Екінші дүниежүзілік соғыстағы британдық десанттық кемелер класы

Кіріспе

Британдық әскери кемелерінің класы

Десант кемесі, жаяу әскер (LSI) немесе жаяу әскерді тасымалдауға арналған кеме – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде десанттық кемелер мен десант операцияларына қатысқан әскерлерді тасымалдау үшін Британдық Ұлтақтар Достастығының қолданған кемелерінің бір түрі. LSI кемелерін Корольдік теңіз күштері, Британдық сауда флоты, Корольдік Канада теңіз күштері, Корольдік Үндістан теңіз күштері және Корольдік Австралия теңіз күштері пайдаланған. Олар соғыс бойы британдық Ұлтақтар Достастығының және басқа одақтас әскерлерін теңіз шабуылдары мен басып алу операцияларында тасымалдады. Әдетте, жаяу әскерді тасымалдауға арналған кеме өз жүгін кемеге түскен портынан басып алынатын жағалауға жақын жерге дейін жеткізетін. Бұл орын (Корольдік теңіз күштері терминологиясында "төмен түсу позициясы") жағалаудан шамамен 6-11 миль қашықтықта болатын. Әскерлер содан кейін, көбінесе LCA кемелеріне ауысып, жағажайға баратын. Десанттық кеме өз жүгін түсіргеннен кейін LSI-ге қайта оралып, қосымша әскерлерді қабылдау үшін қайта көтерілетін.

Шығу тегі

Соғыс жарияланбас бұрын, Қызметтер аралық оқу және дамыту орталығы, қос жағалау операцияларында қолданылатын әскер мен Корольдік теңіз жаяуы әскерін тасымалдауға жарамды кемелерді анықтауға тырысты. Мұндай кемелер арнайы салынбаған, бірақ сауда флоты кемелерінің тізімінен ізделінетін. Бұл кемелердің жылдам болуы және жаңа шабуылдық десанттық кемелерді, әскермен толық жүктелген күйінде түсіруге қабілетті құрылғылары болуы қажет еді. Гленнарн, Гленрой және Бреконшир, сол кезде салынып жатқан кемелер, жаяу әскерді тасымалдауға өте қолайлы болып табылған. Бұл төрт жылдам жолаушы және жүк тасымалдау кемелері Қиыр Шығыс сауда жолы үшін жоспарланған. Адмиралтейство төрт Гленді кемеге түсіргеннен кейін көп ұзамай сатып алып, оларды жылдам жабдықтау кемелеріне айналдырды. 1940 жылдың маусым айына қарай, Гленгайл, Гленнарн және Гленрой LSI(L) кемелеріне айналдырылды. Адмиралтейство Бреконширді жылдам жүк конфигурациясында ұстауға талап етті, сондықтан ISTDC Кеме құрылысы директорымен қолданысқа жарамды кемелер туралы кеңес алды. Голландтық Continental жолаушылар бу кемелері LSI-ге айналдырылды. Шамамен 3000 тонналық сыйымдылығы бар және 22 түйін жылдамдыққа жете алатын бұл кемелер, әрқайсысы 800-ге дейін әскерді тасымалдай алатын. Бұл – бастапқы 5 LSI. Келешекте АҚШ-тың Lend-Lease бағдарламасы арқылы реквизицияланған немесе жаңадан салынған кемелердің есебінен тағы да көп LSI табылды.

Жобалау және қайта құру

ЛСИ-лер әскер тасымалдау қабілеті мен төзімділігіне сәйкес топтастырылды. Бастапқыда барлығы тірілту қайықтарын десанттық кемелерге ауыстырылған реквизицияланған сауда кемелері болды. 1940 жылдың сәуір және маусым айларында «Гленс» кемелері 34 офицер мен 663 қатардағы әскери қызметшіні тасымалдауға қабілетті және 12 LCA-ны «Веллин МакЛахан» құрылғыларында, ал 1 LCM-ді палубада бекітілген күйде, 30 тонналық крандармен түсіре алатын LSI-ға айналдырылды. «Гленгайл» кемесін «Глен» желісі үшін Caledon Shipbuilding & Engineering Company, Dundee компаниясы салған. 18 теңіз шақырымы жылдамдығы бар «Гленгайл» және оның бауырлары «Гленрой» мен «Гленэрн» кемелеріне енгізілген маңызды өзгерістер толық жүктелген LCA-ны түсіруге жеткілікті күшті құрылғыларды орнату және әскер бөлімдерін тасымалдауға арналған орынды ұйымдастыру болды. Соңғы өзгеріс бұрынғы жүк қоймасына үстелдер, формалар мен гамак ілуге арналған тіреулерді орнатуды қамтыды. «Гленгайл» кемесі 10 қыркүйекте қабылданып, пайдалануға берілді. «Queen Emma» және «Princess Beatrix» сияқты кішкентай LSI көбінесе арна бойындағы паромдар немесе қайта жабдықталған жолаушылар кемелері болды. LSI(L) сияқты, десанттық кемелерге арналған құрылғылар қосылды, әскерге орын берілді, сондай-ақ QF 12 фунттық 12 cwt теңіз пушкасы және 20 мм Oerlikon сияқты ұшаққа қарсы қару-жарақтар да орнатылды. 1943 жылдың көктемінде Канадада «Принс Генри» кемесін десанттық кемелердің жаяу әскерін тасымалдауға (орта) (LSI(M)) қайта жабдықтау жұмыстары жүргізілді. Олар 550 жаяу әскерді тасымалдауға, ал 6 LCA және 2 LCM(1) десанттық кемелерінде тасымалдауға, сондай-ақ күтілетін жарақаттарға арналған үлкен медициналық бөлімшелерге ие болды. Олардың ескі қарулары екі қос 4 дюймдік орнатумен, екі жалғыз 40 мм Бофорс және он Оерликонмен ауыстырылды. Эскималт және Ванкуверде жүргізілген қайта жабдықтау жұмысы 1943 жылдың желтоқсанында аяқталды және қайта іске қосылғаннан кейін көп ұзамай, капитан Т.Д. Келлидің (оның соңғы командалық офицері) басшылығымен Панама каналы және Нью-Йорк қаласы арқылы Ұлыбританияға аттанды. Кемедегі құрылғылар LCA-ны көтеруге қабілетті болды, ол соғыстың осы кезеңінде 14 тоннаға жуықтады. 1942 жылдың ортасында Австралиядағы кеме Австралия Корольдік Теңіз күштерінің бірінші десанттық кемесі ретінде Garden Island Dockyard-та қайта жабдықтауға белгіленді. Оның қарулы сауда крейсерінің қару-жарағы алынып тасталды және бір 12 фунттық пушкамен, алты 40 мм Бофорс және сегіз 20 мм Оерликонмен ауыстырылды. «Walrus» амфибиялық ұшағы алынып тасталды, ал кеме АҚШ-та жасалған десанттық кемелерді тасымалдау үшін қайта жабдықтаудан өтті: 17 LCVP және екі LCM(3). «Manoora» кемесі бастапқыда 850 сарбазды қабылдай алды, бірақ кейінгі өзгерістер осы санды 1250-ге дейін арттырды. Кеме 2 ақпан 1943 жылы C77 белгісімен қайтадан пайдалануға берілді және Порт-Филиппте 6 айлық десанттық жаттығулардан кейін Жаңа Гвинеяға жөнелтілді. АҚШ-та Теңіз комиссиясы коммерциялық корпусқа соғыс өндірісін енгізді; Consolidated Steel Corporation компаниясы салған он үш кеменің C1 S AY1 түрі LSI(L) ретінде пайдалану үшін қайта жабдықтаудан өтті. Бұл кемелердің барлығына «Империя» деген сөзбен басталатын екі сөзден тұратын атаулар берілді, мысалы SS Empire Spearhead. Олардың барлығы екі LCA флотилиясын, барлығы 24 кемені қабылдай алды. Нормандияға шабуыл кезінде бір кеме минаға түсіп жойылды. Тағы бір кеме 1944 жылдың 28 желтоқсанында U-боттың торпедасымен батырылды. Барлық кемелерде LCA және басқа да британдық өндірістегі LSI үшін қажетті десанттық кемелерді қабылдауға арналған құрылғылар орнатылған. Әдетте британдық LSI-лар ауыр жұмыс істейтін электрмен жұмыс істейтін құрылғылармен жабдықталған. Ертедегі десанттық кемелерге Welin McLachlin құрылғылары орнатылған, олар көбінесе сауда флотында 99 адамдық стандартты тіршілік кемелері үшін қолданылған. Соғыс барысында LCA-ның салмағы артқан сайын (әдетте 14 тоннаға дейін жетеді) одан да ауыр құрылғылар қажет болды. Кейінгі LSI және қайта жабдықталғандары көлденең арқалық типіндегі көтерілетін құрылғылармен жабдықталды. Құрылғылар LSI экипажының (Корольдік флот немесе Сауда флоты) және LCA флотилиясының мүшелерінің жауапкершілігін бөліп көрсетті.

LSIs were grouped according to their troop capacity and endurance. Initially, all were requisitioned merchant vessels that exchanged carrying lifeboats for landing craft. During April and June 1940, the Glens underwent further conversion into LSIs capable of transporting an embarked force of up to 34 officers and 663 other ranks and carrying 12 LCAs on Welin McLachan davits and 1 LCM(1) stored in chocks on deck and launched by 30 ton derricks. Glengyle was built by Caledon Shipbuilding & Engineering Company, Dundee, for the Glen Line. The only vital alterations to the 18 knot Glengyle and her sisters, Glenroy and Glenearn, were to assure davits strong enough to lower fully loaded LCAs, and to provide accommodation for the army units to be transported. This latter alteration entailed introducing tables, forms, and posts for slinging hammocks into the former cargo hold. Glengyle, the first LSI, was accepted into service on 10 September and, on 31 January 1941, she sailed around Africa to the Mediterranean. Smaller LSI, such as Queen Emma and Princess Beatrix, were generally converted cross channel ferries, or a converted passenger ship. Conversion was accomplished, as with LSI(L), by adding davits for the landing craft, providing troop accommodation, plus some defensive armament, such as QF 12 pounder 12 cwt naval guns, and anti aircraft guns, such as the 20 mm Oerlikon cannon. In Canada in the spring of 1943, work was under way on the conversion of and Prince Henry to landing ship infantry (medium) (LSI (M)). They were reconfigured to carry 550 infantrymen transported in six LCAs and two LCM(1)s, and have large sick bay facilities for the anticipated casualties. Their old guns were replaced with two twin 4 inch mountings, two single Bofors 40mm guns, and ten Oerlikons. The rebuilding, which took place at Esquimalt and Vancouver, was completed in December 1943 and shortly after re commissioning, she left for the United Kingdom via Panama canal and New York City, under Captain T. D. Kelly RCNR, (her final commanding officer) who had supervised the fitting out of both ships. The ship's davits were capable of lifting an LCA which, by this time in the war, was approaching 14 tons. In Australia in mid 1942, was marked for conversion into the Royal Australian Navy's first landing ship, infantry at Garden Island Dockyard. Her armed merchant cruiser armament was removed and replaced with a single 12 pounder gun, six 40 mm Bofors, and eight 20 mm Oerlikons. The Walrus amphibian aircraft was removed, and the ship was modified to carry US manufactured landing craft: 17 LCVPs, and two LCM(3)s. Manoora was initially able to accommodate 850 soldiers, but later modifications increased this to 1,250. The ship was recommissioned on 2 February 1943 with the pennant number C77, and after spending six months on amphibious warfare training in Port Phillip, was deployed to New Guinea. In the United States, a commercial hull was put in war production by the Maritime Commission; the C1 S AY1 subtype of thirteen ships built by the Consolidated Steel Corporation, were modified for use as LSI(L)s under lend lease. These ships were all given two word names beginning with "Empire", such as SS Empire Spearhead. All were able to accommodate two LCA flotillas; a total of 24 craft. The was lost during the invasion of Normandy to a mine. was sunk by a U boat torpedo on 28 December 1944. All these ships had davits fitted to accept LCAs and the other appropriate British manufactured landing craft for LSIs. Normally British converted LSIs were fitted with heavy duty power operated davits. Early landing ships were fitted with Welin McLachlin davits – these being generally in use in the Merchant Navy for standard 99 man lifeboats. As the weight of LCAs increased through the war (eventually approaching 14 tons) heavier davits were required. Later LSIs and those being refitted were provisioned with luffing davits of a crossbeam type. The davits themselves provided a demarcation between the responsibilities of the LSI crew (either Royal Navy or Merchant Navy) and the members of the LCA flotilla.

Құтқарушы кемені басқару, жаяу әскер

Кейбір LSI-лер Корольдік теңіз флотына қабылданып, флот экипаждарын алды және ақ туды көтерді, ал көпшілігі азаматтық экипаждарын сақтап, қызыл туды көтерді. Корольдік теңіз флотының LSI-лері 1943 жылға дейін Корольдік теңіз флотының десанттық кемелер тобымен қамтамасыз етілді, содан кейін десанттық кемелер тобының бір бөлігі Корольдік морской пехотасының экипаждарымен жабдықталды. Сауда флотының LSI-лерінде Корольдік теңіз флотының зениттік қару-жарақтары үшін артиллериялық экипаждар, сондай-ақ кеменің десанттық кемелер тобын басқаратын Корольдік теңіз флоты офицерлері мен матростары болды. Әдетте, бұл топтар өзара ынтымақтаспады және бір-бірінің жұмыс жауапкершіліктерін бөліспеді. Канада Корольдік теңіз флотының қызметіндегі LSI-лерде канадалықтар жұмыс істеді және 1943 жылдың соңынан бастап RCN десанттық кемелер тобымен жабдықталды. Экипажтар араласып, қажет болған жағдайда бір-біріне көмектесіп, бірге тамақтанды.