Сесил Паркин: Англия крикетшісінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Сесил Гарри Паркин (18 ақпан 1886 – 15 маусым 1943), Сес немесе Сисс Паркин деп белгілі ағылшын крикетшісі, 1920 мен 1924 жылдар аралығында 10 тестілік матчта ойнаған және Ланкашир графтығының крикет клубы үшін 157 рет өнер көрсеткен.

Өмір және мансап

Паркин 1906 жылы Йоркшир үшін бірінші сыныптық матчта ойнады, бірақ оның округтің шекарасынан жиырма ярды қашықтықта туылғаны анықталды. Көптеген крикетшілер Йоркшир үшін округ шекарасының ішінде тумағанмен, ол келесі 8 жылды Дарем үшін лигалық және екінші дивизиондағы крикет ойнаумен өткізді. 1910 жылдан бастап ол Ланкашир лигасындағы Чёрч КК командасы үшін өнер көрсетті. Содан кейін ол Ланкаширге қосылып, 1914 жылдан 1926 жылға дейін Олд Траффордта ойнады, бірақ осы жылдардың төртеуі Бірінші дүниелік соғысқа толып өтті. 1924 жылы ол «Wisden» журналының «Жылдың үздік крикетшісі» атанды. Ол өте шебер, ойлап табуға қабілетті спинбоулер болды, ол допты жоғары лақтырып, алдап, бұрып, соққы берушілерді қақпадан шығарып жіберді және капитаннан шабуылдық алаңдарды талап етті. Ол қымбатқа түсуі мүмкін еді, себебі жақсы соққы берушілерге қарсы қорғаныс тактикасын ұстанбады және эксперимент жасағаны үшін сынға ілікті, бірақ ең жақсы күнінде ол кез келген команданы жеңе алатын. 1921 жылы ол Англияның ең үздік боулері деп танылды. 1914 жылы Ливерпульдегі «Қызыл Роза» командасы үшін тұңғыш рет өнер көрсеткенде, ол Лестершир графтығының крикет клубының 14 қақпасын алды, ол кезде оның жасы 28-ге толыпты. Ол 1921 жылы, 34 жасқа толған жылға дейін толық уақытты крикетші болған жоқ, сол жылы Уорвик Армстронгтың мықты Австралия командасына қарсы тест матчтарында үздік көрсеткіштер тіркеді. Осыған дейін ол Рочдейл КК үшін сенбілік лигадағы міндеттемелерін Ланкаширдегі ойындарымен үйлестірген. Ол 1919 жылы Олд Траффордта өткен «Розалар» матчында 14 қақпа алды, әрқайсысы 10 фунттан бағаланды. 1920 жылы «Джентльмендер» мен «Ойыншылар» матчының бірінші иннингінде Овалда 9 джентльменді, алтысын таза қақпадан шығарып, 85 ұпайға жеткізді. Ол сол қыста Англияның Австралияға жасаған турына шақырылып, Аделаидадағы алғашқы иннингте Англия командасы үшін қиын болған матчта 60 ұпайға 5 қақпа алды. Алайда, ол турдағы барлық бірінші сыныптық матчтарда Англияның ең сәтті боулері болды, 21 фунттан 73 қақпа алды. Барлығы ол Австралияға қарсы 8 тест матчында ойнады, бірақ ешқашан жеңіске жеткен жоқ. Ол Англия үшін Олд Траффордта Австралияға қарсы боулинг пен биттің бастамасын ашқан сирек ойыншылардың бірі, ол бар болғаны 10 матч ойнады. Ол киім бөлмесінде керемет адам ретінде танымал болды, бірақ оның ашық пікірлері сол кездегі крикет басшыларымен жиі қақтығыс тудырды. Ол газет мақаласында Англия капитаны Артур Гиллиганды сынағаннан кейін Англия командасынан шығарылды және екі жылдан кейін Ланкашир комитетімен келіспей, бірінші сыныптық карьерасын аяқтады. Ланкаширден кеткеннен кейін ол лигалық крикетке оралды және көптеген жылдар бойы көп қақпа алды. Ол 1923 жылы Ланкаширдің ең үздік боулері болды, 16,94 орташа есеппен 209 қақпа алды, ал 1924 жылы 13,67 орташа есеппен 200 қақпа алды, бірақ 1925 жылы «тек» 20,79 орташа есеппен 121 қақпа алды. Тед Макдональд пен Дик Тайлдсли Йоркширдің округтік чемпионаттағы үстемдігін тоқтатуға тырысқанда, мықты Ланкашир командасының шабуылында үстемдік ете бастады. 1925 жылы Миддлсекспен өткізген пайдалы матчынан 1,880 фунт түсті, ал 1926 жылы он бір округтік матчта ойнап, 15.13 орташа есеппен 36 қақпа алды және Ланкаширдің 1904 жылдан бері алғаш рет чемпионатты жеңіп алуына көмектесті. 40 жасында бірінші сыныптық карьерасы аяқталды. Ол сонымен қатар бейтаныс және өте шебер соққы беруші болды, бірақ оның шеберлігі төмен болды, бірақ қауіпті де болса, қайратты болды. Ол крикетпен айналысқан күндері туралы жанды есептер жазды және мінездемесіне сай, талантты фокусник және колдовник болды. Ол жаңа допты беруді сынап көру үшін оны әйеліне лақтырып, кейде оның саусақтары көктеп кетіп, үйіне қайтаруға мәжбүр етті.

Parkin played one first class match for Yorkshire in 1906, before it was discovered that he was born twenty yards outside the county boundary. Despite the fact that many cricketers had appeared for Yorkshire who were not born inside the county boundaries he then spent the next 8 years playing league and minor counties cricket for Durham. From 1910 he represented Church CC in the Lancashire League, taking 685 wickets in six seasons at an average of 8.27. He then joined Lancashire and played at Old Trafford from 1914 to 1926, although four of these years were lost to the Great War. He was a Wisden Cricketer of the Year in 1924. He was a mercurial, inventive off spinner who used flight, guile and turn to dismiss batsman and demanded attacking fields from his captains. He could be expensive, as he disdained any policy of containment against good batsmen on flat pitches and was criticised for over experimentation, but at his best he could run through any side. In 1921 he was described as the best bowler in England. He took 14 Leicestershire County Cricket Club wickets on his debut for the Red Rose at Liverpool in 1914, when he was already 28, and did not become a full time cricketer until the age of 34 in 1921, the year he topped the Test averages against Warwick Armstrong's mighty Australian side. Before then he had combined his Saturday league commitments for Rochdale CC with appearances for Lancashire. He took 14 wickets in the 1919 Roses Match at Old Trafford at just 10 apiece and, in the first innings of the Gentlemen v Players match of 1920 dismissed 9 Gentlemen at the Oval, six clean bowled, for 85. He was picked for England's tour of Australia that winter and took 5 for 60 in the first innings at Adelaide in a difficult rubber for the England team. He was England's most successful bowler in all first class games on the tour however, with 73 at 21 each. In all he played 8 Tests against Australia without ever appearing on the winning side. He is one of the few players to have opened both the bowling and batting, against Australia at Old Trafford, for England, a remarkable performance by a spin bowler who played only 10 games. He was known as a great character in the dressing room but his outspoken views often saw him clash with the cricketing authorities of the time. He was dropped from the England team when he criticised England Captain Arthur Gilligan in a newspaper article and fell out with the Lancashire Committee two years later which ended his first class career. After leaving Lancashire he returned to league cricket and continued to prove a heavy wicket taker for many years. He was Lancashire's best bowler in 1923, taking 209 wickets at 16.94, and 1924, 200 at just 13.67, but in 1925 took 'only' 121 wickets at 20.79. Ted McDonald and Dick Tyldesley began to dominate the attack for the powerful Lancashire team as they sought to end Yorkshire's dominance of the County Championship. His benefit match with Middlesex in 1925 realised £1,880 and in 1926 he played in eleven county matches, taking 36 wickets at 15.13 and helped Lancashire win the championship for the first time since 1904. A dispute with the powers that be saw his first class career end at 40. He was equally unorthodox and inventive as a batsman, if rather less skilled, but plucky even if a risky runner between the wickets. He wrote lively accounts of his cricketing days and was, characteristically, a talented conjurer and magician. He used to experiment with new deliveries by bowling them at his wife in the nets and occasionally sent her home with bruised fingers.