Индиялық жылан (Lycodon aulicus) – Оңтүстік және Оңтүстік-Шығыс Азияда кездесетін усыз жылан. Көбелектерге ұқсас, қауіпті жыландарды шатастыру үшін эволюциялаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жылан түрі
Species of snake
Lycodon aulicus, көбінесе Үнді қасқыр жыланы немесе қарапайым қасқыр жыланы деп аталады, Оңтүстік Азия және Оңтүстік-Шығыс Азияда таралған улы емес жылан түрі. Алғашқы табиғат зерттеушілері оның улы қарапайым крайтқа ұқсастығын Батес мимикасының мысалы ретінде қарастырған.
Lycodon aulicus, commonly known as the Indian wolf snake or common wolf snake, is a species of nonvenomous snake found in South Asia and Southeast Asia. Early naturalists have suggested its resemblance to the venomous common krait as an instance of Batesian mimicry.
Үдемелі өсу
Ростраль алты қалқанға жанасады. Фронталь бақайшаға, жоғарғы қабаққа, алдыңғы қабаққа және көз алды қабаққа жанасады. Жоғарғы қабақтар кішкентай. Бақайша қабақтары фронтальдан бір жарым есе үлкен. Көз алды қабақтары толық, ал көз арты және жақ қабақтары екі қалқанға бөлінген. Тоғыз жоғарғы ерін қабағы бар, олардың үшінші, төртінші және бесіншісі көзге жанасады. Құрсақ қабыршақтары 170-тен 224-ке дейін. Анальдық қалқан бөлінген. Көз алды қабыршақтары 56-дан 80-ге дейін және бөлінген.
The rostral touches six shields. The frontal touches the parietals, supraoculars, prefrontals and preoculars. The supraoculars are small. The parietals are one and a half times the size of the frontal. The preoculars are entire, while the postoculars and temporals are divided into two shields. There are nine supralabials, with the 3rd, 4th, and 5th touching the eye. The ventrals are 170 to 224 in number. The anal shield is divided. The subcaudals are 56 to 80 and are divided.
Тарату
Lycodon aulicus Пакистан, Шри-Ланка, Үндістан (Гималай және Ассамға дейін солтүстікке қарай; Махараштра, Гуджарат), Бангладеш, Непал, Мьянма (= Бирма) елдерінде таралған. Бұл Үндістан мен Цейлонның ең көп кездесетін жыландарының бірі, бірақ Үндістанның оңтүстік-шығыс жағалауларында саны азаяды.
Lycodon aulicus is found in Pakistan, Sri Lanka, India (north to Himalayas and Assam; Maharashtra,Gujarat), Bangladesh, Nepal, Myanmar (= Burma). It is one of the most common snakes of India and Ceylon, but becomes scarcer on the coasts of the southeastern parts of India.
Мінез-құлық
Үнді қасқыр жыланы түнгі уақытта белсенді, ал күндіз тыныш болады. Ол қаһарлы мінезді және өзін жақсы қорғайды, бірақ уы жоқ. Қашып кетуге мүмкіндік болмағанда өзін қорғауға тырысады және өте ұсақ, өткір "тістерімен" терең жарақаттар келтіруі мүмкін. Сонымен қатар, ол жемтігін алдау үшін өлі сықылдап жатады және жыртқыштардан қашу үшін осы әдісті пайдаланады.
The Indian wolf snake is nocturnal and is inactive in the day. It is of fierce habits and defends itself vigorously, however it is nonvenomous. It is known to defend itself when barred of escape, and can cause severe lacerations with its fine sharp "fangs". It may also feign death to lure in potential prey and to avoid being chased by predators.
Диета
Lycodon aulicus кесірткелер мен бақалармен қоректенеді. Гюнтердің (1864) мәлімдемесіне сәйкес, ол скинктердің ең қауіпті жауларының бірі, скинктер оның негізгі тамағын құрайды. Оның жақ сүйегінің алдыңғы бөлігіндегі "тістері" осы кесірткелердің жылтыр, қатты қабықтарын тесіп, берік ұстауға бейімделген.
Lycodon aulicus feeds on lizards and frogs. According to Günther (1864) it is one of the most formidable enemies of the skinks, which form almost its sole food, the "fangs" in the front of its jaws being adapted for piercing and making good its hold on the hard smooth scales with which those lizards are coated.
Көбею
Аналықтар еркектерден ірілеу болуы мүмкін. Олар муссоннан бұрын көбейеді және 4-11 жұмыртқа туады. Жұмыртқалар қыркүйек немесе қазан айларында жарылады, ал балапандардың ұзындығы 14–19 см (5½–7⅜ дюйм) болады.
Females may be larger than males. They breed prior to the monsoons and lay 4 11 eggs. The eggs hatch in September or October, and the hatchlings are 14–19 cm (5½ 7⅜ inches) long.