Кіріспе

Жылан түрлері Lycodon capucinus, сонымен қатар қасқыр жылан деп аталады, Индо-Австралия архипелагында кең таралған колбридтер тұқымдасына жататын жылан түрі. Олардың үлкейтілген алдыңғы тістеріне байланысты оларға итке ұқсас тұмсық пішіні беріледі, сонымен қатар мұрыны басқа жыландарға қарағанда сәл төртбұрышты болып келеді.

Сипаттама

Жұқа денелі, үш футтан бір метрден кем ұзындықтағы кішкентай жылан. Жабайыда ұсталған көптеген мысалдар әдетте осы ұзындықтан кем болады. Түсі жер астында және орман төңірегінде тіршілік етуге бейімделген. Денесінде шашыраңқы ақ немесе ақшыл сары дақтар, жолақтар мен нүктелер бар, көбінесе қара, қызыл қоңыр немесе қара сұр түсті болады. Сонымен қатар, мойнының айналасында ерекше ақ түс байқалады. Түс үлгілері географиялық орналасуына қарай өзгереді. Бұл жылан түрінде альбино түсті, өте сирек кездесетін жекелеген мысалдар бар. Жұмсақ немесе құмды топырақты қазуға ыңғайлы, қазқайың тәрізді мұрыны бар. Алдыңғы тістері үлкейген, бұл түр адамдарға қатысты салыстырмалы түрде қауіпсіз (зияны жоқ).

Тарату

Қасқыр жыланы Камбоджада, Таиландта, Вьетнамда, Сингапурда, Лаоста, Оңтүстік-Шығыс Қытайда, Гонконгта, Индонезияда (Суматра, Ява, Бали, Сумбава, Сумба, Комодо, Флорес, Ломблэн, Алор, Саву, Роти, Тимор, Ветәр, Бабар аралдары, Калао, Салажар, Бутон, Сулавеси), Батыс Малайзияда, Жохор: Плауа-Бесар аралында, Мальдив аралдарында, Маскарен аралдарында (Маврикий, Реюнион; fide Glaw, жеке хабарлама бойынша), Борнео және Филиппин аралдарында (Бантайан, Бохол, Себу, Куйо, Лейте, Лузон, Пампанга, Масбате, Минданао, Миндоро, Негрос, Палаван, Панай, Ромблон, Самар) кездеседі.

Мінез-құлық

Қасқыр жыланы улы емес. Адамды шаққанның өзінде, оның әсері көбінесе зиянды болмайды. Көптеген шағулар ауырсыну мен ісікке алып келеді, бірақ ешқандай қаулы зардабы болмайды. Ол қолға алынғанда немесе ұсталғанда өте шаршап, тісін салудан тартынбайды. Қауіп сезгенде, олар құйрықтарын дірілдетіп, жыланның құйрығындай қозғалтады. Жерді қазуға бейім, бірақ көбінесе ашық жерде, тастардың үстінде немесе жасыл шөп арасында кездеседі. Кейде жартылай ағашқа өрлеуші мінез-құлық көрсетеді. Түнде белсенді болатын жануар, көбінесе түнде активті, бірақ таңертең де көрінуі мүмкін. Әртүрлі ғимараттардың қабырғаларына да өрлейді. Көптеген тұтқындағы жыландар біраз уақыттан соң және дұрыс күтіммен қолға үйренеді.

Диета

Табиғи ортада Lycodon capucinus негізінен геккон сияқты кішкентай кескелдермен қоректенеді, сондай-ақ скинктердің басты хищниктерінің бірі болып табылады, осының салдарынан адамдарға олар жиі кездеседі, себебі үйлердің маңында және ішінде көптеген жем бар. Қолжетімді болған жағдайда, олар кішкентай бақаларды да жей алады. Егер тұтқында ұсталса, оларды құрт сияқты жіңішке балықтармен немесе кескелдердің иісі зерттелген кішкентай егеуқұйрықтармен тамақтандыруға үйретуге болады, бірақ соңғысы қиынға соғады.

Қорғау мәртебесі

IUCN бұл түрді "Төменгі қауіптілік" санатында тіркеді. Бұл жылан өте көп кездеседі, бірақ оны көру сирек. Бірінші және екінші дәрежелі ормандардың үздіксіз жойылуы, құнарлы жерлердің ауыл шаруашылығы және тұрғын үйлерге айналуы, сондай-ақ адамдардың салғырт түрде өлтіруі осы жануардың тірі қалуына қауіп тудыруы мүмкін. Ол материктік Азияның және Оңтүстік-Шығыс Азия түбегінің көптеген бөліктерінде құрып кету қаупінде.