Кіріспе

Сенсорлық қақпалау – миға жететін барлық мүмкін қоршаған орта стимулдарының арасынан қажетсіз немесе артық стимулдарды сүзуге арналған нейрондық процестерді сипаттайды. «Қақпалау» немесе «сүзу» деп те аталатын сенсорлық қақпалау, мидың жоғары қабықшалық орталықтарында ақпараттың шамадан тыс жүктелуіне кедерес жасайды. Сенсорлық қақпалау түрлі факторлардың, мысалы, «ояну, соңғы стимулға ұшырау және таңдаулы назар» әсерінен қабылдау мен сезінудегі өзгерістер арқылы әртүрлі нысандарда жүзеге асуы мүмкін. Сенсорлық қақпалау көбінесе автоматты түрде жүрсе де, ми мақсатқа қатысты ақпаратты іздеу кезінде назар процесінде де орын алады. Алдыңғы зерттеулер сенсорлық қақпалау мен түрлі танымдық функциялар арасындағы байланысты көрсеткенімен, сенсорлық қақпалау мен танымдық функциялар арасындағы қарым-қатынастың модальдық тәуелсіздігін көрсететін нақты дәлелдер әлі де жеткіліксіз.

Коктейльдік партия әсері

Коктейльдік кеш эффектісі мидың қоршаған ортадан келетін әсерлерді тежеуін, бірақ назар аударған стимулдан келетін сенсорлық ақпаратты өңдеуін көрсетеді. Коктейльдік кеш эффектісі есту қабілетіндегі сенсорлық сүзгілеуді (сенсорлық қақпаны) көрсетеді, бірақ басқа сезімдер де осыған ұқсас процестен өтеді, бұл негізгі қыртыс аймақтарының шамадан тыс жүктелуін қорғайды.

Нейрологиялық аймақтар

Сезім рецепторларынан алынған ақпарат нейрондар арқылы миға жетеді және таламустағы синапстарда тоқталады. Таламустың пульвинарлық ядролары назар аударуда маңызды рөл атқарады және сенсорлық қақпа ретінде қажетсіз ақпаратты сүзуде маңызды функция атқарады. Дәлелденген клиникалық зерттеуде екі стимулдың (S1 және S2) 500 мс ішінде тасымалданатыны, ал стимулдар арасындағы интервал 8 секундты құрайтыны анықталды. S1 гиппокамп аймағында естелік із қалдырады, ал S2 кейінірек бірінші стимулмен салыстырылады және жаңа ақпарат келмесе тежеледі. (S1 және S2 екеуі де сенсорлық қақпаны тексеруге арналған құралдардан туындаған дыбыстық стимулдар болып табылады.) Таламустағы пульвинарлық ядролар қақпашы рөлінде әрекет етеді, қандай ақпаратты тежеуге және қандай ақпаратты жоғары қабық аймақтарына жіберуге шешім қабылдайды. Орталық нерв жүйесі (ОНЖ), пульвинарлық ядролар ақпаратты маңызды емес деп тапқаннан кейін, ақпараттың жоғары қабық орталықтарына өтуін болдырмайтын маңызды тежегіш механизм ретінде жұмыс істейді. Сенсорлық қақпа мидағы есту қабығы (ЕҚ), префронталды қабық, гиппокамп және иіс сезу қабығын қамтитын желі арқылы жүзеге асырылады, сондай-ақ иіс сезу қабығы сенсорлық қақпа құбылысына қатысады. Мидың сенсорлық қақпамен байланысты басқа да аймақтарына амигдала, стриатум, медиалдық префронталды қабық және мидың орталық бөлігіндегі дофаминдық жасушалар аймағы (тек GABAергиялық нейрондар) жатады. Сенсорлық қақпаны зерттеу көбінесе стимулдың саналы түрде танылатын қабық аймақтарында жүргізіледі, себебі бұл сенсорлық қақпаны зерттеудің аз инвазивті әдісі болып табылады. Егеуқұйрықтардағы зерттеулер ми сабасының, таламустың және бірінші есту қабығының есту стимулдары үшін сенсорлық қақпаға қатысатындығын көрсетіп тұр.

Жұппен шерту парадигмасы

Жұпталған шерту парадигмасы – бұл сенсорлық қақпаны өлшеуге қолданылатын, оқиғаға байланысты потенциалдың бір түрі болып табылатын, инвазивті емес әдіс. Нормативті сенсорлық қақпа үшін, егер адам бір-бірінен 500 мс ішінде екі шерту естісе, екінші шертуді қабылдамайды, себебі ол артық болып есептеледі. Бұл қақпаның болуын P50 толқынында көруге болады, ол шертуден кейін 50 мс өткен соң мида пайда болады. P50 толқынының төмен мәндері сенсорлық қақпаның орын алғанын көрсетеді. P50 толқынының жоғары мәндері сенсорлық қақпаның болмауын көрсетеді. Шизофрениясы бар адамдар S2 амплитудасын 10–20% ғана төмендетеді, ал шизофрениясы жоқ адамдар S2 амплитудасын 80–90% төмендетеді.

Басқа әдістер

Электроэнцефалография (ЭЭГ) және магнитоэнцефалография (МЭГ) мидың реакцияларын өлшеуге қолданылады және сенсорлық қақпаны зерттеудің кең таралған әдістері болып табылады. Сенсорлық қақпаны зерттеуде қолданылатын ЭЭГ өлшемдерінің бірі – оқиғаға байланысты потенциал (ERP). ЭЭГ зерттеулері сенсорлық қақпаның стимул алғаннан кейін дерлік бірден басталатынын көрсетеді. Позитрондық эмиссиялық томография (ПЭТ) зерттеулері ақпаратты қақпау қажеттілігінің артуы таламустың қызметін күшейтумен байланысты екенін көрсетті. P50 толқынының тестілеуі – есту оқиғасына байланысты потенциалдарды зерттеудің көптеген түрлерінің бірі.

Шизофрения

Сенсорлық қақпаны зерттеуге зор қызығушылық шизофрения диагнозы қойылған адамдар арасындағы кемшіліктерді жоюға бағытталған. Шизофрениямен ауыратын адамдарда P50 толқынының нейрондық жауабын тежеуде жиі кемшіліктер кездеседі, сондықтан P50 диагностиканың ең көп қолданылатын әдісі болып табылады. Тест науқастарға 500 миллисекундтік интервалмен екі бірдей дыбыс тыңдату арқылы жүргізіледі. Пациенттер дыбыс тыңдаған кезде, EEG қапшағы осы дыбыстарға жауап ретінде мидың белсенділігін өлшеу үшін қолданылады. Сау адам екінші дыбысты естігенде ми белсенділігінің төмендеуін көрсетеді, ал алғашқы дыбысқа ұқсас ми белсенділігін көрсеткен адамда шизофрения болу ықтималдығы жоғары. Шизофрениямен ауыратын адамдар көңіл бөлген стимулдардың артық жүктемесіне ұшырағандықтан, P50 толқыны неврологиялық деңгейде сенсорлық қақпаны анықтауда маңызды рөл атқарады. Жалғастырылып жатқан зерттеулер, расталған жағдайда, сүзгі жүйесінің ми сабасында екенін көрсетеді, бұл шизофренияның неврологиялық себебін табуға үміт береді.

Травмадан кейінгі стресс бұзылуы (ПТББ)

ПТСР-мен ауыратындарда сезімдерді сүзу қабілетінің бұзылуы да көрінеді. Жалпылама дауылпаздық синдромы бар адамдармен және бақылау тобымен салыстырғанда, ПТСР-мен ауыратын адамдарда жоғары сенсорлық белсенділік және сезімдерді тежеудің бұзылуы байқалады. ПТСР-дің P50 сүзуге әсері зерттелгенде әртүрлі нәтижелер алынды, кейбіреулері шизофрениядағыдай үлгіні тапты, ал кейбіреулері бұл тек естімелік стимулдарға қатысты екенін анықтады, ал басқалары әсерді анықтамады. N100 және P200 сүзуінің бұзылуы да байқалды.