Кіріспе

Жылан түрлері Азиялық су жыланы деп те аталатын (Fowlea piscator) – Colubridae тұқымдасының Natricinae кіші тұқымдасына жататын кең таралған түр. Бұл түр Азияға ендемик. Ол усыз.

Сипаттама

F. piscator көзі ересектерде мұрын тесігінен қашықтығына қарағанда кішкентай және қысқа. Оның ростральді қабыршағы жоғарыдан көрінеді. Ішкі мұрындық қабыршақтары алдыңғы жағынан күрт тарылып, үшбұрышты болып келеді, алдыңғы бұрышы кесілген және префронтальді қабыршақтармен шамалас ұзындықта. Алдыңғы қабыршақтың ұзындығы мұрын ұшынан қашықтығынан артық, ал ұзындығы теріс қабыршақтарымен бірдей немесе сәл қысқа. Лореал қабыршағы тереңдігімен шамалас. Бір преокуляр және үш (кейде төрт) постокуляр қабыршақтары бар. Оның уақытша қабыршақтары 2+2 немесе 2+3. Әдетте тоғыз жоғарғы лабиаль қабыршағы бар, төртінші және бесіншісі көзге кіреді; ал алдыңғы иек қалқандарымен жанасқан бес төменгі лабиаль қабыршағы, олар артқыларынан қысқа. Дорсальді қабыршақтар 19 қатарға орналасқан, күшті кеуекті, сыртқы қатарлары тегіс. Құрсақ қабыршақтары 125–158, анальді қабыршақ екіге бөлінген, ал субкаудаль қабыршақтары 64–90. Түсі өте өзгермелі, квинкункс тәрізді орналасқан қара дақтардан тұрады және көбінесе ақшыл желімен бөлінеді, немесе ақ түсті негіздемеде қара бойлық жолақтардан, немесе ақ дақтары бар немесе жоқ қара түсті көлденең жолақтардан тұрады. Көздің астында және артында орналасқан екі көлбеу қара жолақ дерлік тұрақты. Төменгі бөліктері ақ, қалқандардың қара жиектерімен немесе оларсыз. Шатырлы кильбэк орташа өлшемдегі жылан, бірақ ірі болып өсе алады. Ересектердің мұрын-дене ұзындығы (SVL) .

Тіршілік ету ортасы

F. piscator тұщы сулы көлдер мен өзендерде немесе олардың жанында мекендейді.

Диета

F. piscator негізінен ұсақ балықтармен және су бақаларымен қоректенеді.

Көбею

F. piscator жұмыртқа салады. Жұмыртқа саны әдетте 30-70 аралығында болады, бірақ 4-ке дейін немесе 100-ге дейін жете алады. Жұмыртқаның мөлшері де өзгеріп отырады. Әрбір жұмыртқаның ұзындығы миллиметрлермен өлшенуі мүмкін. Аналығы жұмыртқаларынан шабақтар шыққанша оларды қорғайды. Әрбір шабақтың ұзындығы шамамен сантиметрдей болады.

Географиялық ауқым

F. piscator Ауғанстанда, Бангладеште, Пәкістанда, Шри-Ланкада, Үндістанда, Мьянмада, Непалда, Таиландта, Лаоста, Камбоджада, Вьетнамда, Батыс Малайзияда, Қытайда (Чжэцзян, Цзянси, Фуцзян, Гуандун, Хайнань, Гуанси, Юньнань), Тайваньда, Австралияда және Индонезияда (Суматра, Ява, Борнео, Селебес = Сулавеси) табады.

Түбіртек жері: "Шығыс Индия".

Кіші түрлер

F. p. melanzostus – Индонезия (Борнео [? ], Ява, Сулавеси [? ]; Суматра), Үндістан (Андаман және Никобар аралдары)
F. p. piscator – Бангладеш, Бутан, Үндістан, Мьянма, Пәкістан, Қытай Халық Республикасы (Хайнань аралдарын қоса алғанда), Шри-Ланка, Тайвань және Таиланд
Ескерту: Қабыршақтағы үш атаулы авторлық көрсетім бұл түрше бастапқыда Fowlea туысынан өзге туыста сипатталғанын білдіреді.

Таксономия

1996 жылы Индранейл Дас F. p. melanzostus түршесін Fowlea melanzostus деген жеке түр ретінде қарастырды.