Кіріспе

Льюис МакКорд бірлескен базасының құрамында орналасқан әскери әуеайлақ. Gray Army Airfield, сондай-ақ Gray AAF деп те аталады, АҚШ-тың Вашингтон штаты, Пирс округіндегі Такома қаласының жанындағы Льюис МакКорд бірлескен базасында (бұрынғы Форт Льюис) орналасқан. Вашингтон армиясының Ұлттық гвардиясының 66-шы театрлық авиациялық басқаруы Grey AAF-те оқу-жаттығулар өткізеді және орман өрттерін сөндіруге көмектесетін көлік қызметін ұсынады.

Тарих

Бұл алаң 1927 жылғы 4 қарашада Иллинойс штатының Беллвилл қаласындағы Скотт-филдтен басталган еркін ауа шарымен ұшу кезінде қаза тапқан капитан Хоторн С. Грейдің құрметіне аталған. Капитан Грей (1889–1927) Бірінші дүниежүзілік соғыста қарапайым сарбаз болып қызмет етті, содан кейін ауа шары және ұшқыштар мектептеріне қатысып, офицерлік шен алды. Ол Армия Әуе күштеріне және дирижабль мектебіне қосылып, сынақ ұшуларын жүргізді. Капитан Грей стратосфералық ұшу саласындағы пионер болды, алғашқы ұшуында 29 000 фут биіктікте АҚШ-тың биіктік рекордын орнатты. Ол одан да биікке көтерілді, аталған қаза болған қараша айындағы ұшуда 42 000 футқа жетіп, оттегі жетіспеуден қайтыс болды.

Шығу тегі

1921 жылдың қазан айында Curtiss JN 4 "Дженни" бипландары Sand Point (Сиэтл) әскери-теңіз стансасынан "Кэмп Льюис" деп аталатын шөптік әуе алаңына ұшты, ол қазіргі Gray AAF-тың батысында орналасқан. 1922 жылы жаңа алаңда темір ангар, №1 ангар орнатылды. "Кэмп Льюис" әуе алаңы Sand Point-тегі әскери-теңіз авиациясымен бәсекелестікке түсті, екеуі де аймақтың басты әскери әуе алаңы болуға тырысты. "Кэмп Льюис" жақтастары оны ірі дирижабль және ұшақтарға арналған алаңға айналдыруды ұсынды. 1923 жылы осы бағытта алға жылжу болды, дирижабльдерді тоқтатуға арналған мачта орнатылды. Бұл мачта лагерьдің солтүстік бөлігінде орналасқан. 1924 жылдың 17 мамырында "Шенандоа" дирижаблі мұнда тоқтады, оны 15 000 адам тамашалады. "Шенандоа" 1924 жылдың 18 қазанында екінші рет келді, кешке дейін тоқтады, бұлттардың таралуын күтіп, кешікті. Келесі күні түскі уақытта әскери дирижабль Сан-Диегоға бет алды, ол 40 сағаттан кейін жетті. "Шенандоа" "Кэмп Льюиске" келген жалғыз дирижабль болды. Ауа райының жағдайы, яғни тұман мен бұлтты жағдай, басқа қону орындарына көбірек қолайлы болды. 1926 жылы Әскери министрлік шетелдегі авиацияның дамуын байқап, қосымша қаржы сұрады. Конгресс бес жылдық жоспар бойынша әскери авиацияны 2200 истребительге дейін жеткізуге және ұшқыштардың санын арттыруға қаражат бөлді. "Кэмп Льюис" 1927 жылы екінші ангар салуға қаржыландырылды. Сондай-ақ, сол жылдың 13 қыркүйегінде әйгілі авиатор Чарльз Линдберг маневрлік және оқу алаңының (қазіргі Уоткинс парад алаңы) үстінен төмен ұшып өтті, шабуылды имитациялады. Бұл әуе күшін көрсету пехотаға қолдау көрсету үшін ұшақтарды пайдалануға ынталандырды. Жаңа әуе алаңының құрылысы лагерьке тұрақтылық берген және "Форт Льюис" деген жаңа атау алған ірі құрылыстың бір бөлігі болды. "Форт Льюис" әуе алаңында бақылау ұшақтары орналасқан. 1933 жылы байланыс және фотосурет ғимараты салынып аяқталды. 1933 жылдың қазан айында 86-шы бақылау эскадрильясы үш ұшақпен келді. 1936 жылдың маусымында 86-шы эскадрильяны жеті ұшақты 91-ші бақылау эскадрильясы алмастырды. Осы кезде фотосурет бөлімі де қосылды. 1938 жылдың сәуір айында жаңа ұшу-қону жолақтары мен ғимараттар салуға арналған қоғамдық жұмыстар басқармасының жобасы іске асырылды. 1938 жылы салынған құрылысқа екі асфальтталған ұшу-қону жолағы (ұзындығы 6175 фут, батыс-шығыс бағытында 2300 фут), қазандық зауыты, бас кеңсе ғимараты, металл ангары, алты ұшақты ангар, толқынды темір ангар, қойма, ұшқыштар медицинасы кеңсесі және пленка сақтау ғимараты кірді. Металл ангар 1921 жылдың мамырынан бері Вашингтон штатының Форт-Кейси қаласында орналасқан. Жұмысшылар ангарды бөлшектеп, жүк көлігіне тиеп, "Форт Льюиске" алып барды, онда олар құрылысты қайта құрастырды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

91-ші бақылау эскадрильясы және 3-ші шары эскадрильясының ұшақтары Форт-Льюис әуеайлағынан жұмыс істеді. Олар жаудың орналасқан жерлерін бақылап, дивизияны қолдау үшін жаттықты. Форт-Льюис әуежайы 1938 жылдың 12 сәуірінде Грей армиясының әуеайлағы деп қайта аталды. 1940 жылы 91-ші бақылау эскадрильясы келіп, 047 бақылау ұшағымен ұшатын 116-шы бақылау эскадрильясы орналасты. 116-шы эскадрилья 1940 жылы белсендірілген Вашингтон Ұлттық гвардиясының бөлімшесі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Грей армиясының әуеайлағы жаңа ангарлар мен жақсартылған құрылыстар үшін 1,7 миллион доллар алды. Соғыс жақындаған сайын, Грей әуеайлағының бөлімшелері жер күштерімен бірге жаттығулар жасады. GAAF-тың 116-шы бақылау және 116-шы фотоэскадрильясының алты бақылау ұшағы, O 47 және O 49 болды. 116-шы эскадрилья суасты қайықтарына қарсы патрульдерді ұшырды. Суасты қайықтарына қарсы патрульдерге Орегон Ұлттық гвардиясынан белсендірілген 123-ші бақылау эскадрильясы қосылды. Ол BC 1 және O 46 бақылау ұшақтарымен жабдықталған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі гарнизон құрылысы 1941 жылға дейінгі кейбір ғимараттарды бұзуды қамтыды. GAAF-тың бірнеше шеберханалары мен көмекші ғимараттары бұзылып, алаңның оңтүстік-батыс бұрышында уақытша ағаштан жасалған казармаларға орын жасалды. Басты ұшу-қону жолағындағы екі ерте ангар мен тірек ғимараттары қолданыста болды. 1942 жылы жаңа ангар, қазіргі 3063-ші ғимарат аяқталды. Бұл – Екінші дүниежүзілік соғыстан сақталған жалғыз ғимарат және әуеайлақтағы ең көне құрылыс. Екінші дүниежүзілік соғыс ангарының айналасына жаңа бетон алаңы салынды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде басқару мұнарасы алаңның батыс жағында орналасқан еді; бүгінде жақсартылған мұнара шығыс жағында тұр. Әуе көлігі басқармасының 4131-ші әскери әуе күштері базалық бөлімі GAAF-ты Алясканың Батыс жағалауы қанаты үшін CONUS хабы ретінде пайдаланды, ол Фэрбенкске жақын Елмендорф әуеайлағындағы Он бірінші әуе күштеріне жабдықтар, материалдар және ұшақтарды жеткізіп берді. Сондай-ақ, Әуе техникалық қызмет басқармасы ұшақтарды техникалық қызмет көрсету және жабдықтау қоймасы ретінде пайдаланды; негізінен Аляскаға жіберілетін ұшақтарға қызмет көрсету үшін.

Соғыстан кейінгі кезең

Әскери-әуе күштері 1947 жылы өз базаларын жапты. Бақылау және байланыс ұшақтарына қатысты құқық Форт-Льюис базасындағы Армия департаментіне берілді. Соғыстан кейін Грей армиясының әуеайлағы 2-ші жаяу әскер дивизиясының авиациялық құралдарын, бақылау ұшақтарын және техникалық қолдау ұшақтарын орналастырды. 2-ші жаяу әскер дивизиясы Корея соғысына дейін Форт-Льюис базасында дислокацияланды. Соғыс аралық жылдары Грей армиясының әуеайлағының (GAAF) қызметі шектеулі болды. GAAF ұшақтары маневрлерге және оқу-жаттығуларға қатысты.

Қырғи қабақ соғыс

Корей соғысы кезінде GAAF оқу және дивизияны қолдау аясын жалғастырды. Әуежайда L 19 Bird Dog және басқа да бақылау ұшақтары көрінді. L 19 ұшағы ұшуға оңай және сенімді болып шықты, 3000-нан астам дана шығарылды. L-19 ұшақтарында авиациялық бақылаушы (FAC) рөлдері үшін оқытылған ұшқыштар, артиллерия атысын және жаяу әскер қозғалысын басқарды. 2-ші жаяу әскер дивизиясы 1949 жылдың басында тікұшақтарды сынақтан өткізе бастады және мұнда тоғыз тікұшақ болды. 1950 жылы 22 қарашада 2-ші авиациялық компания Корей соғысына H 13 Sioux тікұшақтарын енгізді. 8055-ші мобильдік армиялық хирургиялық ауруханаға (MASH) қосылған тікұшақтар жарақаттанғандарды тасымалдады. Корей соғысынан кейін Кореядағы алғашқы тікұшақ бөлімшесі болған 2-ші жаяу әскер дивизиясының авиациялық ротасы Форт-Льюиске L 19 Bird Dogs және L 20 Beavers бақылау/баяндама ұшақтарымен, сондай-ақ H 23 Raven тікұшақтарымен оралды. GAAF дивизия авиациялық активтерін қамтамасыз етті. 1956 жылы 4-ші жаяу әскер дивизиясы өзінің авиациялық бөлімшесімен Форт-Льюиске келді. Вьетнам соғысы кезінде GAAF тек тікұшақ бөлімшелерін ғана емес, сонымен қатар тұрақты қанатты ұшақ бөлімшелерін де оқытты. Бір тұрақты қанатты бөлім, 244-ші авиациялық рота (әуе бақылауы) 1966 жылы 15 қыркүйекте белсенділенді. 244-ші рота "душманды табу" міндетімен OV 1 Mohawk ұшағын ұшырды. Вьетнамдағы қызметтен кейін қайтадан іске қосылған 9-шы жаяу әскер дивизиясының авиациялық бөлімшелері 1972 жылы GAAF-ты басып алды. Дивизияның өзі 1972 жылы 26 мамырда бір күндік қайта жандандыру рәсімін өткізді. Салтанатты рәсімге Армия штабының бастығы генерал Уильям Уэстморленд (1914–2005) қатысты. Іс-шараға ұшу көрсетілімдері, тактикалық әуе шабуылын демонстрациялау, тікұшақтардан әуе шабуылын көрсету және сарбаздардың тікұшақтан секіруі кірді. 1980-ші жылдардағы 9-шы кавалерия бригадасы (әуе шабуылы) Вьетнамда алған тәжірибелеріне сүйене отырып, AH 1 Cobra тікұшақтарымен әуе шабуылы стратегияларын әзірледі. Олар ракеталармен, пулеметтермен және граната тастағыштармен жабдықталды, жақыннан қолдау көрсету үшін. Вьетнамнан кейінгі кезеңде GAAF операцияларында әуеде қолдау көрсетілетін жаяу әскер бөлімшелері басым болды. Бұл үшін техникалық қызмет көрсету ангарлары және басқа да қосалқы құрылыстарды қоса алғанда, жаңа қолдау құрылымдары қажет болды. 1981 жылдың ақпан айында жаңа операциялық орталық ашылды. 1985-1988 жылдар аралығында үш ангар салынды. 1984 жылдың тамызында GAAF UH 60 Blackhawk тікұшақтарын сынауға арналған бірнеше орталықтың біріне айналды. Blackhawk тікұшақтары Коннектикут штатындағы зауытынан АҚШ-тың барлық аймақтарына жеткізілді. Алғашқы топ 14 тікұшақтан тұрды, олар бір апталық сапарды 28 сағаттық ұшу уақытымен аяқтады.

Қазіргі заман

1990 жылдары GAAF-те үш авиациялық бөлім қызмет етті: 214-ші авиациялық полк (15 CH 47), 54-ші медициналық бөлім (жеті HU 1VH) және Форт-Льюис ұшу бөлімшесі (екі C 12, төрт Uh 1H). Бұл бөлімдер жылына 5000-ден 7000 сағатқа дейін ұшты. 54-ші медициналық бөлімше оқу-жаттығумен қатар, шұғыл медициналық эвакуация рейстерін жүргізді. Сонымен қатар, әскери бөлімдер өрт сөндіруге, апаттан зардап шеккендерге көмек көрсетуге және басқа да көмекші міндеттерді орындады. 2000 жылдың күзінде GAAF-қа инновациялық ұшақ келді. 14-ші кавалерия батальонының D тобы пилотсыз әуе көліктерімен (UAV) ұшуды енгізді. Кавалерия сарбаздары осы көлікті басқаруды үйреніп, оның барлау және шабуылға қабілетін зерделеді. Терроризмге қарсы күресте пилотсыз әуе көліктері маңызды және тиімді құралға айналды. GAAF бөлімшелері Иракта 5-ші батальонның, 159-шы авиациялық полктің А компаниясымен бірге қызмет етті және 2004 жылдың 17 сәуірінде 15 айлық міндеттен оралды. Баладта (Ирак) орналасқан компания CH 47 Chinook тікұшақтарымен көлік және жабдық жеткізу міндеттерін орындады. 6-шы кавалерияның 4-ші эскадрильясы UH 60 Blackhawks тікұшақтарымен Ирактағы жаяу әскер бөлімдерін қолдады. 4-ші эскадрильяның бас сержанты Скотт Освелль 2007 жылдың 4 шілдесінде Иракта OH 58 Kiowa бақылау тікұшағының апаты салдарынан қаза тапты. Келесі айда бөлімнің UH 60 Blackhawk тікұшағының бірі апатқа ұшырап, экипажы мерт болды. 4-ші эскадрилья GAAF-қа оралды және болашақ міндеттерге дайындық үшін жаттығуларын қайта бастады. 2005 жылдан бастап алаңда үлкен кеңейту жүріп жатыр. Оның ішінде 2006 жылдың 16 шілдесінде арнайы операциялар авиациялық батальоны құрылды. Батальон MH 47 Chinook және MH 60 Black Hawk тікұшақтарымен жабдықталған. Арнайы операциялар күштері үшін жаңа кешен салынды. F компаниясы, 2-ші батальон, 135-ші жалпы қолдау авиациялық батальоны (бұрынғы А компаниясы, 5-ші батальон, 159-шы авиациялық полк (1996-2008) және B компаниясы, 1-ші батальон, 214-ші жалпы қолдау авиациялық батальоны (2008-2016)), жоғары биіктікте іздеу және құтқару операцияларын жүргізеді. Льюис МакКорд бірлескен базасының сұр армиялық әуеайлағында орналасқан Армия резервінің авиациялық бөлімі Ұлттық паркі қызметінің шұғыл іздеу және құтқару топтарын тауға және одан тасымалдап жүреді. Компания 1998 жылдың шілдесінде SAR миссиясын мұра етті, сол кезде бұл міндетті орындаған әрекеттегі армия бөлімі таратылды. Тауға шығу маусымы алдында және оның кезіндегі тұрақты жаттығулар барысында бөлімнің CH 47 Chinook тікұшақтары таудың іргесіндегі Каутц сағасына SAR командаларын алу үшін ұшып келеді. Содан кейін біріктірілген топ теңіз деңгейінен шамамен 10 000 фут биіктіктен бастап, 14 410 фут биіктіктегі шыңға дейін енгізу және шығару жаттығуларын жүргізеді. Іздеу-құтқару операциялары әртүрлі болады. F компаниясы таудың оңтүстік-шығыс беткейінде жоғалған сноубордшыны іздеуге қатысты. Қиын ауа райы мен қатты бұлттылық салдарынан іздеу бірнеше күнге созылды, Chinook ұшқыштары мен экипаж мүшелері SAR командаларын тасымалдады және іздеу жолдарын, жарықтарды және ағаш сызықтарын ұшты, сноубордшы қайда болуы мүмкін екенін анықтау үшін. Құрбанды таба алмады. Тағы бір операцияда екі альпинист Либерти Ридж мұз беткейінде өрлеу кезінде маңызды жабдықтарын жоғалтып алды. Олар ұялы телефон арқылы көмек сұрады, бірақ алғашқы Chinook рейсі қатты дауылдың салдарынан кері қайтарылды, сондықтан құтқару топтарын түсіру және кейіннен алу үшін қосымша рейстер қажет болды.

Мекемелер

Грей армиясының әуеайлағы теңіз деңгейінен 300 фут (91 метр) биіктікте орналасқан. Онда 15/33 нөмірімен белгіленген, 6,125 футқа 150 фут (1,867 метрге 46 метр) өлшемді асфальт жабындысы бар бір ұшу-қону жолағы бар.