20 ғасыр американдық авиаторы Роско Тернер

Кіріспе

20 ғасырлық американдық авиатор

Роско Тернер (29 қыркүйек 1895 – 23 маусым 1970) – рекордтар жасаған американдық авиатор, Томпсон Трофи әуе жарысының үш дүркін жеңімпазы және өзінің ерекше әдемі стилімен, сондай-ақ өзінің арыстан үй жануары Гилмормен кеңінен танымал болған.

Ерте өмір

Роско Тернер Миссисипи штатының Коринт қаласында фермер Роберт Ли Тернер мен оның әйелі Мэри Акилла Деррибери Тернердің үлкен ұлы болып дүниеге келді. 1903 жылдан 1910 жылға дейін ол Батыс Коринфтегі Гловер мектебінде оқыды, ал оның ресми білімі он сыныпқа дейін жетті, бұл сол жердегі ең жоғары деңгей. Ол фермер болғысы келмейтінін түсінді, және отбасылық шаруашылық арқылы өтетін теміржолда жұмыс істеу армандайтын. Ол атқа жеңілген арбалар, үлкен желкендер, мотоциклдер және, әрине, автомобильдер сияқты механикалық заттарды жөндеу, құрастыру және олармен тәжірибе жасауға қызығушылық танытты. Ол шамамен алты ай бизнес колледжінде оқыды, содан кейін әкесі ұнатқан мамандық бойынша теміржол дүкенінде және қысқа мерзімге жергілікті банкте жұмыс істеді. 16 жасында ол Мемфиске (Теннеси штаты) автомеханик болу ниетімен көшті, бірақ диспетчерлік қызметке орналасуға мәжбүр болды. Жүк көлігінің жүргізушісі оған көмектесіп, жергілікті жерді жүргізуге және навигациялауға үйретті, соның арқасында ол жүргізуші болып жұмыс таба алды. Ол өзінің сұхбаттардағы сәттілігін киім-кешегі мен сыртқы түріне мұқият дайындалуымен байланыстырды, бұл оның өмірінің соңына дейін сақталған қағида болды. Содан кейін ол автомобиль механиктері, шофер және сатушы сияқты түрлі жұмыстарда жұмыс істеді, көбінесе бұл кездейсоқ болып жатты. 1913 жылы ол алғаш рет ұшақты көрді, ал 1916 жылы ұшқыш болуға шешім қабылдады. Ол армияға ұшқышқа дайындық алу үшін өтініш берді, бірақ механикалық білімі мен жүргізу тәжірибесі болғанына қарамастан, қажетті жоғары білімі болмады.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Америка 1917 жылы сәуірде Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін Тернер жедел жәрдем жүргізушісі болып тіркелді. Бірнеше ай ішінде ол қатарлы сарбаздан аға сержантқа дейін шенді көтерді. 1918 жылы қаңтарда ол Ұшқыш кадеті болып қабылданды және әуе шарымен басқаруға оқытылды. Соғыстан кейін ол Америка легионының мүшесі болды. Тернер сонымен қатар «Қырық және сегіз», масондар және шринерлер ұйымдарының мүшесі болды.

Балабақшаға шабуыл жасау

1919 жылдың қазан айында Тернер Гарри Дж. Рансермен серіктестікке кірісті, ол бұрыннан «Кэнук» бипланымен, «Кёртисс JN 4 Дженидің» канадалық нұсқасымен ұшып жүрген және механик, қанатқа шығушы және парашютші ретінде жұмыс істейтін адамды іздеген. Олар бірге шығыс және оңтүстік штаттарда жолаушылармен көңілдік рейстер жасап, ұшақтардың қирауынан тұратын трюктар көрсетті. Олар әскер стиліндегі форма киетін, ал Тернер көк түсті туника (Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінің офицерлері киетін формаға ұқсас), құм түсті жоғары белді шалбар, теріден жасалған етік және бежевый офицерлік бас киімнен жеке дизайн жасады. Ол ортасында «RT» әріптері бар күміс қанатты белгіше, әсем белбеу тағып, тісті күлкісін күшейту үшін мұртты бауырсақ қалпында өсірді. Өмірінің соңғы жылдарында ол мұқият жасалған сыртқы келбетінің практикалық және бизнес үшін пайдалы болғанын, бірақ форма киюді ұнатпайтынын айтты. 1920 жылдың сәуірінде Тернер мен Рансер «Кёртисс Джениді» сатып, екі жолаушыны тасымалдай алатын «Авро 504» ұшағын сатып алды. 1921 жылдың қыркүйегінде олар «Авро 504» ұшағын сатып, теңіз жаяу әскерінің сержантынан «Кёртисс Джени» ұшағын «сатып алды». 1922 жылдың ақпан айында Тернер мен Рансерге қарсы сөз байласу және ұрланған мемлекеттік мүлікті алу айыптары қойылды. Екеуі де кінәлі деп танылды және бір жыл бір күнге федералды түрмеге кесілді. Тернер 1922 жылдың шілдесінде мерзімінен бұрын босатылды, ал 1924 жылдың тамызында АҚШ президенті Кальвин Кулидж оны толық және шартсыз кешірді. Ол Коринтке қайтып оралып, серіктесімен бірге автокөлік жөндеу бизнесін ашты. Ол «Кёртисс Джени» ұшағын жөндеп, оны жаңартты, ұшу дағдыларын жетілдірді және Коринт аймағында «барнстормингпен» айналысты. 1924 жылдың күзінде ол Артур Х. Старнспен бірлесіп «Роско Тернердің Ұшу Циркі» құрды. Олар «Curtiss OXX 6» қозғалтқышы болғандықтан «OX Standard» деп аталған «Standard J 1» ұшағын пайдаланды, кейін «Breguet 14» қосылды. 1923 жылы Алабама штатының Шеффилд қаласында авиацияны және аймақтың басқа да бизнесін дамыту үшін «Muscle Shoals Aircraft Corporation» компаниясын құрды, бірақ Коринттегі автомобиль бизнесі және Артур Старнспен бірге «барнстормингпен» айналысуы одан да сәтті болды. 1924 жылы туған күнінде ол Карлайн Хантер Стоваллға үйленді. Келін мен күйеу ұшақта отырып, мақұлдауды берген дін қызметкері олардың қасында тұрды. Тернер өзінің сахналық формасын киді, және бұл оқиға кейін жарияланды. 1925 жылы Старнс жеке амбицияларын іске асыру үшін кеткеннен кейін, Тернер Дж. У. «Багс» Фишерді қанатқа шығушы, каскадер және парашютші ретінде жұмысқа алды.

In October 1919, Turner went into partnership with Harry J. Runser, who had already been barnstorming with a Canuck biplane, a Canadian version of the Curtiss JN 4 Jenny, and who needed someone to act as mechanic, wing walker and parachutist. Together, they toured eastern and southern states with their passenger joyriding flights and displays of stunts that included posed aircraft crashes. They wore Army–style uniforms, and Turner developed his own design of tailor made uniform of blue tunic (similar to those worn by officers of the Royal Air Force), fawn jodhpurs, riding boots and a beige officer cap. He added a silver winged brooch of his own design with the monogram "RT" in the center, a fancy belt, and grew a waxed mustache to accentuate his toothy smile. In later life, he maintained that his carefully contrived appearance was both practical and good for business, but that he grew to dislike wearing the uniform. In April 1920, Turner and Runser sold the Curtiss Jenny and purchased an Avro 504 that could carry two passengers. In September 1921 they sold the Avro 504 and 'purchased' a Curtiss Jenny from a Marine sergeant. In February 1922, Turner and Runser were charged with conspiracy and receiving stolen government property. They both pleaded guilty, and were sentenced to a year and a day in federal prison. Turner was released on parole in July 1922, and in August 1924 he was granted a full and unconditional pardon by U. S. President Calvin Coolidge. He returned to Corinth, and formed an automobile repair business with a partner. He repaired and restored a Curtiss Jenny, improved his flying skills, and barnstormed in the Corinth area. In the fall of 1924 he joined with Arthur H. Starnes to form the Roscoe Turner Flying Circus. They used a Standard J 1 nicknamed an 'OX Standard' (for its Curtiss OXX 6 engine), later joined by a Breguet 14. In 1923 in Sheffield, Alabama, he formed the Muscle Shoals Aircraft Corporation to promote aviation and other business in the Sheffield area, but his continuing automobile business in Corinth, and barnstorming with Arthur Starnes, were more successful. On his birthday in 1924, he married Carline Hunter Stovall at the farm near Corinth where he kept his aircraft. The couple were seated in his aircraft with the minister officiating while standing alongside. Turner wore his display uniform, and publicity was later obtained from the event. In 1925, after Starnes left to pursue his own barnstorming ambitions, Turner employed J. W. 'Bugs' Fisher as his wing–walker, stuntman and parachutist.

Әуе компаниялары мен Голливуд

1925 жылдың басында, жалға алу шарты арқылы және Curlee Clothing Company компаниясының демеушілігімен Roscoe Turner Aeronautical Corporation жалғыз Sikorsky S 29 A ұшағын сатып алды – 16 жолаушыға арналған жабық кабинасы бар екі қозғалтқышты екі қанатты ұшақ, сонымен қатар ұшқыш үшін ашық кабинасы да болды. Тернер 1927 жылға дейін бұл ұшақты коммерциялық чартерлік рейстерге, жарнамалық кампанияларға, жолаушыларды көңілдіруге және рекордтық ұшуларға пайдаланды. 1928 жылдың басында Тернер S 29 A ұшағын Калифорнияға Говард Хьюз басқаратын Caddo Productions кинокомпаниясымен жасалған жалға алу шарты бойынша Германияның Gotha бомбалаушысының үлгісіне айналдыру үшін ұшты. Caddo компаниясы бұл ұшақты Хьюздің "Жұұққыштар" (1930) фильмінде пайдаланды, көбінесе оны Тернер басқарды. Соңғы түсірілімдегі трюк кезінде басқа ұшқыш басқарған кезде, ұшақ ұшу кезінде ақаулыққа ұшырап, ұшқыш парашютпен секіргеннен кейін бір адам қаза болды. Осы кезеңде, шамамен 1928 жылы, Тернер мен оның әйелі Карлайн Голливуд қоғамымен байланыс жасады, олардың ішінде кино өндірушілері, саясаткерлер және танымал актерлер болды, бәрі авиация және барлық тарап үшін жариялылықпен байланысты болды. Ұшу төзімділігі мен биіктігі бойынша рекордтарды жаңару әрекеттері сәтсіз аяқталғаннан кейін, ол Расселл парашют компаниясымен бірге ұшақтарды және олардың ішіндегі заттарды парашют арқылы қауіпсіз құтылу тәжірибелерін жүргізді. Бұл техника Ballistic Recovery Systems компаниясы оны 50 жылдан кейін жетілдіргенге дейін кеңінен қолданылмады. 1929 жылдың басында Тернер Nevada Airlines әуе компаниясының бас ұшқышы болып тағайындалды, Лос-Анджелес, Бишоп, Тонопа, Рино және Лас-Вегас қалалары арасындағы тұрақты рейстерді Lockheed Vegas ұшағымен жүзеге асырды, бұл адамдарға Неваданың құмар ойындары, неке және ажырасу заңдарынан пайдалануға мүмкіндік берді. Алғашқы Vega ұшағын Бейби Дэниелс "Алимония Специал" деп атады.

Әуе жарыстары

1928 жылғы Ұлттық әуе жарыстарында Тернер Шелл мұнай компаниясының демеушілігімен шыққан «Тимм әуе көлігінде» әуе жарысын бастады, ал 1929 жылғы жарыста «Невада әуе компаниясының» «Локхид Вега» (NC7954) ұшағымен жарысты. 1929 жылдың 21 тамызында Тернер Франк Хоукс орнатқан екі континенттік әуе жылдамдығы рекордын жаңаруға алғашқы әрекет жасады. Ол «Невада әуе компаниясының» «Локхид Вега» ұшағын ұштырды, Гарольд Гатти навигатор болды, сондай-ақ екі жолаушы да болды. Ұшулар рекордты жаңаруға жетпеді, бірақ Тернерге, «Невада әуе компаниясына» және трансконтинентальдық жолаушылар тасымалы идеясына танымал атақ әкелді. Сол айдың соңында Невада губернаторы Фред Б. Балзар Тернерді өзінің штабына подполковник шенімен әскери жәрдемші ретінде тағайындады, ал Калифорния губернаторы Джеймс Ролф та солай істеді. Осыдан бастап және өмірінің соңына дейін Тернер барлық қоғамдық іс-шараларында «полковник» атағын қабылдады. Дегенмен, «Невада әуе компаниясы» жеткілікті тиімді қызметтерді ұсына алмады және 1930 жылдың ақпан айында жұмысын тоқтатты. 1930 жылдың басында Тернер «Гилмор Ойл Компаниін» Генри Браунның 1929 жылғы жарыста ұшқан «Lockheed Air Express» (NR3057) ұшағын «General Tire & Rubber Company» компаниясынан сатып алуға көндірді. Тернер «Pratt & Whitney R 1690 Hornet» қозғалтқышын «NACA» кавулімен жабдықталған «Pratt & Whitney R 1340 Wasp» қозғалтқышымен ауыстырды. Ұшақ қызыл және алтын түске боялды, сонымен қатар «Gilmore Red Lion» өнімдерін жарнамалайтын арыстан басының логотипі салынды. («Гилмор Ойл Компаниісі» кейін «Socony Vacuum Oil Company» компаниясына қосылды, кейін «Mobil» деп аталды). Тернер «Lockheed» компаниясының қызметкері Дон Янгты механик ретінде жұмысқа алды, бұл серіктестік 20 жылдан астам уақытқа созылды. Тернер Калифорнияда сатылымға шығарылған арыстан баласын көріп, иесі Луи Гобельді оны арыстан өсіру фермасын насихаттағаны үшін сыйға беруге көндірді. Ол балаға «Гилмор» деп ат қойды, оны Беверли-Хиллстегі үйінде өсірді және «Air Express» ұшағында оны таныстыру рейстерін жасады. Содан кейін «Гилмор» Тернерге бейімделген парашютпен жабдықталған, 1935 жылға дейін көптеген жарнамаланған ұшулар мен іс-шараларда Тернермен бірге болды, ол ұшақта тым ауыр және басқару қиын болды. Луис Гобельмен бірге зейнеткерлікке шыққаннан кейін «Гилмор» 1952 жылы қайтыс болды. Арыстанның денесі тоғып, орнатылып, Тернерлер үйінде көрмеге қойылды. 1976 жылы ол Смитсондар институтына сыйға берілді. 1930 жылдың 27 мамырында Тернер «Air Express» ұшағымен «Рузвельт» алаңынан «Гранд-Централ» әуежайына 18:42:30 сағатта ұшып, шығыс-батыс трансконтинентальдық әуе жылдамдығы бойынша рекордты жаңартты. 1931 жылдың қыркүйегінде Кливлендте өткен Ұлттық әуе жарыстарында Тернер Джимми Уэдделлге және оның «Thompson Trophy» жарысында екінші орын алған «Wedell Williams Model 44» ұшағына таң қалды. «Гилмор Ойл Компаниісінен» 5000 доллар грант алғаннан кейін Тернер Уэдделлге 450 ат күші бар «Pratt & Whitney R 985 Wasp Junior» қозғалтқышын 525 ат күші бар «Pratt & Whitney R 1690 Hornet» қозғалтқышымен ауыстыру үшін «Model 44» ұшағының жаңа нұсқасын жасауды тапсырды. Бұл ұшақ (NR54Y) Уэдделл сынақтан өткізген кезде апатқа ұшырады және қайта жобаланған қанаты бар жаңа ұшақ жасалды. 1932 жылдың қыркүйегінде Кливлендте өткен Ұлттық әуе жарыстарында Тернер өзінің «Wedell Williams Model 44» (NR61Y, жарыс нөмірі 121) ұшағымен Калифорнияның Бербанк қаласынан Кливлендке дейінгі «Bendix Trophy» жарысында үшінші орын алды, оған Джимми Хейзлип, Джимми Уэдделл, екеуі де 44-ші модельді ұшақта ұшты. 1932 жылдың 14 қарашасында Тернер 44-ші модельді Нью-Йорктегі Флойд Беннетт алаңынан 12:33 сағат ішінде Бербанкке ұшып, Франк Хоукс орнатқан шығыс-батыс трансконтинентальдық әуе жылдамдығы рекордын жаңартты. 1933 жылдың шілдесінде Лос-Анджелесте өткен Ұлттық әуе жарыстарына Тернер өзінің 44-ші үлгісіне (NR61Y, жарыстың 2-ші нөмірі) 800 ат күші бар «Pratt & Whitney R 1340 Wasp» қозғалтқышын орнатып, «Gilmore» және «20th Century Fox Pictures» компанияларының біріктірілген схемасында бояды. 1933 жылдың 1 шілдесінде ол Нью-Йорктен Лос-Анджелеске дейінгі «Bendix Trophy» жарысында ұшып, өзінің 44-ші модельінде (NR278V, жарыс нөмірі 44) Джимми Уэдделлден алда бірінші орын алды. Тернердің уақыты 11:30 сағатты құрады, бұл оның өзінің шығыс-батыс трансконтинентальдық әуе жылдамдығы рекордын жаңартты. Уэдделл «Thompson Trophy» жарысында жеңімпаз атанды, бірақ ол Тернердің артында аяқтады, ол пилон ережелерін бұзғандықтан дисквалификацияланды. 1933 жылы Тернер өзінің 44-ші модельін 1000 л.с. қуаты бар «Pratt & Whitney R 1690 Hornet» қозғалтқышымен жаңартты, ол алтын түске боялды және «Heinz» және «Macmillan Ring Free Motor Oil» компанияларының демеушілігімен ұшырылды. 1933 жылдың 2 қыркүйегінде ол оны Лос-Анджелестен Нью-Йоркке 10:04:30 сағатта ұшып, батыс-шығыс трансконтинентальдық әуе жылдамдығы бойынша рекордты жаңартты, бұл оның бұрынғы шығыстан батысқа қарайғы рекордын толықтырды. 1934 жылдың қыркүйегінде Кливлендте өткен Ұлттық әуе жарыстарында Тернер өзінің «Wedell Williams Model 44» (NR61Y, жарыс нөмірі 57) ұшағымен қатысты, бірақ жанармай ағуы салдарынан «Bendix Trophy» жарысына қатыспады. 1934 жылдың 2 қыркүйегінде ол «Bendix» жарысынан кейін де ұшып, өзі жеңіске жете алатынын көрсетті, бірақ Кливлендке дейін жолда дауылға тап болды. Кейінірек жанармай құюдан кейін ол Нью-Йоркке ұшып, Франк Хоукс рекордын 10:02:39 сағаттық уақытпен жаңартты. Содан кейін ол Кливлендке қайтып оралып, «Doug Davis» ұшағы жарысқа бастықтап келе жатып қаза болғаннан кейін «Thompson Trophy» жарысын жеңіп алды.

At the 1928 National Air Races, Turner started air racing, in a Timm Aircoach sponsored by Shell Oil Company, and at the 1929 event he raced a Lockheed Vega (NC7954) of Nevada Airlines. On August 21, 1929, Turner made his first attempt to beat the two transcontinental airspeed records set by Frank Hawks. He piloted a Lockheed Vega of Nevada Airlines, with Harold Gatty as navigator, plus two passengers. The flights failed to break the records, but brought publicity for Turner, Nevada Airlines, and the concept of transcontinental passenger services. Later that month, Governor of Nevada, Fred B. Balzar, appointed Turner to his staff as a military aide de camp with the rank of lieutenant colonel, and Governor of California James Rolph then did likewise. From then and for the rest of his life, Turner adopted the title of "Colonel" in all his public activities. However, Nevada Airlines failed to achieve enough viable services, and ceased operations in February 1930. In early 1930, Turner persuaded Gilmore Oil Company to purchase from General Tire & Rubber Company the Lockheed Air Express (NR3057) that Henry Brown had flown in the 1929 races. Turner replaced the Pratt & Whitney R 1690 Hornet with a Pratt & Whitney R 1340 Wasp, fitted with an NACA cowling. The aircraft was painted cream with red and gold trim, plus matching lion head logo, advertising Gilmore Red Lion products. (Gilmore Oil Company was later absorbed by the Socony Vacuum Oil Company, later renamed Mobil). Turner took on Lockheed employee Don Young as his mechanic, in a working partnership that lasted over 20 years. Turner saw a lion cub advertised for sale in California, and persuaded the owner Louis Goebel to donate it to him in return for promoting his lion breeding farm. He named the cub 'Gilmore', raised him at home in Beverly Hills, and gave him familiarization flights in the Air Express. Thereafter, and fitted with a Turner adapted parachute, Gilmore accompanied Turner on many publicized flights and events until about 1935, when he became too heavy and unmanageable in the aircraft. After retirement with Louis Goebel, Gilmore died in 1952. The lion's body was stuffed, mounted, and put on display in the Turner home. In 1976, it was donated to the Smithsonian Institution. On May 27, 1930, Turner flew the Air Express from Roosevelt Field to Grand Central Airport in 18:42:30 hours, breaking the east–west transcontinental airspeed record. At the National Air Races at Cleveland in September 1931, Turner was impressed with Jimmy Wedell and his Wedell Williams Model 44 that achieved second place in the Thompson Trophy race. After obtaining a grant of $5,000 from Gilmore Oil Company, Turner commissioned Wedell to build a new version of the Model 44 with a 525 hp Pratt & Whitney R 1690 Hornet engine to replace the 450 hp Pratt & Whitney R 985 Wasp Junior. That aircraft (NR54Y) crashed while Wedell was testing it, and a replacement was built with a redesigned wing. At the National Air Races at Cleveland in September 1932, Turner came third in the Bendix Trophy cross country race from Burbank, California to Cleveland in his Wedell Williams Model 44 (NR61Y, race number 121), after Jimmy Haizlip followed by Jimmy Wedell, both also flying Model 44s. On November 14, 1932, Turner flew the Model 44 from Floyd Bennett Field, New York, to Burbank in 12:33 hours, breaking the east–west transcontinental airspeed record set by Frank Hawks. For the National Air Races at Los Angeles in July 1933, Turner entered his Model 44 (NR61Y, race number 2), fitted with an 800 hp Pratt & Whitney R 1340 Wasp, painted in a combined Gilmore and 20th Century Fox Pictures scheme. On July 1, 1933, he flew in the Bendix Trophy race from New York to Los Angeles, gaining first place, ahead of Jimmy Wedell in his Model 44 (NR278V, race number 44). Turner's time was 11:30 hours, that also broke his own east–west transcontinental airspeed record. Wedell went on to win the Thompson Trophy circuit race, despite finishing behind Turner, who was disqualified after a pylon rules infringement. In 1933 Turner upgraded his Model 44 again with a 1000 hp supercharged Pratt & Whitney R 1690 Hornet engine, painted gold overall, and sponsored by Heinz and Macmillan Ring Free Motor Oil. On September 2, 1933, he flew it from Los Angeles to New York in 10:04:30 hours, to break the west–east transcontinental airspeed record, to accompany his existing east to west record. At the National Air Races at Cleveland in September 1934, Turner entered his Wedell Williams Model 44 (NR61Y, race number 57), but was a non starter in the Bendix Trophy race due to a fuel leak. On September 2, 1934, he set off after the Bendix race anyway, to show that he could have won it, but encountered storms en route to the race's venue at Cleveland. After a delayed refueling, he flew on to New York to break Frank Hawks' west–east record with a time of 10:02:39 hours. He then returned to Cleveland, and won the Thompson Trophy after the Model 44 flown by Doug Davis crashed fatally while leading the race.

Макробертсон әуе жарысы

1933 жылы Тернер 1934 жылдың қазан айында Лондоннан Австралияның Мельбурн қаласына өтетін Макробертсон әуе жарысын ұйымдастыру жоспарланғанын білді. Ол тез арада Pratt & Whitney компаниясынан қозғалтқыштар мен техникалық көмек түрінде демеушілік алды, содан кейін Boeing компаниясы да қолдау көрсетті. United Airlines компаниясы оған өзінің соңғы үлгідегі Boeing 247 (NR257Y) ұшағын беруді ұсынды. Басқа демеушілер қатарында Heinz, Macmillan Oil Company және Warner Brothers компаниялары болды. Тернер халықаралық рейстерде тәжірибесі бар Clyde Pangborn-ды өзінің орынбасар ұшқышы ретінде таңдады. Экипаждың үшінші мүшесі – Билл Лирдің Lear Development Corp компаниясының серіктесі Ридер Николс болды, оның міндеті Lear радиостанциясы мен бағыт көрсеткішті басқару еді. Boeing 247 ұшағын модификациялап, сынақтан өткізгеннен кейін Тернер оны Нью-Йоркке ұшырып, Англияға бағытталған жолаушылар кемесіне тиеді. Айналып өтулер мен кешігулерден кейін ұшақ Хамблде қайта құрастырылды, содан кейін Хестон әуежайы мен RAF Мартлшем Хит арқылы ұшып, ақыры RAF Милденхоллдегі жарыстың басталу нүктесіне жетті. Тернер 20 қазанда Милденхоллдан ұшып, 11 300 миль қашықтықтағы Мельбурн қаласына бет алды. Афинаға, содан кейін Бағдадқа дейінгі участоктар ешқандай қиындықсыз өтті. Келесі мақсаты – міндетті түрде отын құюға арналған бес аялдаманың бірі – Аллахабад қаласы еді. Бірақ есептелген уақытта ұшақ қараңғыда болды және экипаж қаланың күтілген жарықтарын көре алмады. Олар Аллахабадтағы радиооператормен байланысуға тырысты, бірақ SOS сигналдарын бергенге дейін нәтиже болмады, содан кейін ғана радио бағытын алды. Олар ұшақты тоқтатуға жеткілікті отынмен қонды. Содан кейін Алор-Сетар, Сингапур, Коэпанг, Тимор және Дарвин қалаларында тоқтады. Олар C.W.A. Скотт басқарған де Гавиленд DH.88 ұшағының 71 сағаттың ішінде Мельбурнға қонғанын білді. Шарлвиллге дейінгі участокта май қысымы төмендегендіктен, қозғалтқыштардың қуаты азайтылды. Олар Мельбурнға жол тартты, бірақ қозғалтқыш майымен байланысты проблемалар Буркеде (Жаңа Оңтүстік Уэльс) мәжбүрлі қонуға себеп болды, онда олар ұсақ жөндеу жұмыстарын жасады. Содан кейін Мельбурн қаласына ұшып, финиш сызығынан өтті. 92:55 сағат өткеннен кейін тіркелген Тернер голландиялық KLM Douglas DC 2 ұшағының 90:13 сағатта келгенін білді. Тернердің экипажы жалпы есеп бойынша үшінші орынды, ал есептеу бойынша екінші орынды иеленді. Boeing 247 қайтадан қызметке кірісті, ал 1952 жылы Ұлттық әуе және ғарыш мұражайына тапсырылды, онда ол қазірде көрсетілуде.

In 1933, Turner learned of plans to organize what became known as the MacRobertson Air Race, to be run from London, England to Melbourne, Australia, in October 1934. He quickly obtained sponsorship from Pratt & Whitney in the form of engines and technical assistance, followed by Boeing. United Airlines then offered to lend him one of their latest airliners, a Boeing 247 (NR257Y). Other sponsors included Heinz, Macmillan Oil Company, and Warner Brothers. Turner selected Clyde Pangborn as his co pilot, due to his experience with international flights. The third crew member was Reeder Nichols, a partner in Bill Lear's Lear Development Corp, whose job it was to operate the Lear radio and direction finder. After modification and testing of the Boeing 247, Turner flew it to New York and had it loaded onto a passenger liner bound for England. After diversions and delays, the aircraft was reassembled at Hamble, then flown via Heston Aerodrome and RAF Martlesham Heath finally to the race starting point at RAF Mildenhall. Turner departed Mildenhall on 20 October, eventual destination Melbourne, 11,300 miles distant. The sectors to Athens and then to Baghdad were flown without problem. The next destination was Allahabad, one of the five compulsory refueling stops, but at the calculated arrival time, the aircraft was in darkness and the crew could not see the expected lights of a city. They contacted the radio operator at Allahabad, with little success until they declared SOS, when they finally obtained a radio bearing. They landed with just sufficient fuel to park the aircraft. Further stops were made at Alor Setar, Singapore, Koepang, Timor, and Darwin, where they learned that the de Havilland DH.88 flown by C. W. A. Scott had already landed at Melbourne with a time of 71 hours. On the sector to Charleville, the oil pressures were low, so the engines were throttled back. They set out for Melbourne, but further engine oil problems led to a forced landing at Bourke, New South Wales, where they made minor repairs. They flew on, to cross the finishing line at Melbourne. After checking in with an elapsed time of 92:55 hours, Turner learned that the Dutch entry, a KLM Douglas DC 2, had arrived in a time of 90:13 hours. Turner's crew were awarded third place overall, and second place on handicap. The Boeing 247 went back into service, and in 1952 was presented to the National Air and Space Museum, where it is now displayed.

Ұшақ жарысы

1935 жылдың көп бөлігінде Тернер көптеген өнімдер мен мақсаттарды жариялады, оның ішінде Boeing Model 80, United Airlines, Heinz тағамдары, Camel темекілері, Motor Glide скутерлері, Macmillan Oil және Ұлттық қауіпсіздік кеңесі. Ол Бендикс Трофи жарысына өзінің 44-моделімен (NR61Y, жарыс нөмірі 57) қатысты. 1935 жылдың 31 тамызында Бёрбанктен Кливлендке ұшқаннан кейін ол Бен Говардтың Howard DGA 6 ұшағында (атауы «Мырза Муллиган») жеңімпаздан тек 23,5 секундқа қалып қойды. 1935 жылдың 2 қыркүйегінде Томпсон Трофи жарысында оның 44-моделінің қозғалтқышы бұзылып, Тернер қауіпсіз жерге қонды. 1936 жылдың тамызының соңында Тернер Бёрбанктен өзінің Wedell Williams Model 44 (NR61Y) ұшағымен Нью-Йоркке бет алды, онда Бендикс Трофи жарысы басталуға тиіс болды. Model 44 ұшағының қозғалтқышы Аризона штатының Флагстаф қаласының жанында проблемаға тап болды және ол Зуни үнді резерватына апатқа ұшырады. Карбюратор мұздап, қуаттың күрт төмендеуіне себеп болды. Қону кезінде ұшақ айналып түсіп, ұшқыш кабинасының артқы бөлігі сынды. Тернердің екі қабырғасы мен мойнындағы сүйектері сынды, бірақ ол 17 мильді атпен, содан кейін 35 мильді машинамен жүріп, медициналық көмек алу үшін Лос-Анджелеске пойызбен оралды. Ол Pratt & Whitney компаниясының беделін сақтау үшін апаттың себебі туралы баспасөзді жаңылыстырды. 1936 жылдың 15 қазанында Тернер Lockheed Air Express ұшағымен Корринттегі алғашқы Роско Тернер әуежайының ашылу салтанатына ұшты. Әуежай ол бір кезде ұшағын сақтап, үйленген ферманың орнында Works Progress Administration қаражатымен салынған еді. 1936 жылы Тернер Pratt & Whitney R 1830 Twin Wasp 1000 а.к. қозғалтқышымен жабдықталған жаңа жарыс ұшағының дизайнымен жұмыстады, сонымен қатар оның ұшу талаптарына сәйкес келетін алыс қашықтыққа ұшу және жабық трассадағы пилон жарыстары үшін де қолайлы болуын қамтамасыз етті. Ол Миннеаполис университетінің профессоры Говард Барлоудан ұшақтың егжей-тегжейлі дизайны мен сызбаларын дайындауды сұрады, содан кейін Лоуренс Браунды және оның Brown Aircraft Co. компаниясын ұшақты құрастыру үшін шақырды. 1937 жылдың тамызында Тернер өзінің «Тернер Специал» (ресми атауы Turner Laird RT 14 Meteor, тіркеу нөмірі NR263Y) ұшағын сынақтан өткізді, ол күміс түспен боялған, құйрығында R263Y және жарыс нөмірі 29 жазылған. 1937 жылдың 3 қыркүйегінде отынның ағып кетуіне байланысты жөндеу жұмыстары Тернерге Бёрбанктен Кливлендке дейінгі Бендикс Трофи жарысының басталуын жіберуге мәжбүр етті. 6 қыркүйекте Тернер «Ring Free Meteor» деп аталған жарыс ұшағымен Томпсон Трофи жарысына қатысты. Ол жарысқа көш бастады, бірақ кейіннен пилонды ішкі жағынан айналып өткенін қате ойлап, оны айналдырып, үшінші орынға ғана ие болды. 1936 жылдың қараша айында Тернер NBC радиосында «Flying Time» атты аптасына бес күн хабар тарата бастады. 1938 жылы Тернер «Тернер Специал» ұшағына дөңгелек қанаттары мен басқа да жақсартулар енгізді. 1938 жылдың 30 мамырында ол Оуклендтегі жабық трассадағы жарысқа қатысып, екінші орын алды, бірақ бір айналымдағы ең жоғары орташа жылдамдық рекордын – 278,8 миль/сағ. көрсетті. Бендикс жарысының ережелері өзгертіліп, қатысушы ұшақтардың Томпсон Трофи жарысына қатысуына тыйым салынды. Томпсон Трофи жарысы 10 мильдік трассаның 30 айналымына дейін ұзартылды, сондықтан Тернер жаңадан Pesco Products компаниясы демеушілік еткен және «Pesco Special» деп аталған R263Y (жарыс нөмірі 29) ұшағымен қатысуға шешім қабылдады. 1938 жылдың 5 қыркүйегінде ол жарысты сағатына 283,4 миль жылдамдықпен жеңіп алды, екінші орын алған Эрл Ортманды (онының Keith Rider R 3 ұшағы, NX14215, жарыс нөмірі 4) айналып өтті. Джо Макки ұшқан Тернердің Wedell Williams Model 44 (NX61Y, жарыс нөмірі 25) сол жарыста бесінші орын алды. 1938 жылдың қазанында Тернер «Flight at Midnight» атты кинофильміне түсті, ол 1939 жылдың тамызында көрсетілді, бірақ оның көп бөлігі монтаждалған жоқ. 1939 жылы Тернер Портерфилд ұшақ корпорациясымен ұшақтарды насихаттау, көрсету және сату үшін жұмыс істеді, бірақ 1940 жылы жұмысынан кетті. Ол Firestone Tire and Rubber Company және Kellogg's компанияларымен жаңа демеушілік келісімшарттар жасады. Оның RT 14 Meteor (NX263Y, жарыс нөмірі 29) Champion шамшырақтарының демеушілігімен Томпсон Трофи жарысына қатысты. 1939 жылдың 5 қыркүйегінде ол жарысты сағатына 282,536 миль жылдамдықпен жеңіп алды, оның бір айналымы сағатына 299,03 миль жылдамдықпен өтті. Джо Макки Тернердің 44-ші үлгісінде (NX61Y) алтыншы орын алды. Тернер Дон Янгты подиумға бірге шақырып, «Бұл менің соңғы жарысым. Осы айда 44 жасқа толамын. Бұл жас жігіттердің ойыны» деп жариялады.

For much of 1935, Turner publicized many products and causes, including Boeing Model 80, United Airlines, Heinz foods, Camel cigarettes, Motor Glide scooters, Macmillan Oil, and the National Safety Council. He entered the Bendix Trophy race with his Model 44 (NR61Y, race number 57). On August 31, 1935, after flying from Burbank to Cleveland, he finished just 23.5 seconds after the winner Ben Howard in his Howard DGA 6 named Mr Mulligan. On September 2, 1935, in the Thompson Trophy race, his Model 44 suffered engine failure, but Turner made a safe dead stick landing. In late August 1936, Turner departed Burbank in his Wedell Williams Model 44 (NR61Y) bound for New York from where the Bendix Trophy race was due to start. The Model 44 suffered engine problems near Flagstaff, Arizona, and he crash landed on a Zuni Indian reservation. The carburetor had iced up and caused a serious power loss. On landing, the aircraft had somersaulted, breaking the fuselage behind the cockpit. Turner had fractured two ribs and a bone in his neck, but he endured 17 miles on horseback, then 35 miles in a car, and he then returned to Los Angeles by train before seeking medical help. He deceived the press about the cause of the accident, to save the reputation of Pratt & Whitney. On October 15, 1936, Turner flew the Lockheed Air Express into the first Roscoe Turner Airport at Corinth for its dedication ceremony. The airport had been built with funds from the Works Progress Administration on the site of the farm where he once kept his aircraft, and where he was married. During 1936, Turner worked on the design of a new racing aircraft to accommodate a 1000 hp Pratt & Whitney R 1830 Twin Wasp engine, plus his flying requirements to suit both cross country races and closed circuit pylon races. He commissioned Professor Howard W. Barlow of University of Minneapolis to prepare the detailed design and drawings, and then engaged Lawrence W. Brown and his Brown Aircraft Co. to build the aircraft. In August 1937, Turner test flew his 'Turner Special' (officially Turner Laird RT 14 Meteor, registered NR263Y), painted silver with tail number R263Y and racing number 29. On September 3, 1937, fuel leaks and consequent repairs caused Turner to miss the start of the Bendix Trophy race from Burbank to Cleveland. On September 6, Turner flew the racer, labeled 'Ring Free Meteor', in the Thompson Trophy race. He led the race, but then circled a pylon in the mistaken belief that he had turned inside it, and only came third. In November 1936, Turner started broadcasting an NBC radio show titled 'Flying Time', for five days a week. In 1938, Turner had the Turner Special modified with wheel spats and other improvements. On May 30, 1938, he entered it in a closed circuit race at Oakland and came second, but posted the highest average speed over one lap of 278.8 mile/h. The rules for the Bendix race had been changed to disallow participating aircraft being used to compete for the Thompson Trophy. The Thompson Trophy race had been lengthened to 30 laps of a 10 mile circuit, and Turner decided to enter with R263Y (race number 29) newly sponsored by Pesco Products and renamed 'Pesco Special'. On September 5, 1938, he won the race with an average speed of 283.4 mile/h, having lapped Earl Ortman in second place in his Keith Rider R 3 (NX14215, race number 4). Turner's Wedell Williams Model 44 (NX61Y, race number 25) piloted by Joe Mackey, came fifth in the same race. In October 1938, Turner took part in a movie film 'Flight at Midnight', released in August 1939, but most of his footage was cut. In 1939, Turner was employed by the Porterfield Aircraft Corporation to promote, demonstrate and sell its aircraft, but he resigned in 1940. He secured new sponsoring contracts with Firestone Tire and Rubber Company and Kellogg's. His RT 14 Meteor (NX263Y, race number 29) was entered in the Thompson Trophy race, sponsored by Champion spark plugs. On September 5, 1939, he won the race at an average speed of 282.536 mile/h, with one lap timed at 299.03 mile/h. Joe Mackey came sixth in Turner's Model 44 (NX61Y). Turner demanded that Don Young join him on the podium, where he publicly announced "This is my last race. I'll be 44 this month. This is a young man's game."

Тернер әуе компаниясы

1948 жылдың ақпанында RTAC CAB-дан Вейр Кук қалалық әуежайында (бұрынғы Индианаполис қалалық әуежайы) хабтан Turner Airlines деген атпен әуе тасымалдау қызметтерін жүргізуге рұқсат алды. Бірақ Тернер жеткілікті қаржы жинай алмады және франшизаны Джон Веснер мен Пол Веснерге сатты. 1949 жылдың 9 тамызында олар ресми түрде Turner Airlines авиакомпаниясын құрды, ал 1949 жылдың 12 қарашасында қызмет көрсетуді бастады. 1950 жылдың ақпанында ол Lake Central Airlines деп қайта аталды. Тернер Суық соғыс кезеңінде ұлттық әуе күшін күшейту үшін үгіт жүргізумен және белсенділікпен айналысты.

Кейінгі өмірі

1949 жылы Конгресс арнайы заң қабылдап, Тернерге Ерекше ұшқыштық кресін табыс етті, ол оны 1952 жылдың 14 тамызында Пентагонда алды. Марапаттаманың негіздемесінде «әуе сапарындағы ерекше жетістіктері үшін» деп көрсетілген. Тернер DFC-ні алған соңғы азамат адам болды. 1961 жылдың 2 сәуірінде Тернер Коринттегі жаңа Роско Тернер әуежайының ашылуына қатысты. 1962 жылы Тернерді авиаторлардың бауырластық ұйымы – Халықаралық кейіпкерлер ордені «Жылдың кейіпкері» деп таныды. Ол бұл құрметке ие болған алғашқы адам еді. 1967 жылы Тернер RTAC-тегі бақылау үлесін Gates Rubber Company президенті Чарльз Гейтс-ке сатты. Гейтс Бичкрафттың бәсекелесі болған Learjet компаниясының көпшілік үлесін сатып алды, ал Бичкрафт корпорациясы RTAC компаниясымен жасалған барлық келісімшарттарды тоқтатты, себебі RTAC Бичкрафттың ірі дистрибьюторы және қызмет көрсету орталығы болып жұмыс істеген. 1968 жылдың қыркүйегінде Роско мен Мадонна Тернердің Тернер бизнесіндегі қалған барлық қаржылық мүдделері сатылды. 1970 жылдың 29 қыркүйегінде Индианаполисте Роско Тернер мұражайы ашылды, онда Turner Special ұшағы, оның Packard машинасы, сондай-ақ көптеген жүлделер мен басқа да артефакттар қойылды. Дон Янг мұражайдың сақтаушысы болды. Мұражай 1972 жылы жабылды, ал 1976 жылы экспонаттар Смитсоновтың Ұлттық әуе және ғарыш мұражайына берілді. Ол көп жыл бойы Индианаполис 500 автокөлік жарысының құрметті қонағы болды. Роско Тернер 1970 жылдың 23 маусымында қайтыс болды және Индианаполистегі Краун Хилл зиратына жерленді.

Мұра

Тернердің сүйікті арыстаны Гилмордың салынған денесі басқа Тернерге қатысты естеліктермен бірге Ұлттық әуе және ғарыш мұражайының қорында сақталуда. Халықаралық пластикалық модельдер қоғамының Индианаполис бөлімшесі Тернердің құрметіне аталған. Миссисипи штатының Коринт қаласындағы Роско Тернер әуежайы оның атымен аталады. Оның Turner RT 14 Meteor ұшағы 2003 жылдан бері Вирджиния штатының Шантилли қаласындағы Ұлттық әуе және ғарыш мұражайының Удвар Хази орталығында қойылған болатын, бірақ 2022 жылдың күзінде ашылған "Жылдамдық ұлты" галереясында Вашингтон, Колумбия округіндегі Ұлттық мұражайдың негізгі орнына көшірілді.

Танымал мәдениетте

1991 жылғы австралиялық телесериал "Ұлы әуе жарысы" (1934 жылғы Лондон-Мельбурн Макробертсон әуе жарысы туралы) мини-сериалында Тернерді Барри Боствик сомдады. Актер және жануарларды оқытушы Раймонд Дукасс 2004 жылғы "Авиатор" фильмінде Говард Хьюздың өмірі мен мансабы туралы түсірілген фильмде Тернер рөлін ойнады. Фильмде Тернер 1930 жылы Хьюздің "Ат періштелері" эпикалық картинасының голливудтық тұсаукесеріне өзінің арыстай жас төл Гилмормен бірге қатысады.