Кіріспе

Ғылыми зерттеулердегі этикалық практика

Зерттеу этикасы – қолданбалы этиканы зерттеу саласы. Оның ауқымы жалпы ғылыми адалдықтан және қателіктерге дейін, сондай-ақ адамдар мен жануарлармен жұмыс істеуге қатысты мәселелерді қамтиды. Ғылым мен зерттеулердің қоғамға деген жауапкершілігі көбінесе ескерілмейді және толық анықталмаған. Бұл сала ең көп дамыған медициналық зерттеулерде. Кез келген ғылыми саласында туындайтын жалған ақпарат тарату, өйдан шығару және плагиат сияқты мәселелерден өзге, адамдарға қатысты зерттеулердің дизайны мен жануарларға жасалатын тәжірибелер жиі этикалық сұрақтар тудырады. Тарихи оқиғалар тізіміне көптеген ірі бұзушылықтар мен адамзатқа қарсы қылмыстар кіреді, мысалы, нацистік эксперименттер және Тускегидегі сифилис эксперименті, осылар халықаралық зерттеу этикасы кодекстерінің қабылдануына әкелді. Кез келген бір тәсіл толығымен қабылданбаған, бірақ көбінесе 1947 жылғы Нюрнберг кодексі, 1964 жылғы Хельсинки декларациясы және 1978 жылғы Белмонт есебі сілтеме ретінде келтіріледі. Бүгінде АҚШ, Ұлыбритания және ЕО сияқты елдердегі зерттеу этикалық комитеттері зерттеулердің жауапты түрде жүргізілуін бақылайды және басқарады. Әлеуметтік ғылымдар, ақпараттық технологиялар, биотехнология немесе инженерлік салаларындағы зерттеулер де этикалық алаңдаушылықтар тудыруы мүмкін.

Тарих

Тарихи жағдайлар тізіміне көптеген кең ауқымды бұзушылықтар мен адамзатқа қарсы қылмыстар кіреді, мысалы, нацистік адамдарға жасалған тәжірибелер және Тускегидегі сифилис эксперименті, бұл халықаралық зерттеу этикасы кодекстерінің құрылуына себеп болды. Медициналық этика ғасырлар бойы жалпы медициналық қателіктер мен нәтижеге ғана бағытталған ғылымның нәтижесінде дамыды. Медициналық этика өз кезегінде қазіргі биоэтиканың кеңірек түсінілуіне әкелді.

Тәртіпке тән этика

Адамдарға қатысты зерттеулер мен жануарларға жасалатын тәжірибелердің зерттеу этикасы тарихи тұрғыдан медициналық этикадан, ал қазіргі заманда биоэтиканың анағұрлым кең саласынан бастау алады.

Қауіпті топтар

Зерттеуге қатысушылар өздерінің қатысуын белгілі бір деңгейде дербестікпен шеше алуға құқылы. Осы құқықты қорғаудың бір шарасы – клиникалық зерттеулерде хабардар келісімді пайдалану. Зерттеушілер дербестігі шектеулі халықты "әлсіз топтар" деп атайды; бұл қатысуға қатысты өздері үшін әділ шешім қабылдай алмайтын адамдар. Әлсіз топтарға түрмеде отырғандар, балалар, тұтқындар, әскери қызметшілер, қамаудағылар, көшпенділер, ақыл-есі дұрыс емес немесе дербестігін жоқ ететін кез келген жағдайдағы адамдар, сондай-ақ зерттеудің ерекше немесе әділетсіз түрде сендіретін немесе жаңылыстыратын болып көрінуі мүмкін деген себептер бар кез келген халық жатады. Клиникалық сынақтарда балаларды пайдалану этикалық мәселелерді айқын күшейтеді.

Қоғам

Қоршаған ортаға, қоғамға және келер ұрпақтарға тиетін салдарларды ескеру қажет.

Сын

Әлеуметтік ғылымдар мен медицина журналында (2009) жарияланған бірнеше авторлар медициналық контекстте зерттеу этикасы принциптерге негізделумен басым екенін айтты.