79-шы эскадрилья: Австралия Корольдік Әуе Күштерінің ұшқыш дайындығы жасақтарының тарихы

Кіріспе

Австралия Корольдік Әуе күштерінің ұшу оқу-жаттығу бөлімшесі

79-эскадрилья – Австралия Корольдік Әуе күштерінің (АҚК) ұшу оқу-жаттығу бөлімшесі. 1943 жылдың мамыр айында құрылған бұл эскадрилья Supermarine Spitfires ұшақтарымен жабдықталған жауынгерлік бөлім ретінде құрылды және Екінші дүниежүзілік соғыстың Оңтүстік-Батыс Тынық мұхиты аймағындағы шайқастарға қатысты. 1943 жылдың маусымынан 1945 жылдың тамызына дейін, соғыс аяқталғанға дейін, эскадрилья одақтас әскерлер мен кемелерді қорғау үшін әуе қорғанысы патрульдерін ұшырды, Австралия және АҚШ ұшақтарын сүйреп ұшты, сондай-ақ жапондық позицияларға шабуылдар жасады. 1945 жылдың қарашасында эскадрилья таратылды, бірақ 1962 және 1968 жылдар аралығында Таиландтағы Убон әуе базасынан CAC Sabres ұшақтарын пайдалану үшін қайта құрылды. Бұл рөлде ол Таиландты көрші мемлекеттерден күтілетін шабуылдардан қорғауға көмектесті және АҚШ Әуе күштерінің бөлімдерімен бірлесіп жаттығулар өткізді. 79-эскадрилья 1986-1988 жылдар аралығында Малайзиядағы RAAF базасында қайтадан белсенді болды, онда RAAF-тың жауынгерлік эскадрильялары жаңа ұшақтарға ауысқан кезде Mirage III жауынгерлері мен бір DHC 4 Caribou көлігін пайдаланды. Эскадрилья 1998 жылы қазіргі түрінде қайта құрылды және қазіргі уақытта RAAF Base Pearce базасында орналасқан, онда 2000 жылдан бері Hawk 127 реактивтік оқу ұшақтарын пайдаланады. Бөлімнің негізгі міндеті – RAAF ұшқыштарына реактивтік ұшақтарға бастапқы оқытуды және тәжірибелі ұшқыштарға Hawk ұшағында жаңарту оқытуларын ұсыну. 79-эскадрилья сондай-ақ Батыс Австралия және Солтүстік территорияда Австралия армиясы мен Австралия Корольдік теңіз күштерінің оқу-жаттығуларын қолдайды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

79-шы эскадрилья 1943 жылғы 26 сәуірде Виктория штатындағы RAAF Laverton әуе базасында, ұшу шебері эскадрилья командирі Алан Роулинсон басшылығымен құрылды. Эскадрилья құрылғаннан кейін бірнеше күн өткен соң Wooloomanata әуеайлағына көшірілді және 3 мамырда алғашқы Spitfire ұшақтарын алды. Wooloomanata-да болған кезде 79-шы эскадрилья жауыгерлік дайындыққа арналған оқу-жаттығулар өткізді. Гуденоф аралына бірліктің транзиті кезінде 79-шы эскадрильяның Spitfire ұшақтары 19-25 маусым аралығында бірнеше рет Мильн шығанағындағы Gurney әуеайлағынан жапондық барлау ұшақтарын тосқауылдау үшін жіберілді, бірақ оларға зақым келтіре алмады. Эскадрилья 26 маусымда Гуденоф аралына жетті және No. 73-ші қанат құрамында әуе қорғанысы бойынша міндеттерді орындауды бастады. Бұл базадан ұшқан кезде жапон ұшақтарын тосқауылдаған жоқ. Эскадрилья 9-18 тамыз аралығында Киривинадағы Киривина әуеайлағына көшірілді, онда P-40 Kittyhawk ұшақтарымен жабдықталған No. 76-шы эскадрильямен бірге жұмыс істеді. Жапон императорлық әуе күштері (IJAAF) қазан айының басында Гуденоф аралы мен Киривинаға шабуылдар жасады. Эскадрилья 31 қазанда алғашқы жеңісін тойлады – оның бірі Spitfire ұшағы Кавасаки Ki 61 истребителін Kiriwina-дан 3 км солтүстікке атып түсірді (одақтастар бұл ұшақ түрін "Tony" деп атады). Біраз оқудан кейін 79-шы эскадрилья 27 қарашада жапон басып алған территорияға алғашқы шабуылын жасады, оған сегіз Spitfire ұшағы Жаңа Британиядағы Gasmata қаласына жөнелтілді. Келесі күні оның Spitfire ұшақтарының бірі Kitava қаласының оңтүстігінде Мицубиси Ki 46 "Dinah" барлау ұшағын атып түсірді. Тағы бір Ki 61 ұшағы 21 желтоқсанда Spitfire ұшағымен тосқауылданып, атып түсірілді, ал жеті күннен кейін Gasmata қаласында Mitsubishi A6M "Zero" истребителі жерде жойылды. 31 желтоқсанда Жаңа Британия үстінде патрульдеу кезінде бір Spitfire ұшағы жоғалып кетті. 17 қаңтарда 79-шы эскадрильяның сегіз Spitfire ұшағы Линденхафенге жақын жапон лагеріне шабуылға қатысты, онда 73 австралиялық ұшақ болды; бұл сол уақытқа дейін RAAF-тың ең ірі операциясы болды. Қаңтар және ақпан айларындағы операциялар кезінде екі Spitfire ұшағы жоғалды. 1944 жылдың басында No. 73-ші қанат АҚШ армиясының Адмиралтейство аралдарына жасаған жорылын қолдау үшін таңдалды. 1-ші кавалерия дивизиясы 29 ақпанда аралдарға қонды, ал қанат 1944 жылғы наурыз айында Лос-Негрос аралындағы Момоте әуеайлағына көшірілді. 79-шы эскадрилья сол айдың 29-ы күні 24 ұшақпен жұмысын бастады. Момотеден эскадрилья АҚШ әскерлеріне қолдау көрсету үшін жердегі нысандарға шабуылдар жасады, жапондықтардың қарсыласуы тоқтағанға дейін. Сәуірдің соңына қарай 79-шы эскадрильяның негізгі міндеті одақтас кемелерді сүйемелдеу болды, бірақ ұшуға қажетті қосалқы бөлшектердің жетіспеуі кедергі келтірді. Содан кейін 79-шы эскадрилья 22 қарашаға дейін Лос-Негрос үстінде күндіз үш ұшақтан тұратын патрульдік миссияларды орындады. Екі күннен кейін эскадрилья Darwin қаласына көшіріліп, Mark VIII Spitfire ұшақтарымен қайта жабдықталды. Операциялар кейде персоналдың жетіспеуінен қиындыққа тап болды, және эскадрилья командирінің пікірінше, бірлікке тағайындалған көптеген ұшқыштар жеткіліксіз дайындықтан өткен. 30 шілдеде 80-ші қанат таратылды және эскадрилья жаңадан құрылған 11-ші топқа қарасты болды. Бұл топ Борнео мен шығыс Индонезияның көп бөлігіндегі гарнизондық міндеттерді атқарды. 79-шы эскадрилья 15 тамызда Жапонияның капитуляциясына келіскеннен кейін жапондық позицияларға үнқағаздар тастады және 1945 жылғы қазан айында Австралияға оралды. Ол сол жылдың 12 қарашасында Oakey әуеайлағында таратылды. Соғыс кезінде 13 адам қаза тапты. 2010 жылдың соңында эскадрилья Тынық мұхиты, Жаңа Британия және Моротайдағы Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін шайқас наградаларымен марапатталды.

No. 79 Squadron was formed at RAAF Station Laverton in Victoria on 26 April 1943 under the command of flying ace Squadron Leader Alan Rawlinson. The squadron moved to Wooloomanata Aerodrome several days after it was formed, and received its first Spitfires on 3 May. While at Wooloomanata No. 79 Squadron undertook training exercises to prepare for combat. During the unit's transit to Goodenough Island, No. 79 Squadron Spitfires were scrambled from Gurney Airfield at Milne Bay on several occasions between 19 and 25 June to intercept Japanese reconnaissance aircraft, but did not damage these intruders. The squadron completed its movement to Goodenough Island on 26 June and began flying air defence sorties from there as part of No. 73 Wing. It did not intercept any Japanese aircraft while operating from this base. The squadron moved to Kiriwina Airfield on Kiriwina between 9 and 18 August, from where it operated alongside the P 40 Kittyhawk equipped No. 76 Squadron. The Imperial Japanese Army Air Force (IJAAF) began a series of attacks on Goodenough Island and Kiriwina in early October, and the squadron claimed its first victory in 31 October when one of its Spitfires shot down a Kawasaki Ki 61 fighter 2 mile (3 km) north of Kiriwina (this type of aircraft was labelled the "Tony" by the Allies). After a period of training, No. 79 Squadron flew its first sweep over Japanese held territory on 27 November when eight Spitfires were dispatched to Gasmata on New Britain. The next day one of its Spitfires shot down a Mitsubishi Ki 46 "Dinah" reconnaissance aircraft south of Kitava. Another Ki 61 was intercepted and shot down by a Spitfire on 21 December, and a Mitsubishi A6M "Zero" fighter was destroyed on the ground at Gasmata seven days later. A Spitfire was lost during a patrol over New Britain on 31 December. On 17 January, eight No. 79 Squadron Spitfires took part in an attack against a Japanese camp near Lindenhafen which involved 73 Australian aircraft; this was the largest RAAF operation of the war up to that time. Two Spitfires were lost during the operations in January and February. In early 1944 No. 73 Wing was selected to support the US Army's Admiralty Islands campaign. The 1st Cavalry Division began to land on the islands on 29 February, and the wing moved to Momote Airstrip on Los Negros Island in March 1944. No. 79 Squadron became operational there with 24 aircraft on the 29th of the month. From Momote, the squadron flew ground attack sorties in support of US troops until Japanese resistance ceased. By the end of April, No. 79 Squadron's main role was to escort Allied shipping, though flying was hampered by a shortage of spare parts. No. 79 Squadron subsequently maintained a three aircraft patrol over Los Negros during daylight hours until 22 November. Two days later the squadron was released from operations ahead of moving to Darwin to be re equipped with more modern Mark VIII Spitfires. Operations were hindered at times by personnel shortages, and many of the airmen who were posted to the unit were judged by the squadron's commander to have been inadequately trained. On 30 July No. 80 Wing was disbanded and the squadron became the first flying unit assigned to the newly formed No. 11 Group. This group was responsible for garrison duties in much of Borneo and the eastern NEI. No. 79 Squadron dropped leaflets on Japanese positions after Japan agreed to surrender on 15 August and returned to Australia in October 1945. It was disbanded at Oakey Airfield on 12 November that year. The unit suffered 13 fatal casualties during the war. In late 2010 the squadron was awarded battle honours for its World War II service in the Pacific, New Britain and Morotai.

Убон

1962 жылғы мамыр айында Австралия үкіметі Таиландтың қорғанысын нығайту үшін CAC Sabre истребительдерінен құралған эскадрильяны Таиландқа жіберуге шешім қабылдады. Бұл қадам Австралияның Оңтүстік-Шығыс Азия ынтымақтастық ұйымына (SEATO) берген міндеттемесінің бөлігі болды, ол Таиландты коммунистік көрші елдерінен болатын шабуылдан қорғауға бағытталған. АҚШ, Ұлыбритания және Жаңа Зеландия да осы қауіпке жауап ретінде күштерін Таиландқа жіберді, бірақ Малайзия және SEATO-ның бірнеше басқа мүшелері қатыспауды жөн көрді. 28 мамырда Қорғаныс министрі Атол Таунли Австралияның үлесінің Sabre истребительдерімен жабдықталған RAAF эскадрильясы болатынын мәлімдеді. Сегіз ұшақ, олардың ұшқыштары мен техникалық құрамы Малайзиядағы Баттерворт әуе базасында орналасқан Австралияның стратегиялық резервтік күштерінің құрамына кіретін 77-ші эскадрильядан алынды. Малайзияның бейтараптығын сақтау мақсатында Sabre истребительдері Сингапур арқылы Таиландқа жеткізілді. Бұл күш 29 мамырда Сингапурдағы Тенганг әуе базасында 79-шы эскадрилья деп аталды. Убондағы жағдайлар бастапқыда қарапайым болды, ұшқыштар мен техникалық құрам шатырларда тұрды. 1962 жылдың қыркүйегінде 5-ші әуеайлақ құрылыс эскадрильясының қадағалауымен тұрақты тұрғын үйлердің құрылысы басталды, кейіннен жағдайлар одан әрі жақсартылды. Малайзияның Оңтүстік-Шығыс Азиядағы қақтығысқа қатысты бейтарап саясатына қарамастан, 79-шы эскадрилья Баттервортта орналасқан RAAF күштерінің (78-ші эскадрилья) бөлімшесі ретінде Таиландта болған уақытында жұмыс істеді. Ұшақтар мен персонал Баттерворт пен Убон арасында үнемі ауыстырылып тұрды, ал көптеген ұшқыштардың Таиландтағы алты айлық міндеттемелері бірнеше қысқа мерзімдерге бөлінді, олардың арасында ұшақтарымен бірге екі база арасында заңсыз түрде ауыстырылды. 28 наурызда Министрлер кабинетінің Сыртқы істер және қорғаныс комитеті бұған қарсы шешім қабылдады, өйткені Убонда эскадрильяны сақтау Таиланд пен АҚШ-пен жақсы қарым-қатынасты сақтауға көмектеседі деп есептелді. Тайланд үкіметінен басқаша көмек түріне мүдделілік бар ма деген сұрақ қойылды. 1965 жылдың сәуір айының басында Убон Вьетнам соғысы кезінде Солтүстік Вьетнамға АҚШ Әуе күштерінің (USAF) шабуылдары үшін маңызды базаға айналды, ал 25 маусымда 79-шы эскадрилья USAF басқаратын біріктірілген әуе қорғаныс жүйесінің құрамына кірді. Бұл эскадрильяның Таиландтағы мәртебесін өзгертті, және RAAF штабы Солтүстік Вьетнамның оны өз еліне қарсы әуе науқанының бөлігі деп қарастыруы орынды деп бағалады. Убонға қарсы шабуылдардың қаупіне байланысты 1966 жылы базаның жер қорғанысы күшейтілді, бұл 79-шы эскадрильяның ұшақтары мен персоналы үшін қорғаныс позицияларын құруды және RAAF әуеайлақ қорғаныс күзетшілерінің бөлімшесін орналастыруды қамтыды. Эскадрилья соғыста белсенді рөл атқармаса да, ол Убонды әуеден қорғауға және АҚШ Әуе күштерінің ұшақтарымен жаттығуларға қатысуға көмектесті, онда Sabre истребительдері Солтүстік Вьетнамның МиГ-17 истребительдері қолданған тактиканы қабылдады. 1965 жылдың желтоқсан айында АҚШ Тынық мұхиты әуе күштерінің қолбасшысы генерал Хантер Харрис кіші, RAAF бастығы авиация маршалы Алистер Мёрдокқа 79-шы эскадрильяның Лаостың оңтүстігіндегі Хо Ши Мин жолына қарсы Ubon базасындағы ұшақтармен жасырын түрде жүргізіліп жатқан АҚШ операцияларына қосылуын ұсынды. Тайланд үкіметі Австралия операциялары ресми келісім немесе жария етусіз жүргізілген жағдайда эскадрильяның осы мақсатта пайдаланылуына рұқсат беретінін көрсетті. 1966 жылдың 2 наурызында Австралия кабинеті Оңтүстік Вьетнамдағы армия мен RAAF күштерін нығайту туралы шешім қабылдады, бірақ Таиландтағы RAAF операцияларының аясын кеңейту мүмкіндігін қабылдамады. Бұл шешім Оңтүстік Вьетнамдағы күштердің кеңеюі және Таиланд, Малайзия және Сингапурдағы қолданыстағы орналасулар Австралияның аймаққа жібере алатын ең жоғары күштерін білдіреді. 1968 жылдың ортасына қарай 79-шы эскадрильяның Убондағы нақты міндеті болмады. АҚШ-тың Таиландта елді қорғауға жеткілікті истребительдері болды және Австралияның истребительдерін пайдалануға құлықсыздық танытты, өйткені эскадрильяның ұрыс ережелері Таиландтың әуе кеңістігінен шығатын байланыстарды жалғастыруға мүмкіндік бермеді. Нәтижесінде, Австралия әскери штаб басшылары RAAF-тың Таиландтағы қатысуы саяси және әскери мағынасын жоғалтқанын анықтады және эскадрильяны ауыстырусыз қайтарып алуға шешім қабылдады. 79-шы эскадрилья 26 шілдеде дайындық күйінен шығарылды және айдың соңында таратылды. 2011 жылдың 31 наурызында 1962 жылдың мамырынан 1968 жылдың тамызына дейінгі Убондағы қызметі үшін ұрыс құрметіне ие болды.

In May 1962 the Australian Government decided to deploy a squadron of CAC Sabre fighters to Thailand to bolster that country's defences. This action was undertaken as part of Australia's Southeast Asia Treaty Organization (SEATO) commitment to defend Thailand against attack from its Communist neighbours, which was thought likely to occur. The United States, the United Kingdom and New Zealand also deployed forces to Thailand in response to this perceived threat, though Malaysia and several other SEATO members chose not to be involved. On 28 May, Minister for Defence Athol Townley announced that Australia's contribution would be an RAAF squadron equipped with Sabre fighters. The eight aircraft, along with their pilots and ground crew, were drawn from No. 77 Squadron, which formed part of Australia's Commonwealth Strategic Reserve forces at RAAF Base Butterworth in Malaysia. To preserve Malaysia's neutrality, the Sabres were flown to Thailand via Singapore. This force was designated No. 79 Squadron while at Tengah Air Base in Singapore on 29 May. Facilities at Ubon were initially spartan, and the pilots and ground crew lived in tents. Construction of permanent accommodation began under the supervision of No. 5 Airfield Construction Squadron in September 1962, and facilities were later further improved. Despite Malaysia's policy of neutrality in regards the conflict in Southeast Asia, No. 79 Squadron operated as a detachment of the RAAF force (No. 78 Wing) based at Butterworth throughout its time in Thailand. Aircraft and personnel were regularly transferred between Butterworth and Ubon, and most pilots' nominally six month long tours of duty in Thailand were broken into several shorter periods during which they and their aircraft were illegally rotated between the two bases. The Cabinet's Foreign Affairs and Defence Committee decided against this on 28 March as it was believed that maintaining the squadron at Ubon helped maintain good relationships with Thailand and the United States. The Thai Government was discreetly asked if it would prefer a different form of assistance. From early April 1965, Ubon became an important base for United States Air Force (USAF) attacks on North Vietnam during the Vietnam War, and No. 79 Squadron became part of an integrated air defence system controlled by the USAF on 25 June. This changed the status of the squadron's presence in Thailand, and RAAF Headquarters assessed that the North Vietnamese would be justified in regarding it as forming part of the air campaign against their country. Due to the threat of counter attacks on Ubon, the base's ground defences were upgraded during 1966; this included the construction of defensive positions for No. 79 Squadron's aircraft and personnel as well as the deployment of a detachment of RAAF airfield defence guards. While the squadron did not play an active role in the war, it supported the US effort by providing air defence for Ubon and taking part in exercises with USAF aircraft in which the Sabres adopted tactics used by North Vietnamese MiG 17 fighters. In December 1965 the commander of the United States Pacific Air Forces, General Hunter Harris Jr., wrote to the chief of the RAAF, Air Marshal Alister Murdoch, to suggest that No. 79 Squadron join the USAF operations against the Ho Chi Minh trail in southern Laos which were being covertly conducted by Ubon based aircraft. The Thai Government indicated that it would allow the squadron to be used for this purpose as long as the Australian operations were conducted without a formal agreement or any public announcement. On 2 March 1966 the Australian Cabinet decided to reinforce the Army and RAAF force in South Vietnam, but rejected the option of expanding the scope of RAAF operations in Thailand. This decision was made on the grounds that the expanded force in South Vietnam and existing deployments to Thailand, Malaysia and Singapore represented the maximum forces Australia could commit to the region. By mid 1968, No. 79 Squadron no longer had a clear role at Ubon. The USAF had sufficient fighters based in Thailand to defend the country and was reluctant to use the Australian fighters—which were now regarded as obsolete—to intercept potentially hostile aircraft, as the squadron's rules of engagement did not allow it to pursue contacts that left Thai airspace. As a result, the Australian military's chiefs of staff determined that the RAAF presence in Thailand had outlived its political and military usefulness and decided to withdraw the squadron without replacement. No. 79 Squadron was taken off alert status on 26 July and disbanded at the end of the month. On 31 March 2011 it received a battle honour for its deployment to Ubon between May 1962 and August 1968.

Баттерворт

1986 жылғы 31 наурызда 79-шы эскадрилья RAAF базасындағы Бэттервортта, RAAF-тың үш истребитель эскадрильясы Мираж III-тен F/A 18 Хорнетке ауысқан кезеңнің бір бөлігін жабу мақсатында уақытша шара ретінде қайта құрылды. Жаңа құрамында 79-шы эскадрилья 3-ші эскадрилья Баттервортта жауапты болған әуе қорғанысы және оқу міндеттерін жалғастырды. Ол Оңтүстік-Шығыс Азиядағы реттік оқу-жаттығуларға қатысты, оның ішінде Сингапур Республикасының Әуе күштерімен бірге оқу үшін Сингапурдағы Пая Лебар әуе базасына жүйелі түрде жіберілді. 1987 жылдың мамыр айында эскадрилья АҚШ Әскери-әуе күштерінің бөлімдерімен жыл сайынғы Cope Thunder жаттығуына қатысу үшін Филиппиндегі Кларк әуе базасына жіберілді. Сондай-ақ, 1988 жылдың сәуірінде 77-ші эскадрильяның жаңа F/A 18 Хорнеттері Баттервортқа келген кезде олармен бірлескен жаттығулар өткізді. Caribou көлігі Малайзиядағы Австралия армиясының бөлімдерін қолдау үшін пайдаланылды, сондай-ақ көршілес елдерге оқу рейстерін жүзеге асырды. 1988 жылдың алғашқы айларында Мираж ұшақтарын Австралияға қайтаруға дайындық жүргізілді, ал 3 мамырда олар Бэттерворттан ұшып кетті. RAAF-тың F/A 18 Хорнет эскадрильялары Австралияда орналасатын болғандықтан, бұл RAAF истребительдерінің 1958 жылдың ортасынан бастап Бэттервортқа жасаған тұрақты орналасуының аяқталуын білдірді. 79-шы эскадрильяның ұшақтары базаның төмен биіктігінен трансоникалық жылдамдықпен бастап, әсерлі ұшып өту арқылы осы оқиғаны атап өтті. Ұшақтар Пая Лебар, Бали, Дарвин және RAAF-тың Тиндал базасы арқылы Австралияның орталық бөлігіндегі Вумераға қоймаға жіберілді. 79-шы эскадрильяның жердегі экипажының көп бөлігі мамыр айының соңында Австралияға оралды, ал эскадрилья 1988 жылдың 30 маусымында Бэттервортта ресми түрде таратылды. Эскадрилья бастапқыда Aermacchi MB 326 ұшақтарымен жұмыс істеді, содан кейін 7 желтоқсан 2000 жылдан 4 наурыз 2001 жылға дейін Hawk 127 ұшақтарымен қайта жабдықталды. 2000 жылы 78-ші бригада қайта құрылып, 76-шы және 79-шы эскадрильяларға басшылық етті. Hawk ұшақтары эскадрильямен алғашқы 18 айда сенімділік мәселелеріне тап болды, бірақ олар ақырында түзетілді. 2003 жылдың қазан айында екі 79-шы эскадрильяның Hawk ұшағы бірліктің 60 жылдығын атап өту үшін Австралия бойынша тур жасады. Осы турдың аясында ұшақ экипажы Оңтүстік Австралиядағы Наракорттағы үйіне Алан Роулинсонды барып күшті қуаттап, кейіннен оның құрметіне қала үстінен ұшып өтті. 2006 жылдың сәуір айында эскадрилья RMAF Butterworth базасына Bersama Shield жаттығуына қатысу үшін алты Hawk ұшағы мен 52 қызметкерді жіберді. Бұл сондай-ақ RAAF Hawk ұшақтарының шетелде алғашқы рет ұшуы болды. 2010 жылдың мамыр айындағы мәліметтер бойынша 79-шы эскадрилья RAAF-тың 33 Hawk ұшағының 15-імен жабдықталған. 2011 жылы эскадрилья оқу-жаттығу, операциялық және техникалық қызмет көрсету бөлімдеріне бөлінді. 79-шы эскадрильяның техникалық қызмет көрсету бөлімі 2016 жылдың шілдесінде таратылды, өйткені Hawk ұшақтарына қолдау көрсету қызметтерінің жауапкершілігі BAE Systems компаниясына берілді. Эскадрилья 2017 жылдың шілдесінде жаңартылған Hawk ұшақтарын пайдалана бастады. Бірліктің туы 2020 жылдың 20 қарашасында Пирс әуе күштері базасында өткен салтанатты шарада киеліленді. RAAF бөлімшелері әдетте 25 жыл қызмет еткеннен кейін ту алады, ал 79-шы эскадрилья бірнеше рет таратылып, қайта құрылғандықтан 2020 жылға дейін осы мақсатқа жете алмады. 2022 жылы Австралия үкіметі RAAF-тың Hawk паркін одан әрі жаңартып, 2031 жылға дейін қызметте ұстауды жоспарлап отыр.

On 31 March 1986, No. 79 Squadron was re formed at RAAF Base Butterworth as a temporary measure to cover part of the period while the RAAF's three fighter squadrons were transitioning from Mirage IIIs to F/A 18 Hornets. In its new incarnation, No. 79 Squadron continued the air defence and training duties for which No. 3 Squadron had been responsible at Butterworth. It participated in routine training exercises in Southeast Asia, which included making regular deployments to Paya Lebar Air Base in Singapore to train with the Republic of Singapore Air Force. In May 1987 the squadron deployed to Clarke Air Force Base in the Philippines to participate in the annual Cope Thunder exercise with USAF units. It also exercised with No. 77 Squadron's new F/A 18 Hornets in April 1988 when that unit visited Butterworth. The Caribou transport was used to support Australian Army units in Malaysia and also flew training sorties to neighbouring countries. Preparations to return the unit's Mirages to Australia took place during the first months of 1988, and on 3 May they departed Butterworth. As the RAAF's F/A 18 Hornet squadrons were to be based in Australia, this marked the end of the permanent deployment of RAAF fighters to Butterworth that had begun in mid 1958. No. 79 Squadron's aircraft commemorated the occasion by conducting a spectacular low altitude flypast of the base, the first leg of which commenced at transonic speed. The aircraft were flown to Woomera in central Australia to be placed in storage via Paya Lebar, Bali, Darwin and RAAF Base Tindal. Most of No. 79 Squadron's ground crew returned to Australia in late May, and the squadron was formally disbanded at Butterworth on 30 June 1988. The squadron initially operated Aermacchi MB 326 aircraft before being re equipped with Hawk 127 aircraft between 7 December 2000 and 4 March 2001. In 2000 No. 78 Wing was re formed and assumed command of No. 76 and No. 79 Squadrons. The Hawks experienced serviceability problems during their first 18 months with the squadron, but these were eventually rectified. In October 2003 two No. 79 Squadron Hawks conducted a tour of Australia to belatedly commemorate the unit's 60th anniversary. As part of this tour the aircrew visited Alan Rawlinson at his home at Naracoorte, South Australia, and later conducted a flyover of the town in his honour. The squadron made its first overseas deployment in almost twenty years during April 2006 when six Hawks and 52 personnel were dispatched to RMAF Base Butterworth to take part in Exercise Bersama Shield. This was also the first time RAAF Hawks had operated overseas. As of May 2010, No. 79 Squadron was equipped with 15 of the RAAF's 33 Hawks. In 2011, the squadron was organised into a Training Flight, Operations Flight, and Maintenance Flight. No. 79 Squadron's Maintenance Flight was disbanded in July 2016 when responsibility for support services for the Hawks was transferred to BAE Systems. The squadron began using the upgraded Hawks in July 2017. The unit's colours were consecrated at a ceremony held at RAAF Base Pearce on 20 November 2020. RAAF units typically receive colours after 25 years of service, and it took No. 79 Squadron until 2020 to achieve this as a result of having been disbanded and reformed on multiple occasions. In 2022 the Australian Government announced that the RAAF's fleet of Hawks was to be further upgraded and retained in service until 2031.

Қазіргі рөлі

Қазіргі кезде 79-шы эскадрильяның негізгі міндеті – 2-ші Ұшу оқу мектебінен жаңадан бітірген ұшқыштарға жылдам реактивтік ұшақтармен таныстыруды қамтамасыз ету. Бастапқы реактивтік ұшақтардағы оқуды аяқтағаннан кейін, ұшқыштар RAAF базасы Уильямтаундағы 76-шы эскадрильяға жоғары деңгейдегі оқуға жіберіледі, содан кейін RAAF-тың операциялық түрлендіру бөлімшелерінің біріне тағайындалады. 79-шы эскадрилья F/A 18F Super Hornets бортында қызмет етуге іріктелген RAAF әуе шайқасы офицерлеріне жылдам ұшақтар бойынша кіріспелік оқытуды да ұсынады. Эскадрилья 2010 жылы Super Hornets-термен ауыстырылғанға дейін F 111 шабуылдық ұшақтарында навигаторлар болып қызмет етуге таңдалған RAAF қызметкерлерін даярлаған. 79-шы эскадрилья тәжірибелі ұшқыштарға Hawk ұшақтарында қайта оқу курстарын да өткізеді. Бұл міндеттерді операциялық түрлендіру оқуын сәтті аяқтамаған тәжірибелі ұшқыштар, сондай-ақ 76-шы эскадрильяда оқуын аяқтаған және 79-шы эскадрильяға қайта жіберілген жаңа ұшқыштар атқарады, операциялық түрлендіру курсына орын ашылғанша. 76-шы эскадрильяда да осыған ұқсас Операциялық ұшу бөлімі бар. 79-шы эскадрильяның Теңіз күштерімен көптеген жаттығулары Батыс Австралияның жағалауында өтеді, бірақ кейде бұл міндетті орындау үшін ұшақтар Дарвинге жөнелтіледі.