Кіріспе
Неміс физигі (1855–1922)
Отто Леманн (13 қаңтар 1855 жылы Германияның Констанц қаласында дүниеге келген – 17 маусым 1922 жылы Карлсруэде қайтыс болған) – неміс физигі және сұйық кристалдардың "әкесі".
Өмір
Отто, Баден-Вюртемберг мектеп жүйесінде математика пәнінің мұғалімі және микроскоптарға үлкен қызығушылық танытқан Франц Ксавье Леманның ұлы болды. Отто тәжірибе жасауды және өз нәтижелерін тіркеуді үйренді. 1872-1877 жылдары Леман Страсбург университетінде табиғат ғылымдарын оқыды және кристаллограф Пол Гроттың жетекшілігімен докторлық диссертациясын қорғады. Отто кристалдану процесінде екі сыну құбылысын байқау үшін микроскопта поляризаторларды қолданды. Бастапқыда Мюльхаузенде (Эльзас-Лотарингия) физика, математика және химия пәндерінен мектеп мұғалімі болған ол, 1883 жылы Аахендегі RWTH университетінде профессорлық қызметін бастады. 1889 жылы ол Генрих Герцтің орнын Карлсруэдегі Физика институтының директоры болып алмасты. Леманға Фридрих Райнитцердің белгілі бір ерекше байқауларын растау туралы хаты келді. Дунмур мен Слукин (2011) айтқандай, Райнитцердің назарын аударған Леманның аса қызығушылықпен сақталған және беделі артып келе жатқан микроскопы еді, ол әлі де сатуға қолжетімді емес еді. Райнитцердің ерекше екі рет ерітін сұйығымен ғалым іздеген мәселе, мәселе іздеген ғалыммен кездесті. Леманның Zeitschrift für Physikalische Chemie журналына жариялаған «Ағып тұратын кристалдар» атты мақаласы заттың фазасы мәселесін тікелей қарастырады және сұйық кристалдар ғылымын қалыптастырды. Леман 1913-1922 жылдары Нобель сыйлығына үміткер болды, бірақ марапатқа ие бола алмады.
It was Lehmann's jealously guarded and increasingly prestigious microscope, not yet available off the shelf, which had attracted Reinitzer's attention. With Reinitzer's peculiar double melting liquid, a problem in search of a scientist had met a scientist in search of a problem. The article "On Flowing Crystals" that Lehmann wrote for Zeitschrift für Physikalische Chemie addresses directly the question of phase of matter involved, and leaves in its wake the science of liquid crystals. Lehmann was an unsuccessful nominee for a Nobel Prize from 1913 to 1922.
Жұмыс
Өздігінен жасалған физикалық аппараттар. Лейпциг 1885 ж. Молекулалық физика (яғни молекулалық физика). 2 том, Лейпциг 1888/89 жж. Кристаллдарды талдау (яғни кристаллдарды талдау). Лейпциг 1891 ж. Электр және жарық. Браншвейг 1895 ж. Сұйық кристалдар (яғни сұйық кристалдар). Лейпциг 1904 ж. Кристаллдың тірідей көрінуі. Эслинген 1907 ж. Физиканың ең маңызды ұғымдары мен заңдары. Берлин 1907 ж. Сұйық кристалдар және олардың көрінетін өмірі. Зерттеу нәтижелері кинофильмде көрсетілген. Восс, Лейпциг 1921 ж.