Кіріспе
I дәрежелі ағылшындық ауыл үйі, Ұлыбританияның Харт аймағында, Англияның Хэмпшир графтығының солтүстік-шығысындағы Брамшиллде орналасқан Брамшилл үйі – Англиядағы ең ірі және маңызды жакобиандық сарайлардың бірі. Ол 17 ғасырдың басында Харрингворттың 11-ші бароны Зучпен салынған, бірақ бірнеше жылдан кейін өрт салдарынан ішінара қирады. Үйдің дизайны 16 ғасырдың соңында Англияда танымал болған итальяндық Ренессанстың ықпалын көрсетеді. 1952 жылы бұл үй I дәрежелі мұражайлық ескерткіш деп жарияланды. Сарайдың оңтүстік фасады әсем архитектурасымен ерекшеленеді, оның ортасында негізгі кіреберіс үстінде орналасқан үлкен эркелей терезесі бар. Ішкі кеңістікте 92 гербті бейнелейтін үлкен зал, сәнді түрде безендірілген қонақ бөлмесі және 39 метрлік галерея орналасқан. Сарайдың барлық жерінде көптеген бағаналар мен фриздер кездеседі, ал бірнеше бөлмелердің қабырғаларында тарихи тұлғалар мен оқиғаларды бейнелейтін үлкен гобелендер ілінген. Үйдің аумағында көл бар. 1984 жылы тізімге енгізілген бұл жерлер, үйдің жанындағы 17 ғасырдың басындағы ресми бақтарды қамтитын, тіркелген тарихи саябақтың бөлігі болып табылады. Көптеген ортағасырлық саябақ 17-20 ғасырларда абаттандырылып, орманды аймақтарды қамтиды. Брамшилл 16 ғасырдан бері жергілікті спорттық және әлеуметтік жиын орыны болып келген. 1823 жылы үйдегі крикет алаңында Хэмпширдің алғашқы командасы Англия XI командасымен бірінші сыныпты матч өткізді, ал 1825-26 жылдары тағы үш матч өтті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде сарай Қызыл Кресттің босанау үйі ретінде пайдаланылды, содан кейін Румынияның тәуелсіздігінен айырылған король Михаил мен королева Анна бірнеше жыл тұрды. 1960 жылы бұл үй Полиция академиясының орнына айналды, кейіннен Еуропалық полиция колледжіне үй болды. Осының нәтижесінде, иелікке көптеген жаңа ғимараттар салынды. Күтіп ұстау шығындарының өсуіне байланысты, мүлік 2014 жылдың тамызында мұралық мүлікті дамытумен айналысатын City & Country компаниясына сатылды. Үйді қоршап тұратын 14 әуесқойдың арасында, үйлену тойының кешінде қателікпен сандыққа құлыпталған, бірақ 50 жылдан кейін ғана табылған келіншектің әуесі де бар.
Bramshill House, in Bramshill, northeast Hampshire, England, is one of the largest and most important Jacobean prodigy house mansions in England. It was built in the early 17th century by the 11th Baron Zouche of Harringworth but was partly destroyed by fire a few years later. The design shows the influence of the Italian Renaissance, which became popular in England during the late 16th century. The house was designated a Grade I listed building in 1952. The mansion's southern façade is notable for its decorative architecture, which includes at its centre a large oriel window above the principal entrance. Interior features include a great hall displaying 92 coats of arms on a Jacobean screen, an ornate drawing room, and a 126.5 feet (39 m) gallery. Numerous columns and friezes are found throughout the mansion, while several rooms have large tapestries depicting historical figures and events on their panelled walls. The house is set in of grounds containing an lake. The grounds, which received a listing in 1984, are part of a Registered Historic Park that includes about of early 17th century formal gardens near the house. The wider medieval park was landscaped from the 17th to the 20th century and contains woodland. Bramshill appears to have been a local sporting and social venue since the 16th century. The cricket ground at the house played host to a first class match in 1823 when an early Hampshire team played an England XI, and it hosted three other matches in 1825–26. During the Second World War, the mansion was used as a Red Cross maternity home, before becoming the residence of the exiled King Michael and Queen Anne of Romania for a number of years. It became the location of the Police Staff College in 1960, and was later home to the European Police College. As a result, many campus buildings have been added to the estate. Owing to escalating maintenance costs the property was sold to the heritage property developers City & Country in August 2014. Among the 14 ghosts reputed to haunt the house is that of a bride who accidentally locked herself in a chest on her wedding night and was not found until 50 years later.
Орналасқан жері
Брамшилл үйі Рединг, Басингсток және Фарнбороу қалаларынан құралған үшбұрыштың шамамен ортасында, Лондонның ортасынан жолмен 76 шақырымға жуық оңтүстік-батысқа қарай орналасқан.
Бастапқы үй
1086 жылғы Domesday Book-та Хью де Портқа тиесілі болған Бромселлдің екі әулетінің бірі (Бромшиллдің англо-нормандық жазылуы) тізімделген. 14 ғасырдың басында, қазына бароны сэр Джон Фоксли (шамамен 1270 – 1325 жж.) Брамшилл ауылында шіркеу салдырып, оны жабдықтады. Оның бірінші әйелі Констанс де Брамшилл, Брамшилл әулетінің мұрагері болған болуы мүмкін. Олардың ұлы Томас Фоксли (шамамен 1305–1360 жж.) 1325 жылы Беркширден парламент депутаты болды және 1328 жылы 14 жасар Эдуард III таққа отырғаннан кейін Виндзор қамалының констеблі болып тағайындалды. Брамшилл үйінің астындағы сақталған жертөлдер мен Виндзор қамалындағы қызметшілер залы мен үй басқарушысының бөлмесіндегілердің ұқсастығына қарағанда, бұл Уильям Уайкхемнің сол жердегі жұмысының көшірмесі болуы мүмкін. Үйдегі крикет алаңы 1823 жылы алғашқы сыныпты матчқа алғаш рет үй иесі болды, онда Хэмпширдің ерте командасы Англия XI командасымен ойнады. Хэмпшир бес қақпамен жеңіске жетті. 1825 жылы онда тағы екі алғашқы сыныпты матч өтті, онда Хэмпшир Годалмингпен тең ойнап, Сассексті жеңді. 1826 жылы онда соңғы алғашқы сыныпты матч өтті, онда Хэмпшир мен Суррейдің біріккен командасы ойнады және Сассекстен жеңіліске ұшырады.
Қазіргі заман
1935 жылы үйді Коп отбасынан үйдің соңғы жеке меншік иесі Рональд Налл Кейн, 2-ші бароны Броккет сатып алды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Қызыл Крест ұйымының босанау үйі ретінде пайдаланылды, содан кейін бірнеше жыл бойы Румынияның тәуелсіздігінен айырылған король Михаил мен королева Аннаның тұрғын үйі болды. Келесі жылы британ үкіметі оны полицияны оқытуға арналған арнайы орын ретінде сатып алды. 1960 жылы ол Ұлттық полиция колледжінің орналасқан жеріне айналды. 2005 жылдан бастап, осы аумақтағы екі ғимаратта Еуропалық полиция колледжі (CEPOL) орналасты, ол 2014 жылы Будапештке көшірілді. 1980-жылдардың соңына қарай мүлікті күтіп ұстау өте қымбатқа түсті, ал Ішкі істер комитетінің төрағасы Джон Уилердің сөзіне сәйкес, 1989 жылға қарай ол "нашар күйде" болды. 2013 жылдың шілдесінде Ішкі істер министрлігі үйді және мүлікті 25 миллион фунт стерлингке сатуға шығарды. 2014 жылдың тамызында ол мұражайлық мүлікті дамытумен айналысатын City & Country компаниясына сатылды. 2018 жылы шамамен 90 акр жерді құрайтын үй 10 миллион фунт стерлинг бағасымен қайтадан сатуға шығарылды.
Сыртқы
15 бөлмелі Брамшилл үйі Англиядағы ең ірі және ең маңызды Якоб стиліндегі сарайлардың бірі болып табылады, оны тарихшылар Энтони Блант пен Джеймс Лис Милн «Англия сәулетінің даңқы» деп сипаттаған. Үш қабатты ғимараттың сәулеті итальяндық Ренессансқа ұқсас, және оны негізінен неміс шеберлері салған. Оның ұзындығы шамамен 43 метрді құрайды. Дизайн дәстүрлі түрде сәулетші Джон Торпқа жатқызылады, бірақ оны растайтын жазбалар сақталмаған. Қолда бар мәліметтер бойынша, 1617 және 1621 жылдары тас қалаушы Ричард Гудридж Брамшиллде жұмыс істеген, ал Певснердің «Англия ғимараттары» атты еңбегінің Хэмпшир томын жазған авторлар оны балама дизайнер деп санайды. Ғимарат оңтүстікке қарай қараған парктің үстіндегі жазықта орналасқан. Үйдің жоспары ерекше, себебі ол бұрынғы ғимараттың құрылысына енгізілген, және негізгі (оңтүстік) фасадына перпендикуляр бағытта созылады. Фасадтары симметриялы, сыртқа қараған, бірақ ішкі ауласы тар, ал шығыс және батыс жақтарындағы қанаттары іргелес жатыр. Брамшилл үйінің оңтүстік кіреберіс жағы үш қабатты, ал солтүстік және шығыс жақтары екі қабатты. Батыс жағында үш күмбезді жертөле бар. Ішкі бөлімдердің сыртқы екі бөлігінде сегіз бұрышты терезелер орналасқан, бірінші және екінші қабаттарда төрттен бір қатар, ал жоғарғы қабатта төрт терезеден тұрады. Ішкі екі бөлімнің бірінші және жоғарғы қабаттарында да бірдей орналасу бар, бірінші қабатта сегіз терезе төрттен бір қатар, ал жоғарғы қабатта төрт терезеден тұрады, бірақ бірінші қабаттағы екі арка орталық лоджияның бөлігін құрайды. Қабырғаға қашап салынған фриз төрт шаршыдан тұрады, әрқайсысында жануар бейнеленген: арыстан, піл, жабайы шошқа және түйе. Батыс фасады 18 ғасырға жатады және бірнеше қақпалы жалғыз фасады бар; жер қабатындағы терезелер тігілген. Сатыдан өткеннен кейін үйдің солтүстігінде көл орналасқан мемлекеттік бөлмелерге жетесіз. Бұл жер 1984 жылы II* дәрежеге ие болған, кейіннен 2017 жылдың қыркүйегінде I дәрежеге дейін көтерілген, тіркелген тарихи парктің бөлігі болып табылады. Бұл мәртебеге үйдің жанындағы 17 ғасырдың басындағы ресми бақтар, 17-20 ғасырларда ландшафтталған, ормандық аймақтары мен мұз үйі және Conduit House деп аталатын ақымақтықпен бірге ортағасырлық кең саябақ кіреді. Брамшилл паркі Генри Фредерик үшін «аң аулау үйі» ретінде жоспарланған және аң аулауға арналған танымал иелікке айналды. 1621 жылдың 24 шілдесінде саябақта аң аулап жүргенде, Кентербери архиепископы Джордж Эббот кездейсоқ өзінің арбалетімен аңшылардың біреуін атып өлтірді. Тергеу оны кісі өлтіруден ақтап берді. Брамшиллге жиі келетін тағы бір белгілі дін қызметкері/аңшы – Эверслидің пасторы Чарльз Кингсли, ол түлкі мен бұғыға аң аулап, бауырсақтарды жинап, жиі отбасымен және достарымен бірге келетін. Кингсли шыршаларды ерекше жақсы көретін, оларды «тұрақты қуаныш көзі» деп атап, «Жеймс І-нің бұралаң алпауыттары» деп лақап берген. 19 ғасырда Кингслидің досы сэр Джон Коуп түлкі аулауды қолдаушы және әсіресе түлкі аулайтын итті өсіруші ретінде танымал болды. 1840 жылдардың соңында Брамшиллде маусымның ашылуы британдық аңшылық баспасөзінде жарияланды. Негізгі даңғыл оңтүстік-батыстан, 19 ғасырдың басында салынған және II дәрежелі тізімге енген екі ложадан тұратын аркалы қақпа арқылы өтеді, содан кейін Харт өзенінен құралған Broad Water арқылы 19 ғасырдың басында салынған және I дәрежелі тізімге енген екі аркалы көпірмен кесіп өтеді. Үйге жақын орналасқан басқа құрылымдар да жеке тізімге енген, соның ішінде Редингке баратын жолдағы үйдің солтүстік-шығысында орналасқан I дәрежелі 17 ғасырдың басындағы үш аркалы қақпа, оңтүстік және батыстағы I дәрежелі 17 ғасырдың басындағы шекаралық қабырғалар мен мұнаралар, батыстағы II дәрежелі шекаралық қабырғалар мен қақпа бағаналары, оның ішінде ас үй бақшасы, солтүстік және шығыстағы I дәрежелі бақша қабырғалары мен қақпалары және солтүстік жақтағы II дәрежелі 18 ғасырдың соңында салынған тұрақты ғимарат.
Аңыздар
Брамшилл Англиядағы ең көп жындылар мекендейтін үйлердің бірі саналады. Ұлыбританиялық колледжде жұмыс істеген бір полиция қызметкерінің айтуынша, 14 арбаның бар екені анықталған, бірақ колледждің тағы бір офицері бұл пікірлерге мән бермеген. Жасыл адам, аты айтқандай киінген, көлге жақын жерде көрінеді, сондай-ақ сол жерде суға батып кеткен бағбанның жындысы да көрінеді. "Сұр әйел" террасада, кітапханада және шіркеуде мекендейді. Легг оның жас және әдемі келбетті, қайғылы, жасқа толған көздері мен алтын шашы бар екенін, ал иісі алқабындағы қызғалдақтарға ұқсайтынын айтады; ал Лал оның қызғылт қоңыр шашы бар және сұр, жеңсіз халат киетінін мәлімдейді. "Сұр әйелдің" күйеуі қораларда және шіркеудің қонақ бөлмесінде көрінеді. Кітапханада және Флер де Лис бөлмесінде жас баланың жындысы жүр деген әңгіме бар; бала жылап, келушілердің қолын ұстауға тырысады. Халық арасындағы аңыз бойынша, сұр әйел осы баланың анасы болған. Патшайым Анна стилінде киінген әйел және қарулы салт атты шіркеудің қонақ бөлмесінде көрінген. Шіркеуде XVII ғасыр киімін киген әйелдің және монахтың жындысы жиі кездеседі. 1920 жылдардағы теннис киімін киген жас жігіт, пойыздан құлаған Коуп отбасының мүшесі деп есептеледі, ол үйдің қабылдау бөлмесінде көрінген. Террасадағы кішкентай баланың 18 ғасырда шатырдан құлап кеткені айтылады. Сонымен қатар, тарихшы Уильям Пейдж Брамшилл үйін бірнеше ағылшын елдік сарайларымен байланысты Мистельтоу Буг аңызының болу мүмкіндігі бар жер ретінде атады. Бұл аңызда, үйлену тойының кешінде жасырын-сығу ойыны кезінде бір келіншек ағаш сандыққа жасырыныпты. Брамшилл үйінің жағдайында, бұл оқиға Рождествода болған, ал келіншек елу жылдан кейін әлі де үйлену көйлегін киіп, қолында емен бұтағымен табылған; сандық кіреберіс залында қойылған. Кейде бұл әйелді Джон Коуптың қызы Энн деп атайды, ол Йоркширлік Хью Бетеллге үйленген. Басқа бір пікір бойынша, ол 1727 жылы үйленген Женевр Орсини болған, оның жындысы сандықпен бірге Италиядан Брамшиллге келген. Викториялық жазушы сэр Уильям Коуп үй туралы монографиясында осы теорияны артық көреді және сандық түпнұсқа емес екенін, оның ішіне "кейіпті денелі әйел" сыйып, сынақтан өткенін, бірақ 1812 жылы сэр Дензил Коуптың жесірі алып кеткенін қосты. Келіншектің жындысы Ақ әйел деп аталады, және ол Леггтің айтуынша, Флер де Лис бөлмесін мазалайды. Леггтің сөзіне сенсек, Румынияның Михаил I әр түн сайын өзінің жатын бөлмесі арқылы өтетін ақ киімді жас әйелдің мазалауынан қашып, басқа бөлмеге көшуді сұраған. Ақ әйелдің әкесі немесе күйеуі деп есептелетін сұр сақалды қарт адам терезелерден және Мистельто сандығына қарайды.