Ларри Тил – американдық оркестрлік саксофонның әкесі. Биографиясы, мансабы, «Wilson's Wolverines» тобымен гастрольдері, білімі туралы ақпарат. Саксофон тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Лари Тил (26 наурыз 1905 – 11 шілде 1984) көптеген адамдар американдық оркестрлік саксофонның әкесі деп есептейді.
Larry Teal (26 March 1905 11 July 1984) is considered by many to be the father of American orchestral saxophone.
Мансап
Лоренс Лион Тил Мичиган университетінде стоматологияға дайындық бойынша бакалавр дәрежесін алды. Ол Мичиган университетіне стоматологияны оқуға келгенімен, көп ұзамай Уилсонның «Вулверинес» тобымен байланысқа түсті – бұл жергілікті деңгейден асып түсетін жанкүйерлерге ие джаз тобы еді. Ол бірнеше жыл бойы олармен Еуропаны гастрольдеді, содан кейін АҚШ-қа оралды, бірақ сол кездегі маңызды қоғамдық оркестрлердің бірі – Глен Грейдің Детройттегі «Каса-Лома» оркестріне қабылданды. Кейін 1943 жылы Детройт музыка институтында музыка докторы ғылымын қорғады. Тил Детройт музыкалық өмірінде өзіне ерекше орын жасады. Ол WJR радиостанциясының тікелей эфирдегі студиялық оркестрінің мүшесі болды және 1943 жылдан 1964 жылға дейін Детройт симфониялық оркестрінің (DSO) құрамында өнер көрсетті. Ол саксофонда ғана емес, сонымен қатар кларнетте де ойнады және DSO-ның бірінші флейташысы болды – ол кезде бұл сирек кездесетін, ал қазір дерлік естілмейтін жағдай еді. Ол өзінің жеке музыка студиясын ашып, оны оркестр музыканттарымен толықтырды. Бұл елдегі ең беделді, талапкерлікке ие және мәртебелі студиялардың бірі болды. Оның студиясы Уэйн университетіне жақын орналасқан, онда көптеген орта мектеп және жоғары оқу орнының студенттері саксофонды оқыды. Дон Синта – олардың бірі, ол музыка мамандығын оқығанда саксофондағы виртуоз музыкант ретінде танылды. Мырза Тил классикалық және эстрадалық музыка ұйымдарында кәсіби музыкант ретінде жоғары сұранысқа ие болды. 1953 жылы Мичиган университетінің Энн-Арбордағы факультетіне тағайындалғанда, ол Америкадағы кез келген университетте саксофонның алғашқы штатты профессоры атанды. Ол 1974 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін саксофон профессоры қызметін атқарды, содан кейін оған «эмеритус профессор» атағы берілді. Университеттегі 21 жылдық еңбек жолында Тил 100-ден астам колледж студентіне сабақ берді, олардың көптегені табысты оқытушылар мен орындаушылар болып өсті. Осылайша ол Америкадағы классикалық саксофон оқытуының бағыты мен сапасына ерекше әсер етті.
Laurence Lyon Teal earned a bachelor's degree in pre dentistry from the University of Michigan. Although he came to the University of Michigan to study dentistry, he soon became involved with Wilson's Wolverines—a jazz band with a more than local following. He toured Europe with them for several years and later returned to the States only to be recruited by Glen Gray's Casa Loma Orchestra of Detroit, one of the important society orchestras of the period. He later earned a Doctor of Music from the Detroit Institute of Musical Arts in 1943. Teal carved out his own niche in Detroit's musical life. He was a member of radio station WJR's live studio orchestra and he was a member of the Detroit Symphony Orchestra (DSO) from 1943 to 1964. Not only did he play sax, as one might expect, but he also performed on clarinet and was the DSO's first desk flutist, a rare enough feat then and almost unheard of now. Additionally, he opened his own music studio and staffed it with players from the orchestra. It was one of the most reputable, demanding and prestigious of its kind in the country. His studio near Wayne University where many high school and collegiate students studied saxophone. Don Sinta was one of those students who was considered a virtuoso in saxophone by many while he was a music major at Wayne. Mr. Teal was highly sought after as a professional musician by both classical and popular musical organizations. He became the first full time professor of saxophone at any American university when he was appointed to the faculty of the University of Michigan Ann Arbor in 1953. He remained the professor of saxophone there until he retired in 1974, at which time he was given the title "professor emeritus." During his 21 years at the university, Teal taught over 100 college saxophone students, many of whom went on to become successful teachers and performers. In this way he had an unusual degree of influence over the direction and quality of classical saxophone teaching in America.