Америкалық Әуе Күштерінің генералы Джерри Дентлер Пейдж

Кіріспе

АҚШ Әуе күштері генералы Джерри Дентлер Пейдж (27 ақпан 1915 – 19 наурыз 1989) – АҚШ Әуе күштері генерал-майоры және Әуе соғыс академиясының бастығы. Ол академияда дау тудырған мәлімдемелер жасағаннан кейін қызметтен алынған. Пейдж 1960-шы жылдардағы Әуе күштерінің "ең дарынды зиялыларының" бірі деп есептелді.

Мансап

Генерал Пейдж Манила қаласында, Филиппинде дүниеге келген. Ол Лос-Анджелесте өсті, Мануалдық өнер орта мектебін бітірді және 1937 жылы Оңтүстік Калифорния университетінде өнеркәсіптік менеджмент мамандығы бойынша ғылым бакалавры дәрежесін алды. Әскери қызметі барысында ол Форт-Левенворттағы (Канзас штаты) Командалық және штаб мектебін, сондай-ақ Вирджиния штатының Норфолк қаласындағы Қарулы күштер штаб колледжін бітірді. Колледждегі "Фи Каппа Тау" ерлік қоғамының бірінші далалық хатшысы болып бір жыл қызмет еткеннен кейін, 1938 жылдың маусымында ол Армия Әуе корпусындағы авиация курсанты ретінде әскери мансабын бастады. 1939 жылы Техас штатындағы Келли-филдте ұшқыш қанаттарын және офицер шеніне ие болды. Оның қызметінің алғашқы жылдары Техас штатындағы Рэндольф базасында ұшқыштарды оқытушы, ұшу командирі, кадет командирі, ұшу директоры және операциялық офицер болып өтті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде генерал Пейдж Оңтүстік Тынық мұхиты аймағында XIII-ші истребительдер корпусымен операция офицері ретінде қызмет етті және "Ерлік орденімен" марапатталды. Ол P-38 Lightning және P-39 Airacobra истребительдерінде 32 жауынгерлік миссияға қатысты. 1946 жылдың қаңтарында АҚШ-қа оралып, Калифорния штатындағы Гамильтон базасының командирінің орынбасары болып тағайындалды. 1948 жылдың ақпанында ол Вирджиния штатының Норфолк қаласындағы Қарулы күштер штаб колледжіне түсті. 1948 жылдың шілдесінде жаңа құрылған Қорғаныс министрлігі кеңсесіне Әуе күштерінің байланыс офицері болып тағайындалды. 1949 жылдың сәуірінде ол АҚШ Әуе күштері штабында, Вашингтон округінде, операциялар жөніндегі штаб бастығының орынбасары болып тағайындалды. 1950 жылдың қыркүйегінде генерал Пейдж Солтүстік Еуропалық аймақтық жоспарлау тобына Әуе күштерінің өкілі ретінде Англияның Лондон қаласына барды. 1951 жылдың шілдесінде ол Норвегияның Осло қаласындағы штаб-пәтері орналасқан Солтүстік Еуропаның одақтас әуе күштерінің жоспарлары жөніндегі штаб бастығының орынбасары болды. Екі жылдан кейін ол АҚШ-қа оралып, 1953 жылдың тамызынан 1955 жылдың тамызына дейін Алабама штатындағы Максвелл әуе күштері базасындағы Әуе соғыс колледжінің бағалау штабының доктриналық бөлімінің бастығы болып қызмет етті. 1955 жылдың тамызында Ұлттық соғыс колледжіне түсіп, 1956 жылдың қыркүйегінде Аризона штатындағы Уильямс әуе базасында 3525-ші жауынгерлік экипажты даярлау қанатының (истребитель) командалық құрамын басқарды. 1960 жылдың маусымында ол АҚШ Әуе күштері штабына жоспарлар және бағдарламалар жөніндегі штаб бастығының орынбасары үшін соғыс жоспарлары жөніндегі директордың орынбасары ретінде оралды, ал 1961 жылдың қыркүйегінде ол жоспарлар және операциялар жөніндегі штаб бастығының орынбасары үшін аэроғарыш жоспарлары жөніндегі директордың орынбасары болды. Осы екі қызметі үшін ол елдегі бейбіт уақыттағы ең жоғары әскери награда – "Ерлік ордені" медалімен марапатталды. Генерал Пейдж 1964 жылы Мэриленд штатындағы Эндрюс әуе күштері базасындағы Әуе күштері жүйелерінің бас штабына ауыстырылды, онда ол жоспарлар жөніндегі штаб бастығының орынбасары ретінде екінші "Ерлік орденімен" марапатталды. 1966 жылдың тамызында ол Аэрологиялық университеттің вице-командирі және Алабама штатындағы Максвелл әуе күштері базасындағы Әуе соғыс колледжінің коменданты болды.

General Page was born in Manila, Philippines. He grew up in Los Angeles, California, where he graduated from Manual Arts High School and received a Bachelor of Science degree in industrial management at the University of Southern California in 1937. During his military career he also graduated from the Command and General Staff School at Fort Leavenworth, Kansas and the Armed Forces Staff College in Norfolk, Virginia. After a year serving as the first field secretary for his college fraternity, Phi Kappa Tau, he began his military career in June 1938 as an aviation cadet in the Army Air Corps. He received his pilot wings and commission at Kelly Field, Texas, in 1939. His first years of service were as flying instructor, flight commander, cadet commandant, flying director and operations officer at Randolph Field, Texas. During World War II, General Page served in the South Pacific area with the XIII Fighter Command as operations officer and was awarded the Legion of Merit. He flew 32 combat missions in P 38 Lightning and P 39 Airacobra fighter aircraft. He returned to the United States in January 1946 and assumed duties as deputy base commander of Hamilton Field, California. In February 1948 he entered the Armed Forces Staff College, Norfolk, Virginia. He was assigned in July 1948 as Air Force liaison officer in the newly created Office of the Secretary of Defense. In April 1949 he was appointed executive to the deputy chief of staff for operations, Headquarters U. S. Air Force, Washington, D. C.

In September 1950 General Page went to London, England, as Air Force representative to the Northern European Regional Planning Group. In July 1951 he became deputy chief of staff for plans for Allied Air Forces Northern Europe with headquarters in Oslo, Norway. After two years, he returned to the United States to serve as chief of the Doctrine Division of the Evaluation Staff at the Air War College, Maxwell Air Force Base, Alabama, from August 1953 to August 1955. In August 1955 he entered the National War College and in September 1956 assumed command of the 3525th Combat Crew Training Wing (Fighter), at Williams Air Force Base, Arizona. He returned to Headquarters U. S. Air Force in June 1960 as deputy director for war plans for the deputy chief of staff for plans and programs, and in September 1961 he became deputy director for aerospace plans for the deputy chief of staff for plans and operations. For his service in these two assignments he received the Distinguished Service Medal, the nation's highest peacetime military award. General Page was transferred to Headquarters Air Force Systems Command at Andrews Air Force Base in Maryland in 1964 where he earned a second Legion of Merit as deputy chief of staff for plans. In August 1966 he assumed the dual position of vice commander of the Air University and commandant of the Air War College at Maxwell Air Force Base, Alabama.

Дау

Пейдж Вьетнамдағы құпия бомба тапшылығын ашқан және 1966 жылғы желтоқсанда Әуе соғыс колледжінің жоғары тұрған әскери резерв офицерлері үшін өткен семинарда қорғаныс министрі Роберт Макнамараның қорғаныс саясатын сынаған деп айыпталды. Семинардағы талқылаулар құпия деп есептелген және жабық есіктердің артында қатаң түрде жүргізілгенімен, Пейдж командирлік лауазымынан босатылып, Окинавадағы әуе дивизиясының басқаруына "қарсылықсыз" ауыстырылды. Аризона сенаторы Барри Голдуотер семинарға қатысушылардың бірі, резервтегі полковник және саясаткер, Аризона губернаторы лауазымына қайта сайлануда жақында жеңілген, Қорғаныс министрлігіне шағымдар жасап, генерал Пейджтің босатылуына және одан кейінгі ауыстыруына себеп болды деп айыптады. Пейджтің босатылуы Әуе соғыс колледжінің ғана емес, сонымен қатар елдің басқа да жоғары әскери оқу орындарының (ЖӘОО) факультеттерінде де алаңдаушылық тудырды, өйткені бұл ЖӘОО білімінің негізгі қағидаларының біріне – колледждің жабық есіктерінде академиялық талқылаудың еркін жүргізілуіне нұқсан келтірді. 1967 жылғы наурыз айында оның пікірлеріне байланысты Окинавадағы Кадена әуе базасында 313-ші әуе дивизиясының командирі болып тағайындалды. Сол жерде ол Әуе күштерінің ерекше қызмет медалін алды. 1969 жылы генерал Пейдж өзінің соңғы басқаруын Шеппард техникалық оқу орталығына, Шеппард әуе күштері базасына, Техас штатына тапсырды. 1972 жылғы 1 тамызда зейнеткерлікке шықты. Ол 5800 сағаттан астам ұшу тәжірибесі бар білікті реактивтік ұшқыш еді. Ол сондай-ақ Әуе медалімен және Армия мақтау медалімен марапатталды.