Кіріспе
Багам аралдарында туған американдық суретші Жанин Антони (19 қаңтар 1964 жылы туған) – перформанс өнері, мүсін және фотосурет салаларындағы заманауи туындыларды жасайтын багам аралдарында туған американдық суретші. Антонинің жұмысы процеске және жасалу мен дайын өнім арасындағы кезеңдерге баса назар аударады, көбінесе феминистік идеяларды көрсетеді. Ол өз туындыларында адам денесін – аузын, шашын, кірпіктерін және технологиялық сканерлеу арқылы миын, оны туынды жасау құралы ретінде немесе туындының өзінің тақырыбы ретінде пайдаланады, соның арқылы көрермен мен суретші арасындағы жақын қарым-қатынасты зерттейді. Оның жұмысы перформанс өнері мен мүсін арасындағы шекараны жояды. Ол өз жұмысын былай сипаттайды: «Мен сізді қызықтыратын, қаншалықты ерекше болса да, экстремалды әрекеттерге қызығушылық танытамын». Қазіргі уақытта ол Нью-Йорктегі Бруклинде тұрады. Нью-Йорктегі Luhring Augustine галереясы және Сан-Францискодағы Anthony Meier Fine Arts галереясымен өкілдік етеді.
Janine Antoni (born January 19, 1964) is a Bahamian–born American artist, who creates contemporary work in performance art, sculpture, and photography. Antoni's work focuses on process and the transitions between the making and finished product, often portraying feminist ideals. She emphasizes the human body in her pieces, such as her mouth, hair, eyelashes, and, through technological scanning, brain, using it as a tool of creation or as the subject of her pieces, exploring intimacy between the spectator and the artist. Her work blurs the distinction between performance art and sculpture. She describes her work by saying "I am interested in extreme acts that pull you in, as unconventional as they may be"
She currently resides in Brooklyn, New York. Represented by Luhring Augustine Gallery, NY, and Anthony Meier Fine Arts, San Francisco.
Ерте өмір және білім
Антони 1964 жылғы 19 қаңтарда Багам аралдарындағы Фрипорт қаласында дүниеге келген. 1977 жылы ол Флоридаға, интернат мектебіне оқуға көшіп барды. 1986 жылы Сара Лоуренс колледжін бакалавр дәрежесімен бітірді. 1989 жылы Род-Айленд дизайн мектебінде мүсіншілік саласында магистр дәрежесін алды. Ол АҚШ-та білім алғанымен, Багам аралдарында өткен балалық шағының тәжірибесі оның туындыларына зор әсер етеді. Америкалық қоғамға бейімделудегі қиындықтар оны денесін құрал ретінде қолдануға жетеледі, себебі ол өзінің дене тілінің өзін ерекшелейтінін сезінді.
Мансап
Tableau vivants, бір немесе бірнеше актерлер немесе модельдер бар статикалық көрініс, Антони өзінің жұмысында қолданған өнер түрі. 1994 жылы Антони галереяда 28 күн ұйықтады, ал ол ұйықтағанда ЭЭГ машинасы оның REM үлгілерін жазды, содан кейін ол ұйықтаған түнгі көйлегінен жамылғы тоқыды. Антони көрерменнің тәжірибесіне қатысуға деген бұл ниетін былай түсіндіреді: [Performance] мен жасамақ болған нәрсе емес еді. Мен процесс, жасаудың мәні туралы жұмыс істедім, объектіге деген құштарлық пен жек көру сезімін қатар ұстауға тырыстым. Көрерменді оның жасалуына қайта баулуға мүмкіндік болса, өзімді қауіпсіз сезінемін. Мен мұны әртүрлі жолдармен жасауға тырысамын, қалдықтар арқылы, тию арқылы, біздің өмірімізге негізгі болып табылатын, адамдардың күнделікті іс-әрекеттерімен байланыстыру арқылы, мысалы, тамақ ішу, жуыну сияқты. Бірақ кейде адамдарды сол маңызды және жанды орында ұстаудың ең жақсы жолы – процесс немесе оның жасалуын көрсету болып табылады. Ол осы орындаушы мен көрерменнің өзара әрекеттесуі туралы: "Бұл хат менің аудиториямен қарым-қатынасымды толықтай көрсетеді. Мен көрерменді шын жүректен жақсы көремін, олар – менің қиялымдағы досым" дейді. Антони Луиза Буржуаның өнеріне күшті ықпал еткенін айтты, оны өзінің "көркемдік анасы" деп атады. Роберт Смитсон да Антони өнеріне әсер еткендердің бірі болды.
Antoni explains this desire to be involved in the viewer's experience when she writes:[Performance] wasn't something that I intended to do. I was doing work that was about process, about the meaning of the making, trying to have a love hate relationship with the object. I always feel safer if I can bring the viewer back to the making of it. I try to do that in a lot of different ways, by residue, by touch, by these processes that are basic to all of our lives that people might relate to in terms of process everyday activities bathing, eating, etc. But there are times when the best way to keep people in that place, which for me is so alive and pertinent, is to show the process or the making. She says of this performer/audience interaction: "This letter sums up my relationship to my audience. I have a deep love for the viewer; they are my imaginary friend." Antoni has cited Louise Bourgeois as a strong artistic influence, referring to Bourgeois as her 'art mother.' Robert Smithson was another influence in Antoni art.
Қоғамдық жинақтар (іріктеу)
Антонидің туындылары түрлі мемлекеттік мұражай коллекцияларында сақталады, оның ішінде Перес өнер мұражайы Майами (PAMM), Сан-Францисконың заманауи өнер мұражайы (SFMoMA), Ұлттық өнер галереясы, Соломон Р. Гуггенхайм мұражайы, The Broad, Метрополитен өнер мұражайы және тағы да басқалары бар. Ол 2010 жылғы «Әйелдер өнер революциясы» атты деректі фильміне сұхбат берген.
Гнау (1992)
Гнау (1992) атты жұмысында Антони аузымен 300 кг салмақтағы екі текше – шоколадтан жасалған және майдан жасалған текшелердің бұрыштары мен жиектерін шағып, шайнап, қалыптастырған. Ол алынған шоколад пен майдың бөліктерін жинап, жеке дүкеннің витринасын жасады, оны ол Lipstick / Phenylthylamine Display деп атады, ол шоколадтан жасалған жүрек пішіндес қораптардан және "май, пигмент және ара балауызы" толтырылған ерінгіш түтіктерден тұрады. Осы жұмысында Антони әйелдердің құштарлығы мен сексуалдылығының мәдени қабылдануындағы өзгерістерді қарастырады.
Лайк және латер (1993)
Lick and Lather (1993) жұмысында Антони өзінің он төрт бюстін жасады, жетісін шоколадтан, ал қалған жетісін сабыннан құйды. Бұл инсталляция әйелдіктің күрделі идеяларын және Антонидің әйел ретінде өзімен қарым-қатынасын көрсетеді. Жуыну, мою және тамақтану – өзіңді сүюге бағытталған әрекеттер, ал ол осы әдістерді пайдаланып өзінің бейнесін жою арқылы өзімізге қатысты сүйіспеншілік пен жек көру арасындағы қарым-қатынасты зерттейді. 1996 жылы Эми Джинкнер Ллойдпен болған сұхбатында Антони инсталляциядағы шоколад бюсттің бұзылуы туралы айтады, себебі біреу оның мұрынын тістеп алған. Антони: "Мен оны туындының бір бөлігі ретінде қалдырғым келмеді, себебі мен үшін тілу өте маңызды болды, ол өте мейірімді әрекет болғандықтан, бұл Gnaw-дан мүлдем өзгеше еді", – деді.
Ұйқы (1994)
"Слумбер" – бірнеше аптаға созылған перформанс. Ол алғашқы апталарын галереяда, әдекорсыз бөлмеде өткізді, бөлмеде тек сымды төсек пен компьютер және сымдармен жабдықталған үстел болды. Ол күндіз тоқып, ал түнде ұйықтаған тоқыма станогына жалғанған шексіз жамылғы жасап, сол жамылғымен ұйықтады. Ұйықтағанда, ол электроэнцефалограмма арқылы көз қозғалыстарын жазып алып, түнгі көйлегінен жазылған деректерді бейнелейтін өрнектерді жамылғыға тоқыды. Бұл туынды суретші мен көрермен, суретші мен өнер мекемелері, сондай-ақ суретшінің саналы және санасыз процестері арасындағы байланыс туралы ой-пікір білдіреді.
Жаз (2008)
"Ашу" (2008) фильмінде Антони қорғасыннан қирату шар жасап, оны көз қабағының жыпылықтауымен синхронды түрде ғимаратты бұзу үшін пайдаланды. Әрбір соққы шардың бетін зақымдап, оның тарихын көрсетті. Бұл жобаның мақсаты көрерменге қауіптің психологиялық әсерін сезінуге мүмкіндік беру болды.
Тақ тақты (2013)
Оның "Кронталған" (2013) туындысы 2004 жылы қызы дүниеге келгеннен кейін шабыттанды.
Оқыту
2000 жылдан бері Антони Колумбия университетінің Өнер мектебіндегі «Шебер-сыныптар / жетекші топтар» деген жоғары білім курсында бейнелеу өнерінен сабақ береді.