Питер Барнс: Футбол жолы мен жетістіктері

Кіріспе

Ағылшын футболшысы (1957 жылы туған). 17 жасында кәсіпқой болып қалыптасты. 1974 жылғы 9 қазанда «Манчестер дербиінде» тұңғыш рет негізгі құрамға шықты. Менеджер Тони Бук: «Питер істеген аз нәрсені де тиімді және дұрыс орындады» деді. Келесі аптада «Майн Роудта» дебют жасады, жарақат алған Деннис Тьюартты ауыстырып, «Льютон Таунды» 1:0 есебімен жеңген кезде алаңға шықты. Бірақ, «Беллден алыс пас алғаннан кейін, қақпа толығымен бос тұрғанда гол соғу мүмкіндігін жіберіп алды». 1975 жылғы 19 наурызда «Карлайл Юнайтедке» 2:1 есебімен ұтылып, карьерасындағы алғашқы голын соқты. Бұл 1974-1975 маусымдағы бес ойынындағы жалғыз голы болды. Барнс 1975-76 маусымында алғаш рет алаңға 8 қазан күні шықты, «Лига кубогында» «Ноттингем Форестті» 2:1 есебімен жеңген кезде жарақат алған Тьюартты ауыстырды. Содан кейін Бук капитан Маршты негізгі құрамнан шығарып, трансферге қойды, бұл Барнске негізгі құрамда орын ашты, ал Аса Хартфорд Марштың он нөмірін алды. Барнс маусымдағы алғашқы голын «Шеффилд Юнайтедпен» 2:2 есебімен тең түскен кезде соқты, Бук бұл голды «практикалық түрде еш қиындықсыз» деп сипаттады. Команда автобусы жолға шыққанда апатқа ұшырап, бірнеше «Сити» ойыншыларына мойынның соғу жарақаты тигеннен кейін тең түсу қиынға соқты. «Ноттингем футбол пост» газетінің тілшісі Рон Фентон: «Питер Барнс пен Деннис Тьюарт осы маусымда қорғанысты үздіксіз бұзып, керемет қанатты ойын көрсетті [және] қанатты ойыншылардың қайта жандануына үлкен үлес қосты» деп жазды. Барнс маусымды 36 ойында 5 гол соқты, оның ішінде 27 лигалық ойында. 1975-76 маусымында клубтың «Лига кубогындағы» жолы маңызды болды, олар «Норвич Ситиді» (екі қайталап өткізіп), «Ноттингем Форестті», «Манчестер Юнайтедті», «Мансфилд Таунды» және «Миддлсброны» (Барнс гол соғып, нәтижелі пас берген) жеңіп, финалға өтті, онда «Уэмбли стадионында» «Ньюкасл Юнайтедпен» кездесті. Барнс ойынның 11-ші минутында жартылай волеймен гол соқты, капитан Майк Дойл бос добын басып жібергеннен кейін; бұл жаттығулар барысында үйренген әдіс еді. «Манчестер Сити» ойынды 2:1 есебімен жеңіп алды, Тьюарт ойынның бірінші жартысынан кейін жеңіс голын соқты. Хью Макилванни Барнстың «Уэмблиге келген, өте дағдылы жаңа ойыншы» екенін және оның голы үшін доп «қиын секіргенімен, ол сол аяғымен дәл соқты, доп қақпашының сол бағанасына тез кірді» деп жазды. Кубок финалынан кейін Барнс «Профессионал футболшылар қауымдастығы» тарапынан «Жылдың жас ойыншысы» деп танылды. Ұялшақтығы мен көпшілік алдында сөйлеуден қорқуынан қабылдау сөзін дұрыс айта алмады, тілі байланысып қалды. Белл ұзақ мерзімді жарақат алғандықтан, Бук тәжірибелі шабуылшы Брайан Кидд пен ирландиялық оң жақ қорғаушы Джимми Конвейдi құрамға қосты. Барнс 1976-77 маусымының ашылу ойынына қосылмады. «Бристоль Ситиге» қарсы әсерлі гол соққаннан кейін, ол «Ювентусқа» қарсы «УЕФА кубогының» ашылу ойынына жол таба алды. «Ювентус» қорғаушысы Клаудио Джентиль Барнстің аяғына тікенекпен соққаннан кейін ауыстырылды, бұл оның аяғына зақым келтірді. Жарақат оның екінші ойынға қатысуына кедері келтірді, «Ювентус» финалға жолдады. Конвей де жарақат алды, Барнс жазылғаннан кейін негізгі құрамға оралды. «Сити» лига титулы үшін күрескенде, наурыз айындағы «Манчестер дербиінен» кейін ғана ол ұзақ мерзімге құрамда ойнады. Ол титул үшін күресіп жатқан «Ипсвич Таунды» 2:1 есебімен жеңген кезде Дэвид Уотсонға нәтижелі пас берді. Алайда, ол «Ливерпульмен» маңызды матчта құрамнан шығарылды, Пол Пауэр қанатта оның орнына шықты, Бук «Ливерпульді басып тастау» жоспарына сәйкес әрекет етті. Барнс ойынға қосылып, Киддтің теңестіру голына нәтижелі пас берді, бірақ «Ливерпуль» тез арада көш бастап, ойынды 2:1 есебімен жеңіп алды. Үш тікелей жеңіс «Ситидің» титулдық үмітін қайта жандандырды, бірақ «Дерби Каунтиде» 4:0 есебімен жеңіліп, «Астон Вилламен» 1:1 есебімен тең түскеннен кейін «Ливерпульден» бір ұпай қалып қойды.

English footballer (born 1957)

He turned professional at the age of 17 and made his first team debut in the Manchester derby on 9 October 1974, coming on for Glyn Pardoe in a 1–0 defeat to Manchester United at Old Trafford in the League Cup. Manager Tony Book surmised that: "the handful of things which Peter did were carried out properly and effectively". He made his Maine Road debut the following week, standing in for the injured Dennis Tueart in a 1–0 win over Luton Town, and missed an easy chance to score a goal after "spooning a ball from Bell over the top from less than with the entire goal gaping". He scored his first career goal on 19 March 1975, converting a knee high volley in a 2–1 loss to Carlisle United; this was his only goal from five appearances in the 1974–75 season. Barnes had to wait until 8 October to make his first appearance of the 1975–76 campaign, filling in for the injured Tueart in a 2–1 home victory over Nottingham Forest in the League Cup. Book then dropped captain Marsh from the first team and transfer listed him, which left a space for Barnes in the starting eleven as Asa Hartford was given Marsh's number ten shirt. Barnes scored his first goal of the campaign from what Book described as "virtually very little" in a 2–2 draw at Sheffield United; the draw had been hard earned after the team coach crashed on the journey to the ground, causing whiplash injuries to a number of City players. Nottingham Football Post columnist Ron Fenton wrote that: "Peter Barnes and Dennis Tueart have consistently destroyed defences this season with thrilling wing play [and] have done the game a big service to accelerate the re birth of wingers". Barnes ended the season with five goals in 36 appearances, including 27 league starts. Of more significance in the 1975–76 season was the club's League Cup campaign which saw them reach the final by eliminating Norwich City (after two replays), Nottingham Forest, Manchester United, Mansfield Town and Middlesbrough (against whom Barnes scored a goal and provided an assist) to reach the final, where they faced Newcastle United at Wembley Stadium. Barnes scored the opening goal of the match on 11 minutes with a half volley after captain Mike Doyle headed a free kick into his path; it was part of a routine that had been practised on the training ground. Manchester City went on to win the match 2–1, with Tueart scoring the winning goal shortly after half time. Hugh McIlvanney wrote that Barnes was an "ebullient, highly skilled newcomer to Wembley" and that for his goal the ball "bounced awkwardly, but he used his left foot to come down on it with killing economy, and it went swiftly inside the goalkeeper's left hand post". The day after the cup final, Barnes was voted Young Player of the Year by the Professional Footballers' Association. He fluffed his acceptance speech due to his shyness and fear of public speaking as he froze and was unable to speak. With Bell facing a long term injury, Book signed veteran forward Brian Kidd and Irish right sided midfielder Jimmy Conway to add experience to the side. Barnes was left out of the squad for the opening match of the 1976–77 season. An impressive goal against Bristol City helped him to force his way into the side for the opening match of the UEFA Cup campaign against Juventus. He was substituted after being injured by Juventus defender Claudio Gentile, who stamped his studs through Barnes's shoe to damage his foot. The injury caused him to miss the second leg, which Juventus won on their way to the final. Conway picked up an injury during his absence and Barnes returned to the starting eleven upon his own return to fitness. It was only after the Manchester derby match in March that he had an extended run in the team as City made a push for the league title. He provided the assist for David Watson in a 2–1 win over title rivals Ipswich Town. However, he was dropped for the crucial match with Liverpool, erstwhile stand in Paul Power taking his place on the wing as Book went with the game plan of stifling Liverpool; Barnes came on as a substitute and provided the assist for Kidd's equaliser, though Liverpool quickly regained the lead and won the match 2–1. Three straight wins revived City's title hopes, but a 4–0 loss at Derby County and a 1–1 draw with Aston Villa saw them end the season in second place, one point behind Liverpool.

Бірінші команданың қалыптасқан қатысуы: 197778

Барнс 1977–78 маусымның ашылу ойынында қайтадан құрамға қосылмады, себебі Бук Саутгемптоннан Мик Ченнонды 300,000 фунт стерлингке сатып алды. Ченнон Барнстың маусымдағы алғашқы ойынында, 3 қыркүйекте Норвич Ситиге қарсы өткен 4–0 есебімен жеңіске жеткен кезде өз клубы үшін алғашқы голдарын соқты. Еуропада сәтсіздікке ұшырағанына қарамастан, қазан айының басында Сити бірінші дивизионда көшбасшы болды, бірақ бұл қысқа ғана сақталған чемпиондық үміті төртінші орынмен аяқталды. Барнс Бристоль Сити мен Арсеналға қарсы әсерлі голдар соқты, Бристоль Ситиге қарсы голға қарай үш ойыншыны жеңіп өтті, ал Арсеналға қарсы Пэт Дженнингсті асырып тепті. Голландиялық ПСВ Эйндховен 1978 жылғы УЕФА кубогының финалына дейін Барнсқа ұсыныс жасады, бірақ Манчестер Сити төрағасы Питер Свалестің 750,000 фунт стерлингтік бағасына жетпеді. Барнс УЕФА кубогындағы өнері үшін мақталып, Манчестер Evening Guardian газетінің Питер Гарднері екінші турдың бірінші ойынында "Стандарт Льежге 4–0 есебімен жеңіске жеткенде" оның "бұрылып, айналып, қинап, мазалап" "өзінің ең жақсы күйінде" болғанын айтты. "Стандарт Льеж" клубының бас жаттықтырушысы Роберт Вазиге матчтан кейін оны "әлемдік деңгейдегі ойыншы" деп атады. Сити келесі турда Миланды жеңді, бірақ Барнс Сан-Сиро стадионындағы ойынды өткізіп жіберді, сондай-ақ Миланның Серия А-дағы қарсыласы Ювентустан 1.5 миллион фунт стерлингтік трансферлік ұсыныс туралы ақпарат баспасөзге сіңіп кетті. Лигадағы нәтижелер Сити үшін нашар болды, сондықтан Свалес Букқа бұрынғы Сити бас жаттықтырушысы Малкольм Эллисонды қаламаған көмекші ретінде тағайындады. Барнс кейін Эллисонның келуінен кейін "жағдай өзгерді және көңіл-күйіміз өзгерді, көңіл-күй дұрыс болмады, менің күндерім санаулы деп ойладым" деді. Сити үшінші дивизиондағы Шрусбери Тауннан ФА кубогында жеңіліп, УЕФА кубогынан Боруссия Мёнхенгладбахтан жеңілгеннен кейін ширек финалда шығарылды, бұл клубтың 1967 жылдан бергі ең нашар лигасы болған бірінші дивизионда 15-орынға түсуіне әкелді. Барнс құрамнан шығарылып, наурыз айында сатылымға қойылды. Барнс Букқа клубта қалуды қалағанын айтты, бірақ кейін: "Мен оның мені қалағанына сенемін, бірақ ол соңғы шешімді қабылдады деп ойламаймын" деді. Ливерпуль 650,000 фунт стерлинг ұсынды, бұл клубтың рекордтық трансфері Кенни Далглиш үшін төленген сомадан 200,000 фунт стерлинг артық болғанымен, Ситидің бағалауынан 100,000 фунт стерлинг кем болды. Манчестер Юнайтед бағаны орындады, бірақ олар жергілікті бәсекелес болғандықтан, оларға 1 миллион фунт стерлинг немесе 750,000 фунт стерлинг плюс Стив Коппел төлеу керек болды.

Barnes was again relegated to the bench for the opening match of the 1977–78 season after Book signed Mick Channon from Southampton for £300,000. Channon actually scored his first goals for the club on Barnes's first start of the season, a 4–0 win over Norwich City on 3 September. Despite disappointment in Europe, City were top of the First Division at the start of October in what was a short lived title campaign that tailed off into a fourth place finish. Barnes managed to score impressive goals against Bristol City and Arsenal, beating three players en route to goal against Bristol City and chipping over Pat Jennings against Arsenal. Dutch club PSV Eindhoven made a bid for Barnes shortly before their appearance in the 1978 UEFA Cup final, but fell short of Manchester City chairman Peter Swales's £750,000 valuation. Barnes was praised for his performances in the UEFA Cup, with Peter Gardner of the Manchester Evening Guardian commenting that he was "at his brilliant best" by "twisting, turning, tormenting and teasing the harassed Belgians" in a 4–0 win over Standard Liège in the second round first leg. Standard Liège manager Robert Waseige labelled him as a "world class player" after the match. City overcame Milan in the next round despite Barnes missing the leg at the San Siro and reports being leaked to the press of a £1.5 million transfer bid from Milan's Serie A rivals Juventus. Results in the league were poor for City and Swales acted by assigning Book with an unwanted assistant in former City boss Malcolm Allison. Barnes later reflected that following Allison's arrival "things were different and our mood changed, the mood just wasn't right I felt my days were numbered". City were knocked out of the FA Cup by Third Division Shrewsbury Town and exited the UEFA Cup at the quarter finals following defeat by Borussia Mönchengladbach, all whilst slipping to a 15th place finish in the First Division – the club's lowest league finish since 1967. Barnes was dropped from the team and transfer listed in March. Barnes told Book that he wanted to stay at the club but later reflected: "I'm sure he wanted me to stay but I don't think he had the final decision". Liverpool made an offer of £650,000 which, despite being £200,000 more than they paid for club record signing Kenny Dalglish, still fell £100,000 short of City's valuation. Manchester United met the valuation but, as they were local rivals, were told they must pay £1 million or £750,000 plus Steve Coppell.

Вест Бромвич Альбион

1979 жылғы 17 шілдеде Барнс 748 000 фунт стерлингке «Уэст-Бромвич Альбион» клубына қосылды. Бұл трансферлік рекорд 1997 жылғы маусымда Кевин Килбайн келгенге дейін бұзылмады. Барнс жақында «Реал Мадридке» сатылған Лори Каннингхэмнің орнына келді. Алты апта бұрын менеджер Рон Аткинсон Барнстың жақын досы және «Манчестер Ситидегі» командаласы Гэри Оуэнмен 450 000 фунтқа келісім жасасты. Сирилл Регис маусымның басында жарақат алды, ал «Бэггис» 1979-80 жылғы Бірінші дивизионның алғашқы төрт ойынынан тек бір ұпай ғана жинады. Дегенмен, Барнс «Анфилдте» «Ливерпульге» 3:1 есебімен жеңілген кезде өзінің гол соққан есебін ашты. Ол қайтадан УЕФА кубогында ойнады, бірақ «Альбион» бірінші раундта «Карл Цайс Йенадан» жеңілді. Барнс жақсы формада болмады және үйін сағынды, бірақ екі гол соқты және Оуэн үшін үшінші голды соқты. Ол бұрынғы «Манчестер Сити» клубындағы алты Бірінші дивизион матчында сегіз голдың бір бөлігі ретінде екі рет көзге түсті, оның төртеуі пенальтиден соғылған еді. «Уэст Бром» кампанияның екінші жартысында жақсарды, Барнс клубтың үздік мергені болды, ол 38 лигалық кездесуде 15 гол соқты, бұл көрсеткіш 0,395 голға тең. Барнс Аткинсонның шабуылдық стилін ұнатып, туған қаласын сағынғанмен және үйін тонағаннан кейін алаңдағанмен клубта өзін бақытты сезінді. «Уэст Бром» 1980-81 жылғы маусымды «Арсеналға» жеңілгеннен кейін жақсы бастады. 27 желтоқсанда «The People» газеті Барнстың «Манчестер Юнайтедке» 3:1 есебімен жеңіске жеткен «Альбионды» жеңіп алғанын, бір гол соғып, тағы бір голға нәтижелі пас бергенін хабарлады. Ойыннан кейін менеджердің көмекшісі Мик Браун: «Ол ойыншы. Көпшілік оны жақсы көреді немесе жек көреді, бірақ апта бойы бәрі оның туралы әңгімелейді» деді. Барнс 47 кездесуде он гол соқты және «Альбионның» Еуропалық футболға қатысуына көмектесті, команда төртінші орынды иеленді. Аткинсонның «Манчестер Юнайтед» клубының бас жаттықтырушысы лауазымына кетуі Барнстың клубтан кетуін жеделдетті, өйткені ол жаңа менеджер Ронни Алленмен «тіл табыса алмады». Бұл клубтық рекорд еді, оны 1990 жылғы мамыр айында Джон Лукик келгенге дейін ешкім бұзған жоқ. Барнстың келісімшартқа отыруы таңғажайып болып көрінді, өйткені «Лидсте» Карл Харрис пен Артур Грэм сияқты жақсы қанат шегіншілері болды, бұл менеджер Аллан Кларктың оны терең орта алаңда ойнатуына себеп болды. 1981-82 жылғы маусымның алғашқы күні жаңадан көтерілген «Суонси Ситиге» 5:1 есебімен жеңіліс «Ақтар» үшін болашақтың белгісі болды. «Ковентри Ситимен» 4:0 есебімен жеңілгеннен кейін «Лидстің» менеджерінің көмекшісі Мартин Уилкинсон: «Біз Питерден қанын суға ағызуды сұрамаймыз, бірақ оның кейде терлегенін көргіміз келеді» деп атап өтті. Кларк «Элланд-Роудта» сенімді шабуылшысыз қалды және Барнсты орталық шабуылшы ретінде ойнатуға шешім қабылдады. «Лидске» екінші дивизионға түсуден аулақ болу үшін маусымның соңғы күнінде «Уэст-Бромвич Альбионды» жеңу керек болды, бірақ жеңіліс «Лидстің» «Хоторнста» жеңілгенін көрді. Кларк жұмыстан босатылды, ал оның орнына келген Эдди Грей Барнсқа жалақысын азайту керектігін немесе сатылуы керектігін айтты. Барнстың «Лидстен» кетуі күтілді, бірақ Футбол лигасының клубтар кез келген трансфер ақысының кем дегенде 50% -ын алдын ала төлеуі керек деген шешімінен кейін трансфер нарығындағы жоғары көрсеткіштер құлдырап кетті, ал қалған 50% -ы бір жыл ішінде төленді. Алайда, ол қайтадан орталық шабуылшы ретінде ойнатылды, өйткені «Бетисте» Испания құрамасының жаулап алушы сол жақ қанатты қорғаушысы Рафаэль Гордильо болды. Менеджер Антал Дунай Барнсты ойнатуға асықпады, өйткені ағылшын испан тілін білмейді және Дунай Барнсты «Бенито Вилламаринге» әкелгенге дейін ойнағанын көрмегенін мойындады. Дунайдың орнына Марсель Доминго келді, ол «Бетисті» Ла Лигада 11-орынға жеткізді. Барнс испан тілін біраз үйренгеніне қарамастан, Испанияда тұруға тырысты және жас отбасын Англияға қайтаруды қалады. 1982-83 жылғы маусымда 16 лигалық кездесуде ойнап, чемпион атанған «Атлетико» клубына қарсы бір гол соқты. Ол 1983-84 жылғы маусымның басында жамбас жарақатынан зардап шекті, бірақ көп ұзамай командаға сегіз ойындық жеңіліссіз серия жасауға көмектескеннен кейін мақтауға ие болды. Ол 25 лигалық кездесуде төрт гол соқты және «Лидс» екінші дивизионда оныншы орынды иеленді. Ол өзінің бұрынғы «Уэст Бром» менеджері Рон Аткинсонның басшылығымен маусым аяғындағы турнеге «Манчестер Юнайтедке» жалға берілді. Гулд желтоқсанда жұмыстан босатылғаннан кейін, оның орнын оның көмекшісі Дон Маккей басқарды, ол Барнсты резервтік командаға жіберіп, оның орнына Мики Адамсты қойып, қорғаныс тактикасын күшейтті. Барнс 1984-85 жылғы маусымда «Sky Blues» сапындағы 19 Бірінші команда матчында екі гол соқты.

On 17 July 1979, Barnes joined West Bromwich Albion for a fee of £748,000 – a club transfer record that was not broken until Kevin Kilbane's arrival in June 1997. Barnes was signed to replace Laurie Cunningham, who had recently been sold to Real Madrid. Six weeks previously, manager Ron Atkinson had signed Gary Owen, a close friend and teammate of Barnes at Manchester City, for £450,000. Cyrille Regis was injured at the start of the season and the "Baggies" picked up only one point from the first four First Division fixtures of the 1979–80 season, though Barnes did open his goal scoring account with a consolation strike in a 3–1 defeat to Liverpool at Anfield. He again played in the UEFA Cup, but Albion were eliminated in the first round by Carl Zeiss Jena. Barnes struggled for form and felt homesick, but scored two goals and provided an assist for Owen to score the third in a 3–0 win over Bristol City at The Hawthorns in December. He scored twice at former club Manchester City as part of a run of eight goals in six First Division matches, four of which came from penalty kicks. West Brom improved in the second half of the campaign to finish in tenth place, with Barnes as the club's leading scorer after scoring a career high 15 goals from 38 league appearances, a ratio of 0.395 goals per match. Barnes enjoyed Atkinson's attacking brand of football and felt happy at the club despite missing his hometown and becoming unsettled after his house was robbed. West Brom started the 1980–81 season strongly after recovering from a defeat by Arsenal on the opening day. On 27 December, The People reported that Barnes "scored one and set up another for smash and grab Albion" in a 3–1 victory over Manchester United. Assistant manager Mick Brown spoke after the match to say: "He is an entertainer. The crowds go away either loving or hating him, but they all talk about him during the week". Barnes scored ten goals in 47 appearances, helping Albion to qualify for European football with a fourth place finish. Atkinson's departure for the Manchester United management position helped to accelerate Barnes' own exit from the club as he "just couldn't hit it off" with new manager Ronnie Allen. this was a club record that wasn't broken until John Lukic arrived in May 1990. The signing of Barnes was seen as an odd move as Leeds already had good quality wingers in Carl Harris and Arthur Graham, which caused manager Allan Clarke to play him out of position in deep midfield. A 5–1 defeat at newly promoted Swansea City on the opening day of the 1981–82 season was an indication of things to come for the "Whites". Speaking after a 4–0 defeat by Coventry City, Leeds assistant manager Martin Wilkinson remarked that: "We are not asking Peter to run his blood to water, but we do want to see him get a bit of a sweat occasionally". Clarke lacked a reliable striker at Elland Road and decided to play Barnes at centre forward. Leeds needed to beat West Bromwich Albion on the final day of the season to avoid relegation into the Second Division, but defeat saw Leeds relegated at The Hawthorns. Clarke was sacked and his replacement, Eddie Gray, informed Barnes that he would have to take a pay cut or be sold on. Barnes was expected to leave Leeds, but the high figures in the transfer market had collapsed following a Football League ruling that clubs must pay at least 50% of any transfer fee up front, with the remaining 50% settled within a year. However, he was again played out of position at centre forward as Betis already had an attacking left wingback in Spain international Rafael Gordillo. Manager Antal Dunai was reluctant to play Barnes as the Englishman could not speak Spanish and Dunai admitted that he had not seen Barnes play before he was brought to the Benito Villamarín. Dunai was replaced by Marcel Domingo, who led Betis to an 11th place finish in La Liga. Barnes struggled to settle in Spain, despite picking up some of the Spanish language, and wanted to move his young family back to England. He made 16 league appearances in the 1982–83 season, scoring one goal against eventual champions Athletic Bilbao. He missed the start of the 1983–84 season with a groin injury, but soon won plaudits after helping the team put together an eight match unbeaten run. He scored four goals from 25 league starts and two substitute appearances as Leeds finished tenth in the Second Division. He joined Manchester United on loan for an end of season tour under his former West Brom manager Ron Atkinson. After Gould was sacked in December, he was succeeded by his assistant Don Mackay who dropped Barnes to the reserve team and replaced him with Micky Adams to implement more defensive tactics. Barnes scored two goals in 19 first team matches for the "Sky Blues" in the 1984–85 season.