Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үшінші Митридат соғысында Рим және Понт флоттары арасындағы шайқас
осы атпен болатын шайқастар
Battle between the fleets of Rome and Pontus in the Third Mithridatic War
battles with the same name
Өмірбаян
Бірінші Митридат соғысында (б.з.д. 89-85 жж.) Луций Корнелий Сулладан жеңілгеннен кейін Митридат өзінің билігі мен әскерін қайта құрды. Б.з.д. 74 жылы Битиния патшасы Никомед IV қайтыс болды, римдіктер оның патшалығын оларға қалдырғанын мәлімдеп, Битинияны өз бақылауына алды. Битиния Рим мен Понт арасындағы буферлік мемлекет болды; Митридат өзінің әскерін батысқа қарай жылжытып, римдік территорияға басып кірді. Сенат Понттың қаупін сейілтү үшін консулдар Луций Лициний Лукулл мен Марк Аврелий Коттаны жіберді. Жоспар бойынша, Котта Митридаттың флотын тоқтатып тұруы керек еді, ал Лукулл құрлықтан шабуыл жасауға тиіс болды. Котта өзінің флотын Халкидонға орналастырды, ал Лукулл Понтқа шабуыл жасау ниетімен Фригия арқылы өтуді жоспарлады. Лукулл көп ұзамай Митридаттың батысқа қарай жылдам жорық жасап, Халкидон шайқасында Коттаны жеңіп, оны қоршауға алғаны туралы хабар алды. Митридат Коттаны Халкидон қоршауында қалдырып, Битиниядағы қалаларды жаулап ала бастады. Лукулл солтүстікке қарай жорық жасап, Кизик қаласын қоршаған Митридат әскерін күтпеген жерден шабуылдады. Ол тиімді қарсы қоршау жүргізіп, Митридат әскерін Кизик түбегінде қоршап алды және аштық пен аурудың өз жұмысын істеуіне мүмкіндік берді. Митридат әскері қоршаудан шығып, Понтқа қайтуға тырысты, Лукулл оларды қуа жөнелді және Риндак және Граник өзендері маңындағы шайқастарда Митридат әскеріне ауыр үлкен шығын келтірді.
After his defeat at the hands of Lucius Cornelius Sulla during the First Mithridatic War (89 85 BC) Mithridates had rebuilt his power and armies. In 74 BC, Nicomedes IV the king of Bithynia died, the Romans claimed he had left them his kingdom and took control of Bithynia. Bithynia served as a buffer state between Rome and Pontus; feeling threatened Mithridates marched his armies westwards and invade Roman territory. The Senate responded by sending the consuls Lucius Licinius Lucullus and Marcus Aurelius Cotta to deal with the Pontic threat. The plan was for Cotta to tie down Mithridates's fleet, while Lucullus attacked by land. Cotta stationed his fleet at Chalcedon, while Lucullus planned to march through Phrygia with the intention of invading Pontus. Lucullus had not advanced far when news came through that Mithridates had made a rapid march westward, attacked and defeated Cotta at the Battle of Chalcedon, and was now besieging him. Leaving Cotta under siege in Chalcedon, Mithidates moved on and started taking cities in Bithynia. Lucullus marched north and caught the Mithridatic army off guard besieging Cyzicus, he conducted a very effective counter siege, blockading the Mithridatic army on the Cyzicus peninsula and let famine and disease do his work for him. The Mithridatic army eventually broke through the blockade and tried to withdraw back to Pontus, Lucullus pursued them inflicting major losses on the Mithridatic forces at the battles of the Rhyndacus and the Granicus rivers.
Кіріспе
Митридаттың құрлық әскерлерін Цизик қоршауында, Риндак және Граник шайқастарында жеңгеннен кейін, Лукулл флот құру үшін Троада мен Геллеспонтқа көшті. Ол Понттың өзіне шабуыл жасамас бұрын, Понт флотын жеңуі керек екенін білді. Сол жерде, он үш Митридат кемесі Лемносқа бет алғаны туралы хабар келді. Лукулл жылдам әрекет етіп, барлық 13 кемені басып алып, Понт адмиралы Исидорды атқылады. Содан кейін Лукуллға теңіз күшінің көп бөлігі Лемносқа қарай жол тартқаны хабарланды.
After defeating the Mithridatic land forces at the Siege of Cyzicus and the battles of the Rhyndacus and the Granicus, Lucullus moved to the Troad and the Hellespont to raise a fleet. He knew he had to defeat the Pontic navy before he could move on Pontus itself. Here was informed that thirteen Mithridatic ships were headed to Lemnos. Lucullus was able to quickly mobilize and capture all 13 ships and execute Isidorus, the Pontic Admiral. Lucullus was then informed that the mass of the naval force was continuing towards Lemnos.
Шайқас
Ол тағы да бір рет флотын жылдам жұмылдырып, Лемнос аралының жанында Митридаттың адмиралдары Марк Мариус/Варий, Александр Пафлагон және Дионисий Евнухтың біріккен флотын қуып жете алды. Митридаттың қолбасшылары теңіз шайқасына түсуден бас тартып, Лемнос жағалауында римдік флотқа қарсы қорғанысқа көшті; олар кемелерін жағажайға тізеп, палубаларынан шайқасты. Лукулл Рим Сенатына жеңісін хабарлаған гүлмен безендірілген хаттар жіберді және Босфорда Митридатқа қарсы күштерге қосылғанға дейін зор құрметке ие болды.
Once again, quickly mobilizing his fleet, he overtook the combined fleet of the Mithridatic admirals Marcus Marius/Varius, Alexander the Paphlagonian and Dionysius the Eunuch, near Lemnos. The Mithridatic commanders choose not to fight a sea battle, but instead defend against the Roman fleet off the coast of Lemnos; they drew up their ships on the beach and fought from their decks. Lucullus sent letters with garland to the Roman Senate declaring his victory and was recognized with significant accolades before joining the forces against Mithridates in the Bosporus.