АҚШ Саяси Партиясы: «Хабарласу Баспа Комитеті» Тарихы
Correspondence Publishing Committee
АҚШ саяси партиясы: «Correspondence Publishing Committee» ұйымының тарихы, марксизм, троцкизм, гегель диалектикасы, жұмысшылар қозғалысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ саяси партиясы
U. S. political party
Correspondence Publishing Committee – К. Л. Р. Джеймс пен Мартин Глаберман басқарған, АҚШ-та шамамен 1951 жылдан 1962 жылға дейін болған радикалды солшыл ұйым.
Correspondence Publishing Committee was a radical left organization led by C. L. R. James and Martin Glaberman that existed in the United States from approximately 1951 until it split in 1962.
Тарих
Хат-хабарды жариялау комитетінің бастауы К. Л. Р. Джеймс пен Рая Дунаевская басқарған Джонсон ормандық бағытқа қатысты. Оның бастапқы қалыптасуы троцкишіл ұйым ретінде болған, бірақ ол кеңес Одағының мемлекеттік капиталистік қоғам екендігі, әлемді түсіну жолы ретінде гегельдік теорияға баса назар аудару және лениндік авангардтық партияны қабылдамау сияқты бірқатар теорияларды әзірледі. Сонымен қатар, әйелдерге, жастарға, афроамерикандықтарға және қатардағы жұмысшыларға әсер ететін саяси мәселелерге көбірек күш салуға ұмтылды. Ол сондай-ақ фильмдер мен кітаптар сияқты сол дәуір үшін ерекше болған танымал мәдениетті талдауға баса назар аударды. Жұмысшылар партиясы мен Социалистік жұмысшылар партиясының ішінде фракция ретінде белгілі бір уақыт өткізгеннен кейін Джонсон ормандық бағыты троцкишіл солшылдардан бөлінді. 1951 жылдың басында ол өзін «Хат-хабарды жариялау комитеті» деп атады. Ол алғаш рет 1951 жылдың қараша айында «Хат-хабар» деп аталған газетті шығарды және алғашқы санында Батыс Вирджиниядағы шахтерлердің жабайы ереуілін талдады. Газеттегі карикатуралар сыншылардың жоғары бағасын алды. 1953 жылы комитеттің негізгі басшыларының бірі К. Л. Р. Джеймстің Ұлыбританияға жер аударылуы топқа теріс әсер етті. К. Л. Р. Джеймс Ұлыбританиядан топқа үнемі кеңес беріп отырғанмен, топтағы шиеленіс жалғасты және Рая Дунаевская басқарыған маңызды топ 1955 жылы «Хат-хабардан» бөлініп, «Жаңа хабарлар мен әріптер» ұйымын құрып, марксистік гуманистік идеяларды насихаттады. Олар осы күнге дейін сол атпен газет шығарып келеді. 1955 жылы «Хат-хабардан» көпшілік бөлініп кетті ме, әлде азшылық бөлініп кетті ме деген мәселе әлі де даулы. Тарихшы Кент Ворстер 1955 жылы Рая Дунаевскаяның мүшелердің көпшілігін басқарғанын алға тартады, бірақ Мартин Глаберман «Жаңа саясат» журналында оған қарсы пікір білдірді. Ол сондай-ақ Ворстердің кітабының басқа да аспектілерін «Against the Current» журналында жарияланған шолуда сынға алды. Бөлінуден кейін Джеймс Боггс «Хат-хабар» газетінің жаңа редакторы болып тағайындалды. Ол Мартин Глаберманның 1955 жылғы «Одақтық комитеттер және жабайы ереуілдер» және К. Л. Р. Джеймстің «Кез келген аспаз билік ете алады: ежелгі Грециядағы демократияны зерттеу» сияқты бірқатар қызықты памфлеттерді шығарды. Соңғысы ежелгі грек қоғамында әйелдер мен құлдардың басынан өткен қиындықтарға қарамастан, грек қалаларындағы демократияны жақсы талдады. Дегенмен, «Хат-хабар», мүмкін, 1956 жылғы венгр жұмысшыларының көтерілісі туралы «Шындыққа бетпе-бет» кітабымен ең жақсы есте қалады, авторлары – К. Л. Р. Джеймс, Грейс Ли Боггс және Пьер Шолиу (Корнелиус Касториадистің псевдонимі). Алайда, 1962 жылы топ тағы бөлінді, Грейс Ли Боггс, Джеймс Боггс, Фредди Пэйн және Лайман Пэйн К. Л. Р. Джеймстен бөлініп кетті. Олар бірнеше жыл бойы «Хат-хабар» газетін шығаруды жалғастырды, бірақ оның мазмұны Үшінші әлемнің, кейбір маоистік саясатын көбірек көрсетті. Мартин Глаберман және К. Л. Р. Джеймске адал қалған басқалар 1970 жылы таратылғанға дейін «Хат-хабардың» саясатын жалғастырған «Шындыққа бетпе-бет» деп аталатын жаңа ұйым құрды.
The Correspondence Publishing Committee has its origins in the Johnson Forest Tendency led by C. L. R. James and Raya Dunayevskaya. Its origins are as a Trotskyist organization but it developed a number of theories including that the Soviet Union was a State Capitalist society, an emphasis on Hegelian theory as a way of understanding the world and a rejection of the Leninist vanguard party. It also sought to focus more energy on the political issues affecting women, youth, African Americans and rank and file workers. It also had an emphasis on analysing popular culture such as movies and books that was unusual for the era. After spending time as a faction inside both the Workers Party and the Socialist Workers Party, the Johnson Forest Tendency broke with the Trotskyist left. By early 1951, it had renamed itself Correspondence Publishing Committee. It first published a newspaper, also known as Correspondence, in November 1951 and analysed a wildcat miners' strike in West Virginia in the first issue. The newspapers' cartoons have drawn critical acclaim. It was forced to deal with the deportation of one of its main leaders, C. L. R. James, to Britain in 1953 that had a negative impact on the group. Although C. L. R. James continued to advise the group on a very regular basis from Britain, tensions in the group continued and a significant number led by Raya Dunayevskaya split from Correspondence in 1955 to form News and Letters and promote Marxist Humanist ideas. They publish a newspaper by the same name that remains in print today. Whether a majority or a minority split from Correspondence in 1955 remains in dispute. Historian Kent Worcester claims that Raya Dunayevskaya had a majority of the members in 1955 but Martin Glaberman, writing in New Politics has claimed the opposite. He has also challenged other aspects of Worcester's book in a review that appeared in Against the Current magazine. After the split, James Boggs was named the new editor of Correspondence newspaper. It issued a number of interesting pamphlets including Martin Glaberman's Union Committeemen and Wildcat Strikes in 1955 and C. L. R. James' Every Cook Can Govern: A Study of Democracy in Ancient Greece. The latter favourably analyzed democracy in the Greek city states, despite the oppression that women and slaves experienced in ancient Greek society. However, Correspondence will perhaps be best remembered for the book about the 1956 Hungarian workers' revolt, Facing Reality, by C. L. R. James, Grace Lee Boggs and Pierre Chaulieu, a pseudonym for Cornelius Castoriadis. However, the group split again in 1962 when Grace Lee Boggs, James Boggs, Freddy Paine and Lyman Paine split from C. L. R. James. They continued to publish Correspondence for a couple of years but increasingly reflected Third Worldist, somewhat Maoist politics. Martin Glaberman and others who remained loyal to C. L. R. James started a new organization known as Facing Reality that continued to promote the same politics as Correspondence until its dissolution in 1970.
Шындыққа көз жеткізу
Бұл топтың ең маңызды үлесі – "Шындықпен бетпе-бет келу" кітабының жарық көргені. Онда 1956 жылғы қазан айындағы Венгрия көтерілісінің, Сталиндік үкіметке қарсы болған оқиғасының салдары талданды. Корнелиус Касториадис жасаған үлес күрделі, себебі кітап баспаға түсер алдында оған қолжазбаны қарау мүмкіндігі берілмеген. Кітапта Венгрия мысалы арқылы қазіргі қоғамның жұмысшылар кеңестері мен бюрократиялық мекемелер арасындағы қақтығысқа қарай бет бұрғаны айтылды. Сондықтан, "Корреспонденция" сияқты ұйымдар қажет болды. Кітапта сондай-ақ "Корреспонденция" баспасы сияқты революциялық газеттердің маңыздылығы қорғалды. Бұған қоса, қазіргі Гана аумағында пайда болған Алтын жағалау ұлтшылдық қозғалысы секілді отаршылдыққа қарсы күрестердің радикалдық мүмкіндіктері талданды. Куаме Нкруманың рөліне ерекше назар аударылды. Бұл кітап Рая Дунаевская тарапынан қатаң сынға ілікті.
The most important contribution of this group was the publication of the book, Facing Reality. It analyzed the implications of the October 1956 revolt in Hungary against Stalinist rule. The nature of the contribution by Cornelius Castoriadis is complex because he apparently did not have an opportunity to examine the manuscript before it went to press. The book argued that the example of Hungary demonstrated that modern society was shifting towards confrontation between workers' councils and bureaucratic institutions. Therefore, organizations such as Correspondence were needed. It also included a defense of the role of revolutionary newspapers, such as the one published by Correspondence. There was also analysis of the radical potential of anti colonial movements such as the Gold Coast nationalist movement that had emerged in what is now Ghana. Attention was paid to the role of Kwame Nkrumah. The book was sharply criticized by Raya Dunayevskaya.