Кіріспе

Алан Х. Голдштейн – зерттеуші ғалым және футуролог. Ол 1970 жылдары молекулалық биолог ретінде еңбек жолын бастап, кейін нанобиотехнология саласындағы теоретик болды. Ол осы жаңадан пайда болған білім саласының негізгі тұжырымдамаларын «Биомиметика заңдары» деп аталатын операциялық ережелер жиынтығына жүйеледі. Осы жұмыстың бір бөлігі ретінде Голдштейн нанотехнология мен биотехнологияның қиылысындағы зерттеулерден туындауы мүмкін жасанды тіршілік нысандарын анықтауға арналған ережелер жинағын жариялады. Сондай-ақ ол табиғи биологиядан жасанды биологияға өтуді бақылауға арналған биоинженерлік құрал ретінде «Анимат тестін» жасады:

Тіршілік нысанын – уақыт бойынша функционалдық теңдес негентропиялық операцияларды шексіз орындау қабілетін сақтау үшін қажетті физикалық және химиялық операциялардың ең аз жиынтығын өзі орындау арқылы ентропияны азайтатын бірлік ретінде анықтайық. Осыған сәйкес, егер физикалық және химиялық операциялардың ең аз жиынтығын орындау үшін қажетті барлық ақпарат ДНК немесе РНК-да сақталмаса, онда бұл тіршілік нысаны – анимат (тірі материал) болып есептеледі. Салдары: егер физикалық және химиялық операциялардың ең аз жиынтығын орындау үшін қажетті барлық ақпарат ДНК немесе РНК-да сақталса, онда тіршілік нысаны биологиялық болып табылады. Оның «Табиғат пен наноинженерлік: әлемді бір атомнан кейін қайта құру» атты мақаласы 2003 жылғы Shell Economist Prize сыйлығына ие болды http://www.shellexonomistprize.com және нанобиоэтиканың жаңа саласындағы негізгі анықтама болып қала береді. Ол, бәлкім, адамзат алғашқы биологиялық емес тіршілік нысанын сәтті жасаған кезде болатын болашақ сәтті анықтау үшін «Көміртегі кедергісін бұзу» терминін қолданған алғашқы адам болды. Бұл тұжырымдама 13-ші Foresight Conference on Advanced Nanotechnology-ның «Vision Weekend» бөлігінде Рон Бейлимен өткен пікірталас барысында ресми түрде ұсынылып, анықталды.