Пресқ-Айл фортының тарихы: Француз бекінісінен Американдық ескерткішке дейін
Fort Presque Isle
Француздық Fort Presque Isle (1753) – Эри, Пенсильваниядағы алғашқы бекініс. Ол Огайо аймағындағы француз-үнді соғысының бастауы болды. Тарихы мен орны туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Форт Преск Айл (сондай-ақ Форт де ла Преск’айл) – француз сарбаздары 1753 жылғы жазда қазіргі Эри, Пенсильвания штатындағы Преск Айл шығанағы бойында Венанго жолының солтүстік ұшын қорғау мақсатымен салған форт. Бұл Огайо аймағында салынған француз бекіністерінің алғашқысы болды және Форт Ле Боф, Форт Мако және Форт Дюкенді қамтитын тізбекке кірді.
Fort Presque Isle (also Fort de la Presqu'île) was a fort built by French soldiers in summer 1753 along Presque Isle Bay in present day Erie, Pennsylvania, to protect the northern terminus of the Venango Path. It was the first of the French posts built in the Ohio Country, and was part of a line that included Fort Le Boeuf, Fort Machault, and Fort Duquesne.
Тарих
Форт Огайо аймағын француз әскери билігі басып алған кезде салынған. Британдықтардың осы аймаққа талас-тартыс тудыруы француз және үнді соғысына әкелді. 1759 жылы Ниагара форты түбіндегі шайқаста британдықтар жеңіске жеткеннен кейін, француздар фортты өртеп, аймақтан шығып кетті. E Front St және Parade Street көшелерінің қиылысында, солтүстік-шығыс бұрышындағы үйлер арасында орналасқан орынды еске түсіретін белгі орнатылған. Британдықтар жаңа Форт Преск-Айл фортын салды, бірақ оны Понтиак көтерілісі кезінде американдық үндістер басып алды. 1763 жылдың 19 маусымында шамамен 250 оттава, оджибве, виандот және сенека тайпалары фортты қоршап алды. Екі күнге қарсы тұрғаннан кейін, шамамен алпыс сарбаздан тұратын гарнизон Форт-Питке оралу шартымен капитуляциялады. Бірақ олардың көпшілігі форттан шыққаннан кейін өлтірілді. Генерал Энтони Уэйн алғаш рет 1786 жылы Преск-Айл аймағына келді. 1795 жылы Уэйн армиясының 200 федералды әскері, капитан Джон Грабб басшылығымен, қазіргі Эри, Пенсильваниядағы Гаррисон төбесінде (сол кездегі Гаррисон жерінің алдында) блокхаус салды. Форт Преск-Айл деп те аталатын бұл блокхаус үнділердің көтерілісіне қарсы қорғаныс құрылысы ретінде пайдаланылды. Ол 1812 жылғы соғыс кезінде де қолданылды. Генерал Уэйн Форт Преск-Айлде ауырып, 1796 жылы қайтыс болды. Оның өтініші бойынша, денесі форттың солтүстік-батыс блокхаусының маңындағы тудың астына жерленді. Бұл блокхаус 1852 жылы өртенді. 1880 жылы Пенсильвания штаты Эридегі Екінші және Эш көшелерінде генерал Уэйнге арналған ескерткіш ретінде блокхаусты қайта салды. Пенсильвания тарихи және мұражай комиссиясы қайта құрылған блокхаустың тарихи орындардың ұлттық тізіміне енгізілуге лайық екенін мойындады. Блокхаус 42° 08.400 солтүстік ендігі, 80° 04.463 батыс бойламында орналасқан. Қазіргі уақытта бұл орын Пенсильвания әскері мен теңізшілерінің үйі аумағында орналасқан және соңғы рет 1984 жылы қайта жаңартылды.
The fort was built as part of the French military occupation of the Ohio Country; rival claims to the area by the British led to the French and Indian War. After the 1759 British victory at the Battle of Fort Niagara, the French burned the fort and retreated from the area. There is a marker at E Front St and Parade Street commemorating the site, which was located amongst the houses in the southeast corner of E Front and Parade. The British built a new Fort Presque Isle, which was captured by American Indians during Pontiac's Rebellion. On June 19, 1763, the fort was surrounded by about 250 Ottawas, Ojibwas, Wyandots, and Senecas. After holding out for two days, the garrison of approximately sixty men surrendered on the condition that they could return to Fort Pitt. Most were instead killed after emerging from the fort. General Anthony Wayne first arrived in the area of Presque Isle in 1786. In 1795, 200 Federal troops from Wayne's army, under the direction of Captain John Grubb, built a blockhouse on Garrison Hill (located in front of then Garrison Grounds), in present day Erie, Pennsylvania. Also named Fort Presque Isle, the blockhouse was used as part of a defense against Native American uprisings. It was also used during the War of 1812. General Wayne was stricken ill at Fort Presque Isle and died there in 1796. At his request, his body was buried under the flagpole of the northwest blockhouse of the fort. This blockhouse burned in 1852. In 1880, the Commonwealth of Pennsylvania reconstructed the blockhouse at Second and Ash Streets, Erie, as a memorial to General Wayne. The Pennsylvania Historical and Museum Commission has recognized the reconstructed blockhouse as eligible for placement on the National Register of Historic Places. The blockhouse is located at N 42° 08.400, W 80° 04.463. The site is now within the grounds of Pennsylvania Soldiers' and Sailors' Home and last rebuilt in 1984.