Кіріспе

15-ші Пенсильвания кавалерия полкі, Андерсон кавалериясы және 160-шы еріктілер деп белгілі, Американдық Азамат соғысы кезінде Одақ армиясындағы үш жылдық кавалерия полкі болды. Ол 1862 жылдың жазында Андерсон тобының офицерлері мен сарбаздары, алдыңғы қарашада құрылған Пенсильвания еріктілерінің тәуелсіз ротасымен жиналды және құрылды. Соғыстың соңғы үш айына дейін 15-ші Пенсильвания кавалериясы тікелей Камберленд армиясы штабына бағынышты, қолбасшы генералға сүйемелдеу, барлау, хабаршы және басқа да міндеттерді орындаған тәуелсіз бөлім болды. Көпшілігі офицерлік шен алуға лайықты, таңдаулы адамдардан құралғандықтан, ол генералдар Уильям С. Роузкранс және Джордж Х. Томас үшін сүйікті бөлімге айналды.

Тарих

1862 жылдың шілде және тамыз айларында Андерсон отрядының офицерлері Пенсильвания штатының 30 округінен келген 3000-нан астам үміткерлердің ішінде 1100 адамнан тұратын, он роталық полк құрды. Жасқа дейін орташа есеппен 20-ға жеткен жауынгерлер өздерінің жергілікті қауымдастықтарының беделді азаматтарынан ұсыным хаттарын ұсынуға міндетті болды. Карлайл қаласындағы (Пенсильвания) "Алабама лагеріне" алғашқы 200 адам келгеннен кейін, 22 тамызда тұрақты 1-ші кавалерияның капитаны алты ротаны (B-ден G-ге дейін) АҚШ қарулы күштеріне қабылдады. Андерсон отряды А ротасы болуы тиіс еді, бірақ біріктіру жоспары іске аспады және А ротасы 1862 жылдың қазан айында жаңадан келген жауынгерлерден құрылды. Полк бірден Андерсон кавалериясы деп белгілі болды, оған кавалерия сарысының орнына қызғылт сары жиектері бар ерекше драгун үлгісіндегі жакет киюге рұқсат берілді.

Антиэтам науқаны

Жарым-жартылай ұйымдастырылған, капитан Уильям Дж. Палмер болжамды полковнигінен басқа тапсырыс берілген офицерлері болмаған және тек семсермен ғана жабдықталған 900 сарбаздың жартысы Потомак армиясына Мэрилендке Конфедерацияның шабуылына қарсы тұруға жөнелтілді. Шамамен 400 сарбазға аттар мен карабиндер берілді, олар пикеттік күзетке таратылып, Хагерстаун маңында Конфедерация әскерімен шайқасты және Антиетам шайқасына қатысты, онда бір сарбаз қаза тапты. Палмер шайқас аяқталғаннан кейін генерал Джордж Б. Макклелланның қатарының артында барлау жүргізіп жүргенде тұтқындалды.

Камберленд әскері

15-ші полк бұрғылау үшін Алабама лагеріне оралды. 1862 жылдың 7 қарашасында ол Карлайлдан теміржолмен Уильям Спенсер подполковнигі басқаруымен Камберленд департаментіне аттанды, үш күн сапармен Индианаполис арқылы Кентукки штатының Луисвилл қаласына жетті. Мұнда полк бұрғылды, 22 қарашада атқа мінгізіліп, жабдықталды. 36 рота офицерінің бар болғаны 12-сі ғана тағайындалған еді, олардың барлығы Луисвиллге келген кезде Департаменттің қолбасшысы генерал Уильям Роузкранс тарапынан тағайындалды, ал комиссиялық емес офицерлердің үштен екісі ғана аталды. Сондықтан, 8 желтоқсанда Нешвиллге (Теннесси штаты) жіберілгенде полкте басшылықтың жетіспеушілігіне байланысты кеңінен наразылық тарады. Атқа мінгізіліп, ауа райы нашар болған күйі марш жасаған полк Кентукки штатының Боулинг Грин қаласына жеткен соң, түнгі маршпен Кентукки штатының Глазго қаласына жіберілді. Бұл қалада Конфедерация генералы Джон Хант Морган полкінің бір бөлігімен орналасқан деген хабар болды. Бірақ Андерсон кавалериясы таңертең қалаға шабуыл жасағанда Морган бір сағат бұрын кетіпті. 15-ші полк 21 желтоқсанға дейін Боулинг Гринде тұрды, ал 24 желтоқсан күні кешке Нэшвиллге және Камберленд армиясына жетті. Палмердің Андерсон әскеріндегі бірінші лейтенанты болған және бұрын 15 жыл тұрақты әскерде сарбаз болып қызмет еткен Спенсер подполковнигі ауырып, атқа міне алмай қалды, сол себепті әлі толық құрылмаған полктің басқаруы аға майорға (және бұрынғы бірінші сержант) Адольф Г. Розенгартенге жүктелді.

Нэшвиллдегі көтеріліс

Полкке 1862 жылдың 26 желтоқсанында армиямен бірге Мурфрисбородағы Теннесси Конфедерациялық армиясына қарай марш жасауға бұйрық берілді, бірақ 300-ден басқа барлық сарбаздар лагерден кетуден бас тартты. 28 желтоқсанда Роузкранс бұрын комиссияға ұсынылған Андерсон тобынан тағы 23 адамды алып, оларды уақытша офицерлер етіп тағайындады, осылай наразы сарбаздардың басшылықтың жетіспеуіне қатысты шағымдарын шешуге тырысты. Бірақ, келесі күні марш жасауға берілген жаңа бұйрықтан 200 сарбаз тағы да бас тартты. Роузкранс содан кейін Нэшвиллдегі гарнизонның бөлігі болған генерал Джеймс Д. Морганның дивизиясымен күш көрсетуді бұйырды, осылай оларды бағынуға мәжбүрлеуді көздеді. Күш көрсетуге уақыт болашақ, 100 сарбаз өз еркімен алға жылжыды. Бағынбас сарбаздарға күш қолданудың орнына, Морган оларға Роузкранспен кездесетінін уәде етіп, қалғандарын 10-шы Иллинойс еріктілерінің подполковнигінің басшылығымен лагерден кетуге көндірді. Алайда, сол күні кешке олар Виллердегі Уилердің конфедерациялық атты әскерінің бригадасымен және Ла Верньдегі жолды тосқан артиллериялық батареясымен кездесіп, Нэшвиллдегі бастапқы лагеріне қайтып келді. 31 желтоқсанда лагерьдегілерге вагондық колоннаны сүйемелдеу міндеті тапсырылды, бірақ олар тағы да бас тартты. 415 сарбаз бағынбағаны үшін тұтқындалып, қамауға алынды. Олар наразылықтарының тізімін себеп ретінде ұсынды, онда жеткілікті компания офицерлерін тағайындамау (бұл рас еді; жеті компанияда капитан болмады, ал төртеуінде мүлдем офицерлер болмады), федералдық қызметке дұрыс тіркелмеу (немесе тіркелмеу), жеткіліксіз жабдықтар мен қару-жарақ, сондай-ақ олардың күткен әскери қызметке шақыру шарттары орындалмауы туралы айтылды. 1863 жылдың 19 қаңтарында Роузкранс дереу қызметке қайта оралуға дайын болғандарды қамаудан босатуды ұсынды. Қалалық түрмеде ұсталған 208 сарбаз әлі де бас тартты, бірақ қалғандары қатарға қайтарылды. Қызметке оралғандар оны ықылассыз жасады, ал төрт сарбаз пикеттік міндетті орындаудан бас тартқандықтан қайтадан қамауға алынды.

Стоунс өзенінің шайқасы

Армиямен бірге жүріп шыққан 300 сарбаз Одақтың оң жақ қанатының алға жылжуын бақылап, Конфедерация армиясының Мурфрисбороға жиналуын анықтады. Олар екі рет Конфедерация күштерімен кездесіп, 27 желтоқсанда Ноленсвиллде Техас атқыштарымен шайқасты. Екінші кездесуде, 29 желтоқсанда Мурфрисбороның батысындағы Уилкинсон Кросс-Роудсында, олардың шайқасшылары Оңтүстік Каролинаның 10-шы жаяу әскерінің Конфедерациялық күзетшілерімен тоқсырады, нәтижесінде Розенгартен батальонының карабиндермен жасаған шабуылы болды. Бірақ, жүгері егісіне тығырылған Конфедерацияның екі полкі, жолға параллель қоршаудың артында жауынгерлік қатарға тұрды. Қоршаумен тоқтатылып, жақын арадан мылтық оқтарына ұшыраған полк тез арада 11 сарбазын қаза қылды, 50-і жараланды және 9-ы жоғалып кетті. Розенгартен және майор Франк Б. Уорд, бұрынғы Андерсон әскерінің сержанты, қаза тауып, 1863 жылдың 11 қаңтарында көз жұмды. Уорд жараланған кезде жиырмаға жуық еді. Капитанның басшылығымен полк қалғандары Стэнли атқыштарымен бірге Одақ позициясының оң жағына орналасып, Стоунс-Ривер шайқасының бірінші күнінің кешкі сағаттарында Конфедерация атқыштарының бригадасын даладан ығыстырған екі сабылы шабуылға қатысты, шығынсыз. Андерсон атқыштарының сарбаздары 3-ші Алабама атқыштарының туын қолға түсірді. Жаңа жыл күні олар армияның жабдықтау вагондарын Нэшвиллге қайтарып алып келіп, генерал Джозеф Уилердің Конфедерация атқыштарының пойызды жоюға жасаған бірнеше әрекеттерін тойтарды. Private John Tweedale (B ротасы) және John Gregory Bourke (D ротасы, және он алты жаста), екеуі де соғыстан кейін тұрақты армияның офицерлері болды, кейінірек Стоунс-Ривердегі батылдығы үшін марапатталды, Андерсон атқыш әскерінің ерлік орденіне ие болған алты сарбазының екеуі. Нэшвиллге келгеннен кейінгі аптада 15-ші Пенсильвания атқыш әскерінің жалпы шығыны 14 қаза тапқан, 10 жараланған және 57 тұтқынға алынған адамды құрады, олардың көпшілігі 29 желтоқсанда жараланып, шайқастың бірінші күні ауруханаға түскен.

1863 жылғы қайта ұйымдастыру

Полковник Палмер 1863 жылдың қаңтарында алмастырылды және 7 ақпанда аттан түсірілген полкке қайтадан басшылық етті. Ол полкті Мурфрисборо қаласындағы жаңа лагерьге, Гареше лагеріне орналастырды, бұл лагерь Роузкранс штабының бастығы Стоунс-Ривер шайқасында қаза болған құрметіне аталды. Палмер өзінің әскерін жинап, ай соңына дейін толық қайта ұйымдастыруға уәде берді. Роузкранс тағайындаған 12 компания офицерінің тоғызы 27 ақпанда отставкаға кетіп, қайта тағайындалмады. Полк 12 ротаға дейін кеңейтілді, ескі роталар таратылып, әскерлер қайта бөлінді. Палмер барлық бос орындарға тұрақты офицерлерді таңдады, олардың көпшілігі Андерсон отрядының қатарынан шыққан және 28 желтоқсаннан бері уақытша офицерлер болып қызмет етіп келді. 7 наурызда Спенсердің денсаулығына байланысты 6 ақпанда отставкаға кеткеніне байланысты, полкке сырттан келген жаңа подполковник Чарльз Б. Ламборн келді. Бірнеше күннен кейін жаңа жабдықтар беріліп, 200 жылқы алынды. Атты әскерлердің жаттығуы қайта басталды және сәуір айында полк Мурфрисбороның шығысында Камберленд армиясы үшін қайтадан барлау операцияларын жүргізді. Қалған 212 тәртіпсіз әскерге жақсы мінез-құлық танытқан жағдайда айыптары тоқтатылып, қызметтеріне қайта оралды. 1863 жылдың 8 мамырында соңғы ұйымдастыру дағдарысы болды, 1 наурызда тағайындалған 13 офицер Пенсильвания губернаторы А. Г. Куртиннен алған тапсырмалары әлі қарастырылмағандықтан бірлесіп отставкаға кетті. Палмер отставкаларын қабылдап, полк қатарынан жаңа офицерлерді тағайындады.

Камберленд департаменті

Соғыстың қалған бөлігінде 15-ші Пенсильвания Камберленд департаментінде қалды, B, H және K компаниялары департамент штаб-пәтеріне сүйемелдеу міндетін атқарды. Қалған тоғыз рота барлау жұмыстарын жүргізіп, мерзімді шабуылдар жасады және Палмердің басшылығымен жиі ұсақ шайқастарға қатысты. Полк Таллахома кампаниясы мен Чикамауга шайқасында өзгеше көзге түсті, содан кейін Чаттануга, Ноксвилл және Нэшвилл кампанияларына қатысты. Чаттанугада Андерсондар бастапқыда Камерон-Хиллде орналасқан, бірақ 2 қазанда жем іздеу кезінде Уилердің атты әскеріне вагондарының түсуі 15-ші Пенсильванияның жүгері, ірі қара мен шошқасы көп болған Секвачи аңғарына көшуіне себеп болды. Қазан айында Дунлапқа және қыс бойы Пайквиллге жақын жерде орналасқан Андерсондар күзетшілік міндетін атқарды және жем-шөп, әсіресе әскер үшін сиыр еті мен жылқылары мен есектері үшін жүгері жинады. Ноксвиллді алу Палмер, Ламборн және 15-ші Пенсильвания атқышы полкінің 175 адамы үшін, 10-шы Огайо атқышы полкінің жасағымен күшейтілген және Огайо армиясының атты әскер корпусына қосылған 70 күндік қысқы науқанды бастады. 10 желтоқсанда Гатлинбург маңында олар конфедерациялық атты әскердің шамамен бірдей күшін, олардың көпшілігі чероки тайпасынан болғандарын, лагерінде кездестіріп, оларды таулар арқылы Солтүстік Каролинаға кері шегіндірді. Екі аптадан кейін, Рождество қарсаңында, 15-ші Пенсильвания Дэндридж маңындағы шайқаста батальон бір кезде қоршалған қалтаға түскендіктен ауыр жеңіліске ұшырады. Он әскер тұтқындалып, Андерсонвилл түрмесіне қамалды, олардың жартысы қаза тапты. Бес күннен кейін, сол жерде, 15-ші Пенсильвания Мосси Крик шайқасында екі шабуыл жасады, бұл одақтың жеңісіне үлкен үлес қосты. Андерсон атты әскері жасаған барлау жұмыстары көбінесе түнде жүргізілді және полк жергілікті, көбінесе одақтас көзқарасты ұстанатын қауымдастықтар арасында "Палмердің сұрғылары" деп танылды. Қысқы науқан полк аттарына ауыр тиді. 1864 жылдың наурыз айында Россвиллге (Джорджия штаты) орналасқаннан кейін, оның қалған аттары Шерманның Атланта науқанына жіберілді. 15-ші Пенсильвания Нэшвиллге пойызбен және жаяу қайта жіберілді, 8 мамырда жетті және үш ай бойы далалық қызметтен шеттеді, шілдеде жаңа аттар алды. Полк сондай-ақ жаңа сарбаздарды қабылдап, оларды жаттықтырды және 1 тамызда Чаттанугаға аттанды, ол екі аптадан кейін жетті. Ол жерде ол Чаттануга мен Атланта арасындағы теміржол желілерін күзетіп, сонымен қатар Худ армиясының қозғалысын бақылады. 13 қыркүйекте Калхун қаласында (Джорджия штаты) Джон С. Уильямстың жау атты бригадасын табу және тоқтату үшін Шығыс Теннессиге қайта оралуға жаңа бұйрық алды. Бұл орындалмады, науқан қазан айының ортасында аяқталды және 15-ші Пенсильвания 20 желтоқсанға дейін лагерьде тұрған Ваутахчи станциясындағы Лингл лагеріне (Мосси Крикте қаза тапқан G компаниясының 1-ші лейтенанты Харви С. Линглдің құрметіне аталған) оралды. 1864 жылдың 28 желтоқсаны мен 1865 жылдың 2 наурызы аралығында 15-ші Пенсильвания полкі Хантсвилл қаласында (Алабама штаты) орналасты. Нэшвилл шайқасынан кейін бірден Худ армиясының жабдықтау колонналарын қуды, 31 желтоқсанда Расселвилл, Алабама маңында оның барлық понтондық көпірлерін және сол күні мен 1865 жылдың 1 қаңтарында 300-ден астам вагонды жойды, Миссисипиге Фултонға дейін еніп кірді.

Соңғы операциялар

1865 жылдың наурыз айының ортасында 15-ші Пенсильвания кавалериясы 1-ші бригадаға, кавалерия дивизиясына, Шығыс Теннесси округіне бекітілді және Чаттанугаға қайта оралды. Полковник Палмер бригаданы басқару үшін бригадир генерал шеніне көтерілді. Бригада 21 наурызда генерал-майор Джордж Стоунмен басқаратын дивизия көлеміндегі шабуыл жасаушы күштердің алғы шебі ретінде Солтүстік Каролина және оңтүстік-батыс Вирджинияға аттанды. Олардың мақсаты – Солтүстік Вирджиния армиясына жабдықтау жеткізілімін тоқтату үшін мүмкіндігінше көп теміржол участаларын жою болды. 15-ші Пенсильвания 5 сәуірде Вирджиния штатының Джексонвилл қаласында екіге бөлінді, көп бөлігі Стоунменнің күштерімен бірге Солтүстік Каролинаның Салем қаласына қарай жол тартты, бірақ майор Уильям Вагнердің 230 сарбаздан тұратын батальоны Лидің шегіну жолына қауіп төндіретін үлкен күштің алғы шебі екенін көрсету үшін Линчбургке, маңызды теміржол орталығына демонстрация жасауға солтүстікке жіберілді. Төрт күн ішінде Вагнердің батальоны көптеген көпірлерді қиратты және 8 сәуір таңында Линчбургтің шетіне жетіп, оңтүстікке бұрылып, Солтүстік Каролинаның Солсбери қаласында Стоунменнің негізгі күштерімен қайта қосылды. Ли демонстрациядан кейін бір күн өткен соң, шығысқа қарай 20 шақырым жердегі Аппоматтокс сотында капитуляциялады. Одан кейін полк генерал Бракстон Брэггті және оның штабын тұтқындады, сондай-ақ Конфедерация президенті Джефферсон Дэвисті Грузия арқылы қуды. 627 офицер мен сарбаздан тұратын 15-ші Пенсильвания кавалерия полкі 1865 жылдың 21 маусымында Теннесси штатының Нэшвилл қаласында демобилизацияланды. Жаңадан келген 162 сарбаз 18 шілдеде әскери қызметтен босатылғанға дейін "Андерсон кавалериясының А ротасы" ретінде бас штабта қызмет етті.