Мaud Allan – канадтық биші, «Жеті көбік биі» арқылы танымал. Саломедегі биі, жала жағдайлар, соғыс және сот процесі туралы ақпарат. Бишінің өмірі мен мансабы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық биші және хореограф, американдық актриса Мод Аллан (Беула Мод Дюррант немесе Ула Мод Алма Дюррант; 27 тамыз 1873 – 7 қазан 1956) – канадалық биші, ең алдымен "Жеті жамылғы биі" арқылы танымал. Ол шебер биші деп есептелмесе де, Оскар Уайльдтың "Саломе" пьесасында бас рөлді көкірексіз билеп, зор назар аударды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол британдық парламент депутатын өзінің лесбиянка екендігі және неміс агенттері оның сексуалдық бағдарынан британ үкіметін шпионаж жасауға шантаж жасау үшін пайдаланғаны туралы жала жабуға сотқа берді. Ол ісінде жеңіліске ұшырады. Сот процесі Оскар Уайльдқа деген қоғамдық наразылықты қайта жақтандырды, оның өзінің сәтсіз жалаға қарсы ісі екі он жыл бұрын содомия үшін тұтқындалуына, айыпталуына және түрмеге қамалуына бастаған еді.
Canadian dancer and choreographer
the American actress
Maud Allan (born as either Beulah Maude Durrant or Ulah Maud Alma Durrant; 27 August 1873 – 7 October 1956) was a Canadian dancer, chiefly noted for her Dance of the Seven Veils. Though not perceived as an accomplished dancer, she performed in Oscar Wilde's play Salome, dancing the title role topless, which garnered great attention. During World War I, she sued a British MP for libel against allegations that she was a lesbian and that German agents were using her sexual orientation as grounds to blackmail her into spying for them on the British government. She was unsuccessful. The trial resurrected public disapproval of Oscar Wilde, whose own failed libel trial had initiated his arrest, conviction and imprisonment for sodomy two decades earlier.
Ерте өмір
Мод Аллан 1873 жылы Канаданың Онтарио штатындағы Торонто қаласында Уильям Аллан Дуррант пен Изабелла (Хатчинсон) Дурранттың қызы Улах Мод Аллан Дуррант ретінде дүниеге келді. Аллан ағасы Теодор Дурранттан (1871–1898) кейін туған екінші бала болды. Кішкентай кезінен Аллан пианиноны ұнататын, музыкаға өте қабілетті болған. Оның ұстазы сол кезде Торонто мен Монреальде белгілі пианино оқытушысы Лихенштейн ханым болды. 1887 жылы анасы, ағасы және өзі Сан-Франциско, Калифорнияға әкесімен кездесу үшін көшті, ол бұл жерде үш жыл бұрын тұрып, отбасы үшін жаңа өмір құрған еді. Ол сондай-ақ Сан-Францискодағы Адольф Сатро сияқты бай адамдардың үйлерінде концерттер берді. Сатро оның әкесі екені және анасының биологиялық әкесі болуы мүмкін деген қауесет тарады, себебі отбасының қаражаты шектеулі болғанымен, олар Теоны жеке мектепке жіберуге және Сан-Францисконың бай ауданында Сатроға тиесілі үйді алуға шамалары келді, сондықтан бұл ақиқат болуы мүмкін.
Maud Allan was born Ulah Maud Allan Durrant in Toronto, Ontario, Canada in 1873 to William Allan Durrant and Isabella (Hutchinson) Durrant. Allan was the second of two children, after her older brother, Theodore Durrant (1871–1898). As a young person, Allan loved piano and was very musically gifted. Her teacher was Miss Lichenstein, a well known piano teacher in Toronto and Montreal at the time. In 1887, her mother, brother and herself moved to San Francisco, California, to meet their father who had lived there for three years before, establishing a life for the family. She also gave concerts in the homes of affluent people living in San Francisco like Adolph Sutro. Sutro was rumoured to be her grandfather and her mother's biological father, there is sufficient evidence to assume this to be true as the family had little money, yet they were able to send Theo to private boarding school and afford a home in an affluent neighbourhood in San Francisco owned by Sutro.
Сахналық және билік мансабы
Аллан өзінің би мансабын Германияның Веймар қаласындағы Мейстер шүле мектебінің директоры Ферруччо Бусонимен танысқаннан кейін бастады. Ол Берлинде оқуын аяқтаған соң фортепианоны оқыды. Сахнадағы алғашқы өнерін 1903 жылғы 24 қарашада 30 жасында Венада (Австрия) көрсетті. Бұл турнені бұрынғыдан гөрі әлдеқайда әсем әрі мазмұнды ету үшін ол жеке оркестр мен бишілер тобын жалдады. Бұл қойылым британдық парламент депутаты Ноэль Пембертон Биллингтің өзінің "Vigilante" журналында "Клитор культі" деген мақала жариялауына себеп болды. Марго Асквит 1910 жылдан бастап жиырма жыл бойы Алланға Регент паркіне қарап тұрған пәтерді төлеп тұрды. Алланмен болған қарым-қатынасы Лондонның жоғарғы топтағы әлеуметтік өкілдерінің арасында оның сексуалдық тұрғыдан ерекше екені туралы пікірді бекітті. 1928 жылы Герберт қайтыс болғаннан кейін Марго Алланның пәтері үшін ақы төлеуді тоқтатты, содан кейін Аллан оның хатшысы Олдричпен махаббатқа түсті. Олдрич Алланнан жиырма жас кіші болғандықтан, Аллан оның талаптары мен күдігімен Олдричті эмоционалды түрде зорлады.
Allan began her dance career after meeting Ferruccio Busoni, the director of the Meister schüle in Weimar, Germany where she studied piano after she finished studying in Berlin. She made her stage debut in Vienna, Austria on November 24, 1903, at the age of 30. She hired her own orchestra and a group of dancers to make this tour much more elaborate than the previous one. This performance prompted British MP Noel Pemberton Billing to publish an article called "The Cult of the Clitoris" in his own journal Vigilante. Margot Asquith paid for Allan's apartment overlooking Regent's Park for twenty years from 1910 onward. Her relationship with Allan solidified the view of many upper class socialites in London that she was sexually divergent. After Herbert's death in 1928, Margot stopped paying for Allan's apartment and Allan began an affair with her secretary, Aldrich. Aldrich was twenty years younger than Allan which allowed Allan to emotionally abuse Aldrich with her demands and paranoia.