Кіріспе

Уильям Генри Уоркман (1 қаңтар 1839 – 21 ақпан 1918) – американдық саясаткер, банкир және кәсіпкер. Ол Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласының 18-ші мэрі болып екі мерзім қызмет еткен.

Ерте өмір

Уоркман Миссури штатының Нью-Франклин қаласында Дэвид Уоркманның (1797–1855) және Нэнси Хуктың (1807–1888) ұлы болып дүниеге келді. Оның екі үлкен ағасы болды: Томас Х. (1832–1863) және Илайджа Х. (1835–1906). Уильям, атақты шаруа, фермер және банкир, оның інісі Уильям Уоркманның (1799–1876) құрметіне аталған, 15 жасқа дейін Миссури штатының Говард округінде өсті. Дэвид Уоркман көп жыл бойы Миссуриде ат жабдықтары шеберханасын басқарды; 1820 жылдардың ортасында Кристофер "Кит" Карсон оның шәкірті болды, бірақ Уоркманның ісінен қашып, кейін Нью-Мексикода белгілі барлаушы және тау адамы болды. Дэвид Алтын іздеу дәуірінде Сакраментода дүкен ашты; қаланың жеті сегізін жойған және бизнесін қиратқан өрттен кейін Дэвид ағасы Уильям Уоркманды көру үшін оңтүстікке сапар шегіп, Лос-Анджелес аймағына қоныстануға көндірілді. 1854 жылдың сәуір айында Дэвид Уоркманның отбасы, соның ішінде 15 жасар Уильям, Калифорнияға қарай дала арқылы өтті. Тұрып, Солтүстік қаласында жабдықтауларын толықтырғанда, отбасыға мормондардың басшысы Бригам Янг сол жерде қалуды ұсынды. Отбасы бас тартты және қазан айында Уильям Уоркманның "Ранчо Ла Пуэнте" шаруашылығына келді. Дэвид ағасы Уильям үшін алтын кендеріне қой мен мал айдап жеткізді, бірақ 1855 жылдың маусым айының соңында жол апатынан қаза тапты – жартастан құлап, адасқан малды іздеу кезінде. Оның қайтысынан кейін Дэвидтің жесірі Нэнси және ұлдары Лос-Анджелеске көшіп, Мейн-стритте тұра бастады. Томас белгілі көлік магнаты Финес Баннингтің хатшысы болып жұмыс істеді, Элис Вудвортқа үйленді және 1863 жылдың сәуір айында "Ада Хэнкок" кемесінің жарылысында қаза тапты, балалары қалмады. Илайджа отбасылық кәсібін жалғастырып, 1857 жылы Лос-Анджелесте ат жабдықтары шеберханасын ашты, ал Уильям оған көп ұзамай қосылды. Екеуі келесі жиырма жыл бойы серіктестікте жұмыс істеді, Мейн-стриттегі орналасқан жерлерінде "Уоркман Бразерс" атымен табысты бизнес құрды. Уильям 1867 жылдың 17 қазанында Лос-Анджелесте Мария Элизабет Бойльге (1847–1933) үйленді. Мария Нью-Орлеанда дүниеге келді, бірақ анасы ерте қайтыс болғаннан кейін, оны туыстары тәрбиеледі, ал әкесі Эндрю А. Бойль (1818–1871) Сан-Францискоға көшіп кетті. Қызын шақыртқаннан кейін көп ұзамай Бойль Лос-Анджелеске көшіп, Лос-Анджелес өзенінің шығысында "Паредон Бланко" (Ақ құмтөбелер) деп аталатын жерді сатып алды. Бойль аяқ киім дүкенін және Паредон Бланкодағы жүзімдікті басқарды, сондай-ақ 1860 жылдары қалалық кеңесте қызмет етті. Уильям Уоркман мен Мария Бойльдің жеті баласы болды, олардың ішінде Бойль Уоркман да бар.

Саяси мансап

Уоркман 1872 және 1880 жылдар аралығында Лос-Анджелес қалалық кеңесінде бірнеше рет қызмет етті және Балтимордағы 1872 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияда уәкілетті делегат болды. Кеңес мүшесі ретінде ол 1873 жылы ашылған қаланың алғашқы орта мектебін жоспарлаған комиссия құрамында болды. 1886 жылдың 14 желтоқсанынан 1888 жылдың 10 желтоқсанына дейін Лос-Анджелес қаласының мэрі болып екі мерзім қызмет етті. Ол республикашылдардың саяси үстемдік құрған, қаланың қарқынды өсіп келе жатқан кезінде консервативті демократ болды. Оның 1887 және 1888 жылдардағы қала әкімі қызметі "Сегізінші жылдардың гүлденуі" деп аталатын кезеңге сәйкес келді, осы жылдары бірнеше саябақтар, соның ішінде бүгінгі МакАртур паркі салынды және жаңа қалалық әкімшілік ғимараты бой көтерді. Ол қалалық хартаны жаңартуды және қалалық судьяның өкілеттіктерін жеке сот органдарына беруді қадағалауда да маңызды рөл атқарды. 1890 жылдары ол қалалық саябақтар комиссиясында жұмыс істеді, осы кезеңде Вестлейк, Истлейк [қазіргі Линкольн] және Холленбек сияқты бірнеше ірі саябақтар құрылды, олардың ішіндегі Холленбек және Элизабет Холленбек саябақтары Холленбек ханымның күйеуі, сонымен қатар Уоркманның жылжымайтын мүлік серіктесі Джонның есімімен, Бойл-Хайтс ауданында және басқа да жерлерде салынды. 1901 жылдан 1907 жылға дейін үш мерзімге қаланың қазынашысы болып қызмет етті. Қазынашы ретінде үш мерзім бойы қалалық су жүйесін жеке меншіктен мемлекеттік меншікке көшіруге көмектесті және монументалды Лос-Анджелес су құбыры жобасының бастапқы кезеңдері үшін қаржылық келісімдерді бастады.

Бойл-Хайтс

Уоркман өзінің қайын атасы Эндрю А. Бойльден құнды және өнімді жүзімдіктер мен жеміс бақтарын мұра етті. Эндрю Бойлдің қайтысынан кейін, Уоркман қаланың алғашқы даму қарқыны болған 1868-1875 жылдар аралығында Паредон Бланконың көп бөлігін бөліп, Бойл Хайтс қауымын құруға шешім қабылдады. 1875 жылдың көктемінде бұл туралы ресми түрде хабарланды, бірақ келесі жылы жергілікті экономиканың құлдырауы Бойл Хайтстың дамуын 1880-ші жылдардың соңына дейін тежеді. 19 ғасырдың соңында Бойл Хайтс қаланың ең жақсы тұрғын аудандарының біріне айналды. Кейіннен ол қаланың ең әртүрлі қауымдастықтарының біріне айналды, латын американдықтар, еврейлер, молокан орыстары, итальяндықтар, жапондықтар және басқа да этникалық және діни топтардың бірегей үйі болды. 1950 жылдардан кейін бұл аудан негізінен латын американдықтарға айналды және әсіресе Мексика мен Орталық Америкадан келген жаңа көшіп келгендерді тартты. Метро Gold Line желісінің соңғы кеңейтілуінің ашылуы қарт қауымды жаңартуға деген үміт пен gentrification арқылы латындықтардың өзіндігінен айырылуы туралы алаңдаушылықты бірге әкелді. Саяси лауазымдардан кейін және арасында Уоркман көп жыл бойы табысты жылжымайтын мүлік кеңсесін басқарды, American Savings Bank президенті болды және өмірінің соңына дейін жұмыс істеді. Уильям Х. Уоркман 79 жасында жүрек жеткіліксіздігінен Бойл Хайтстағы үйінде қайтыс болды. Ол Evergreen зиратында жерленген. Оның ұлы Бойл, әкесінің қала басшысы және қазынашы болып тұрған кезінде көмекшісі болған, 1919 жылдан 1927 жылға дейін бірнеше рет қалалық кеңес мүшесі болып сайланды және осы органның президенті болды. Бойлдің "Өскен қала" атты естеліктері 1935 жылы жарық көрді және бүгінгі күнге дейін отбасы және аймақтық тарих туралы әңгімелері үшін оқылып келеді.