Гарольд "Бутч" Вульфолк: Американ футболшысының өмірбаяны
Butch Woolfolk
Буч Вульфолк – американ футболшысы (1960 ж.). NFL-де «New York Giants», «Houston Oilers», «Detroit Lions» командаларында өнер көрсеткен. Мичиган университетінің жұлдызы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық футболшы (туған 1960)
American football player (born 1960)
Харольд Э. "Бутч" Вулфолк (1 наурыз 1960 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби футболшы, Ұлттық футбол лигасының (NFL) қақпашы-ойыншысы және жүгірме ойыншысы. Ол Мичиган Вулверинес командасы үшін колледж футболында (1978–1981) ойнады, ал NFL-де Нью-Йорк Джайентс (1982–1984), Хьюстон Ойлерс (1985–1986) және Детройт Лайонс (1987–1988) командаларында өнер көрсетті. Вулфолк Нью-Джерси штатының Вестфилд қаласындағы Вестфилд орта мектебін бітірген. Вулфолк үш жыл қатарынан Мичиган командасында ең көп жүгірген ойыншы болды және 1978 жылдан 1981 жылға дейін Вулверинес сапында ойнағанда 3850 ярдқа жүгіру бойынша мектеп рекордын орнатты. 1979 жылы екінші курс студенті болып, Үлкен Он конференциясының ең көп ұпай жинаған ойыншысы атанды және үш рет Үлкен Он командасының бірінші құрамына ілікті. Мичигандағы карьерасында ең жақсы маусымын өткізіп, 1981 жылы Үлкен Он жүгіру чемпионатында жеңіске жетті және Роб Лайтлдың бір маусымдағы жүгіру көрсеткішінен 10 ярд қана кем болды. Сондай-ақ, ол 1981 жылғы 1 қаңтарда өткен Роуз Боулдың және 1981 жылғы 31 желтоқсанда өткен Блубоннет Боулдың ең құнды ойыншысы болып таңдалды, сонымен қатар Вулверинес командасының маусымның ең құнды ойыншысы атанды. Вулфолк жеңіл атлетикада да табысқа жетті. 1980 жылы ол All American атанды және жеке және эстафеталық команда мүшесі ретінде тоғыз Үлкен Он жеңіл атлетика чемпионатында жеңіске жетті. Ол Мичиганның ашық ауадағы 200 метрлік жүгіру бойынша рекордын әлі де сақтап тұр. Ол сонымен қатар U M және Ferry Field рекордтарын ұстап тұрған эстафеталық командалардың құрамында болды. Вулфолк NFL-де жеті маусым ойнады. 1982 жылы жаңадан келген ойыншы ретінде ол NFL-де барлық мақсаттағы ярдтар бойынша үшінші орынды иеленді. 1983 жылы ол бір ойында 43 рет жүгіру арқылы NFL рекордын орнатты. 1985 жылы ол NFL-де допты қабылдау бойынша бесінші орынды иеленді. Вулфолк NFL карьерасы барысында жарақаттармен күресті және тек екі рет – 1983 және 1985 жылдары 16 ойынға қатыса алды. Осы екі жылдың ішінде ол кем дегенде 1200 ярдқа соқты. Ол сонымен қатар жеті 100 ярдтық ойын өткізді – бесеуі допты қабылдау арқылы және екеуі жүгіру арқылы.
Harold E. "Butch" Woolfolk (born March 1, 1960) is an American former professional football player who was a running back and kick returner in the National Football League (NFL). He played college football for the Michigan Wolverines (1978–1981) before playing in the NFL for the New York Giants (1982–1984), Houston Oilers (1985–1986) and Detroit Lions (1987–1988). Woolfolk attended Westfield Senior High School in Westfield, New Jersey. Woolfolk led Michigan in rushing three straight years and set the school record with 3,850 rushing yards while playing for the Wolverines from 1978 to 1981. As a sophomore in 1979, he was the Big Ten Conference scoring champion, and he went on to become a three time first team All Big Ten selection. He had his best season as a senior at Michigan, winning the 1981 Big Ten rushing title and falling just 10 yards short of Rob Lytle's single season rushing yards record. He was also selected in 1981 as the Most Valuable Player of both the Rose Bowl played January 1, 1981, and the Bluebonnet Bowl played December 31, 1981, as well as the Wolverines' team MVP for the season. Woolfolk also excelled in track. He was named an All American in 1980 and won nine Big Ten track and field championships both as an individual and relay race team member. He continues to hold the Michigan outdoor 200 meter record. He was also a member of relay teams that hold numerous U M and Ferry Field all time records. Woolfolk played seven seasons in the NFL. As a rookie in 1982, he finished third in the NFL in all purpose yards. And in 1983, he set an NFL record with 43 rushing attempts in a single game. He was also fifth in the NFL in receptions in 1985. Woolfolk was plagued with injuries during his NFL career and was able to play in 16 games only twice—in 1983 and 1985. In both of those years, he accumulated at least 1,200 yards from scrimmage. He also had seven 100 yard games—five receiving and two rushing.
Жоғары мектеп
Висконсин штатының Милуоки қаласында туған Вулфолк 1976-1977 оқу жылында Иллинойс штатының Канкаки қаласындағы Истридж орта мектебінде оқыды. Ол отбасымен бірге Нью-Джерси штатының Вестфилд қаласына көшіп барды, онда Вестфилд орта мектебінде көптеген спорт түрлерінен көзге түсті. Ол жеңіл атлетикада да өте жақсы нәтижелер көрсетті, штаттағы барлық топтар арасындағы және халықаралық дайындық турнирінде 100 метр және 200 метр қашықтықтарында жеңіске жетті. Орын Атауы Талқылаулар Нетто Yds Yds/Att Тәттұғыр Ұзындығы Басталу Аяқталу 1 Майк Харт98349115.0396420042007 2 Энтони Томас92444724.8558019972000 3 Джейми Моррис80643925.5256819841987 4 Тайрон Уиттли68841786.1478819911994 5 Буч Вулфолк71738505.4299219781981
Born in Milwaukee, Wisconsin, Woolfolk attended Eastridge High School in Kankakee, Illinois in the 1976–1977 school year. He moved with his family to Westfield, New Jersey, where he was a multi sport star at Westfield High School. He also excelled in track and field, winning the State All Group and International Prep Invitational 100 meter and 200 meter races. Rank Name Attempts Net Yds Yds/Att Touchdowns Long Start End 1Mike Hart98349115.0396420042007 2Anthony Thomas92444724.8558019972000 3Jamie Morris80643925.5256819841987 4Tyrone Wheatley68841786.1478819911994 5Butch Woolfolk71738505.4299219781981
Мичиган штатына қарсы 253 ярдты шапшаңдық
1981 жылғы маусымды бес қатарынан 100 ярдтық ойындармен, соның ішінде 253 ярдтық көрсеткішпен бастады. Вулфолктың "Вулвериндер" сапындағы ең жарқын ойыны 1981 жылғы 10 қазанда "Мичиган штаты" командасына қарсы өткен матч болды. "Вулвериндер" спартандықтарды 38:20 есебімен жеңіп, Вулфолк 39 рет допты алып жүгіріп 253 ярдқа жетті. Ойыннан кейін бапкер Бо Шембехлер: "Батыс жағалаудағы жігіт (Маркус Аллен) сияқты осы бала да осылай шапса не болар деп ойладым. Мұны жоспарламаған едім, бірақ ол мұны істей алатынын көрсетті. Буч – біздің тарихымыздағы ең көп ярд жинаған ойыншы болады. Оны тоқтатудың жолы жоқ. Міне, осылай болсын!" деді. 1981 жылы "Спартанға" қарсы көрсеткен нәтижесі әлі күнге дейін "Вулверин" командасының шабуылшысының бір ойындағы ең жақсы көрсеткіштерінің бірі болып саналады. 1981 жылғы қаңтардағы "Роуз Боул" турнирінде ол "Вашингтонға" қарсы 182 ярд, ал 1981 жылғы желтоқсандағы "Блюбоннет Боул" турнирінде "UCLA" командасына қарсы 186 ярд жүгірді. Ұйқысыз болса да, ол ең құнды ойыншы (MVP) атағын жеңіп алды. Ойыннан кейін Вулфолк бұл ойынды "футболдағы ең үлкен қуанышым" деп атады. 1981 жылғы "Блюбоннет Боул" турнирінде екінші рет MVP жүлдесін алғаннан кейін Вулфолк: "Бәлкім, кейін жылдары мұны еске түсіріп, байқайтын шығармын, бірақ қазіргі уақытта мен Мичиган формасын соңғы рет кигенімді ғана ойлап отырмын" деді.
He began the 1981 season with five consecutive 100 yard games, including a 253 yard effort. Woolfolk's best game as a Wolverine was the October 10, 1981 contest against Michigan State. The Wolverines beat the Spartans, 38 20, and Woolfolk rushed for 253 yards in 39 carries. After the game, Coach Bo Schembechler said: "I wondered what a kid like that would do if he ran as much as the guy on the West Coast (Marcus Allen). I didn't plan on this, but he proved he can do it. Butch is going to be our all time leading ground gainer. There isn't any way they're going to stop him now. And so be it." His 1981 rushing performance against the Spartans still stands as the fifth best single game performance by a Wolverine running back. During the January 1981 Rose Bowl, he gained 182 yards against Washington, and during the December 1981 Bluebonnet Bowl, in which he gained 186 yards against UCLA. He won the MVP award despite the lack of sleep, and after the game Woolfolk called the game his "greatest thrill in football." After winning his second MVP trophy in 1981's Bluebonnet Bowl, Woolfolk said: "I might look back in later years and notice that, but right now all I can think about is that I've worn a Michigan uniform for the last time."
Мичигандағы Вулфолктың ең үздік он ойыны
Мичиган формасындағы Вульфолктің ең үздік он ойыны былай: Вульфолк сол кезде Шембекхлердің "қатал жаттықтырушы" екенін және оның үшін ойнаудың "ешқандай оңай болмағанын" айтқан. Ол сондай-ақ 1980 жылғы Олимпиада іріктеу кезеңінде 200 метрлік жүгіруде де қатысқан. 100 м және 300 м рекордтарын 4 × 100 м эстафеталық командаласы Эндрю Брюс 1981 және 1982 жылдары тиісінше жаңартқан. Ерлердің жеңіл атлетика командасы 1982 жылы Big Ten жабық стадиондағы чемпионатта жеңіске жетті, ал 1980, 1981, 1982 жылдары ашық стадиондағы чемпионаттарда да жеңімпаз атанды. 4 × 100 метрлік эстафета командасы 1981 және 1982 жылдары Big Ten Conference чемпионатында жеңіске жетті. Оның 100 ярдтық ойындарының үшеуі "Giant" командасы үшін, төртеуі "Oiler" командасы үшін болды.
Woolfolk's top ten games in a Michigan uniform are as follows: Woolfolk noted at the time Schembechler is a "tough coach", and it was "not easy at all" playing for him. He also competed in the 200 meter event in the 1980 Olympic Trials. The 100 m record and 300 m record were broken by 4 × 100 m relay race teammate Andrew Bruce in 1981 and 1982 respectively. The men's track and field team won the Big Ten indoor title in 1982, and they won the outdoor titles in 1980, 1981, 1982. The 4 × 100 meter relay team won the Big Ten Conference championships in 1981 and 1982, Three of his 100 yard games came as a Giant and four as an Oiler.
Нью-Йорк Джайнтс
Вулфолк 1982 жылы NFL драфтының бірінші раундында «Гигантс» командасымен таңдалды. Нью-Джерсидегі орта мектепті бітірген және «Гигантс» командасының жанкүйері болған Вулфолк Энн-Арбордағы пәтерінде драфты қадағалағанын еске алады: «Гигантс» таңдау жасағанға дейін төрт-бес таңдау қалғанда, мен одан әрі таңдалуға үміттендім». 1982 жылдың желтоқсанында «Ойлерс» командасына қарсы өткен ойында Вулфолк өзінің алғашқы екі NFL тачдаунын соқты, біреуі жүгіріп, біреуі допты ұстап, «Гигантс» командасының 17:14 есебімен жеңіске көмектесті. «Гигантс» командасы есептен қалып, ойын аяқталуға екі минуттан аз уақыт қалғанда, Вулфолк 40 ярдтық қашықтықты жүріп өтті, бір қолмен секіріп допты ұстады. Келесі күні «The New York Times» газеті «Вулфолктің ұстауы» деген тақырыппен мақала жариялады. 1983 жылы Билл Парселлдің бас жаттықтырушы болып тағайындалған алғашқы жылы Вулфолк «Гигантс» командасы үшін 1225 ярд жинады (857 ярд жүгіріп, 368 ярд допты ұстап), бұл алдыңғы он жылда «Гигантс» командасының ешбір жүгірушісінен көп. Вулфолк тек бірінші жартылайда 26 рет допты алып жүгіріп 115 ярдқа жетті және ойыннан кейін: «Мен ойлағаннан гөрі шаршамадым, себебі біреу маған қанша рет допты алып жүргенімді айтты» деді. Қызығы, Вулфолктің 43 рет допты алып жүру рекордын 1988 жылы Джейми Моррис бұзды, ол Мичиган университетінде Вулфолктің карьералық рекордын бұзған ойыншы еді. 1984 жылы «Гигантс» плей-оффқа шықты, бірақ Вулфолк допқа тиіспеді. 1985 жылдың наурыз айында «Гигантс» Вулфолкты «Ойлерс» командасына сатты. «The New York Times» газеті бұл туралы былай деп хабарлады: «Бутч Вулфолктің құпиясы, ол «Гигантс» командасымен үш маусым бойы жұлдызды жүгірушіден құрсаққа отырушыға айналды, келесі күзде ашылуы мүмкін, бірақ «Гигантс» командасымен емес». Вулфолк сол кезде саудаға «ашулы емес» екенін айтты, ал бас жаттықтырушы Билл Парселлс: «Бәлкім, Буч үшін жаңа орын жақсы болар. Менің ойымша, ол өткен жылы болған оқиғаға қанағаттанбады» деді. Сондай-ақ, ол 392 ярдқа жүгіріп, 1206 ярдқа соқты. 1986 жылы ол артқы жақтағыдан орталыққа ауысты, бірақ маусымның екінші жартысында жарақат алғандықтан және иығы шығып кеткендіктен тек 10 ойында ғана қатысты. «Ойлерс» командасы 1987 жылғы NFL драфтында Алонзо Хайсмитты үшінші таңдаумен таңдады, өйткені олардың үш үздік жүгірушісі – Розиер, Рей Уоллес және Вулфолк маусымды жарақат алған резервте аяқтады. Хьюстон қаласында Вулфолк Мичиган командасының бұрынғы әріптесі Стэн Эдвардспен қайта қауышты. Вулфолк пен Эдвардстың ұлдары (Брайлон Эдвардс) кейінірек әкелерінің ізімен Мичиган штатында ойнады.
Woolfolk was drafted by the Giants in the first round of the 1982 NFL Draft. Woolfolk, who had graduated from high school in New Jersey and was a Giants fan, recalled watching the draft at his apartment in Ann Arbor: "When there were only four or five choices left before the Giants picked, I was hoping I'd last." In a December 1982 game against the Oilers, Woolfolk scored his first two NFL touchdowns, one rushing and one receiving, to help the Giants win, 17–14. With the Giants trailing and less than two minutes remaining in the game, Woolfolk scored on a 40–yard gain after making a leaping, one handed catch. The next day, The New York Times published an article headlined, "The Catch By Woolfolk." In 1983, Bill Parcells' first year as head coach, Woolfolk gained 1,225 yards from scrimmage for the Giants (857 yards rushing and 368 yards receiving) more yards than any Giants running back in the previous ten years. Woolfolk gained 115 yards on 26 carries in the first half alone and said after the game: "I'm not as tired as I thought I would be when somebody told me how many carries I had." Ironically, Woolfolk's 43 carry record was broken in 1988 by Jamie Morris, the same player who also broke Woolfolk's career rushing record at the University of Michigan. The 1984 Giants made the playoffs, but Woolfolk did not touch the ball. In March 1985, the Giants traded Woolfolk to the Oilers. In reporting on the trade, The New York Times said: "The mystery of Butch Woolfolk, who in his three seasons with the Giants went from star running back to benchwarmer may be solved next fall, but not with Giants." Woolfolk said at the time he was "not bitter" about the trade, and Coach Bill Parcells said: "Maybe a new place will be good for Butch. I don't think he was satisfied with what transpired last year." He also rushed for 392 yards and had 1,206 yards from scrimmage. In 1986, he switched from tailback to fullback, but he only played in 10 games due to a fractured and dislocated shoulder in the second half of the season. The Oilers drafted Alonzo Highsmith with the third selection overall in the 1987 NFL Draft after trading up in the draft because their top three running backs Rozier, Ray Wallace and Woolfolk had finished the season on injured reserve. At Houston, Woolfolk was reunited with former Michigan teammate Stan Edwards. The sons of both Woolfolk and Edwards (Braylon Edwards) would later follow in their fathers' footsteps by playing at Michigan.
Детройт Лайонс
1987 жылы жаттығу лагерінің басында Уолфолк «Ойлерс» командасынан босатылып, «Лайонс» командасымен келісім жасады. Уолфолк 1987 жылғы «Арыстандар» сапында 12 ойын өткізіп, жалпы есеп бойынша 549 ярд көрсетті – 248 ярд тұсқа беру арқылы, 219 ярд соққыларды қайтару арқылы және 82 ярд жүгіру арқылы.
Woolfolk was released by the Oilers at the beginning of training camp in 1987 and signed with the Lions. Woolfolk appeared in 12 games for the 1987 Lions and contributed 549 yards of total offense–248 yards receiving, 219 yards on kick returns, and 82 yards rushing.
Футболдан кейінгі мансап
Вулфолк 20 жылдан астам уақыт бойы түрлі жылжымайтын мүлік салаларында жұмыс істеді. Компания сол кезде Вулфолк Техас штатының жоғары мектеп оқушыларының арасында стероидтерге тестілеуді әзірлеуге және енгізуге көмектесетінін хабарлады.
Woolfolk worked for over 20 years in various real estate ventures. The company stated at the time that Woolfolk would help the company's development and implementation of steroid testing for Texas high school athletes.
Отбасы
Вулфолк пен оның әйелі Регинаның екі ұлы бар, Джарел мен Трой Вулфолк. Олардың ұлы Трой Вулфолк 2007-2011 жылдары Мичиган командасының қорғаушысы болды. Ұлына Мичиган формасын, артына "Вулфолк" есімі жазылып бергенде, Бутч Вулфолк: "Бұл үлкен күн, әрине. Онымен мақтан тұтамын және оның үлкен жетістіктеріне қуанамын. Бірақ мен үшін ең бастысы – ол қауіпсіз жерде екенін білуімде" деді.
Woolfolk and his wife, Regina, have two sons, Jarrel and Troy Woolfolk. Their son Troy Woolfolk was a defensive back at Michigan from 2007 to 2011. When his son was issued a Michigan jersey with the Woolfolk name on the back, Butch Woolfolk said: "It's a big day, no doubt. I'm proud of him and excited for him. But the biggest thing for me is, I know he's at a place where I don't have to worry about him."