Нью-Йорк метрополитенінің ескі вагондарының тарихы

Кіріспе

Standard Lo V (Төмен вольтты автомобиль) – 1916 жылдан 1925 жылға дейін Pressed Steel Car Company, American Car and Foundry және Pullman Company компаниялары IRT үшін жасаған Нью-Йорк метрополитені вагонының түрі. Барлығы 1020 вагон жасалды, оның ішінде 725 моторлы және 295 тіркемелі вагон болды. Бұл IRT үшін тапсырыс берілген үшінші және ең көп таралған "Lo V" типті вагон (Flivver Lo Vs және бірінші Steinway Lo Vs-тен кейін).

Сипаттама

Бұл машиналардың алғашқы тапсырыстарын 1916 жылы Pullman Co. 123 плюс 40 мотор және 62 плюс 15 тіркемеден тұрады; 1917 жылы 337 мотор және 140 тіркемеден тұрады; 1922 жылы 100 тіркемеден тұрады, ал соңында 1924 жылы 100 мотормен және 1925 жылы 125 мотормен American Car and Foundry құрастырды. 5302 нөміріндегі машина 1917 жылғы тапсырыстың бөлігі ретінде бастапқыда ақы төлеу вагоны ретінде пайдаланылды және ешқашан жолаушылар тасымалына жұмсалмады. "Төменгі V" вагондары тіркеме және моторлық вагондардан құралған аралас пойыз құрамында жүрді. Тіркеме вагондар тежегіштермен жабдықталған, бірақ ауа компрессорлары мен моторлары болмады, ал моторлық вагондардың барлық үш құрылғысы да болды. Дегенмен, 100 тіркемеден тұратын соңғы топтың 75-і компрессорлармен жабдықталды, олар моторлық вагондарға ауыстырылуы тиіс болғандықтан осы вагондарда сақталды, бәлкім, шеберханада орын жетіспеуіне байланысты. "Low V" – "Low Voltage" (Төмен кернеу) деген сөздің қысқартылған түрі, ол вагондардың қозғалтқышты басқару жүйесін көрсетеді. IRT желісінде жұмыс істеген бұрынғы композиттік және "Жоғары V" (Жоғары кернеу) жабдықтары 600 вольтты тұрақты ток схемасын пайдаланды, ол тікелей машинистің бас контроллері арқылы өтіп, вагондардың қозғалысын басқарды. 600 вольт сондай-ақ жоғары кернеулі жалғастырғыш сымдар арқылы бүкіл пойызға таратылды, оларды вагондар арасында қосу қажет болды. Алайда, "Төменгі V" жабдығы қозғалтқышты басқару схемасындағы аккумулятордың кернеуін (32 вольт) пайдаланып, вагондардың астындағы жоғары кернеулі (600 вольт) контактілерді жылжытты, олар вагондардың қозғалысын басқарды. Осылайша, вагондар арасында 600 вольттық жалғастырғыштарды пайдалану қажеттігі жойылды. Бұл пойыз экипажы мен шеберхана қызметкерлері үшін жабдықтың қауіпсіздігін едәуір арттырды. Стандартты "Төменгі V" вагондары пойыз экипажы үшін тежеу процесін де жеңілдетті. IRT жабдығында электрлі тежегіштер тежеу күшін синхрондау және пойыз бойындағы әрбір вагонның тежегіштерін бір уақытта және біркелкі қолдану үшін пайдаланылуы мүмкін. Бұл тек ауамен (пневматикалық) жұмыс істеуден өзгеше болды, ол аз жауап беретін, бірақ пойызды тоқтатуға мүмкіндік берді, бірақ бұл процеске көбірек уақыт кетті. "Төменгі V" вагондары тежеу процесін жеңілдетті. Бұрынғы IRT жабдығында машинистің тежегіштердің орналасуы электрлік немесе пневматикалық режимде жұмыс істегеніне байланысты әртүрлі болды. "Төменгі V" вагондарында электрлі тежегіш қосулы немесе өшірілгеніне қарамастан, тежегіштердің орналасуы бірдей болды. "Төменгі V" вагонының тежегіш жүйесі AMUE деп аталады. 1921 жылы барлық төмен кернеулі вагондар, соның ішінде Flivvers және Steinways MUDC немесе көп бірлік есіктерді басқару жүйесімен жабдықталды. Кейіннен сатып алынған барлық вагондарда бұл жүйе жабдықтың құрамдас бөлігі ретінде орнатылған. 1929 жылы Куинс бөлімшесіндегі жабдық тапшылығын жою үшін 22 ескі тіркеме және 8 Flivver тіркемесі Steinway моторларына айналдырылды, себебі IRT сол кезде жаңа жабдықтарды сатып алуға қаржылық мүмкіндігі болмады.

The Pullman Co. built the first orders of these cars in 1916 consisting of 123 plus 40 motors and 62 plus 15 trailers; in 1917, consisting of 337 motors and 140 trailers; in 1922, consisting of 100 trailers, and finally by American Car and Foundry in 1924 with 100 motors and 1925 with 125 motors. Car 5302, as part of the 1917 order, was a pay car from the very beginning and was never in passenger service. Low Vs were arranged in mixed trains consisting of trailer cars and motor cars. While trailer cars were equipped with brakes, but no air compressors or motors, motor cars were equipped with all three. However, of the last group of trailers consisting of 100 cars, 75 were equipped with compressors, stored on these cars to eventually be transferred to motor cars, presumably being held on these cars due to lack of shop space. "Low V" is short for "Low Voltage", which refers to the cars' form of propulsion control. Earlier Composite and "High V" (High Voltage) equipment that ran on the IRT had utilized a 600 volt DC circuit that ran directly through the motorman's master controller to control the car's propulsion. The 600 volts was also trainlined through the whole train by the use of high voltage jumper cables, which had to be run between cars. However, the Low V equipment used battery voltage (32 volts) in the motor control circuit to move high voltage (600 volts) contacts underneath the car, which would control the car's propulsion. Likewise, it would no longer be necessary to use 600 volt jumpers between cars. This tremendously improved the safety of the equipment for both train crews and shop personnel alike. Standard Low V cars also simplified braking for train crews. On IRT equipment, an electric brake could be utilized to synchronize a braking effort and apply each car's brakes simultaneously and uniformly throughout the train. This was different from operating strictly using air (pneumatically), which was less responsive, but would still stop the train albeit more slowly. Low V cars simplified the braking process. On earlier IRT equipment, the braking notches were different for a motorman, depending on whether or not he was operating electrically or pneumatically. On Low V cars, the notches were identical, regardless of whether or not the electric brake was active. The braking system on a Low V car is known as AMUE. In 1921, all low voltage cars, including the Flivvers and Steinways were equipped with MUDC or multiple unit door operation. All cars subsequently acquired had it already built in as part of their equipment. 22 of the older trailers, along with 8 Flivver trailers, were converted to Steinway motors in 1929 to relieve an equipment shortage on the Queens Division; the IRT at the time being financially unable to purchase new equipment for the purpose.

Тарих

Төменгі V вагондары өз қызметінің көп бөлігін негізінен Лексингтон-авеню экспрессі және 7-авеню – 180-шы көше Бронкс-парк экспрессі бағыттарында өткізді, ал кейбіреулері Бродвей – 7-авеню – Ван Кортландт-парк 242-ші көше экспрессінде де жүріп тұрды, себебі жоғары V вагондарының жеткіліксіз саны тағайындалған бағыттарды толықтыра алмады. Көбінесе Куинс Флашинг және Астория бағыттарында да кездесті. 1952 жылы, экипаждарды үнемдеу мақсатында жабдықтарды ауыстыру кезінде, Бродвей экспрессіндегі бірнеше Төменгі V вагондары бұл бағытқа қажет болмады. Дегенмен, бірнешеуі демалыс күндері Ленокс-авенюдегі жергілікті бағытта пайдаланылды. 1958 жылдың соңынан 1959 жылдың басына дейін бірнеше Төменгі V вагондары, Flivvers және стандартты Steinways вагондарынан кейін, Батыс жағындағы екі жергілікті бағытта – Бродвей және Ленокс-авенюде пайда болды, қызметтегі соңғы жоғары V вагондарын алмастыру үшін. 1954–1955 жылдары бір вагон (5417) жарықты жақсарту үшін қосымша шамдармен жабдықталды, бірақ IND R1 9 вагондары сияқты жақсартылған схемамен бірнеше басқа вагондарды қайта жабдықтау туралы шешім қабылданды. Алты вагон осылай жабдықталды: 4800, 4953, 5095, 5285, 5416, 5440. Екі вагонның (5032, 5130) төбесі төмендетілді және әдеттегі тұтқалардың орнына қол тіреулер орнатылды. 1959 жылдың тамызынан 1960 жылдың желтоқсанына дейін шамамен 25 вагон BMT Culver және Franklin Avenue шаттлдарында жұмыс істеу үшін модификацияланды, еден деңгейіндегі жақтарына кеңейтімдер қосылып, B дивизиясындағы кең платформалардың арасын толтыру үшін. Бұл бір жарым жылға созылды, содан кейін вагондар IRT-ге қайтарылды. Көпшілігі жұмысқа қойылды және көп жылдар бойы қызмет етті, бірақ осы вагондардың 3-і IRT жолаушылар бағыттарына қайтарылды және сол кездегі басқа Төменгі V вагондары сияқты уақытында жарамсыз деп танылды. 47 жыл қызмет еткеннен кейін, Төменгі V вагондарының көпшілігі 1963 жылы зейнеткерлікке шықты, соңғы күндерін Лексингтон – Джером-авеню экспрессі бағытында өткізді. Дегенмен, кейбір вагондар 1964 жылдың ақпанына дейін 7-авеню – Ленокс экспрессінде қызмет етті. Сол жылдың соңында осы бағыттарда олардың пайда болуы туралы хабарлар жиі түсті. 1956 жылы бұрынғы флоттағы Deck Roof High V вагондарын алмастырған Bowling Green – South Ferry шаттлында пайдаланылған өте аз вагондар 1964 жылдың тамызына дейін шаттлда қалды. Бірнеше вагон Бронкстегі IRT Үшінші-авеню желісінің қалдық бөлігінде қызметін аяқтады, 1969 жылдың 3 қарашасына дейін. Көптеген Төменгі V вагондары жолаушылар тасымалынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін жұмыс вагондарына айналдырылды. Олар кейіннен жұмыс вагондарына айналдырылған SMEE вагондарымен ауыстырылды және ақырында барлық бөлшектеріне таратылды (бірақ төмендегі мәліметтерге назар аударыңыз).

The Low Vs served much of their time mainly on the Lexington Avenue Express and 7th Avenue–180th Street Bronx Park Express services, with a few additionally on the Broadway–7th Ave.–Van Cortlandt Park 242nd St. Express by interlining due to an insufficient number of High Vs filling out the assigned services. At times, several appeared on the Queens Flushing and Astoria services as well. In 1952, with the shuffling of equipment to save on crews, the few Low Vs on the Broadway Express were no longer needed for that service. A few, however, were used in Lenox Ave. Local service on weekends. In late 1958 through early 1959, several Low Vs, following the Flivvers and regular Steinways, appeared on the two West Side Locals, Broadway and Lenox Ave., to replace the last of the High Vs still in service. Around 1954–5, one car (5417) was fitted with additional light fixtures for brighter lighting, but the decision was made to instead rewire a few other cars with improved circuitry as with the IND R1 9s. Six cars were so equipped. These were 4800, 4953, 5095, 5285, 5416, 5440. Two cars (5032, 5130) had a lowered ceiling and hand stanchions in place of the usual straps. From August 1959 through December 1960, roughly 25 cars that had been modified for operation on the BMT Culver and Franklin Ave. Shuttle, by adding extensions on their sides at floor level to fill in the wider platform gaps on the B Division; this lasted only for a year and a half, after which the cars were returned to the IRT. Most were placed in work service, surviving for many years, but 3 of these cars were actually returned to IRT passenger service and were scrapped in due course as with other Low Vs at the time. After 47 years of service, most of the Low V cars were retired in 1963, spending their last days on the Lexington–Jerome Ave. Express line. Some cars, however, remained in service on the 7th Avenue–Lenox Express until February 1964. There were persistent reports of those appearing in those services later that year. A very small number of Low Vs used on the Bowling Green–South Ferry shuttle that replaced the Deck Roof High Vs the previous fleet in 1956 remained on the shuttle as late as August 1964. A handful number of trailer cars remained on the fragment of IRT Third Avenue Line in the Bronx to finish out their years until November 3, 1969. Many Low Vs were converted into work cars following their retirement from revenue service. They were eventually replaced by retired SMEE cars converted into work cars and were eventually all scrapped (but see below).

Сақтау

Жеті Lo V вагоны сақталып қалды. Біреуі – тіркемелі вагон, ал қалғандары – моторлы. 4902 нөміріндегі вагон (тіркемелі вагон) Нью-Йорк көлік мұражайында сақталып, қалпына келтірілді. 5290 нөміріндегі вагон (моторлы вагон) Темір жол сақтау корпорациясымен сақталып, қалпына келтірілді. 5292 нөміріндегі вагон (моторлы вагон) Темір жол сақтау корпорациясымен сақталып, қалпына келтірілді. 5443 нөміріндегі вагон (моторлы вагон) Темір жол сақтау корпорациясымен сақталып, қалпына келтірілді. 5466 нөміріндегі вагон Коннектикут штатының Ист-Хейвен қаласындағы Shore Line Trolley мұражайында сақталып, қалпына келтірілді. Ол троллей желісінің бағаналарымен жабдықталды және мұражай маңындағы түрлі туристік саяхаттарда пайдаланылады. 5483 нөміріндегі вагон (моторлы вагон) Темір жол сақтау корпорациясымен сақталып, қалпына келтірілді. 5600 нөміріндегі вагон Нью-Йорк штатының Кингстон қаласындағы Троллейбус мұражайында сақталады. Қазіргі уақытта оның сыртқы түрі жақсартылуда, бірақ ол әзірге жұмыс істемейді. 4605 нөміріндегі вагон, бұрынғы BMT шаттлдарының соңғысы және 1916 жылғы сериясы, сақтауға жоспарланған еді, бірақ жоспарлар орындалмады. Ол 1980 жылға дейін сақталды.