Кіріспе
Советтік әскери-әуе күштерінің офицері Анна Александровна Тимофеева Егорова (Анна Александровна Тимофеева Егорова; 23 қыркүйек 1916 – 29 қазан 2009) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Советтік әуе күштерінде ұшқыш болған. Ол байланыс, барлау және қарсы шабуыл міндеттерімен қоса, барлығы 277 рет ұшқан, ал оның Ил-2 ұшағы атып түсірілген кезде тұтқынға алынған. 1965 жылы Кеңес Одағының Батыры атағымен марапатталды.
Anna Alexandrovna Timofeyeva Yegorova (Анна Александровна Тимофеева Егорова; 23 September 1916 – 29 October 2009) was a pilot in the Soviet Air Force during the Second World War. She flew a total of 277 sorties that included liaison, reconnaissance and ground attack missions before she became a prisoner of war when her Il 2 was shot down. She was awarded the title of Hero of the Soviet Union in 1965.
Алғашқы жылдар
Анна Егорова Тверь облысының (бұрынғы Володово ауылы) шаруа отбасында дүниеге келген. Оның он бес бауырының сегізі нәресте кезінде қайтыс болған. Оның әкесі Александр Егоров Бірінші дүниежүзілік соғыста және Ресей азамат соғысында большевик ретінде күрескен. Соғысқа байланысты стресс және басқа да ауыртпалықтар оның денсаулығын нашарлатты, 1925 жылы ол 49 жасында дүниеден озды. Жеті жылдық мектепті бітіргеннен кейін, Егорова "Мосметрострой" бірлестігіне жұмысқа орналасып, темір жұмыскер, содан кейін "Красноворотские ворота" станциясын салуда плиткалаушы болып жұмыс істеді. Құрылыс жұмысы оған "Мосметрострой" әуе клубында оқуға мүмкіндік берді. 1938 жылы оған Ульяновск ұшқыштар мектебіне бару ұсынылды, бірақ көп ұзамай ағасының "халық жауы" деп айыпталып тұтқындалуына байланысты мектептен шығарылды. Егорова Смоленск тоқыма фабрикасында бухгалтердің көмекшісі болып жұмыс істеді, сонымен қатар фабриканың әуе клубы мүшелеріне сабақ берді. Кейін ол Херсон ұшқыштар мектебіне жіберілді және 1939 жылы оны бітірді. Одан кейін Егорова Калинин қалалық авиация клубында ұшқыш-нұсқаушы болып жұмыс істеді.
Әскери мансап
Барбаросса операциясы басталғаннан кейін, Германияның КСРО-ға басып кіруінен кейін, Егорова жауынгерлік қызметке ерікті түрде келді. 1941-1942 жылдары Егорова Polikarpov Po 2 ұшағында 130-шы әуе байланыс эскадрильясы үшін 236 барлау және жүк тасымалдау миссиясын орындады, және ерекше қызметтері үшін Қызыл Ту орденімен марапатталды. Ұшқыштардың қателігіне байланысты болған ұшақ апатынан кейін Егорова оқу-әуе полкіне ауыстырылды. 1943 жылы Егорова 805-ші шабуыл авиация полкіне ауыстырылып, Ilyushin Il 2 ұшағында 41 миссияға қатысты. Бұл миссияларға Тамань түбегі, Қырым және Польшадағы шайқастар кірді. 1944 жылдың 22 тамызында Варшава маңындағы Магнусзев көпірінің үстінде он ұшақтың шабуыл жасау тобында ұшқанда, Егорованың ұшағы зениттік артиллериядан зардап шекті. Оның қару-жарақ операторы Евдокия "Дуся" Алексеевна Назаркина шабуылда қаза болды. Операторы қаза тапқан және ұшақ ауыр зақымдалғаннан кейін, Егорова ұшақтан кері бұрылған күйде секіріп, ауыр күйіктерге ұшырады. Егорованың парашюты толық ашылмады, және ол жерге қонғанда қайтадан ауыр жарақат алды. Егорова неміс әскеріне тұтқынға түсіп, әскери тұтқын лагеріне жеткізілді, онда оның жараларын доктор Георгий Синяков емдеді. Әуе базасында Егорованы қайтыс болған деп есептеді және Кеңес Одағының Батыры атағына ұсынды, бірақ ол бұл атақты 1965 жылға дейін алмады. 1945 жылдың 31 қаңтарында Кеңес әскері оның ұсталған Küstrin тұтқын лагерін басып алды. Егорованы 11 күн бойы НКВД сүзгі лагеріндегі қайтарылған совет тұтқындары арасындағы әлеуетті сатқын ретінде тексерді. Соңында ол қамаудан босатылды, бірақ көп ұзамай резервке жіберілді.
Соғыстан кейінгі
Қарулы күштерден шыққаннан кейін ол өзінің әуе дивизиясының командирі Вячеслав Тимофеевке тұрмысқа шықты және Петр және Игорь есімді екі ұлды дүниеге әкелді. 1961 жылы "Литературная газета" газетінде оның өмірінен мақала жарияланды, ал 1965 жылы оған Кеңес Одағының Батыры атағы табысталды.