Кіріспе

Шығыс Сассекс ауылы, Англия

Кэтсфилд – Шығыс Сассекс, Англияның Ротер ауданындағы ауыл және азаматтық округ. Ол Бексхиллден солтүстікке қарай 9,7 шақырым, ал Батлден оңтүстік-батысқа қарай 5 шақырым жерде орналасқан. Ауыл алғаш рет 1086 жылғы «Домсдей кітабында» «залға қызмет ететін кішкентай шіркеу бар» деп тіркелген. Бұл аймақтағы ең көне елді мекендердің бірі, онда римдік-британдық кезеңіне қатысты археологиялық қалдықтар табылды. Ауылдың бір кезде екі феодалдық иелігі болды: Кэтсфилд және Кэтсфилд Леветт. Томас Ливет (Леветт) 1445 жылы Кэтсфилд иелігін басқарды, бірақ оны, Фирл иелігімен бірге, қарыздары үшін жоғалтты. Алайда Кэтсфилд Леветт иелігі ғасырлар бойы Леветт отбасының қолында болды, ал 17 ғасырда Леветт әулетінің мұрагері оны Эверсфилдтерге өткізді. (Фирлдегі Ричард Ливет 1431 жылы Кэтсфилд иелігінің иесі болған.) Леветттер ата-бабаларынан қалған жерлер мен кейіннен темір өндіру арқылы байлық жинап, Сассекс аймағында кең аумақтарға иелік етті. Ауылдық шіркеу Әулие Лаврентийге арналған. Кэтсфилд Сассекс Вельдінде, ерекше табиғи сұлулығымен танымал Хай Велд аймағында орналасқан.

Басқару

Жергілікті деңгейде Кэтсфилдті көше жарықтандыру, бау-бақшалар және демалыс аймақтарына жауапты приходтық кеңес басқарады. Олар аудандық және округтік кеңестерге жергілікті дауыс жеткізеді. Приходтық кеңес жеті кеңесшіден тұрады. 2007 жылғы мамырдағы сайлауда жеті кеңесшінің кандидатурасы қарсылықсыз бекітілді. Ротер аудандық кеңесі келесі деңгейдегі үкіметтік қызметтерді ұсынады, мысалы, қоқыс жинау, жоспарлауға келісім беру, демалыс мүмкіндіктері және кеңес салығын жинау. Кэтсфилд Кроухерст сайлау округіне кіреді, сонымен қатар Ашбернхам, Кроухерст, Пенхерст және Батлдың бір бөлігі де осы округке жатады. 2007 жылғы мамыр айындағы сайлауда Кроухерст сайлау округін консерваторлардың кандидаты жеңіп алды. Шығыс Сассекс округтік кеңесі – үшінші деңгейдегі үкімет, ол білім беру, кітапханалар және жолдарды күтіп ұстаумен айналысады. Кэтсфилд Батл және Кроухерст сайлау округіне жатады. Либерал-демократ Кэтрин Маргарет Филд 2005 жылғы мамыр айындағы сайлауда дауыстардың 48,8%-ын алып сайланды. Кэтсфилд үшін Ұлыбритания Парламентінің сайлау округі – Бексхилл және Батл. Хью Мерриман 2015 жылғы мамыр айындағы сайлауда сайланды. Еуропалық деңгейде, Ұлыбритания 2020 жылы Еуропалық Одақтан шыққанға дейін, Кэтсфилдті Оңтүстік-Шығыс аймағы өкілдік етті, ол Еуропалық Парламентте он орынға ие болды.

Көрнекті орындар

Ашбурнхам саябағы – ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын орын. Ұлттық ескерткіштер тізілімі Кэтсфилд ауданындағы римдік кремация орындарын, орта ғасырлық темір жұмыстарын және сәулеттік қалдықтарды тіркеген. Ескерткіш № 414618 көне орман – «Твисли Вуд» аймағында орналасқан. 1902 жылы «Твисли» үйін салу кезінде керамикалық ыдыстармен бірге рим-британдық кремациялық жерлеу орыны табылды. Жұмысшы Джеймс Ходжкин үйден шамамен 6 фут қашықтықта және 10-12 дюйм тереңдікте жаңбыр суды ағызу арнасын қазу кезінде бір галлонға жуық сыйымдылығы бар қыш ыдыс тапты. Ол топырақ түсті, құрамы жұмсақ болды. Ішінде топырақ толы еді, ал түбінде әк сияқты материал бар. Одан шамамен бір метр қашықтықта кішкентай, жұқа материалдан жасалған тағы бір ыдыс табылды, ішінде ұсақ сүйек қалдықтары болды. Британ мұражайы кішкентай ыдысты кремацияланған жерлеулермен бірге жиі кездесетін кішкентай римдік вазаның қалдықтары деп бағалады. Ескерткіш № 414623 Уотермилл ағысында орналасқан. Астында күйдірілген шлак бар, үлкен тоңғытпен жабдықталған ұстахананың орны. 13 ғасырға жататын құжатта осы орынға «Хамервизе» деген ат берілген, ал 1582 жылғы жалдау шартында «lyemeweke немесе lyerne Forge and Foryers» деп көрсетілген. 1795 жылғы картада ұстаханалық тоған белгіленген. Уотермилл ағысының арғы бетінде, темір өңдеу жұмыстары жүргізілгенін көрсететін жеткілікті мөлшерде шлак бар, бұзылған тоған шығанағы орналасқан. Ескерткіш № 1513805 – Норманхерст сотының аумағындағы Пулхамит бақшасының ескерткіштерінің құжатталған орны. Бұл элементтерді 1886 жылы Джеймс Пулхам II (1820–1898) және Джеймс Пулхам III (1845–1920) орнатқан.

Сент-Лауренс шіркеуі

Шіркеу ерте ортағасырлық дәуірге жатады: кемесі 1100 жылы салынған, мұнарасы – 12 ғасырдың соңында, ғибадатханасы 13 ғасырда, ал мұнараның тіректері 15 ғасырда тұрғызылған. Ортағасырлық шіркеу қоңыраулары мұнарада ілінген. Бірінші және ең кішкентай қоңырауға "Sum Rosa Pulsata Mundi Katerina Vocata" (Мен соғылғанда әлемнің розасымын және мені Катерина деп атайды) деген жазу ойылған; екінші қоңырауға "Dulcis Sisto Melis Campana Vocor Gabrielis" (Мен бал дауысты қоңыраумын, мені Габриэль деп атайды) деген жазу бар. Екі қоңырау да Лондондық Уильям Водевардтың 14 ғасырдың соңында немесе 15 ғасырдың басында шіркеудің жанында құйылған. Үшінші және ең үлкен қоңырауды Хейлшемдік Уильям Халлдің жасаған ең үлкен қоңырауы деп есептейді және оған "Вильям Халл мені 1685 жылы жасады. Джон Мейнард, Джон Бласкит, шіркеудің қызметкерлері" деген жазу ойылған. Шіркеу сағаты 19 ғасырдың соңында Лондонның Лудгейт-Хилл қаласындағы Дж. У. Бенсон жасап орнатқан. Сассекстің ең қасиетті емені бір кезде жаулаудан бұрынғы шіркеу ауласында болған. Ол 1960 жылдары жоғалып кетті. Методист шіркеуі 1912 жылдан 2000 жылға дейін болды.

Этимология

Кэтсфилд атауының шығу тегі туралы көптеген ұсыныстар жасалды, бірақ оның нағыз шығу тегі ешқашан белгілі болмайтын сияқты, өйткені ертедегі британдықтар, римдіктер және саксондар аз жазба қалдырды. Бір теория бойынша, ауыл Солтүстік саксон немесе белг руы – Катти тайпасының атымен аталған, олар рим дәуірінде Сассексте қоныстанғандығы белгілі. Тағы бір теория, дәстүрге сүйене отырып, Кэтсфилдте Личфилдтің Әулие Чады немесе оның інісі, Оңтүстік-Шығыста белсенді болған Әулие Седд құрған шіркеудің құрметіне аталған, содан Caedsfeld немесе Chaddesfield деген ат пайда болған. Кэтсфилдтің ең ерте жазбаша тіркелген аты (Cedesfille түрінде) 1086 жылғы «Domesday Book» кітабында кездеседі.

Фенологиясы

Уильям Марквик, Кэтсфилд тұрғыны және Линнеан қоғамының мүшесі, фенология саласында, яғни көкқұмырсқаның алғашқы дауысы естілгенде немесе алғашқы жұмбақ гүлдегендегі сияқты табиғи құбылыстардың мерзімдерін зерттеуде маңызды жаңалықтар ашты. Оның бұл еңбектері Гилберт Уайттың 1789 жылы жарық көрген «Сельборнның табиғи тарихы және ескілігі» кітабында жарияланды.