Кіріспе
Джозиа Паркер (11 мамыр 1751 – 11 наурыз 1810) – американдық саясаткер, Американ революциясының офицері және Вирджиния штатының плантатор шаруашылығын жүргізуші. Ол Вирджиния штатынан АҚШ Өкілдер палатасында бірінші және алтыншы конгрестерде қызмет етті, сондай-ақ Вирджиния революциялық конвенциясының өткен бес жиынының үшеуінде және федералдық қызметке тағайындалғанға дейін Вирджиния Делегаттар палатасында бірнеше мерзім бойы Уайт аралы округінің өкілі болды.
Josiah Parker (May 11, 1751March 11, 1810) was an American politician, Revolutionary War officer and Virginia planter who served in the United States House of Representatives from Virginia in the First through Sixth United States Congresses as well as represented Isle of Wight County in three of the five Virginia revolutionary convention and in the Virginia House of Delegates for several terms before his federal service.
Ерте өмір
Паркер Вирджиния колониясының Уайт аралы округіндегі Макклсфилд мүлігінде дүниеге келген. 1773 жылы ол жесір Мэри Пирс Бриджерге үйленді. Олардың бір баласы болды – Энн Пирс Паркер (шамамен 1775 жылы, Уайт аралы округі, Вирджиния – 21 наурыз 1849 жыл), ол әкесі қайтыс болғаннан кейін зорлық-зомбылық көрсеткен күйеуінен заңды түрде ажырасты. Бірақ оның ұлы Леопольд Копленд Паркер Коупер анасының әкесінің қадамын басып, саяси мансапқа ұмтылды.
Революциялық соғыс
1775 жылы Фэрфакс шешімдері мен Вирджинияның алғашқы революциялық конвенциясынан бір жыл өткен соң Паркер өзінің алғашқы заң шығарушы қызметіне сайланды. Ол Уайт аралы округінің екі жартылай штаттан тыс өкілі (Джон Скарсбрук Уиллспен бірге) 1775 жылдың наурыз айында Ричмондтағы Сент-Джон шіркеуінде өткен Екінші Вирджиния конвенциясына қатысты. Содан кейін екеуі де округтерін үшінші Вирджиния конвенциясында таныстырды, ол шілде және тамыз айларында (де Ричмондта) өтті және сессиялар арасында атқарушы орган ретінде әрекет ету үшін Вирджиния қауіпсіздік комитетін құрды. Олар 1775 жылдың желтоқсаны мен 1776 жылдың қаңтарында өткен Төртінші Вирджиния конвенциясында да болды. Айзек Фулгем бесінші Вирджиния конвенциясында Джон Скарсбрук Уиллспен бірге округтің өкілі болды. 1775 жылдың сәуір айында Америка революциясы басталғанда Паркер Континенттік армияға қатысты. Ол 1776 жылдың 13 ақпанында 5-ші Вирджиния полкінің майоры болып тағайындалды, 1777 жылдың 28 шілдесінде подполковник, ал 1778 жылдың 1 сәуірінде полковник болды. Оның полкі 1776 жылдың күзіне дейін генерал Чарльз Лидің басшылығымен Вирджинияда қызмет етті, содан кейін 5-ші Вирджиния полкі Джордж Вашингтонның армиясына жіберілді. Содан кейін полк Трентон шайқасы, Принстон шайқасы, Брэндивайн шайқасы, Германтаун шайқасы, Монмут шайқасы және Чарльстон қоршауындағы шайқастарға қатысты. Трентон шайқасында Паркер гессен полковнигі Иоганн Раллдың бас тарту қылымын қабылдау құрметіне ие болды және Джон Трумбаллдың 1776 жылғы 26 желтоқсандағы «Трентонда гессендерді ұстау» картинасында ол ғана қылыш ұстап тұр. Паркер 1778 жылдың 12 шілдесінде армиядан кетті, ал Уайт аралы округінің сайлаушылары оны Вирджиния делегаттар палатасына округтің екі (жартылай штаттан тыс) өкілінің бірі ретінде сайлады (қайтадан Джон Скарсбрук Уиллспен бірге). Алайда, заң шығару сессиясы екі бөлімнен тұрды және заң шығарушылар оны бірінші сессияда отыруға жібермеді, өйткені ол сайлау күні 5-ші Вирджиния полкінің полковнигі болды, сондықтан заң шығарушы ретінде жұмыс істеуге құқығы болмады. Сондықтан Сэмюэл Харди оны ауыстыру үшін 1778 жылдың 3 қазанында сайланды және желтоқсан сессиясында отырды. Сайлаушылар Паркерді 1779 жылғы Ассамблеяға сайлады, ол қайтадан Джон Скарсбрук Уиллспен бірге қызмет етті, бірақ 1780-1781 жылдардағы Ассамблеяға Сэмюэл Харди оны ауыстырды. 1781 жылы Корнуоллистің Вирджиниядағы науқаны кезінде әйгілі полковник Тарлтон Паркердің үйін тонады. 1781 жылдың тамызында Лафайет Паркерді Вирджиния штатының Портсмут қаласына барлауға жіберді. Ол британдықтардың Йорктаунға бет алғанын анықтады. Паркер британдықтардың тұтқынға түсуіне жол бермеу үшін теңізге лақтырып жіберген 25 зеңбірек тауып алды. Уайт аралы округінің сайлаушылары Паркер мен Уиллсті 1782 жылғы Бас Ассамблеяның сессиясына өздерінің делегаттары ретінде қайта сайлады және 1783 жылғы Ассамблея сессиясында екеуін де жартылай штаттан тыс делегат лауазымына қайта сайлады.
Соғыстан кейінгі
1786 жылы Паркер Вирджиния штатының Портсмут қаласында АҚШ Әскери-теңіз күштері офицері қызметіне қабылданып, офицерлік шен алды. 1788 жылғы Вирджиния конвенциясына делегат болуға түсті, себебі ол Вирджинияның ауыр күреспен жеңіп алған тәуелсіздігін АҚШ Конституциясын бекіту арқылы жоғалтуға қарсы болды. Бірақ Вирджиния жаңа федералды конституцияны бекіткеннен кейін, ол Бірінші АҚШ Конгресіне сайлауға келісті. Ол екінші және үшінші Конгрестерге де қайта сайланды. Федералист ретінде сәтті сайлау өте кірісіп, АҚШ-тың төртінші, бесінші және алтыншы Конгрестеріне сайланды. Американы масқаралаған құлдықтың "дағын жою" уақыты келді деп мәлімдеген Паркер, Америка тарихында құлдыққа қарсы ұсынысты Конгреске ресми түрде енгізген тұңғыш ұлттық заң шығарушы болды және 1793 жылғы қашқан құлдар туралы заңға қарсы дауыс берген жеті өкілдің бірі болды. Содан кейін Паркер үйіне оралып, Уайт аралындағы өз плантациясында шаруашылықпен айналысты.
Өлім және мұра
Паркер 1810 жылы қайтыс болды және Вирджиния штатының Уайт округіне қарасты "Макклсфилд" плантациясындағы отбасылық зиратта жерленді. Оның немересі Леопольд Копленд Паркер Каупер, Пол Паркер қайтыс болғаннан кейін туған қызынан бір жыл өткен соң дүниеге келді, Вирджиния штатының делегаттар палатасында Уайт округін бірнеше рет өкілдік етті, сондай-ақ Америка Азамат соғысы кезінде Вирджинияның жаңадан құрылған үкіметінде вице-губернатор болды. Полковник Джозиа Паркердің отбасылық зираты 2004 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. Екінші дүниежүзілік соғыста SS Josiah Parker деп аталған бостандық кемесі оның құрметіне берілді.