Жаком де Брюгге: Фландриялық саяхатшы және Азор аралдарының тарихы

Кіріспе

Якоб ван Брюгге, Груутхузе ван дер А, шамамен 1418 жылы Брюгге, Фландрияда туған. Брюггедегі бай Груутхузе ақсүйек отбасының Винчестердің 1-графы Луи де Груутхузедің ағасы, ал олардың атасы Жан III д’Аа Груутхузе 1393 жылғы 11 наурызда Брюггеде өткен үлкен турнирге қатысқан. Якоб Португалияның кеме жүргізуші ханзадасы Генрихтің (король Жоау I-нің ұлы) қызметіне кірді, ол 15 ғасырда Португалияның ашылу дәуірін бастады. Ганза лигасына қарасты қаланың тумасы болғандықтан, Якоб де Брюгге жақсы ұйымдастырылған меркантилизмнің ықпалында өсті және халықаралық сауданың ұлттық өркендеудің драйвері екенін түсінді. Сондықтан ол Португалиядағы Генрих ханзаданың қызметіне кіруге лайықты кандидат болды. Якоб көптеген отандастарымен бірге Иберия түбегіне келді және солтүстіктегі Порту қаласында кем дегенде он жыл өмір сүрді. Де Брюггеге Жост Де Хуртере (Португалияның Дуарте I-нің қарындасы, Бургундияның Изабелланың қызметіндегі фламанд ақсүйекі) ұсынған деген пікір, де Брюгге мен Генрих арасындағы Сильвес құжатымен жоққа шығарылды. Бірақ 15 ғасырдың соңында де Брюгге Терсейраға оралды; ол аралға жіберілген екі капитанның бірі болды: Якоб де Брюгге өзінің әкімшілігін Прайя аймағына орналастырды, ал Алвару Мартинш Омен Анграда қоныстанды. Әр капитан екі түрлі колонистік топқа басшылық етті, олардың барлығы португалдықтар еді, ал фламандтардың арасында ешкім болған жоқ. 1472 жылы Якоб де Брюгге таңқаларлық түрде жоғалып кетті, оны теңізде саяхат жасағанда өлтіріп, тастап кеткен деген болжам бар. Якоб де Брюгге Кастилиялық ақсүйек Санша Родригес д’Арсеге үйленген, одан екі қызы болды: Антония және Ф. Диас д’Арсе де Брюгге. Сонымен қатар, оның екі заңсыз ұлы болғаны белгілі: Габриэль де Брюгге (1446-1471 жж.), ол әкесінен бұрын қайтыс болды және португалдық ақсүйек Изабел Перейра Сарментоға үйленді; және Перу Гонсалвес, Инэс Гонсалвес деген әйелдің ұлы, оның басқа ештеңесі белгісіз. Сондықтан Якоб де Брюггенің жалғыз мұрагері оның үлкен заңды қызы Антония болды, өйткені оның кіші әпкесі монах болды. Антония ақырында Ланкастердің Филиппасының хатшысы, Монтегю әулетінің сэр Томас Аллен Пейннің немересі Дуарте Пеймге (Эдвард Пейн Монтегю) үйленді. Антония мен оның күйеуі Пейм де Брюгге ақсүйек отбасының ата-аналары болды. Нәтижесінде, 15 ғасырда Азор аралдарына екі мыңнан астам фламанд қоныстанды. Бұл фламанд иммигранттары португалдық мінез-құлыққа, әдеттерге және мәдениетке тез бейімделгенімен, олардың мұрасы – жел диірмендері, киім-кешек және кейбір физикалық белгілер (сары шаш және көк көздер) түрінде – кейбір Азор аралдарында бүгінгі күнге дейін сақталған, келушілерге фламандтық тарихты еске түсіреді. Фламанд фермерлерінің болуына байланысты, Азор аралдары жақында ғана Ilhas de Flamengos (Фламанд аралдары) деп аталды.

Jácome de Bruges, 1st Captain Donee of Terceira (born Jacob van Brugge, Gruuthuse en van der Aa circa 1418 in Bruges, Flanders) was the brother of Louis de Gruuthuse, 1st Earl of Winchester of the wealthy Gruuthuse noble family from Bruges, their grandfather Jean III d'Aa of Gruuthuse participated in the great tournament of Bruges on 11 March, 1393. Jácome became a servant of Prince Henry the Navigator of Portugal (the son of king John I), who initiated the so called Portuguese Age of Discovery in the 15th century. As a native of a city belonging to the Hanseatic league, Jácome de Bruges had been exposed to well ordered mercantilism, and he understood the value of international trade as a driver of national prosperity. Consequently, he was a logical candidate to enter into the service of the like minded Prince Henry in Portugal. Jácome, arrived on the Iberian peninsula, with many of his compatriots on business, and lived in the northern city of Porto for at least ten years. The perceived notion that de Bruges was recommended by Joost De Hurtere (a Flemish nobleman in the service of Isabella of Burgundy, sister of Duarte I of Portugal) was dismissed, with the Silves document between de Burges and Henry. But, by the end of the 15th century, de Bruges returned to Terceira; he was one of two captains who were sent to the island: Jácome de Bruges installed his administration in the region of Praia, while Álvaro Martins Homem settled in Angra. Each captain commanded two distinct groups of colonists, All of these were Portuguese and none were Flemish. Around 1472 Jácome de Bruges disappeared mysteriously, with the suggestion that he was murdered, thrown overboard while at sea, during a voyage. Jácome de Bruges had been married to the Castilian noblewoman Sancha Rodriguez d'Arce, who bore him two daughters: Antonia and F. Dias d'Arce de Bruges. In addition, he was also known to have sired two illegitimate sons: Gabriel de Bruges (1446 1471) that predeceased his father and was married to the Portuguese noblewoman Isabel Pereira Sarmento; and Pero Gonçalves, son of a woman called Inês Gonçalves and whom, otherwise, we know very little about. Therefore, Jácome de Bruges' sole heir was his eldest legitimate daughter, Antonia, since her younger sister had become a nun. This Antonia eventually married Duarte Paim (Edward Payne Montagu), a grandson of Sir Thomas Allen Payne of the Montagu family, the secretary of Philippa of Lancaster. Antonia and her husband are the ancestors of the Paim de Bruges noble family. Ultimately more than two thousand Flemish settled in the Azores during the fifteenth century. Although these Flemish immigrants quickly adapted to Portuguese manners, habits, and culture, their legacy — in the form of windmills, clothing, and some lingering physical traits (blond hair and blue eyes) — have persisted until the present day on some Azorean islands to remind visitors of a Flemish heritage. Because of the presence of Flemish farmers, the Azores were known, until quite recently, as the Ilhas de Flamengos (Flemish Isles).