Жон Гордон Майкл Лоуренс: Британдық солшыл белсендісінің өмірі мен қызметі
John Lawrence (political activist)
Жон Лоуренс (1915-2002) – британдық солшыл белсенді, коммунист, троцкишіл. Тәуелсіз саяси көзқарастарымен көзге түскен. Биографиясы, саяси жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Гордон Майкл Лоуренс (29 қыркүйек 1915 – 14 қараша 2002) – Ұлыбританиядағы көптеген түрлі ұйымдардағы көрнекті радикалдық солшыл белсенді.
John Gordon Michael Lawrence (29 September 1915 – 14 November 2002) was a leading far left activist in a wide variety of groups in Britain.
Ерте өмір
Беркширдегі Сандхерст қаласында туған Лоренс он төрт жасында британ армиясына әскери музыкашы ретінде қабылданып, кейіннен армиядан шығып, Ұлы депрессия жылдары елді аралап, халықтың қиын жағдайларын көрді. Алдымен жұмыссыз жұмысшылар қозғалысына, содан кейін 1937 жылы Ұлыбритания Коммунистік партиясына (CPGB) қосылды. Молотов-Риббентроп пактісіне қарсылығы оны КПГБ-дан кетуге және 1939 жылы Троцкишіл революциялық жұмысшылар лигасына қосылуға мәжбүр етті. Исаак Дойчердің қолдаушысы болған Лоренс 1941 жылы оның ізбасарлығымен Жұмысшылардың халықаралық лигасына (WIL) кірді, бірақ кейін Революциялық социалистік лигасына (RSL) қосылды. Сол ұйымда ол өнеркәсіптік ұйымдастырушы болып, Троцкийдің пролетарлық әскери саясатын жақтаушысы атанды. Дегенмен, бұл саясат WIL тарапынан күшті қолдауға ие болды, олар Лоренсқа оның қызметі үшін жалақы төлей бастады. Осының салдарынан ол РСЛ-дан қуылды.
Born in Sandhurst, Berkshire, aged fourteen Lawrence enlisted in the British Army as a bandsman. He left the Army and toured the country in the Great Depression, seeing the suffering endured by people and joining first the unemployed workers' movement, then in 1937 the Communist Party of Great Britain (CPGB). His opposition to the Molotov–Ribbentrop Pact led him to leave the CPGB and join instead the Trotskyist Revolutionary Workers League in 1939. A supporter of Isaac Deutscher, Lawrence followed him into the Workers International League (WIL) in 1941 and then left to join the Revolutionary Socialist League (RSL). In that organisation, he became the industrial organiser, and the prime exponent of Trotsky's Proletarian Military Policy. However, this was a policy strongly supported by the WIL, who began paying Lawrence for his activities. As a result, he was expelled from the RSL.
Троцкизм
Лоуренс партиядан қуылғаннан кейін көп ұзамай Америка Социалистік Жұмысшылар партиясының өкілі Сэм Гордон оған хабарласып, ол СВП-да жұмыс істей бастады және Төртінші Интернационалдың Ұлыбританиядағы өкілі атанды. Ол түрлі троцкишіл топтардың Революциялық Коммунистік партияға бірігуіне көмектесті. Оңтүстік Уэльс бойынша ұйымдастырушы болып жұмыс істеген кезеңде, 1945 жылғы Нейт сайлауында Джок Хастонның кандидатурасын қолдауға белсенді қатысты, содан кейін Каннок Чейстегі көмір шахтасында жұмыс істеп жүргенде «Социалистік көзқарас» газетінің редакторы болды. Ол Джерри Хилимен бірігіп «Клубты» құрды және британдық троцкишіл қозғалысындағы алабұдында маңызды мүше болып қала берді. Лоуренс пен Хилидің арадағы дау 1953 жылы Төртінші Интернационалдағы жарылысқа ұқсас болды. Хили Джеймс П. Кэннон мен Төртінші Интернационалдың Халықаралық Комитетін қолдады, ал Лоуренс бастапқыда Мишель Пабло мен Төртінші Интернационалдың Халықаралық Хатшылығын қолдады. Бұл «Социалистік көзқарас» газетін бақылау үшін күреске әкелді, нәтижесінде Хили жеңіске жетті. Лоуренс редакторлық қызметтен кетіп, лейбористтік «Tribune» басылымына материалдар жасай бастады. Ол сталинизмге бет бұрды. Сондай-ақ, Паблоның Халықаралық Комитет мүшелерін 1954 жылы Төртінші Интернационалдың Халықаралық Хатшылығы ұйымдастырған конгресіне қатысуға итермелеу әрекеттерімен келіспеді. Ол Американың Социалистік Одағының позициясын қолдады, яғни FI таратылуы керек деді және Паблоның наразылығына қарамастан, паблоизмді «логикалық аяқталуына» жеткізіп отырмын деп мәлімдеді.
Shortly after his expulsion, Lawrence was contacted by Sam Gordon of the American Socialist Workers Party, and began to work for the SWP and became the Fourth International's representative in Britain. He helped organise a fusion of the assorted Trotskyist groups into the Revolutionary Communist Party. After a spell as South Wales organiser, during which he was active in supporting Jock Haston's candidacy in the 1945 Neath by election, he became the editor of Socialist Outlook while working as a coal miner in Cannock Chase. He allied himself with Gerry Healy to form The Club, remaining a key member through turmoil in the British Trotskyist movement. The split of Lawrence from Healy mirrored the later 1953 split in the Fourth International. Healy supported James P. Cannon and what became the International Committee of the Fourth International, while Lawrence initially supported Michel Pablo and the International Secretariat of the Fourth International. This led to a dispute over control of Socialist Outlook, which was ultimately won by Healy. Lawrence resigned as editor and began contributing instead to Tribune, a Labour Party publication. He turned increasingly towards Stalinism. He also disagreed with Pablo's attempts to get the ICFI members to attend the ISFI organised 1954 congress of the Fourth International. He allied himself with the Socialist Union of America's position, that the FI should dissolve, and claimed he was taking Pabloism to its "logical conclusion" much to Pablo's disagreement.
Еңбек партиясы
Лоуренс Конгресте американдық топпен және француз және канадалық топтардың өкілдерімен бірігіп, Интернационалды тарату туралы ұсыныс жасау әрекеттері сәтсіз аяқталғаннан кейін олармен бірге шығып кетті. Кейін ол Конгресте сталиндік көзқарастары үшін сынға ұшырағанын мәлімдеді. 1954 жылдың қазан айында ол Халықаралық хатшылықтың британдық бөлімін таратып, мүшелерінің Коммунистік партияға емес, Еңбек партиясына қосылуын қолдады. Оның жақтастары біріккен топ болып қалып қойды, әсіресе автомобиль құрастыру кәсіподақ ұйымында күшті болды. Лоуренс бірнеше жыл бұрын "Клуб"пен бірге Еңбек партиясына қосылған еді және 1956 жылы Санкт-Панкрас кеңесінің жетекшісі болып сайланды. Ол жерде ол пәкірлік ақысын төмендетіп, жеке секторға қайтарылған мүліктің орнына қарсы күресті және 1 мамырды ақы төленетін мереке деп жариялады, 1958 жылы 1 мамыр күні қала әкімдігінің үстіне Қызыл Ту көтеріп, осының салдарынан тұтқындалды. Ол Коммунистік партиямен тығыз байланыс орнатып жұмыс істеді; Никита Хрущевтің құпия баяндамасы мен 1956 жылы Венгрияға кеңес әскерлерінің кіргізілуіне қолдау көрсетуі Социалистік одақпен байланысты үзуге әкелді. Қызыл Ту оқиғасынан кейін ол Еңбек партиясынан қуылды және кейіннен жақтастарының бір бөлігімен бірге Ұлыбритания Коммунистік партиясына (КПГБ) қосылды. Пәкірлік ақыны көтеруден бас тартқаны үшін ол 1960 жылы үш айға түрмеге қамалды. "Британдық социализмге жол" партиясымен болған келіспеушіліктері 1964 жылы ол қайтадан КПГБ-дан кетуіне себеп болды, содан кейін ол Пресс Ассоциациясында жұмыс істеуге көшті және Графикалық және одақтас кәсіптер қоғамының белсенді мүшесі болды.
Lawrence united at the Congress with the American group and minorities of the French and Canadian groups and walked out alongside them after failed in their attempts to propose that the International should dissolve. He later claimed that he has been criticised at the congress for Stalinist views. In October 1954, he dissolved the British Section of the International Secretariat, tending to support the entry of its members into the Labour Party rather than the Communist Party. His supporters remained a loose grouping, with particular strength in car manufacturing trade union organisation. Lawrence had joined the Labour Party with The Club several years before, and in 1956 was elected leader of St Pancras Council. There he reduced rents, fought against restoring requisitioned property to the private sector, and declared May Day a paid holiday, raising the Red Flag over the Town Hall on May Day 1958 and as a result being arrested. He worked increasingly closely with the Communist Party; his support for Nikita Khrushchev's Secret Speech and the Soviet invasion of Hungary in 1956 led to the dropping of links with the Socialist Union. Following the Red Flag incident, he was expelled from the Labour Party, and subsequently joined the CPGB with some of his supporters. For refusing to implement rent rises, he was surcharged and jailed for three months in 1960. His disagreements with the British Road to Socialism led to him leaving the CPGB again in 1964, while he moved to work for the Press Association and became an activist in the Society of Graphical and Allied Trades.
Коммунизм және синдикализм
КПКБ-ның реформашылдығы және нағыз күреске қарсылығына көңілі толмағаннан кейін Лоуренс синдикалист болып, бастапқыда "Солидарлық" ұйымымен, содан кейін Синдикалистік жұмысшылар федерациясымен, Лондондық анархистік тобымен байланыс жасады, "Жұмысшылардың өзара көмегі" және Лондонның 1 мамыр комитетін құрды. 1970 жылдардың басында ол "Freedom" журналы үшін көп жазды және Брайан Беханмен бірге науқандарда жұмыс істеді, бірақ 1973 жылы кәсіподағынан қуылды және Shoreham by Sea қаласына көшіп, жартылай зейнеткерлікке шықты.
Following his disillusionment with what he saw as the CPGB's reformism and opposition to real struggle, Lawrence became a syndicalist, associated first with Solidarity, then the Syndicalist Workers Federation, the London Anarchist Group, founding Workers Mutual Aid and the London May Day Committee. In the early 1970s, he wrote extensively for Freedom, and worked on campaigns with Brian Behan, but in 1973 he was expelled from his union and moved to Shoreham by Sea and entered semi retirement.