Кіріспе

Чарльз Хамфри Атертон (14 тамыз 1773 – 8 қаңтар 1853) – американдық федералист саясаткер, банкир және Нью-Гэмпширден шыққан көрнекті адвокат. Атертон 1815-1817 жылдары Нью-Гэмпшир штатынан АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі болып қызмет еткен, бірақ қайта сайлануға түспеген. Ол үш рет штат заң шығарушы органына сайланды және 1823, 1838 және 1839 жылдары Нью-Гэмпшир Өкілдер палатасының құрамында болды.

Ерте өмір

Ол Джошуа Атертон мен Абигейл (Госс) Атертонның ұлы болды. Оның әкесі полковник Питер Атертон, ал ол Нью-Англияның алғашқы қоныстанушыларының бірі – Джеймс Атертонның тікелей ұрпағы; ол 1630 жылдардың басында Массачусетс штатының Дорчестер қаласына келген. Ол Гарвард университетінде әйгілі Самуил Данбардың ұлы Илья Данбармен бірге оқыды. 1794 жылы Гарвардты бітірді және Phi Beta Kappa қауымдастығының мүшесі болды.

Мансап

Атертон 1797 жылы адвокаттыққа қабылданғаннан кейін Нью-Гэмпшир штатының Амхерст қаласында заңгерлік практикамен айналысты. 1798 жылдан 1807 жылға дейін Хиллсбороу округінің мұрагерлік тіркеушісі қызметін атқарды. Осы кезеңде 14 желтоқсан 1799 жылы Амхерст қаласында қайтыс болған Джордж Вашингтонға арналған аза тұту сөз сөйледі. 1800 жылдың 23 наурызында Марта Вашингтонға осы сөздің көшірмесін жіберді. Атертон Федералисттік партиядан АҚШ Конгресінің 14-ші шақырылымындағы Өкілдер палатасына сайланды және 1815 жылдың 4 наурызынан 1817 жылдың 3 наурызына дейін Конгресте қызмет етті. 1816 жылы қайта сайлануға түсуден бас тарды, орнына 1823 жылдан 1839 жылға дейін Нью-Гэмпшир штатының Өкілдер палатасының мүшесі болды. Штаттық палатадан кеткен соң, ол заңгерлік практикасын қайта бастады және 1819 жылы Хиллсбороу округінің Ауыл шаруашылығы қоғамын құрушылардың бірі болды. 1825 жылы құрылған Фермерлер банкінің директорлар кеңесінің президенті болды және банк жұмыс істеген кезеңде осы лауазымда қызмет етті.

Басқа қызығушылықтар

Атертон жергілікті унитариандық қозғалыстың көрнекті тұлғасы болды, кейіннен ол Амхерст қаласында Христиандық қоғамды құруға көмектесті. Ол 1798 жылы Амхерсттегі жергілікті шіркеуінде Америка тәуелсіздігінің жылдығына арналған сөз сөйледі. Ол Нью-Гэмпшир тарихи қоғамының мүшесі болды және 1815 жылы Америка антикварлар қоғамының мүшесі болып сайланды. Ол Нью-Гэмпшир тарихи қоғамы үшін түрлі мақалалар дайындады. Атертон сонымен қатар, революцияға дейін аз уақыт бұрын өзінің үлкен иеліктеріне Личфилд, Нью-Гэмпширге көшіп келген және уақытша үкіметте жалғыз солиситор-генерал қызметін атқарған Уайзман Клэгет туралы жазды. Бұл лауазым Клэгеттің 1784 жылы қайтыс болуына аз уақыт қалғанда таратылды. Өмірінің соңғы жылдарында Атертон 1852 жылы Кросби, Никол және Компаниясы (Бостон) басып шығарған, "Құрметті Джошуа Атертонның естеліктері" атты әкесінің естеліктерін жариялады.

Жеке өмір

1803 жылғы 30 қазанда Атертон Мэри Энн Топпанға үйленді. Олардың жеті баласы болды, ал олардың ұлы Чарльз Г. Атертон АҚШ сенаторы болды. Атертонның жекжаттысы Уильям Гордон да Нью-Гэмпшир штатынан АҚШ өкілі болды. Ол 1823 жылы саясатқа қайта оралды, бірақ бұл жолы штаттық деңгейде. Сол жылы оның суретін тағы бір белгілі суретші, Бостондағы Гилберт Стюарт салды. 1837 жылы оның жақында қайтыс болған ұлы Джеймстің естелігінен танымал суретші және тарихшы Джон Трамбулл суреттеді. Трамбулл бұған дейін бір жылға дейін Американың Көркем Өнер Академиясының президенті қызметін атқарған. Суретшінің қарт жасында сурет салу шеберлігі төмендеді, ал оның ұлының бейнесі оның үлкен қызы Мэриге ұнаған жоқ.

Өлім

Атертон 1853 жылдың 8 қаңтарында Нью-Гэмпшир штатының Хиллсборо округіндегі Амхерст қаласында қайтыс болды (79 жас 147 күндік). Ол Нью-Гэмпшир штатының Амхерст қаласындағы Ескі Көперге әйелі Мэримен (15 қазан 1817 жылы қайтыс болды) және олардың бес баласымен бірге жерленген. Ол Амхерст тарихындағы ең ірі мүліктердің бірін жинады.