Гарри Ли: Англия крикетшісінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Англиялық крикетші Генри Уильям "Гарри" Ли (26 қазан 1890 жыл - 21 сәуір 1981 жыл) 1911-1934 жылдар аралығында Мэрилебон крикет клубы (MCC) және Миддлсекс округінің крикет клубы үшін бірінші сыныпты крикет ойнаған кәсіби ағылшын крикетшісі болды. 1931 жылы Англия құрамасында бір рет тестілік матчқа қатысты. Ұтқыр ойыншы, Ли оң қолмен соққы беретін, оң қолымен спин және орташа жылдамдықпен доп тастайтын болды. Ол бір маусымда 1000-нан астам ұпай 13 рет жинады. 1920 және 1921 жылдары Каунти Чемпионатын жеңіп алған Ли, бірінші сыныпты крикетте 20,158 ұпай жинап, 401 қақпа алды. Бақшашының ұлы Ли, Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары Миддлсекс құрамына ілігу үшін көп еңбек етті, ақырында 1914 жылы басқа ойыншылар соғысқа аттанғанда мүмкіндік алды. Ли 1914 жылдың қыркүйегінде әскерге қатысып, 1915 жылдың желтоқсанына дейін қызмет етті. Аяғына оқ тиіп, қаза тапқан деп жарияланып, содан кейін тұтқынға алынған, бірақ ол аман қалды және 1919 жылы Миддлсекс үшін қайта ойнады. Ол үш маусым бойы командадағы орнын нығайтты және екі рет төрт ойыншының барлығы бір матчта жүз ұпайдан асып түсті – осы жетістікті Джек Хернмен бөлісті. 1920 жылдардың ортасында нәтижелі болмаған Ли, онжылдықтың соңында қайтадан көп ұпай жинады. Ол 1931 жылы жалғыз тестілік матчын өткізді, жарақаттар мен аурулар Англия құрамын азайтып, оны құрамаға шақырды. Ол 1934 жылға дейін округтік крикетпен ойнауын жалғастырды, содан кейін 44 жасында Миддлсекс жас ойыншыларды дамыту үшін оны босатты. Ол зейнетке шыққаннан бастап Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін бірінші сыныпты крикетке төрешілік етті, 153 матчта төрешілік жасады. Лидің мансабы командадағы Херн және Патси Хендрен сияқты жылдам ұпай жинауға бейім ойыншылармен көлеңкеленді. Оның екі кіші інісі де бірінші сыныпты крикетпен айналысты; Джек пен Франк екеуі де Миддлсекс құрамына іліге алмағаннан кейін Сомерсетке көшті. Үш ағайынды 1931 жылғы маусымда жүз ұпайдан асып түсті, бұл үш кәсіби ағайындының бірінші сыныпты крикетте алғашқы рет жасаған жетістігі. Екі жылдан кейін, үшеуі де бір ойыннан шығарылды: Гарриді Франк Джектің доп тастауынан ұстады. 1981 жылы қайтыс болған кезде Ли тірі қалған ең ескі тестілік крикетшілердің бірі болды.

English cricketer

Henry William "Harry" Lee (26 October 1890 – 21 April 1981) was a professional English cricketer who played first class cricket for the Marylebone Cricket Club (MCC) and Middlesex County Cricket Club between 1911 and 1934. He made one Test appearance for England, in 1931. An all rounder, Lee was a right handed batsman and bowled both off break and slow medium pace bowling with his right arm. He scored 1,000 runs in a season on thirteen occasions. Part of the County Championship winning sides in 1920 and 1921, Lee aggregated 20,158 runs and took 401 wickets in first class cricket. The son of a greengrocer, Lee worked hard to earn himself a place in the Middlesex side in the years before the First World War, eventually getting his chance in 1914 when other players had joined the early war effort. Lee enlisted in the army in September 1914 and served until December 1915; although shot in the leg, declared dead and taken prisoner of war, he survived and returned to play for Middlesex in 1919. He secured his place in the team with three strong all round seasons, and was twice part of a top four when each batsman scored a century in the same innings—he shares this achievement with Jack Hearne. Less prolific through the mid 1920s, he scored runs heavily once again towards the end of the decade. He made his only Test appearance in 1931, drafted into the England team after injuries and illness depleted the squad. He continued playing county cricket until 1934, when he was released by Middlesex aged 44, to allow the county to develop younger players. He umpired first class cricket from his retirement until the Second World War, standing in 153 matches. Lee's career was overshadowed by more attractive, faster scoring batsmen in the team, such as Hearne and Patsy Hendren. His two younger brothers also played first class cricket; both Jack and Frank moved to Somerset after failing to break into the Middlesex team. All three brothers scored centuries during the 1931 season, the first instance of three professional brothers doing so in first class cricket. Two years later, all three were involved in a single dismissal: Harry was caught by Frank off the bowling of Jack in a county match. At the time of his death in 1981, Lee was the second oldest living Test cricketer.

Алғашқы жылдар

Ли 1890 жылғы 26 қазанда Лондондағы Мэрилебон қаласында дүниеге келді. Ол үш ұлдың үлкені болды, олардың барлығы бірінші сыныпты крикетпен айналысты. Оның әкесі көкөніс және көмір саудагері болған, ол Лондонның кешкі газеттерінде крикет жаңалықтарын қадағалап отырды. Ли жастық шағында шам бағаналарына қарсы ойнап крикет дағдысын жетілдірді және автобиографиясында былай деп жазды: "Егер боулер шам бағанасына қарсы он реттен тоғыз рет адамды қақпадан шығара алса, оған мүмкіндік келгенде толық өлшемді қақпаны жібермейді". Ли мектепті бітіргеннен кейін әкесімен бірге көкөніс сатумен айналысты, бұл жұмысы оған ұнады, бірақ ол Лордс крикет алаңында жұмыс істеу үшін Мэрилебон крикет клубына хат жазудан бас тартпады. 1906 жылдың басында Ли сияқты 25 шамасындағы жігіттер Лордста сынақтан өтуге шақырылды. Ли өзінің алғашқы оверін "адам түсіре алатын ең нашар алты доп" деп сипаттады, бірақ жүйкесі тынышталған соң жақсарды және Хирн оны бес жер қызметкерінің бірі ретінде таңдады. Жерде жұмыс істеген Лиге көптеген міндеттер жүктелді: орындықтарды сыпыру, шаңын тазалау, торларды дайындау, алаңды белгілеу, арамшөптерді жою және т.б. Матч күні жігіттердің жұмысына ойын бағаларын сату, есеп тақтасын басқару немесе жаттығу тораптарында алаңға шығу кірді. Бұл жұмыстар жігіттерге өздерінің ойындарын жаттығуға аз уақыт қалдырды. Формалды жаттықтыру жүргізілмеді, бірақ Лиге бірнеше ойыншылар кеңес берді, соның ішінде Англияның халықаралық ойыншылары Тедди Уайнард және Альберт Тротт болды. 1909 және 1910 жылдары Ли Миддлсекс графтығының крикет клубының назарына ілікті: 1909 жылы Миддлсекс жасөсперімдері үшін өткен матчта 39 ұпай жинады, ал 1910 жылы Рединг крикет клубына қарсы 60 ұпай жинады. Ол Мэрилебон крикет клубы (MCC) үшін көбірек ойындарда өнер көрсетті, үнемі ұпайлар мен қақпаларды жинады, бірақ өнімділік жоғары болмады. Миддлсекс командасының соққы беру реті бойынша он бірінші нөмірде болған Ли Сомерсетке қарсы жаңбырға байланысты өткен матчта бір рет соққы берді, 4 ұпай жинады және боулингке қатысуға міндетті болмады. Ли Глостерширге қарсы боулингке шықты, бірақ матчта тоғыз оверден кейін қақпаны түсіре алмады. Лиге 1912 жылы үлкен мүмкіндіктер берілді, ол Чемпионатта Миддлсекс үшін жеті рет өнер көрсетті. Бұл кездесулердің біріншісі Эджбастонда Уорвикширге қарсы өтті, онда Ли бірінші сыныпты крикеттегі алғашқы қақпасын Чарльз Бейкерді өз боулингінен қақпадан шығару арқылы алды. Ол матчта бес қақпа алды, ал бір айдан кейін Нотингемширге қарсы тағы үш қақпа алды, маусымда барлығы сегіз қақпа алды, әрқайсысы 9,50 ұпайдан жинады және техникалық тұрғыдан маусымдағы округтік боулинг орташасы бойынша көшбасшы болды. Ли 1913 жылы А. Дж. Уэббтің шақыруымен МКК боулинг штабына қосылды, бірақ ол сол маусымда бірінші сыныпты крикетте аз пайдаланылды, тек үш рет ойнады, барлығы Миддлсекс үшін. Осы матчтардың біріншісінде Ли Миддлсекс иннингінің соңында 35 ұпай жинады, бұл оның командасына соңынан жүруден аулақ болуға көмектесті. Оның "батыл соққысын" капитан Пелхам Уорнер мақтады, ол оны төртінші иннингте бесінші нөмірде соққы беруге көтерді, бұл кезде ойын теңдікке қарай бара жатқан еді. 1913 жылы, Миддлсекс командасының тұрақты мүшесі болмаса да, Ли капитаннан округтік шапкесін сұрады, бұл сұраққа Уорнер оны әлі алмағанына таңғалып жауап берді және бірден оны жіберуді сұрады. Ол тамыз айына дейін екі рет графтық чемпионатта ойнады, екі рет де Уорвикширге қарсы. Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуы тамыздың басында бастапқыда Миддлсекс командасының солтүстік графтықтарына, Йоркшир және Ланкаширге сапарын тоқтатуға әкелді, бірақ бұл шешім кейін кері қайтарылды, және Миддлсекс әлсіреген командамен сапарға шықты. Тұрақты ашылушы Уильям Робертсонның қол жетімді болмауына байланысты Ли Фрэнк Таррантпен бірге ашылушы болып тағайындалды. Ол Йоркширге қарсы 30 және 16 ұпай жинады, содан кейін Ланкаширге қарсы 1 және 44 ұпай жинады. Ли мен Таррант Миддлсекс үшін маусымның қалған бөлігінде ашылушы болып ойнады, ал Ноттингемширге қарсы Ли бірінші сыныпты крикеттегі алғашқы жүзін соқты. Бірінші иннингте 17 ұпайға соқтығысып, екінші иннингте 139 ұпай жинады және Пэтси Хендренмен 183 ұпайлық серіктестік құрды, ол да өз жүзін соқты.

Lee was born in Marylebone, London on 26 October 1890, the eldest of three boys, all of whom progressed to play first class cricket. His father was a greengrocer and a coal merchant who followed cricket closely in the London evening papers. During Lee's youth, he developed his cricket by playing against lamp posts, and reflected in his autobiography that: "If a bowler can clean bowl a man nine times out of ten against a lamp post, he will not miss a full sized wicket when he gets the chance." When Lee left school, he worked with his father as a greengrocer, a job he liked, but not enough to stop him writing a letter to the Marylebone Cricket Club, asking for a job on the ground staff at Lord's Cricket Ground. Along with approximately 25 other boys, Lee was invited for a trial at Lord's early in 1906, and bowled under the observation of Alfred Atfield and the head groundsman, Tom Hearne. Lee described his first over as "six of the worst balls that anyone can ever have pitched", but as his nerves calmed, he improved, and was eventually selected as one of the five ground staff boys by Hearne. As a ground boy, Lee had numerous tasks; sweeping, dusting and cleaning the seats, preparing nets, marking the pitch, weeding and similar. On a match day, jobs included selling scorecards, operating the score board or fielding in the practice nets. All of this left little time for the boys to practise their own game. No formal coaching was in place, but Lee was guided by a few different players; England internationals Teddy Wynyard and Albert Trott among them. In the 1909 and 1910 seasons, Lee started to gain some attention from Middlesex County Cricket Club: he scored 39 runs in a match for the Middlesex Colts in 1909, and 60 runs against Reading Cricket Club in 1910. He was making more appearances for the Marylebone Cricket Club (MCC), collecting runs and wickets regularly, but not prolifically. Placed at number eleven in Middlesex's batting order, Lee batted once in a rain affected match against Somerset, remaining four not out, and was not required to bowl. Lee did bowl against Gloucestershire, but remained wicketless from nine overs in the match. Lee was given greater opportunities in 1912, appearing seven times for Middlesex in the Championship. The first of these appearances, against Warwickshire at Edgbaston, brought Lee his first wicket in first class cricket when he caught Charles Baker off his own bowling. He claimed five wickets in the match, and another three against Nottinghamshire a month later, to total eight wickets for the season at 9.50 runs apiece and finish technically at the top of the county's bowling averages for the season. Lee joined the MCC bowling staff in 1913 at the invitation of A. J. Webbe, but he was used sparingly in first class cricket that season, playing just three times, all for Middlesex. In the first of these matches, Lee scored 35 not out at the end of Middlesex's innings, helping his side to avoid the follow on. His "plucky knock" was praised by captain Pelham Warner, who promoted him to bat at number five in the fourth innings, by which stage the game was heading for a draw. During 1913, although certainly not a regular in the Middlesex team, Lee asked his captain for his county cap, a request which Warner responded to with surprise that he had not already received it, and promptly asked for one to be sent down. He played just twice in the County Championship prior to August, both times against Warwickshire. The start of the First World War in early August initially resulted in the cancellation of Middlesex's tour of the northern counties, Yorkshire and Lancashire, but this decision was later reversed, and Middlesex took a heavily weakened side on the tour. Due to regular opening batsman William Robertson being unavailable, Lee was promoted to open the batting alongside Frank Tarrant. He scored 30 and 16 against Yorkshire, followed by 1 and 44 not out against Lancashire. Lee and Tarrant continued to open for Middlesex for the remainder of the season, and against Nottinghamshire, Lee scored his first century in first class cricket. Having been dismissed for 17 in the first innings, Lee scored 139 runs in the second, and shared a partnership of 183 runs with Patsy Hendren, who also reached his century.

Соғыс тұтқыны

Бастапқыда, тіпті соғыс жарияланғаннан кейін де Ли өміріне ешқандай әсер етпейтінін сезінді және 1915 жылғы маусымда крикет ойнауды күтті. Бірақ MCC және Миддлсекс округінің крикет клубы соғысқа қолдау көрсетуге ниетті екенін білгеннен кейін, сондай-ақ Лондон көшелерімен марштап өткен Аумақтық күштердің әскерлерін көріп, Ли шешімін өзгертті. 1914 жылдың 1 қыркүйегінде ол 13-ші (Лондон округінің) батальонына (Лондон полкінің толық Аумақтық күш бөлігі) Кенсингтонда қосылды (батальон көбінесе "Кенсингтондар" деп аталды, себебі ол негізінен Лондонның осы ауданынан сарбаздарды жинады). Соғысқа дейінгі батальон екіге бөлінді: "бірінші құрам", 1/13-ші батальон, шетелдегі қызметке еріктілерден құралды және сол кезде Гертфордширдегі Эбботс Лэнглиде орналасқан еді. Бұл бөлім 1914 жылдың қарашасында Францияға жіберілді. "Екінші құрам", 2/13-ші батальон, шетелге еріктілерге қатыспаған және жаңа сарбаздардан құралды, бастапқыда Лондонның Уайт-Ситиінде орналасқан еді, ал 1915 жылдың қаңтарында Мейдстоунге (Кент) көшірілді. 1914 жылдың желтоқсанында қосымша оқу бөлімі ретінде "үшінші құрам" батальоны, 3/13-ші батальон құрылды, ол Ричмонд паркінде орналасқан еді. Лидің қызметтік жазбаларының сақталған бөліктері оның оқу кезінде осы бөлімдердің қайсысымен болғанын нақты көрсетпейді. Ли наурыздың ортасында Нев-Шапель шайқасына қатысты, бұл француздық Нев-Шапель ауылын немістерден қайтаруға бағытталған одақтастардың шабуылы болды. Ауыл немістерден қайта алынды, бірақ алға жылжу және Оберді басып алу жоспарынан бас тартты. Осы шабуылдан кейін немістер аймақты күшейтіп нығайтты және жаңа шабуылдарды күтті. Ауберс қырқасы шайқасы деп аталған ірі шабуылдың бөлігі болған шайқас 9 мамырда басталды. Кенсингтондар 25-ші бригаданың құрамына кірді және шабуылдың солтүстік қысқышындағы басты жаяу әскер бөлімдерінің бірі болды, олар Фромэльге бағытталды. Ли D ротасының құрамында болды, ол C ротасымен бірге Кенсингтондардың шабуылын басқарды. Шабуыл кезінде бастапқы мақсаттар орындалды, бірақ үлкен шығынға ұшырады. Бірақ шабуылдаушы күштердің оқ-дәрісі бітіп, келесі күні таңертең кері шегінді. Кенсингтондардың қатысқан 550 адамының арасында 499 адам қаза тапты, оның ішінде 13 офицер болды; британдықтардың жалпы шығыны 11 000 адамнан асты. Шабуыл кезінде Лидің аяғына оқ тиді, оқ оның сол жамбасын жаралап, жамбас сүйегін сындырды. Ол үш күн бойы екі жақ арасында жатты, өлі деп есептелді. Оның қазасы туралы хабарланғаннан кейін еске алу рәсімі өткізілді. Ол сапарға 1 қазан күні 1915 жылы шықты және бес күннен кейін Англияға бару үшін кемеге отырды. "Ньянза" Плимуттен торпедамен шабуылға ұшырады, бірақ портқа оралды, бірақ 49 адам қаза тапты. "Нагоя" сапары кезінде, оның құрамына кіретін конвой Жерорта теңізінен өтіп бара жатқанда неміс суасты қайығы шабуыл жасады. Конвойдегі кемелердің бірі, 8 000 тонналық "Сити оф Лакнау" жүк кемесі батып кетті. Сапардың қалған бөлігі оқиғасыз аяқталды, бірақ "Эмден" неміс жеңіл крейсері конвойді күтіп отыр деген қауесет тарады. Ол Үндістанда жүргенде бірнеше бірінші сыныпты матчтарда ойнады, ал елдегі алғашқы матчында, Махараджа XI үшін Лорд Уиллингдон XI-ға қарсы, Ли өзінің алғашқы бес қақпасын алды, бес қақпа алды және он бір ұпай берді. Ол екінші таймда тағы үш қақпа алды, бұл матчтағы ең үздік нәтиже болды. 1918 жылдың қарашасында Ли Англия құрамасынан Үндістанға қарсы ойнады. Үндістан құрамасы 1932 жылға дейін тесттік мәртебе алған жоқ, бірақ олардың күшті командасы болды және Англияға қарсы матчта басымдық танытты. Ли матчта 177 ұпайға төрт қақпа алды және соққымен сегіз және тоғыз ұпай жинады. Лидің Үндістандағы бірінші сыныпты крикеттегі ең жоғары ұпайы және жалғыз ғасыры Куч Бехардың Махаражасына қарсы матчта жасалды. Оның орнына М.С. Бердтің XI құрамасында Ли соққыны ашты және 104 ұпай жинады. Сондай-ақ, ол матчта жеті қақпа алды, оның командасы ойынды жеңіп алды.

Initially, even after the declaration of war, Lee did not feel that there would be any impact on his life, and was looking forward to playing cricket in the 1915 season. After learning that the MCC and Middlesex County Cricket Club were keen to support the war effort, and encountering members of the Territorial Force marching through London, Lee changed his mind and enlisted into 13th (County of London) Battalion (part of the all Territorial Force London Regiment) in Kensington (the battalion was usually known as "The Kensingstons" as it recruited largely from that area of London) on 1 September 1914. At this time the pre war battalion had been split into two, with the "first line", 1/13th Battalion, of men who had volunteered for overseas service then being based in Abbots Langley, Hertfordshire, this unit would be sent to France in November 1914. The "second line", 2/13th Battalion, of men who had not volunteered for overseas service and new recruits was initially at White City, London prior to moving to Maidstone, Kent in January 1915. In December 1914 a "third line" battalion, 3/13th Battalion, was formed as an additional training unit. This was based at Richmond Park. The surviving portions of Lee's service record are unclear as to which of these units he spent time with during his training. Lee participated in the Battle of Neuve Chapelle in mid March, an Allied offensive to regain the French village of Neuve Chapelle. The village was retaken from the Germans, but the plan to press on and also capture Aubers was abandoned. Following this attack, the Germans heavily refortified the area and were expecting further attacks. The battle, part of a larger offensive known as the Battle of Aubers Ridge, commenced on 9 May. The Kensingtons formed part of 25th Brigade, and were one of the lead infantry units in the northern pincer of the attack, targeting Fromelles. Lee was part of D Company, which along with C Company led the Kensingtons during the assault. During the attack, the initial objectives were achieved, but at heavy cost. However, the attacking forces soon ran out of ammunition and retreated the following morning. Of the 550 men that the Kensingtons had engaged, there were 499 casualties, including 13 officers; in total the British casualties numbered over 11,000 men. During the attack Lee was shot in the leg; a bullet hit his left thigh and fractured his femur. He lay for three days between the lines having been given up for dead. A memorial service was held after the announcement of his death. He began the journey on 1 October 1915, and boarded the boat for England five days later. The Nyanza was torpedoed out of Plymouth, and though it returned to port, 49 lives were lost. During the Nagoya's journey, the convoy of which it was part was attacked passing through the Mediterranean Sea by the German U boat One of the ships, the City of Lucknow, an 8,000 ton cargo steamer in the convoy, was sunk. The rest of the journey was completed without incident, despite a rumour that the Emden, a German light cruiser, lay in wait for the convoy. He played a few first class matches during his time in India, and in his first match in the country, for the Maharaja's XI against Lord Willingdon's XI, Lee claimed his maiden five wicket haul, taking five wickets and conceding eleven runs. He added another three wickets in the second innings to record the best bowling analysis of the match. In November 1918, Lee played for England against India. The Indian team did not have Test status, which was not attained until 1932, but they had a strong team, and dominated the match against an England side which was far from representative. Lee claimed four wickets in the match for the concession of 177 runs, and made scores of eight and nine with the bat. Lee's highest score, and only century in first class cricket in India was made in a match he was playing against the Maharaja of Cooch Behar's team. Appearing instead for MC Bird's XI, Lee opened the batting and scored 104 runs. He also claimed seven wickets in the match, which his side won by an innings.

Өлкелік крикетке оралу

Соғыс кезінде алған жарақатына қарамастан, 1919 жылы округтік крикет қайта басталғанда Ли Махараджадан кетіп, Англияға «Миддлсекс» командасымен мансабын жалғастыру үшін оралды. Округтік чемпионат матчтары екі күнге созылды, бұл тәжірибе Лиге ұнамады, ол оны «қорқынышты маусым» деп сипаттады. Осы қысқа матчтарда да Ли өзінің мансабында алғаш рет маусым ішінде 1000 бірінші сыныптық ұпайдан асты. Ол маусымда төрт жүздік соқты, оның ішінде «Овал» стадионында «Суррей» клубына қарсы өткен қайырымдылық матчының әр иннингінде бір-бірден. Бірінші иннингте ол 163 ұпай жинап, Джек Хернмен екінші калибрде 226 ұпайға тең түсті, ал екінші иннингте 126 ұпай соқты. Оның осы маусымдағы соққы беру орташа көрсеткіші 40.76 болды – мансабында 40-тан асып түскен үш маусымның біріншісі. Содан кейін, сол жерде «Сассекске» қарсы 119 ұпай жинады. «Сассекске» қарсы «Миддлсекс» командасының алдыңғы қатардағы төрт ойыншысы жүздік соқты: Лидің 119 ұпайынан басқа, Пелхам Уорнер 139, Найджел Хейг 131, ал Херн 116 ұпай жинады. Бұл бірінші сыныптық крикетте алғаш рет тіркелді. Ли сондай-ақ матчта он бір калибр алды, бірінші иннингте бесеу, екіншісінде алтау алып, өзінің алғашқы он калибрлік көрсеткішін аяқтады. Келесі айда Саутгемптон қаласында «Хэмпширге» қарсы ойнағанда Ли өзінің алғашқы қос жүздігін соқты, «Миддлсекс» командасы жариялағанда 221 ұпай жинады. Ол екінші иннингте де аут болған жоқ, яғни матчтың барлық уақытында алаңда болды. Жалпы, Ли 1920 жылы бірінші сыныптық матчтарда 43.37 орташа есеппен 1518 ұпай жинады. «A History of Cricket» кітабында H. S. Altham және E. W. Swanton Лидің маусымдағы «көпжақты талантын» жоғары бағалады: Лидің өнері оны сол қыста Австралияға саяхаттайтын Англия құрамасына ілігуге мүмкіндік берді, бірақ ол ақырында құрамаға іліге алмады. 1921 жылы Ли бірінші сыныптық матчтарда 1500-ден астам ұпай жинады. Ол маусымда бір ғана жүздік соқты, «Сассекске» қарсы 121 ұпай, бірақ тоғыз рет 50 ұпайдан асты. «Миддлсекс» тағы да округтік чемпионатты жеңіп алды, Ли соққы беру және калибр жасау кестелерінде үшінші орынды иеленді, Херн мен Хендреннен соққы берушілер арасында, ал Джек Дёрстон мен Хейгтен калибр жасаушылар арасында қалып қойды. Маусымнан кейін ол тағы да Оңтүстік Африкаға сапар шекті, бұл жолы Блумфонтейндегі Сент-Эндрю мектебінде және Грей колледжінде жаттықтырушы болып жұмыс істеді. «Wisden Cricketers' Almanack» журналындағы оның некрологында 1921 жылдың соңында оның ең жақсы жылдары аяқталғаны айтылған. 1923 жылы ол өзінің ең үздік калибрлік көрсеткішін жасады, Челтенхэмдегі «Глостерширге» қарсы өткен бірінші иннингте 39 ұпайға сегіз калибр алды. Ол екінші иннингте тағы төрт калибр алып, «Миддлсекс» командасына сегіз калибрмен жеңіс сыйлады. Ол сол маусымда үшінші және соңғы рет 50 калибр алды. Ол 1923–24 немесе 1924–25 жылдары Оңтүстік Африкаға бармады, бұл фактіні 1924 және 1925 жылдары нашар формасының «себебі мен салдары» деп сипаттады. 1926 жылы ол тағы да Оңтүстік Африкаға сапар шекті, үш қыс бойы Кейптаунда өткізіп, Оңтүстік Африка колледждерінде жаттықтырушылық қызмет атқарды. Бұл оның округтік крикеттегі соққы беру формасының жаңаруымен сәйкес келді; 1926 жылы ол екі жыл бойы жалпы ұпайдан айырылып қалғаннан кейін 1000 ұпайдан асты. 1929 жылы ол екінші рет матчтың әр иннингінде жүздік соқты, Ланкаширдің мықты калибрлік шабуылына қарсы 124 және 105 ұпай соқты. Сол маусымның соңында ол үшінші және соңғы қос жүздігін соқты, «Овал» стадионында «Суррейге» қарсы 225 ұпай жинады, осы кезде Губби Алленмен екінші калибрде 319 ұпайға тең түсті. Лидің 1929 жылы округтік чемпионатта «Миддлсекс» үшін соққан 1617 ұпайы оны команданың ең көп ұпай жинаған ойыншысы етті, бірақ Херн мен Хендрен екеуі де жоғары орташа көрсеткішпен 1000 ұпайдан асты. Келесі маусымда Ли 26.05 орташа есеппен 1485 бірінші сыныптық ұпай жинады, бұл маусымда ол басқа кез келген матчтарға қарағанда көбірек матч ойнады: барлығы 34. Ол бір рет қана жүздік соқты.

Despite the injury he sustained during the war, when county cricket resumed in 1919, Lee took his leave of the Maharaja and returned to England to resume his career with Middlesex. County Championship matches were played over two days, an experiment which was unpopular with Lee, who described it as a "nightmare season". Even with these shorter matches, Lee passed 1,000 first class runs in a season for the first time in his career, He scored four centuries during the season, including one in each innings of a charity match played against Surrey at The Oval. During the first innings, he reached 163, sharing a second wicket partnership of 226 with Jack Hearne, and in the second he scored 126. His batting average for the season was 40.76; the first of only three times that it would exceed 40 during his career. and then 119 against Sussex at the same venue. Against Sussex, each of Middlesex's top four batsmen scored centuries; in addition to Lee's 119 runs, Pelham Warner scored 139, Nigel Haig 131, and Hearne remained 116 not out when the side declared. This was the first time the feat had been achieved in first class cricket. Lee also took eleven wickets in the match, taking five in the first innings and six in the second to complete his maiden ten wicket haul. Playing against Hampshire at Southampton the following month, Lee scored his first double century, being 221 not out when Middlesex declared. He was also not out in the second innings, meaning that he was on the pitch for the full duration of the match. In total, Lee scored 1,518 runs at an average of 43.37 in first class matches in 1920. which the county won narrowly, completing victory in the final session of their final match. In A History of Cricket, H. S. Altham and E. W. Swanton praise Lee's "all round excellence" during the season:

Lee's performances put him in contention for a place on the English touring party to travel to Australia that winter, but he eventually missed out on selection. For the second consecutive season, Lee scored in excess of 1,500 runs in all first class matches in 1921, He only scored one other century during the season, 121 runs against Sussex, but passed 50 on nine occasions. Middlesex won the County Championship once more, and Lee finished third in both the batting and bowling tables, behind Hearne and Hendren amongst the batsmen, and Jack Durston and Haig, the bowlers. After the season, he travelled once more to South Africa, this time to coach at both St. Andrew's School and Grey College in Bloemfontein. His obituary in the Wisden Cricketers' Almanack states that by the end of 1921 his best years were over. In 1923, he recorded his best bowling performance, taking eight wickets for the concession of 39 runs in the first innings against Gloucestershire at Cheltenham. He took a further four wickets in the second innings to help Middlesex to an eight wicket victory. He claimed 50 wickets for the third and final time that season, He did not travel to South Africa in either of 1923–24 or 1924–25, a fact which he describes as the "cause and effect" of his poor form in 1924 and 1925. He travelled to South Africa again in 1926, spending the first of three successive winters in Cape Town, coaching at South African College Schools. This coincided with a revival in his county cricket batting form; in 1926 he passed 1,000 runs after missing out on the total for two years. In 1929, he scored a century in each innings of a match for the second time, making 124 and 105 not out against a strong Lancashire bowling attack. Later that season, he scored his third and final double century, scoring 225 runs against Surrey at The Oval, during which he shared a second wicket partnership of 319 with Gubby Allen. Lee's 1,617 runs for Middlesex in the County Championship in 1929 made him their leading run scorer, although both Hearne and Hendren topped 1,000 runs with superior averages. The following season saw Lee accumulate 1,485 first class runs at an average of 26.05, in the season which saw him play more matches than in any other: 34 in total. He reached a century only once,

Жалғыздық сынағы

1930–31 жылғы ағылшын қысы үшін Ли Оңтүстік Африкадағы Грэмстаундағы Сент-Эндрю колледжінде және Родс университетінде жұмыс істеді. MCC сол қыста тур жасап, жарақаттар мен аурулардан ауыр қанағаттанды. Кемінде жеті ойыншы турдың әртүрлі кезеңдерінде қатыса алмады. Ол тағы үш тур матчында ойнады, екі рет қырықтан астам ұпай жинады, бірақ тур барысында жарты ғасырлық көрсеткішке жетпеді. Оның жалғыз тест матчы Англия мен Оңтүстік Африка арасындағы төртінші тест матчында өтті. Ли Боб Уайтпен бірге ойынды ашып, екі иннингсте 18 және 1 ұпай жинады, ал матч тең түсті. Матч барысында MCC оның жаттықтырған мектептерінің бірімен байланысқа шықты, ол Ли рұқсатсыз кетіп, келісімшартты бұзғанын мәлімдеді. Джек Нортгемптонширге қарсы Сомерсеттен 113 ұпай жинады, ал Фрэнк Сассекске қарсы Сомерсеттен 134 ұпай жинап, өз орнында қалды. Бұл бір маусымда үш бауырдың бірінші сынып жүздігіне жеткенінің тұңғыш мысалы болды. Ли 1932 және 1933 жылдары әрқайсысы бойынша 1000-нан астам бірінші сынып ұпайына жеткенімен, орташа көрсеткіші 25-тен төмен болды. Ол тамыз айында Миддлсекс командасына шақырылып, Уорвикширге қарсы 119 ұпай жинап, соңғы жүздігін тіркеді. Суррейге қарсы келесі матчта 65 және 38 ұпай жинап сәтті ойнағанына қарамастан, Миддлсекс маусым соңында оның келісімшартын бұзды, бұл оған үлкен көңіл көшірді. Содан кейін ол жаттықтырушылыққа қайта оралып, 1949 жылдан 1953 жылға дейін Сомерсеттегі Даунсайд мектебінде жұмыс істеді. Ол округ үшін 5000-нан астам ұпай жинап, 300-ден астам қақпа алған он жеті крикетшінің бірі. Х.С. Алтам мен Э.В. Свонтон оның нағыз құндылығын көрсету үшін сандар ғана жеткіліксіз екенін айтты, өйткені сол кезде Лордтың тақтасы батсмендерге қолайлы болмады, ал егер ол мансабын "батсмендерге жұмақ болған басқа жерде өткерсе, оның көрсеткіштері оның құндылығына сәйкес келер еді". Ли көзге түсетін иілген күйде ойнады және көбінесе аяқ жағынан ұпай жинады. Оның стилі көруге әдемі болмаса да, тиімді болды, және Хэрн мен Хендрен одан әдемі әдістері үшін көп мақтау алғанымен, Ли оның қайраттылығы мен батылдығы үшін мақтау алды.

For the English winter of 1930–31, Lee took on positions at both St. Andrew's College and Rhodes University, both in Grahamstown in South Africa. The MCC were touring that winter, and suffered heavily with injuries and illness. No fewer than seven players were missing at various stages, He played in three further tour matches, twice making scores in the forties, but not reaching a half century during the tour. His only Test appearance came in the fourth Test between England and South Africa. Lee opened the innings alongside Bob Wyatt and scored 18 and 1 in his two innings of the match, which finished a draw. During the match, the MCC were contacted by one of the schools he had been coaching at, which claimed that Lee had broken his contract by leaving without permission. Jack scored 113 for Somerset against Northamptonshire, and Frank carried his bat to remain 134 not out for Somerset against Sussex. The feat was the first instance of three professional brothers all scoring first class centuries in the same season. Though Lee passed 1,000 first class runs in each of 1932 and 1933, he did so with averages under 25, He was briefly recalled to the Middlesex team in August, and recorded a final century, reaching 119 against Warwickshire. Although he was successful in the subsequent match against Surrey, making scores of 65 and 38 not out, Middlesex terminated his contract at the end of the season, much to his disappointment. He then returned to coaching, taking on a position at Downside School in Somerset from 1949 until 1953. and he is one of only seventeen cricketers to have scored over 5,000 runs and taken over 300 wickets for the county. H. S. Altham and E. W. Swanton suggested that figures alone do show his true worth, as at the time the Lord's pitch did not favour batsmen, and had he played his career on "some other ground where the pitch was a batsman's paradise, his figures would have borne a truer relation to his value." Lee batted with a noticeable crouch, and scored predominantly on the leg side. His style was unattractive to watch, but effective, and although Hearne and Hendren drew most of the plaudits for their more colourful methods, Lee received praise for his toughness and courage.