Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венесуэланың ұлттық паркі
Venezuelan national park
Авила ұлттық паркі, ресми түрде Уарара Репано ұлттық паркі деп аталады, өзінің иеленуші Кариба тайпасының атауымен байланысты. Ол Венесуэланың орталық-солтүстік жағалау аймағындағы Кордильера-де-ла-Коста-Сентраль тау тізбегінің бір бөлігін қорғайды. Аймақтың ең биік нүктесі – Пико Найгуата шыңы, теңіз деңгейінен жоғары орналасқан.
The Ávila National Park, officially known as Waraira Repano National Park for its indigenous Cariban name, protects part of the Cordillera de la Costa Central mountain range, in the coastal region of central northern Venezuela. The area's highest elevation is Pico Naiguatá, at above sea level.
Мәдениет және дәстүрлер
Эль-Авила "қаланың өкпесі" деп аталады, себебі ол Каракас тұрғындары үшін көптеген маңызды қызметтер атқарады, олардың ең негізгісі – бағытталғандық: Эль-Авила шыңы қаланың солтүстігін көрсетеді. Мұнда әлемдегі ең ұзын канат жолымен жүруге болады, сондай-ақ жүгіру, велосипед тебу, тауға өрмелеу, кемпинг және арқанмен сырғанау сияқты іс-шаралар ұйымдастырылады. El Humboldt қонақ үйі және La Chivera, Casa Pakea, El Jardín de Luna, Le Galipanier, Granja Natalia және Tarahumara сияқты көптеген мейрамханалар таудың етегінде орналасқан. Әр желтоқсан айында "Navidad кресі" жарықтандырылады, бұл қалаға қарайтын таудың биік жеріндегі үлкен крест. Оны өте алыстан көруге болады. Каракстың тұрғындары маусымдардың өзгеруін сипаттағанда жиі "Пачеко келді" дейді, бұл гүл жинаушы Пачеко туралы аңызға сілтеме. Ол Эль-Галипан аймағының тұрғыны болған, бұл аймақ Эль-Авиланың жағалауға жақын орналасқан бөлігі, ол елдің суық және ыстық, құрғақ климаты арасындағы шекараны белгілейтін. Эль-Галипан елдегі ең әдемі және бірегей гүлдерге толы болған. Пачеко әр желтоқсан айында таудан ұзақ жол жүріп қалаға келіп, өнімдерін Каракастағы Боливар алаңында сататын. Оның келуі көбінесе желтоқсанның суық ауа-райымен бірге болатын, содан бері "Пачеко келді" деген сөз ауа-райы суына бастайды дегенді білдіреді.
El Ávila is known as "el pulmón de la ciudad", the lungs of the city, since it serves many different functions for residents of Caracas, the most basic of these being navigation: the peak of El Ávila marks the north of the city. It is home to the longest cable car ride in the world, as well as activities like running, biking, rock climbing, camping, and zip lining. El Hotel Humboldt as well as many restaurants, including La Chivera, Casa Pakea, El Jardín de Luna, Le Galipanier, Granja Natalia and Tarahumara, are all nestled in the mountain's hills. Every December, the "Cruz de Navidad" is illuminated, a large crucifix high up in the mountain that faces the city and can be seen from very far distances. A common expression amongst Caracas city dwellers to describe the change in seasons is "Pacheco has arrived," which is a reference to the legend of Pacheco the flower picker. He was known to be a resident of el Galipán, a region in el Ávila close to the coast that tended to mark the border between the coast's chilly weather and that of the hot, dry weather of the rest of the country. El Galipán was home to some of the most beautiful, unique flowers in the country, and every December Pacheco would make the long trip down the mountain into the city to sell his harvest in the Plaza Bolivar in Caracas. His arrival was often accompanied by the cold December weather, and over time, the expression "Pacheco has arrived" came to mean that the weather is about to get colder.
Тарих
Эль-Авила 1958 жылы саябақ деп жарияланды, бұл 19 ғасырдан бері болған оны қорғауға деген қызығушылықты қанағаттандырды. Оның құрылуымен Венесуэланың астанасы Каракасты қоршап тұрған орманды тауларды қорғау қамтамасыз етілді. Бұл таулар қазір демалыс орны ретінде де, ластану мен қаланың кеңеюіне қарсы кедергі ретінде де қызмет етеді. Эль-Авила әрқашан Каракастың тұрғындары үшін маңызды ресурс болды, олар осы аймақты түрлі іс-әрекеттер үшін пайдаланды, олардың кейбіреулері оның сақталуына қауіп келтірді. 1956 жылы бір қонақүй және теңіз деңгейінен ең жоғары нүктеге дейін көтеріліп, екінші жағынан Макуто қаласына түсетін кабельдік жол ашылды. 20 жыл қызметтен тыс болғаннан кейін, бұл кабельдік жол 2002 жылдың ақпан айында қайта ашылды.
El Ávila was declared a park in 1958, fulfilling an interest in its protection that had been prevalent since the 19th century. With its creation came the protection of the forested mountains that surround Caracas, the capital of Venezuela. These mountains now serve as both a recreational area and as a buffer to pollution and urban expansion. El Ávila has always been an important resource for the inhabitants of Caracas, who have used the area for a variety of activities, some of which have threatened its conservation. A hotel and a cable car, which climbs to the highest point at above sea level and drops down the other side to the city of Macuto, were opened in 1956. After being out of service for 20 years, this cable car was reopened in February 2002.
Биологиялық әртүрлілік
Бұл саябақта жануарлар мен өсімдіктердің әртүрлілігі жоғары. 100-ден астам көбелек түрі, шамамен 120 сүтқоректі жануар, 20 қосмекенді, 30 бауырымен жорғалаушы және 500 құс түрі (Венесуэла құс фаунасының 36%) тіркелген. Тоғыз құс түрі Венесуэлаға ендемиялық, ал үш құс түрі қауіп төмендеп тұр; бұл саябақтағы ең әдемі түсті құстардың бірі – кверкерре (Cyanocorax yncas). Сонымен қатар, әртүрлі таксономиялық топтарға жататын 1800-нен астам өсімдік түрін көруге болады. Бұл өсімдіктердің бірнешеуі Кордильера де ла Коста тау тізбегіне ғана тән, ал кейбіреулері тіпті осы саябаққа ғана тән.
This park has a high diversity of fauna and flora. More than 100 butterfly species, approximately 120 mammal species, 20 amphibians, 30 reptiles and 500 bird species (36% of Venezuela avifauna) have been documented. Nine bird species are endemic to Venezuela and three threatened bird species live in this park; one of the most coloured bird specimen in this park is the querrequerre (Cyanocorax yncas). In addition, more than 1,800 plant species from diverse taxonomic groups can be observed. Several of these plants are endemic to the Cordillera de la Costa mountain range with some endemic to the park itself.
Өсімдіктер
Өсімдік жамылғысы тау орманынан тұрады, биіктікке қарай өзгерістерге ие. Теңіз деңгейінен 200 немесе 300 метрге дейін (жақын жердегі жер бедеріне байланысты одан да жоғарырақ) ксерофильді орман орналасқан, онда кужи (Prosopis juliflora) сияқты түрлер басым. 800–1500 м биіктікте ылғалды, жартылай мәңгі жасыл орман 2–3 ағаш қабатымен сипатталады және салыстырмалы түрде тығыз өсімдік жамылғысына ие. Бұл ормандарда орхидеялар, папоротниктер, бромелиялар, ароидтар тұқымдастарының көптеген түрлері кездеседі, сондай-ақ Сапиндацеялар, Меластоматацеялар, Рубиацеялар және Миртацеялар тұқымдастарының эндемикалық түрлері, сонымен қатар ағаш тәрізді папоротниктер мен пальмалар (Ceroxylon ceriferum) туралы мәліметтер бар. Бұл ормандар құрып кету қаупі төнген венесуэлалық жаңғақтың (Juglans venezuelensis) жалғыз табиғи популяциясына ие. Антропогенді саванналар да кездеседі, онда melao capim (Melinis minutiflora), бамбусильо (Arthrostylidium venezuelae), сары тара (Oyedaea verbesinoides) және хош иісті өсімдік (Espeletia neriifolia) сияқты түрлер басым. Караккас Силласының және Пико Найгуатаның жоғарғы аймақтарында жағалау бұталы субпарамоның ерекше өсімдіктері өседі, олар 1–3 метр биіктіктегі сирек бұталардан және салыстырмалы түрде жақсы дамыған шөптесін өсімдіктерден тұрады. Ең ерекше түрлері – ладан немесе фрайлежон (Libanothamnus nerufolius), испан туы (Castilleja fissifolia) және жалған фрайлежон (Liabum megacephalum).
The vegetation is of mountain forest, with variations that is distributed according to the height. Between sea level and 200 or 300 meters (and even higher up in the orientation of relief) is the xeric forest, where prevail species like cují (Prosopis juliflora). Between 800–1500 m ombrófilo sub evergreen forest is characterized by 2 3 arboreal strata and relatively dense undergrowth is located. Among the 1,200 3 tree storeys and undergrowth well developed 2,200 masl ombrófilo evergreen forest with 2 stands. In these forests abundant species of the families of orchids, ferns, bromeliads, aroids, and have reported endemic species of the family Sapindaceae, Melastomataceae, Rubiaceae and Myrtaceae and arborescent ferns and palms (Ceroxylon ceriferum). These forests boast the only extant natural population of the critically endangered Venezuelan walnut tree (Juglans venezuelensis). Presents anthropogenic savannas where predominate species like melao capim (Melinis minutiflora), the bambusillo (Arthrostylidium venezuelae), yellow tara (Oyedaea verbesinoides) and incense (Espeletia neriifolia). In the upper regions of the Silla of Caracas and the Pico Naiguatá is a characteristic vegetation of coastal bush subpáramo, consisting of open shrub of 1–3 m tall with a herbaceous relatively well developed, being the most characteristic species incense or frailejón tree (Libanothamnus nerufolius), Spanish flag (Castilleja fissifolia) and false frailejón (Liabum megacephalum).
Қауіптер
Эль-Авиланы осал деп санауға болады, себебі жақын арада тұрақты бақылау жүргізілмесе, оның әртүрлі қауіп-қатерлерге ұшырауы биологиялық әртүрлілігінің күрт төмендеуіне алып келуі мүмкін. Паркке ең төтенше қауіптер – орман өрттері мен заңсыз құрылыстар – негізінен Каракасқа жақын жерлерде орналасқан. Дегенмен, қалаға жақын аумақтардағы ресурстар мен қадағалаудың күшейтілуі Эль-Авиланының оқшауланған солтүстік бөлігі мен шығыс секторындағы мәселелердің күшеюіне себеп болды. Бұл аймақтарда көрсеткіштердің, инфрақұрылымның және қадағалаудың жетіспеушілігі байқалады. Басқа қауіптердің қатарында экзотикалық өсімдіктердің болуы, Каракас әуе трамвайы, Гумбольдт қонақ үйі және браконьерлік іс-әрекеттері бар.
El Ávila can be classified as vulnerable because there is a risk that the diverse threats it faces will increasingly erode its biodiversity unless in the near future constant monitoring occurs. The most immediate threats to the park, forest fires and illegal settlements, are located primarily near Caracas. However, the concentration of resources and vigilance in those areas closest to the city has resulted in more problems in the more isolated northern slope and eastern sector of El Ávila. These areas suffer from a lack of signs, infrastructure and vigilance. Other threats include the presence of exotic plants, the Caracas Aerial Tramway, the Hotel Humboldt and poaching.
География
Эль-Авила ұлттық паркі Кордильера-де-ла-Костаның орталық бөлігінде, солтүстік ендігі 10° 32' және батыс бойы 66° 12' мен 67° 01' аралығында орналасқан (картаны қараңыз). Ол Кариб теңізі мен Каракас, Гуатир, Гуаренас және Барловенто аңғарлары арасындағы таулы аймақтарды қамтиды. Парк келесі штаттардың бір бөлігін қамтиды: Варгас (солтүстік беткей), Капитал ауданы (оңтүстік және батыс беткей) және Миранда (шығыс беткей). Ұлттық парк теңіз деңгейінен жоғары орналасқан Серро-Эль-Авила (Эль-Авила тауы) аталған, көбінесе жай ғана "Эль-Авила" деп аталады. Бұл тау солтүстік астанасы Каракастың тар аңғарында, теңіз деңгейінен жоғары орналасқан және қаланы Кариб теңізінен бөліп тұрады. Тауға канат жолымен (телеферико), жол талмайтын көлікпен және жаяу жүру арқылы жетуге болады. Көрікті жерлерге қоса, Готфрид Ношенің поместьесіне, зертханасына және мавзолейіне баруға болады; ол Германияда туған дәрігер және мумификация бойынша тәжірибелерімен әйгілі болған. Оларға тек жаяу жолмен жетуге болады. Парк шамамен 16 км-ге созылған тау тізбегін қамтиды. Онда теңіз деңгейінен Найгуата шыңына дейінгі биіктік бойынша өзгеретін, әртүрлі экожүйелер бар. Солтүстік беткейдің төменгі бөліктеріндегі өсімдіктер негізінен ксерофиттерден тұрады, олардың ішінде әртүрлі кактустар, бұталар және тікенді түрлер кездеседі. , жартылай жапырақты ормандар басым, ал биіктігі болғанда маусымдық жартылай жапырақты ормандар кең таралған. Теңіз деңгейінен жоғары солтүстік беткейде және оңтүстік беткейде ормандар негізінен тауалды мәңгі жасыл ормандардан тұрады. Ауа массаларының салқындауынан және атмосфералық қысымның төмендеуінен туындаған тұрақты конденсация нәтижесінде теңіз деңгейінен жоғары биіктікте бұлтты ормандар басым. Соңында, судың жетіспеушілігі және одан жоғарыда тек субальпілік өсімдіктер өсе алады. Таудың екі жағында ағып жатқан көптеген су арналарының бойында әдемі ормандар өседі. Эль-Авиладағы температуралар кең ауқымда өзгереді, Каракас аңғарының төменгі бөліктерінде орташа температура 13 °C (55 °F) құрайды, ал Найгуата шыңында 10 °C (50 °F) құрайды, мұндағы ең төменгі температура 2 °C (36 °F) тіркелген. Жылдық орташа жауын-шашын мөлшері орфографиялық жағдайларға байланысты өзгеріп отырады, бұл таудың солтүстік беткейінде жаңбырдың көп болуын түсіндіреді, себебі ол пассат желдеріне қарап тұр.
El Ávila National Park is located along the central stretch of the Cordillera de la Costa, at 10° 32' latitude north and between 66° 12' and 67° 01' longitude west (see map). It covers the mountainous regions between the Caribbean Sea and the valleys of Caracas, Guatire, Guarenas and Barlovento. The park contains part of the following states: Vargas (northern slope), Capital District (southern and western slope) and Miranda (eastern slope). The National Park is named for the Cerro El Ávila (Mountain El Ávila), usually just referred to as "El Ávila", which reaches above sea level. This mountain rises north of the capital Caracas located in a narrow valley above sea level and separates the city from the Caribbean Sea. The mountain is accessible by cable car (teleferico), by off road vehicle, and on foot. In addition to the scenery, one may visit the hacienda, laboratory and mausoleum of Gottfried Knoche; a German born doctor who was notorious for his experiments in mummification. They are accessible only by footpath. The park follows a mountain range long and approximately 16 km wide. It contains over , encompassing a wide variety of ecosystems that vary along the altitude gradient from above sea level at Naiguatá peak. In the lower areas of the northern side, the vegetation is mainly xerophytes, represented by a variety of cacti, shrubs and spiny species. From , semi deciduous forests dominate, whereas from the seasonal semi deciduous forests are common. From above sea level on the northern slope and from on the southern slope, the forests are mainly sub mountainous evergreen forests. Due to the constant condensation by the cooling of the air masses and the decrease of atmospheric pressure, cloud forest dominates between above sea level. Finally, the lack of water at and higher permits only sub páramo vegetation. Beautiful forests grow along the numerous watercourses that flow on either side of the mountain. The temperatures vary widely on El Ávila, with an average temperature of 13 °C (55 °F) in the lower sections of Caracas valley and 10 °C (50 °F) on Naiguatá peak, where the lowest temperature ever recorded was 2 °C (36 °F). The annual average rainfall fluctuates between and is influenced by orography, which explains why rain is more abundant on the northern slope where the mountain faces the trade winds.
Жолдар
Эль-Авила ұлттық паркінде сыртқы шараларға бейім адамдар үшін көптеген жолдар бар. Төменгі деңгейдегі бағыттардан бастап, жоғары техникалық қиындыққа ие жолдарға дейін, әркімге арналған жол табылады. Ең танымал жолдар: Лос-Венадос, Сабас-Ньевес, Эль-Виверо, Лос-Пинос, Папелон, Ранчо-Гранде, Качимбо, Мигель-Делгадо, Ломас-дель-Куньо, Эль-Параисо, Ла-Жулия, Пикачо, Пиедра-дель-Индио, Лагунасо, Пико-Ориентал, Пико-Оксидентал, Кабеса-де-Элефанте және Пико-Наигуата.
There are plenty of trails in El Ávila National Park for outdoor enthusiasts. From low level routes to high technical complexity, there is a trail for everyone. The most famous trails are: Los Venados, Sabas Nieves, El Vivero, Los Pinos, Papelón, Rancho Grande, Cachimbo, Miguel Delgado, Lomas del Cuño, El Paraíso, La Julia, Picacho, Piedra del Indio, Lagunazo, Pico Oriental, Pico Occidental, Cabeza de Elefante and Pico Naiguatá.