлігі Шығыс жағалаудан әкелінуі керек еді. Қаланың дамылмаған жағдайына қарамастан, қолданылған материалдың таңдалуы кейбір адамдарды таң қалдырды. Алайда, Иллинойс штатының бұл аймағында сары әктастың көп қоры бар, кейде олар жер бетіне жақын орналасқан. Кейбір дереккөздер ғимарат құрылысында каналды қазу кезінде алынған тастардың да пайдаланылғанын айтады. Ғимарат 1838 жылдың мамыр және қыркүйек айлары аралығында, канал комиссарының міндетін атқарушы Джейкоб Фрайдың қадағалауымен 4,014.29 АҚШ долларына салынды, бұл сол кездегі үлкен сома еді. Сары әктас қолдану арқасында жаңа үрдіс басталуы мүмкін.
The Illinois and Michigan Canal, begun in 1836 and finished in 1848, and spanning 96 miles (154 km), was the last link in a waterway connecting the Great Lakes, the Gulf of Mexico via the Port of New Orleans and the Atlantic Ocean via the Port of New York. Lockport, situated about 1/3 of the way from the starting point (the Bridgeport neighborhood in Chicago on the Chicago River) and the end point (LaSalle, Illinois on the Illinois River), was a natural location for canal planning, staging and warehousing operations. The I&M canal headquarters were thus in Lockport. Little progress on canal construction was made during the first two years, due to difficulties in securing supplies and manpower, most of which had to be brought from the East Coast. The choice of material used, given the frontier nature of the town, was surprising to some. However this area of Illinois has large deposits of yellow limestone, in some cases just below the surface. Some sources say the building uses some stone taken directly from the canal excavation. The building was constructed between May and September 1838 under the supervision of acting Canal Commissioner Jacob Fry at a cost of USD $4,014.29, a substantial sum at the time. Use of yellow limestone may have started a trend.
Қойма
1848 жылы канал құрылысы аяқталғаннан кейін ғимараттың қажеттілігі болмады, сондықтан Канал қамқоршылар кеңесі оны қысқа мерзімге жалға беріп, кейін сатты. Ол бірнеше қолынан өтті, бірақ 19 ғасырдың ортасында Джордж Гейлорд (1820–1883), Локпорттың белгілі саудагері, ұзақ уақыт бойы иеленді. Гейлордтың қайтысынан кейін көп ұзамай, Локпортта басқа да мүліктері бар Norton & Company компаниясы ғимаратты 7500 долларға сатып алды. Локпорттағы көптеген қоймалар өте жұқты болды. 1859 жылғы қосымша ғимараттың стилі айқын түрде ерекшеленді. Мүлік иелерін ауыстыруды жалғастырды, қойма, машина жасау шеберханасы, құю цехы, баспахана сияқты түрлі мақсаттарда пайдаланылды, соңында (түпкілікті бөліміне үшінші қабатты қосып) сантехникалық жабдықтар қоймасы ретінде қолданылды.
On completion of the canal in 1848 the building was surplus to requirements, so the Canal Board of Trustees briefly rented, and then sold, the building. It passed through a number of owners, but was owned for a long period in the mid 19th century by George Gaylord (1820–1883), a prominent Lockport merchant, Shortly after Gaylord's death Norton & Company, who owned other properties in Lockport, bought the building for $7,500. The many warehouses in Lockport were quite busy. The 1859 addition was in a significantly different style. The property continued to change hands, going through many uses, as a warehouse, machine shop, foundry, printing facility, and finally (with an addition of a third story on the original section) a plumbing supply warehouse.
Қалпына келтіру
1983 жылы Джордж Гейлордтың миллионер немересі және Чикагодағы R. R. Donnelley & Sons баспасының бұрынғы төрағасы Гейлорд Доннелли ғимаратқа қызығушылық танытты (әңгімеге сүйенсек, бұл оның немере қызының ұсынысымен болған). Ол жеке даму компаниясын құрды, Доннеллидің әкесінің құрметіне Гейлорд Локпорт деп аталды, және төрт жылдың ішінде 2,8 миллион доллар жұмсап, қираған ғимаратты бұрынғы сұлулығына қайта келтірді, оның ішінде үшінші қабатын алып тастап, 1859 жылғы түпнұсқа шатыр сызығын қалпына келтірді. Сонымен қатар, I&M каналын құжаттау, сақтау және түсіндіру мақсатындағы Мұра дәлізін құруға қозғалыс күшейді, және 1984 жылы президент Рональд Рейган оны құру туралы заңға қол қойды. 1987 жылы ғимарат жұртшылыққа ашылды, онда Public Landing мейрамханасы мен каналға арналған көрмелерді ұсынатын мұражай орналасқан. Рейган Гейлорд ғимаратын және жобаны жеке өзі Доннелли мырзаға тарихи сақтау саласындағы Президенттік сыйлықты табыстап бағалады, ал жоба тарихи орындарды жаңа мақсаттар үшін сақтаудың үлгісіне айналды.
In 1983 Gaylord Donnelley, George Gaylord's multimillionaire grandson and the retired chairman of Chicago's R. R. Donnelley & Sons publishing house, became interested in the building (reportedly on the urging of his niece). He formed a private development company, The Gaylord Lockport Company, named for Donnelley's grandfather, and spent four years and $2.8 million restoring the derelict building to its former beauty, including removing the third story and restoring the roofline as it was in 1859. At the same time, impetus was growing for the creation of a Heritage Corridor to document, preserve and interpret the I&M Canal, and in 1984 President Ronald Reagan signed the legislation to create it. In 1987 the building opened to the public, featuring the Public Landing restaurant and a museum featuring canal exhibits. Reagan recognized the Gaylord Building and the project by personally presenting Mr. Donnelley with a President's Award for Historic Preservation, and the project and became a model for preserving historic sites for new uses.