Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құстар туысы
Genus of birds
Гракула – миналар туысы, Оңтүстік Азияда таралған және АҚШ-тың Флорида штатына әкелінген, шыршалар тұқымдасына жататын тропикалық құстар.
Gracula is a genus of mynas, tropical members of the starling family of birds found in southern Asia and introduced to Florida in the United States.
Таксономия
Гракула тұқымдасын 1758 жылы швед табиғаттанушысы Карл Линней өзінің "Systema Naturae" еңбегінің оныншы басылымында енгізген. Тұқымның атауы латын тіліндегі "graculus" сөзінен алынған, ол кейде батыс қарға деп аталатын белгісіз құс. Линней тізімдеген жеті түрдің ішінде Джордж Грей қарапайым төбе минасын (Gracula religiosa) типтік түр ретінде белгіледі. Соңғы кездерге дейін тек екі түрі ғана танылды: G. religiosa және G. ptilogenys. Бұрын барлық гракулалар бір өте өзгермелі түрге жатады деп есептелген, олар көбінесе тау минасы деп аталды. G. religiosa-ның үш қосымша түршесі қазіргі кезде жеке түрлер ретінде қарастырылуда. Бұрын Шри-Ланка тау минасы қарапайым тау минасының түршесі саналған, бірақ бүгінде барлық маңызды органдар оларды жеке түрлер деп мойындайды. Сол сияқты, Энггано, Ниас, Тенгара және оңтүстік тау миналары дәстүрлі түрде қарапайым тау минасының түршелері ретінде қарастырылған; кейбір мамандар әлі де осы көзқарасты ұстанады.
The genus Gracula was introduced in 1758 by the Swedish naturalist Carl Linnaeus in the tenth edition of his Systema Naturae. The genus name is from Latin graculus, an unknown bird sometimes identified as the western jackdaw. Of the seven species listed by Linnaeus, George Gray designated the common hill myna (Gracula religiosa) as the type species. Until recently only two species were recognised, G. religiosa and G. ptilogenys. Previously, all Gracula were considered to belong to a very variable species commonly called the hill myna. Three additional subspecies of G. religiosa are increasingly being considered as distinct species. Formerly, the Sri Lanka hill myna was considered to be a subspecies of the common hill myna, but today all major authorities recognise them as separate. Comparably, the Enggano, Nias, Tenggara, and southern hill mynas have traditionally been treated as subspecies of the common hill myna; a treatment still preferred by some authorities.
Сипаттама
Бұл ұзын денелі құстардың жылтыр қара қауырсыны мен ұшқанда жақсы көрінетін үлкен ақ қанат дақтары бар. Мұқарасы мен күшті аяқтары ашық сары немесе қызғылт сары түсті, ал басында сары етті өскіндері болады, олардың пішіні мен орналасуы түрлеріне қарай өзгереді. Еркек және ұрғашы құстар бір-біріне ұқсас, бірақ жас құстардың мұқарасы солғын болады.
These long birds have glossy black plumage and large white wing patches which are obvious in flight. The bill and strong legs are bright yellow or orange, and there are yellow wattles on the head, the shape and position of which vary with species. The sexes are similar, but juveniles have a duller bill.
Ән айту
Тау миналары адам сөзін қайталау қабілетімен әйгілі. Олардың әлемдегі ең жақсы сөйлейтін және ең шебер еліктеуші құс екендігі туралы мәлімдемелер бар.
Hill mynas are renowned for their ability to mimic the human voice. It has been claimed that the hill mynah is the best talking bird and the best mimic in the world.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Бұл туыс тропикалық Оңтүстік Азияда, Үндістан, Бангладеш және Шри-Ланкадан бастап Индонезияға дейін таралған, ал көптеген адамдар үйінде ұстайтын қақпақ құсы Америка Құрама Штаттарына әкелінген.
This genus has representatives in tropical southern Asia from India, Bangladesh and Sri Lanka east to Indonesia, and the common hill myna, a popular cage bird, has been introduced to the United States.
Өсіру
Тау муйналары әдетте орман және шаруашылық жерлерде кездесетін, жыл бойы көбейетін құстар. Ұяларын қуысқа салады, әдетте 2-3 жұмыртқа туады.
The hill mynas are resident breeders typically found in forest and cultivation. The nest is built in a hole and the usual clutch is two or three eggs.
Тамақ және азықтандыру
Көптеген шыршылар сияқты, тау миналары да жеміс-жидектер, нектар және жәндіктермен қоректенеді.
Like most starlings, the hill mynas are fairly omnivorous, eating fruit, nectar and insects.