Кіріспе

Люксембургтің Ұлттық Олимпиада комитеті, Люксембург Олимпиада және спорт комитеті 1912 жылы құрылды және алғашқы командасын 1912 жылғы Стокгольмде өткен жазғы Олимпиада ойындарына жіберді. Жазғы Олимпиада ойындарында Люксембург атынан медаль жеңіп алған үш спортшы ғана бар: ауыр атлет Жозеф Алзин (1920 жылы күміс жүлде), және жүгіруші Джози Бартель (1952 жылы алтын жүлде). 20 ғасырдың соңында бұрын Францияға медаль берілген жүгіруші Мишель Театоның, шын мәнінде люксембургтік болғаны анықталды. Теато ерлер арасындағы марафонда алтын жүлде жеңіп алды. Люксембург алғаш рет 1928 жылы қысқы Олимпиада ойындарына қатысты және барлығы он қысқы ойынға қатысты. Осылайша, Люксембург Олимпиадаға ең ерте қатысқан елдердің бірі болғанымен, салыстырмалы түрде аз ойындарда өнер көрсетті. Бүгінгі күнге дейін Люксембург екі медаль жеңіп алды: екеуі де күміс жүлде, және оларды 1992 жылы Марк Жирарелли жеңіп алды. Люксембург алғаш рет Сент-Морицте, ал елдің екінші рет қатысуы 1936 жылғы Гармиш-Партенкирхен ойындарында болды, содан кейін Люксембург Олимпиада ойындарында тағы бес онжылдық бойы қатыспады. Ең биік нүктесі (Кнейф) теңіз деңгейінен 560 метр (1837 фут) ғана биіктікте орналасқан төмен жатқан ел ретінде, Люксембургтің көптеген қысқы Олимпиада спорт түрлерінде жетістікке жеткен тарихы болған жоқ. Алайда, австриялық туған альпинист Марк Жирареллидің азаматтығын алуы Люксембургтің 1988 жылы Олимпиадаға оралуына мүмкіндік берді. Келесі қысқы Олимпиада ойындарында, 1992 жылы Альбертвильде, Жирарелли Люксембургтің алғашқы екі қысқы Олимпиада медалін жеңіп алды – гигант слаломда және супер Г-де күміс жүлде. Жирарелли де, Люксембург та 1992 жылдан бері тағы бір қысқы медаль жеңіп алмады, бірақ елдің қысқы аренаға оралуы келесі ойындарда екі мұзшабақшының қатысуымен жалғасты: Патрик Шмит (1998 жылы) және Флер Максвелл (2006 жылы). Люксембург 2010 жылғы қысқы Олимпиада ойындарына екі спортшымен іліккенімен, қатыспады, себебі біреуі ҰОК белгілеген талаптарға сай келмеді, ал екіншісі ойындар алдында жарақат алды.