Кіріспе

Мередит Энн Пирс романдары сериясы. «Даркангел» трилогиясы – американдық автор Мередит Энн Пирс 1982 және 1990 жылдар аралығында жариялаған романдар сериясы. Оқиғасы алыс болашақта өтеді, онда Ай ұзақ бұрын өзінің жануарлары, өсімдіктері және халықтары бар көркейген жұмаққа айналған.

Қара періште

"Қараңғылық" трилогиясының бірінші томы 1982 жылы жарық көрді. Кітап сыншылардан жылы пікірлер алды, Халықаралық оқу қауымдастығының жыл сайынғы "Балалар кітабы сыйлығын" жаңа туындысы үшін жеңіп алды, Америка кітапханалар қауымдастығының "Жасөсперімдерге арналған үздік кітаптар" тізіміне енгізілді және соңында "Нью-Йорк Таймс" газетінің "Ерекше балалар кітаптары" тізіміне ілікті. 1984 жылы роман "Бред-Лоф" жазушылар конференциясының Джейн Тинкхэм Броутон стипендиясын балалар әдебиеті саласындағы еңбектері үшін жеңіп алды. Бірінші томда әдемі жас әйел Едуин, құлы Эриелмен гүл жинап жүргенде вампирдің қолына түсіп, оның қалыңдығы болуға мәжбүр болады. Эриел, әйелі үшін кек алуға ниеттеніп, Едуин ұрланған шыңға қайта оралады және вампирдің оралуын күтеді. Көп ұзамай ол оны табады, бірақ қалыңдық болу үшін емес. Ол құл ретінде өмір сүруін жалғастырады, бірақ енді оның он үш әйелі бар – вампирдің қалыңдықтары, олардың барлығы қан, жүрек және жаны ұрлану арқасында көлеңкеге айналған. Эриел Едуиннің кім екенін анықтай алмай, оның барлығына қызмет етуге үйренеді, тек әйелі үшін. Вампирдің ордасы – Иррилат сарайының бағында Эриел дуарогқа кездеседі, күн сәулесінде тасқа айналатын, ал көлеңкеде қайтадан жанға айналатын кішкентай адам. Ол – сиқыршы, ол Эриелге жұмбақ айтып, ізденіс жолына шығарады. Егер қара періште (вампир) он төртінші және соңғы әйелін алмас бұрын жойылса, онда Ақ сиқыршының (оның "анасы") күші уақытша тоқтатылады. Оның өлімі сонымен қатар оның толыққанды вампирге айналуына және әлемді билеуге тырысатын алты "бауырымен" бірігуіне кедерес келтіреді. Сөйтіп, Эриел сарайдан қашып, шөл даласына аттанады, вампир басып алған патшалықтың дәстүрлі қорғаушысы – жұлдызды жылқының тұяғын іздейді. Осы талисманмен ол жұлдызды тұяқты қолданып, вампирді өлтіретін сусын дайындауға кіріседі. Сарайға оралғаннан кейін Эриелге оны өлтіретінін айтады. Бірақ Эриелдің өлім жазасы оның он төртінші және соңғы келіні үшін той жасауға мүмкіндік беру үшін кейінге қалдырылады. Ол кетеді, бірақ бос қолмен қайтып оралады, өйткені келіндердің ешқайсысы Эриелдей әдемі емес, шөлдегі саяхаты оның сыртқы келбетін өзгерткен. Вампир Эриелді өзінің қалыңдығы болуға талап етеді, бұл оны қатты алаңдатады. Той рәсімінде Эриел вампирге оны өлтіретін сусын береді. Бірақ Эриел оның қараңғы періштесін өлтіре алмайтынын түсінеді, өйткені ол әлі де әдемі және оның бойында жақсылықтың іздері бар. Ол оны құтқару үшін өмірінен бас тартып, жүрегін кесіп алып, оның орнына вампирдің жүрегін қояды, оны Ақ сиқыршы қорғасынмен жапқан еді. Осыны көрген дуарог Талб, бұрынғы вампирдің (қазір адам атымен Иррилат аталған) жүрегін алады, қорғасынды алып тастайды және оны Эриелге орналастырады, оның өмірін сақтап, оларды біріктіреді.

Гаргуилдердің жиналуы

Трилогияның екінші кітабы 1985 жылы жарық көрді және ALA "Жасөспірімдерге арналған үздік кітаптар" тізіміне іліккендердің арасында болды. Ол ALA "Жасөспірімдерге арналған үздік кітап" және IRA "Жасөспірімдер таңдауы" аталымдарымен марапатталды. Бұл кітапта Эриел есімді, дауысы мен естелігі жоқ қыз үңгірде адасып шаңқалады. Сиқыршының адамы орнатқан тіске, оны ойлаудан аулақ ұстайды, себебі бұл қатты ауыруға себеп болады. Үш дуарог Эриелді тауып, шөлге айналған Кристалл Әйнекті қалаға (НуРавеннаға) шақырады – Ежелгілердің бекінісі, онда Равенна сиқыршысы әлі де тірі. Равенна Эриелді емдейді, ол Сиқыршының құсының қалай жеңіске жеткенін еске алады, содан кейін ол басына тіске орнатқан. Ол Иррилат пен басқа әйелдің арасындағы көрініске куә болғаннан кейін лагерден жалғыз шығып кеткен, ол әйел Иррилатты Эриел Сиқыршы сияқты (оны бақылауға тырысатын сиқыршы) екеніне көндіруге тырысқан және оның орнына оны жақсы көруге шақырған. Равенна Эриелге өлеңнің үшінші бөлігін сыйлайды, осымен оның ізденісінің соңғы кезеңі басталады. Равенна Эриелге оның әлемі туралы шындықты айтады: ол Ежелгілердің ойын алаңы ғана еді, олар оның халқын құлдар ретінде қарастырған. Ежелгілер ауа райын басқаратын машиналар жасады, бірақ олар бірте-бірте тозып барады. Олар өз әлеміне (Океанға) оралу үшін оны тастап кетті, бірақ содан бері соғыс пен оба Океандағы барлық тіршілікті жойды. Равенна Эриелдің әлемін құтқару үшін келді. Ол қартайды және өзінің барлық білімін және сиқырын әлемді басқаратын мұрагерге беруді үміттенеді. Оның қызы – Ақ Сиқыршы, ол "аралас" екенін білгенде, Океанға бара алмай, зұлымдыққа бет бұрды. Равенна Эриелді барлық білімі бар інжу-маржанды Сиқыршыға жеткізуге міндеттейді. Ол Сиқыршыны зұлымдықтан бас тартып, әлемді құтқару міндетін қабылдауға көндіруі керек. Інжу-маржанды жасағаннан кейін Равенна қайтыс болады. Эриел Сиқыршының сарайына барады. Олар бірге Сиқыршының күштері мен Иррилаттың күштері арасындағы шайқасты бақылайды. Эриел қара періштелер өлтірілгенде, олардың жағы жеңіске жетіп жатыр деп ойлайды. Ол алданып жатқанын түсінеді. Сиқыршы оның әскері мен қара періштелері туралы ойламайды. Ол Океанға бару үшін күйме жасады; ол күш алу үшін жандарды жеуді жоспарлап, шайқастан кейін Эриелдің достарын тұтқындауды көздейді. Эриел достарына қашуды ескертеді. Ол інжу-маржанды Сиқыршыға тапсырады. Інжу-маржанға тигенде, Сиқыршы Океанның өлгенін түсінуге мәжбүр болады. Ол інжу-маржанның күшін және әлемді құтқару міндетін қабылдамайды; ол өзін құтқара алмайтынын айтады, өйткені ол жүрегін алып тастап, таза зұлымдыққа айналды. Ол өлді, ал інжу-маржанның күші Эриелге көшеді. Эриел Сиқыршының сарайының қирауынан пайда болған су тасқынына түседі. Ол соңғы демін серкеп жатқанда, Иррилат оны өзінің қауіпсіздігіне қарамастан құтқарады. Иррилат Эриелдің Сиқыршы оны қалай сындырып, оған қызмет етуге мәжбүр еткенін білмейтінін, сондай-ақ Эриел оны дәл осылай бақылауға тырыспағанын түсінеді. Олар, соңғы рет емес, бір-бірін құшақтап, бірге уақыт өткізеді. Эриелді Равеннаның рухы оятып жібереді. Сиқыршы өлген соң, Равенна Эриелдің әлемді құтқаруы керек екенін мәлімдейді. Равеннаның сиқыры қашып барады, Эриел оны жинап алуы керек. Бұл міндет оның барлық күшін жұмсауды талап етеді, сондықтан ол Иррилаттан кетуі керек. Равенна Эриелдің денесі Сиқыршының тіскесі алынғанда өлгенін айтады. Равенна оның көзін, жүрегін, ақыл-ойы мен жанын сақтап, оған жаңа дене жасады. Ол Иррилаттан айырмашылығы, мәңгі өмір сүреді. Сонымен қатар, оның ата-бабаларының бірі де Ежелгі адам болған, Сиқыршытан басқа да көптеген аралас жаратылыстар жасалған. Эриел Иррилаттан кеткісі келмейді, бірақ әлемнің де жойылуын қаламайды. Ол Иррилат оны тек мәжбүр болғандықтан ғана жақсы көреді деп ойлайды, өйткені оның жүрегі оның ішінде. Ол олардың жүректерін алып тастап, қайта ауыстырады, осылайша ол оны тастап кетуге болады. Бірақ оянғаннан кейін де Иррилат Эриелмен бірге болғысы келеді. Соғыс аяқталғаннан кейін Иррилаттың бауырлары мен басқа басшылар жиналады. Әрқайсысы Эриелді өздерінің жерлеріне келуге шақырады, бірақ ол оларды қабылдамайды, олардың орнына билік етулерін айтады. Иррилат Эриелмен бірге болғысы келеді, бірақ ол НуРавеннаға барып, сиқырды жинап, әлемді құтқару міндетін орындауы керек. Иррилат өзінің патшалығын басқаруға уәде берді, сондықтан ол онымен бірге бара алмайды. Эрин, Эриелдің ең жақын досы және "көлеңкесі", Эриелмен бірге, Иррилаттың он үш алғашқы келінінің алтын рухтарымен бірге кетеді. Кітапта атаулар мен сөздердің сөздігі де бар, оның ішінде оларды қалай дұрыс айту керектігі де көрсетілген.