Дуран Хаскис хоккей клубы: 1920-дан бері Оңтүстік Онтариодағы хоккей тарихы. Жастар, аралық, және үлкен хоккей лигаларында өнер көрсеткен команда туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
The Senior Durham Huskies
the Senior Durham Huskies
Дурхам Хаскилері – Канаданың Онтарио провинциясының Дурхам қаласындағы мұзды хоккей франшизасы. Бұл команда, шындығында, тоғыз онжылдыққа созылған және көптеген лигалар арқылы өткен командалар тізімі. Хаскилер 1950 жылдарға дейін бірнеше қысқа мерзімді есімдермен танымал болған, содан кейін кездейсоқ түрде ағымдағы атын тапқан. Бұл команда Онтарио хоккейінің жасөспірімдер, аралық және үлкен деңгейлерінде өнер көрсеткен.
The Durham Huskies were an ice hockey franchise based in the town of Durham, Ontario, Canada. The team is actually a series of teams that have spanned nine decades and through an uncountable series of leagues. The Huskies have existed under of couple short lived monikers before finding their name by accident in the 1950s. This team has spanned the Junior, Intermediate, and Senior levels of Ontario hockey.
Бастауы
1920 жылы құрылған Дархам хоккей клубы Онтарио хоккей қауымдастығының аралық лигасына қатысты. Лига көптеген кіші дивизиондарға бөлінді, онда әр клуб екі рет өз алаңында және қарсыласының алаңында ойнады. Бұл айналымдық турнирден кейін үздік көрсеткен команда облыстық плей-оффқа өтті. 1920–21 жылғы тұңғыш маусымда Дархам хоккей клубы ОХА аралық дивизионының 14-тобында Маркдейл, Оуэн Саунд және Виартон командаларымен бақ сынасты. Маусым клубтың тарихи тұңғыш жеңісімен аяқталды, бірақ Оуэн Саундпен бірдей соңғы орында қалды. 1928–29 жылдары Дархам хоккей клубы 16-топ мүшесі ретінде Маркдейл және Флешертон командаларымен жарысты. Төрт ойындық кестеде клуб жеңіліссіз өтті. Плей-оффтың бірінші турында олар Уолкертонмен кездесті, ол 7:6 және 5:2 есебімен жеңіп, серияны 12:8 есебімен ұтты. 1930–31 жылдары клуб Уолкертон және Оуэн Саундпен бірге 16-топ деп аталатын дивизионға көшті. Дархам бір жеңіске жетіп, үш ойында жеңіліске ұшырап, плей-оффқа қатысу мүмкіндігінен айырылды. Сонымен қатар, Дархамның жастар командасы Солтүстік хоккей лигасының жастар хоккей чемпионатында жеңіске жетті. Осы алғашқы жылдары көптеген ОХА клубтары ОХА маусымы аяқталғаннан кейін екінші маусым ойнады. Бұл маусым Солтүстік хоккей лигасы деген атаумен өтті. Дархам хоккей клубы екі лигада да өнер көрсетті. 1935–36 жылдары Дархам хоккей клубы тұңғыш рет ОХА чемпионатында жеңіске жетті. Доктор Ройден Бернетт басшылығындағы бұл команда бар күшімен күресіп, ұйымның 1950 жылға дейін көрген соңғы чемпионаты болған жеңіске қол жеткізді.
Founded around 1920, the Durham Hockey Club participated in the Ontario Hockey Association Intermediate League. The league was divided into numerous small divisions in which each club would have two home and homes with. The team with the top record after this round robin moved on to the provincial playdowns. Their inaugural season, 1920–21, had the Durham Hockey Club competing against Markdale, Owen Sound, and Wiarton in OHA Group 14 of the Intermediate division. The season would end with the Club earning their historic first victory but still finishing last tied with Owen Sound. As members of Intermediate Group 16, the 1928 29 Durham Hockey Club competed against Markdale and Flesherton. In their four game schedule, the Club went undefeated. In the first round of the playoffs they met Walkerton who beat them 7 6 and 5–2 to win the series 12 goals to 8. In 1930–31, the club was moved into a division with Walkerton and Owen Sound, still referred to as Group 16. Durham had one win and three losses and was eliminated from playoff contention. At the same, Durham's junior team won the Northern Hockey League's junior hockey championship. In these infantile years, many OHA clubs played a second season after the OHA season was done. This season was played under the league name: the Northern Hockey League. The Durham Hockey Club played in both leagues. 1935 36 marked the year that the Durham Hockey Club won its first ever Senior OHA Championship. Coached by Dr. Royden Burnett, this team went the distance and took home the last championship this organization would see until the 1950s.
1950 және 1960 жылдар
1951–52 жылдар маусымында Дархам хоккей клубы Батыс Онтарио хоккей қауымдастығының аралық "А" лигасында өнер көрсетті. Клуб үстемдік танытты, бірақ қалалық газеттің, The Chronicle, тілшісі команданың атының болмауына кешікті деп ойлады. Ол командаға "Шегірткелер" және "Асқынбалар" сияқты есімдер беруге тырысты, бірақ ешқайсысы жабысқан жоқ. Мүмкін, қателікпен, 1952 жылғы плей-оффтың соңына қарай The Chronicle газеті клубты "Хаскилер" деп атаған мақала жариялады. Осылайша аталған команда он жылдан астам уақыттан бері алғашқы чемпиондыққа ие болды. Команда 1952–53 маусымда чемпиондық жолын қайталады, бірақ жоғары деңгейде қайтадан тоқтады. Содан кейін "Аралық Хаскилер" 1953–54 және 1955–56 жылдары OHA "B" чемпионатында жеңіске жетті. 1950 жылдардың басындағы жетістіктен кейін, тіпті "Аралықтар" да қысқа мерзімге назардан тыс қалды. Аралықтар OHA-ны қайта жеңіп алу үшін 1967–68 маусымына дейін күтті. Хаскилер келесі жылы қайта чемпион атанды, содан кейін тарих беттерінен жоғалып кетті.
During the 1951–52 season, the Durham Hockey Club was competing in the Western Ontario Hockey Association Intermediate "A" League. The club was dominant, but a reporter from the town's local paper, The Chronicle, felt the team was missing a name. He attempted to give them names like the "Hornets" and the "Phantoms", but nothing stuck. Possibly by mistake, near the end of the 1952 playoff run, The Chronicle ran an article calling the club the "Huskies". The name stuck and the team won its first championship in over a decade. The team repeated their championship run in the 1952–53 season, but at the senior level, again fell dormant. The Intermediate Huskies took over from there, winning the OHA "B" championship in 1953 54 and 1955–56. After the success of the early 1950s, even the Intermediates fell off the map for a short while. It took until the 1967–68 season for the Intermediates to win the OHA again. The Huskies repeated the next year, and then disappeared from the history books.
А-жылдар
1971 жылы Орталық лиганың мүшелері ретінде аралық B деңгейінде үстемдік танытқаннан кейін, «Хаскилер» жаңа құрылған Грузин шығанағының аралық А лигасына бір маусымға көтерілді. Сол бір маусымда олар лига жеңімпазы атанды, бірақ OHA аралық А финалында «Джорджтаун Рейдерс» командасына есе жіберді. 1972 жылы «Хаскилер» жаңа Батыс Үлкендер B лигасына көтерілді, ол 1973 жылы Континентальдық Үлкендер B лигасына айналды және 1975 жылы Үлкендер «А» лигасына көтерілді. Дурхэм 1973–74 жылдары «B» және 1975–76 жылдары «А» санатындағы Үлкендер чемпионатында Континентальдық чемпион атанды. «Хаскилер» 1974 жылы «Стратфорд Пертс» командасын лига және провинциялық финалда 4:2 есебімен жеңіп, титулды жеңіп алды. Екі жылдан кейін «Хаскилер» лига чемпионатынан өтіп, тарихында алғаш рет Аллан кубогы үшін күреске қатысты. «Хаскилер» J. Ross Robertson кубогы үшін OHA (Онтарио Хоккей қауымдастығы) титулы үшін өткен серияда «Барри Флайерс» командасынан 4:0 есебімен жеңілді. «Барри» Аллан кубогы финалына дейін жетті, онда «Спокан Флайерс» командасынан 4:0 есебімен жеңілді. Континентальдық лигада «Хаскилер» командасы «Лукан Ильдертон Джетс» және «Стратфорд Пертс» командаларымен қызықты бәсекелестікке тап болды. 1980 жылы Континентальдық лига OHA Үлкендер А лигасына айналды. «Хаскилер» екі маусым бойы лигада қалды, өйткені лига Континентальдық лиганың Торонтоға жақын командаларымен толықты. 1982 жылы «Хаскилер» лигадан шығып, жергілікті жарысқа қабілетті база мен қолжетімді ойыншыларға ие болуды жөн көрді. «Хаскилер» клубының президенті Стив Моррис ойыншыларға жасырын төлем жасау ең үлкен мәселе екенін және олардың лигадан кетуінің себебі сонда екенін мәлімдеді.
In 1971, after being very dominant at the Intermediate B level as members of the Central League, the Huskies jumped up to the newly formed Georgian Bay Intermediate A League for one season. In that one season, they won the league and lost the OHA Intermediate A final to the Georgetown Raiders. In 1972, the Huskies jumped to the new Western Senior B League which became the Continental Senior B league in 1973 and jumped up to Senior "A" in 1975. Durham won the Continental crown in Senior "B" 1973 74 and Senior "A" in 1975–76. The Huskies won the 1974 title by defeating the Stratford Perths 4 games to 2 in the league and provincial final. Two years later, the Huskies advanced past their league championship to compete in the Allan Cup playdowns for the first time in their history. The Huskies were defeated by the Barrie Flyers 4 games to none in the J. Ross Robertson Cup series for the Ontario Hockey Association title. Barrie made it all the way to the Allan Cup final where they were defeated 4 games to none by the Spokane Flyers. They Huskies found a great rivalry in the Continent league with the Lucan Ilderton Jets and the Stratford Perths. In 1980, the Continental League became the OHA Senior A Hockey League. The Huskies stayed for two seasons as the league filled with teams from the Continental League's more Toronto based rival. In 1982, the Huskies left the league in favour of a more local competitive base and more affordable players. President of the Huskies, Steve Morris, claimed that the paying of players under the table was the biggest problem and why they had to get out.
Соңғы жылдары
1982 жылы «Хаскилер» командасы «Майор Интермедиат А» хоккей лигасына қосылды. Алғаш рет «Хаскилер» Харди кубогы үшін күресті, ал лига өте жақын орналасқан командалармен – Оуэн Саунд Грейс және Коллингвуд Кеме құрылысшылары сияқты командалармен құрылды. Жаңа деңгей «Хаскилер» үшін тым қиын болды және олар лигада соңғы орынды иеленді. 1983 жылы «Хаскилер» Шелберн Мускиз, Тависток Роялз, Кинкардин Кингс және Порт Элгин Санс сияқты көршілес командалармен бірге тіпті жергілікті «Солтүстік Интермедиат Б» хоккей лигасына көшті. «Хаскилер» өзіне лайықты деңгейді табады, үш рет қатарынан лига титулын жеңіп, 1985 жылы OHA чемпиондары ретінде Пакстон кубогын иеленді. Сол соңғы маусымда көптеген қарсылас командалар жақсы басқару және төрелік үшін WOAA Аға хоккей лигасына кетіп қалды, нәтижесінде тек Дурхам мен Шелберн ғана күресіп қалды. Маусымды ойындармен толтыру үшін OHA екі командаға маусымдарын OHA Intermediate C Hockey League-дегі көрсету ойындарымен біріктіруді бұйырды. Бұл ойындар көбінесе үлкен есептермен аяқталды (19:3, 12:2 және т.б.), бұл Дурхам мен Шелберннің плей-оффқа толыққанды дайындыққа жетпеуіне себеп болды. Бұл 1986 жылғы OHA финалында көрінді, онда Дурхам 2:0 және 3:2 есебімен жеңіліп, Дуннвилл Мадкатс командасына серияны ұтырып қалды. 1986 жылдың жазында қайта құрылымдау жүргізілді. «Солтүстік» лигасы және OHA Intermediate C лигасы, OHA Senior A лигасынан жаңа ғана шыққан Коллингвудпен бірігіп, «Georgian Bay Senior A» және «Senior B» лигалары болып қайта ұйымдастырылды. Бұл «Интермедиат» дәуірінің соңы болды және елдің қалған бөлігі бұл атаудан бас тартып, 2-3 жыл өткен соң болды. Дурхам мен Коллингвуд «Senior A» лигасында үстемдік құрды, Дурхам провинциялық «Senior AA» чемпионы атанды және Харди кубогы үшін күреске қатысты, ал Коллингвуд провинциялық «Senior A» чемпионы атанды. Бұл құрылым бір маусымнан кейін күңкіреп қалды, өйткені 1987 жылы WOAA лигасына көбірек командалар ауысты, ал Коллингвуд жаңа «Junior B» командасын (Коллингвуд Блюз) құру үшін бір жыл үзіліс жасады. Қалған командалар «Солтүстік Senior B» хоккей лигасына және «Central Senior B» хоккей лигасы деп аталатын жаңа қарсылас лигаға қайта ұйымдастырылды. Дурхам 1987-88 жылдары «Central» лигасында өнер көрсетті, ал 1988 жылы «Солтүстік» лигасына қайта оралды және содан бері сол лигада ойнап келеді. 1989 жылы «Хаскилер» тағы да OHA «Senior AA» чемпионы атанды және Харди кубогы үшін күреске қатысты. Олар сондай-ақ Оттава округінің хоккей қауымдастығының «Almonte Centennials» командасын жеңіп, Онтарио/Квебек чемпионатында 3:1 есебімен Дурхамда жеңіске жетті. Олардың жолы Шығыс Канада финалында Ньюфаундленд пен Лабрадордың «Port aux Basques Mariners» командасына қарсы Полковник Ж. Бурк кубогы үшін күресте аяқталды. Дурхам 3:0 есебімен жеңіліске ұшырады, бірақ қарсыласқа өз лигасының ең үздік бес ойыншысын таңдауға рұқсат берілді, ал Дурхамның 20 000 долларына қарағанда олардың бюджеті 400 000 долларға жуық болды. Бұл Дурхамның ұлттық чемпионаттағы соңғы әрекеті болды. Бұл команда 2009 жылы Дурхамда өткен «Хоккей күні» фестивалінде марапатталды. 1990 жылы олардың лигасы «Senior A» лигасы деп жарияланды. «Хаскилер» тұрақты жақсы командаларды құрастырды, бірақ Кримор Чиффс және Элора Рокс командаларына қарсы лига чемпионатында жеңіске жете алмады. 1992 жылдың жазында «Хаскилер» қызығушылықтың жоқтығына байланысты таратылғанын мәлімдеді.
In 1982, the Huskies joined the Major Intermediate A Hockey League. For the first time, the Huskies would compete for the Hardy Cup and the league was fairly local with some teams as close as the Owen Sound Greys and Collingwood Shipbuilders. The new level would prove too challenging for the Huskies and they would finish last in the league. In 1983, the Huskies jumped down to the even more local Northern Intermediate B Hockey League with neighbouring franchises like the Shelburne Muskies, Tavistock Royals, Kincardine Kings, and Port Elgin Suns. The Huskies would find their niche, winning three straight league titles and the 1985 Paxton Cup as OHA Champions. That final season, most of the rival teams had fled to the WOAA Senior Hockey League for more local governance and better regulated refereeing, leaving only Durham and Shelburne to duke it out. To fill the season with games, the OHA told the two teams to integrate their season with exhibition games in the OHA Intermediate C Hockey League—these games resulted mostly in massive blowouts (19 3, 12–2, etc.) which kept Durham and Shelburne from truly becoming "battle hardened" for playoffs. This showed in the 1986 OHA Final when Durham forfeited a 2 games to none and 3 games to 2 series lead to the Dunnville Mudcats to lose the series. The summer of 1986 saw restructuring. The Northern League and OHA Intermediate C League, combined with Collingwood fresh out of OHA Senior A, were reorganized into Georgian Bay Senior A and Senior B. This came at the end of the "Intermediate" era and happened 2–3 years after the rest of the country got rid of the designation. Durham and Collingwood dominated the Senior A league, with Durham winning the provincial Senior AA crown to move into the Hardy Cup playdowns and Collingwood winning the provincial Senior A crown. This structure faltered after one season as more teams defected to the WOAA in 1987 and Collingwood took a year off to build a new Junior B team (Collingwood Blues). The remaining teams were reorganized back into the Northern Senior B Hockey League and a new rival league called the Central Senior B Hockey League. Durham would compete in the Central for 1987 88 before returning to the Northern in 1988 for good. In 1989, the Huskies would again win the OHA Senior AA crown and advance into the Hardy Cup playdowns. They also defeated the Almonte Centennials of the Ottawa District Hockey Association to win the Ontario/Quebec championship 3 games to 1 in Durham. Their trail would end in the Eastern Canada final, in contention for the Col. J. Bourque Trophy against the Port aux Basques Mariners of Newfoundland and Labrador. Durham would be swept 3 games to none, but in the face of an opponent that was allowed to cherry pick the top five players from their league to come play for them against Durham and a budget of near $400,000 compared to Durham's $20,000. This was Durham's last attempt at a national championship. This team was honoured in 2009 at the Hockey Day in Durham festival. In 1990, their league was declared Senior A. The Huskies put together consistently good teams, but kept failing to win their league championship in the face of the Creemore Chiefs and Elora Rocks. In the summer of 1992, the Huskies declared themselves folded due to lack of interest.