Жерсі провинциясын бөлу туралы 1676 жылғы келісімшарт
Quintipartite Deed
Жерсі провинциясының 1674-1702 жылдардағы бөлінісі – Quintipartite Deed. Уильям Пенн, Джордж Картерет және басқалары арасындағы келісім. Шекара даулары туды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
17 ғасырдағы Нью-Джерси провинциясының актісі
17th century deed of the Province of New Jersey
{
"тип": "ExternalData",
"қызмет": "бет",
"тақырыбы": "Батыс және Шығыс Джерсинің бөлгіш сызықтары. карта"
}
{
"type": "ExternalData",
"service": "page",
"title": "West and East Jersey Dividing Lines. map"
}
Квинтипартийлік акт – Нью-Джерси провинциясын 1674 жылдан 1702 жылға дейін Батыс Джерси провинциясы мен Шығыс Джерси провинциясына бөліп, екіге бөлген заңдық құжат. 1676 жылдың 1 шілдесінде Уильям Пенн, Гауэн Лори (1683 жылдан 1686 жылға дейін губернатор Роберт Барклейдің орынбасары қызметін атқарған), Николас Лукас және Эдвард Биллинг сэр Джордж Карреретпен бірге Квинтипартийлік акт деп аталатын келісімге қол қойды. Бұл келісім бойынша аумақ екі бөлікке бөлінді: Шығыс Джерси Карреретке, ал Батыс Джерси Биллинг пен оның сенімділеріне берілді. Акт Нью-Джерсиді "Де-ла-Варэ шығанағының немесе өзенінің солтүстік тармағынан, ол қырық бір градус қырық минут ендігінде, Литтл-Эдж гарманының шығыс жағындағы ең оңтүстік нүктесіне дейін" түзу сызықпен бөліп берді. Келісімге қол қойылғаннан кейін екі провинцияның нақты шекарасы туралы даулар туындады. Мәселені шешуге жасалған алғашқы әрекет – 1686 жылы геодезист Джордж Кит жасаған Кит сызығы. Ол Литтл-Эгг-Харбордың оңтүстік бөлігінен солтүстік-батысқа қарай, Тәкертонның солтүстігінен өтіп, Делавэр өзеніндегі Делавэр су айдынының солтүстігіне жеткен нүктеге дейін созылды. Мүлік дауларын шешу үшін одан әрі нақты зерттеулер мен карталар жасалды. Нәтижесінде 1696 жыл шамасында Тартон сызығы, ал 1743 жыл шамасында Лоуренс сызығы салынды, ол заңды мақсаттар үшін соңғы шекара ретінде қабылданды.
The Quintipartite Deed was a legal document that split the Province of New Jersey, dividing it into the Province of West Jersey and the Province of East Jersey from 1674 until 1702. On July 1, 1676, William Penn, Gawen Lawrie (who served from 1683 to 1686 as Deputy to Governor Robert Barclay), Nicholas Lucas, and Edward Byllynge executed a deed with Sir George Carteret known as the Quintipartite Deed, in which the territory was divided into two parts, East Jersey being taken by Carteret and West Jersey by Byllynge and his trustees. The Deed divided New Jersey by a straight line from "the Northernmost Branch of said Bay or River of De la Ware which is in forty one Degrees and forty minutes of latitude unto the most southwardly poynt of the East syde of Little Egge Harbour." Almost as soon as the Deed was signed, disputes arose over the exact dividing point of the two provinces. The first attempt at resolving the issue, the Keith line, was created by Surveyor General George Keith in 1686, and runs North Northwest from the southern part of Little Egg Harbor, passing just north of Tuckerton, and reaching upward to a point on the Delaware River which is just north of the Delaware Water Gap. More accurate surveys and maps were made to further resolve property disputes. This resulted in the Thornton line, drawn around 1696, and the Lawrence line, drawn around 1743, which was adopted as the final line for legal purposes.
Кит желісі
Кит сызығы 1686 жылы бас геодезист Джордж Кит Батыс Джерси мен Шығыс Джерси арасындағы шекараны белгілеу үшін алғашқы зерттеу жүргізген кезде салынған. Кит сызығы 1676 жылғы бес тарапты келісім-шарттан туындаған дауларды реттеу мақсатында құрылған, ол екі аймақты құрған болатын. Кит сызығы Литтл Эгг Харбор қалашығының оңтүстік бөлігінен солтүстік-батысқа қарай өтеді және Тьюкертон қаласының солтүстігінен өтеді. Сызық Делавэр өзеніндегі, Делавэр шатқалының солтүстігіндегі нүктеге дейін жалғастырылуы тиіс еді, бірақ Кит Реритан өзенінің оңтүстік саласына жеткенде, Редингтон қалашығындағы қазіргі Үш көпір тұсында Батыс Джерси губернаторы Дэниел Кокс оның зерттеуін тоқтатты. Қазіргі заманда Кит сызығы Нью-Йорк қаласының және Филадельфияның спорт командаларының ықпал аймақтарын бөлетін шартты шекара ретінде жиі айтылады, әсіресе Нью-Йорк "Гиганттары" мен Филадельфия "Бүркіттері" арасындағы қарсыластықта.
The Keith line was created by Surveyor General George Keith in 1686, when he ran the first survey to mark out the border between West Jersey and East Jersey. The Keith line was intended to clarify disputes resulting from the 1676 Quintipartite Deed, which created the two territories. The Keith Line runs north northwest from the southern part of Little Egg Harbor Township, passing just north of Tuckerton. The line was to continue upward to a point on the Delaware River which is just north of the Delaware Water Gap, but Keith was stopped in his survey by Governor of West Jersey Daniel Coxe, when Keith had reached the South Branch of the Raritan River in what is now Three Bridges in Readington Township. In contemporary culture, the Keith Line has been cited as marking the approximate boundary between spheres of influence for New York City sports teams and Philadelphia sports teams; especially in the rivalry between the New York Giants and the Philadelphia Eagles.
Кокс-Баркли желісі
Кокс Кейтті тоқтатты, оның шекарасы батысқа тым шалыс кеткенін айтты. Шекараны белгілеу үшін губернатор Кокс және оның Шығыс Джерсидегі әріптесі, губернатор Роберт Барклей Лондонға кездесуге жиналды. Олар Раритан өзенінің оңтүстік және солтүстік салалары, Лэмингтон (немесе Қара) өзені, Пасаик өзенінің бастауына дейінгі түзу сызық, Помптон және Пекуанок өзендері бойымен, содан кейін солтүстік-шығысқа қарай Нью-Джерси – Нью-Йорк шекарасына дейінгі түзу сызық бойынша келісімдік шекараны белгіледі. Шығыс Джерсидің иелері 1695 жылы бұл шекарадан бас тартты, ал колониялық заң шығару органы 1718 жылы оны ресми түрде күштен шығарды. Бүгінде Кокс-Барклей шекарасы қазіргі Моррис және Сассекс округтерінің шығыс шекараларында және Сомерсет округінің солтүстік шекарасында сақталған.
Coxe stopped Keith, claiming that his line veered too far to the west. To finish the border, Governor Coxe, and his East Jersey counterpart, Governor Robert Barclay met in London to set a compromise boundary following the South and North Branches of the Raritan River, the Lamington (or Black) River, a straight line to the head of the Passaic River, along the Pompton and Pequannock Rivers, and then a straight line northeast to New Jersey–New York border. The East Jersey proprietors disowned this line in 1695 and it was formally rescinded by the colonial legislature in 1718. Today, the Coxe–Barclay line survives in the eastern boundaries of present day Morris County and Sussex County and the northern boundary of Somerset County.
Торнтон желісі
Торнтон шебі 1696 жылы Кейт шебінің (1686) қателіктерін және 1695 жылы Шығыс Джерси иелері мойындамаған Кокс-Баркли шебінің (1688) түзетуін алмастыру мақсатымен зерттелді. Ол Ворлиджтің екі Джерси колониясының картасында көрсетілгенімен, ресми түрде қабылданған емес.
The Thornton Line was surveyed in 1696 in an attempt to replace the errors of the Keith line (1686) and its amendment the Coxe–Barclay Line (1688) which was disowned by the East Jersey proprietors in 1695. While it appears on Worlidge's map of the two Jersey colonies, it was never formally adopted.
Лоуренс желісі
Лоуренс сызығы 1743 жылы геодезист Джон Лоуренс жасаған, ол екі жекеменшік колония арасындағы шекараны түпкілікті анықтауға бағытталған. Батыс Джерси 1702 жылы Шығыс Джерсимен біріктірілгенімен, бұрынғы зерттеулердің тым батысқа қарай салынғаны туралы даулар тоқтамады. Лоуренс 1743 жылы осы ұзақ жылдар бойы шешілмей келген дауларды реттеу үшін шақырылды. Бір ғасырдан астам уақыт өткен соң, 1855 жылы Нью-Джерси Жоғарғы Соты «Корнелиус және Эмпсон Гиберсонға қарсы» ісінде (25 N. J. L 1 (Sup. Ct. 1855)) Лоуренс сызығын барлық мүлік дауларын шешудегі соңғы шешім ретінде қабылдады. Бүгінде Лоуренс сызығының қалдығы Нью-Джерси штатының солтүстік-батыс аймағындағы Сюссекс округіндегі Уолпак, Сандистон, Стиллуотер, Хэмптон және Грин секілді бірнеше муниципалитеттердің шекараларында көрініс береді.
The Lawrence Line was created by surveyor John Lawrence in 1743 and sought to offer final resolution to the division between the two proprietary colonies. Although West Jersey was merged back with East Jersey in 1702, the previous surveys were still disputed as drawn too far west. Lawrence was commissioned in 1743 to resolve the long standing disputes. Over a century later, in 1855, the New Jersey Supreme Court adopted the Lawrence Line as the final arbiter in all property settlements in Cornelius and Empson v. Giberson, 25 N. J. L 1 (Sup. Ct. 1855). Today, the legacy of the Lawrence line is extant in the boundaries of several New Jersey municipalities, including Walpack Township, Sandyston Township, Stillwater Township, Hampton Township, and Green Township in Sussex County in the northwestern region of the state.