Кіріспе

Уинстон Плейс (1914 жылдың 7 желтоқсаны – 2002 жылдың 25 қаңтары) – 1948 жылы үш тестілік матчта ойнаған ағылшын крикетшісі. Ланкашир командасының ашылу шабуылшысы, ол Сирил Уошбрукпен жемісті серіктестік құрды және 1950 жылы округтік чемпионатты жеңген команданың құрамында болды. Плейс 1955 жылға дейін бірінші сыныпты крикетпен айналысты, бірақ оның шарты жаңартылмады. Ол бір маусым төрешілік жасады, содан кейін отбасына көбірек уақыт арнау үшін карьерасын аяқтады.

Жастық шағы мен мансабының алғашқы жылдары

Уинстон Плейс Роутенсталл қаласында дүниеге келді; 5 жасында жетім қалды және оны әпкесі тәрбиеледі. Ол Ланкашир лигасында Раутенсталл крикет командасы сапында ойнады. 15 жасында Плейс өз клубы үшін ойынды ашуды бастады. Клубтың кәсіби ойыншысы Сидни Барнс Плейсті Ланкашир графтығының крикет клубына ұсынды. Плейс 1936 жылы Ланкаширде шәкірттікке дейін инженер ретінде тәлім алды. Сол кездегі Ланкаширдің шабуыл шебі күшті болды, сондықтан Плейс үшін бірінші командаға ену мүмкіндігі шектеулі болды. Ол 1937 жылы дебют жасады, алғашқы маусымында Нотингемширге қарсы ойында өзінің бірінші жүзіндік соқты. Ол Ланкашир үшін ойнағанды ұнататын; алғашқы маусымының соңғы күні Ланкашир командасының басқа крикетшілері одан демалысын қалай өткізетінін сұрағанда, ол: «Бұл менің демалысымның соңғы күні» деді. 1937-1939 жылдар аралығында Плейс Ланкашир командасында тұрақты орын ала алмады және үш маусымда 33 матчта 29.02 орташа есеппен 1277 ұпай жинады, оның ішінде екі жүздік соқты. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Плейс 1946 жылға дейін бірінші сыныпты крикет ойнау мүмкіндігіне ие болмады. Ол қайырымдылық матчтарында ойнады және Болтон крикет лигасы аясында Хорвичтің құрамында өнер көрсетті. Соғыс жылдарында ол Акрингтонда инженер болып жұмыс істеді. Бұл серіктестік Ланкашир үшін ең нәтижелісі болды және сол кездегі округтік турнирдегі ең үздік серіктестіктердің бірі еді. Плейс тест матчында саусағын жарақаттады және Тринидадқа қарсы өткен тур ойынында жамбас бұлшық еті жыртылып, екінші тест матчына қатыса алмады. Ол серияның соңғы екі матчына оралды. Командадағы жарақаттарға байланысты Лен Хаттон шақырылды, бұл Плейсті әдеттегідей ойынды ашудан үшінші нөмірге көшуге мәжбүр етті. Үшінші тест матчында ол 1 және 15 ұпай жинады. Англияға оралғаннан кейін Плейс Англия құрамасына енбеді және тіпті 1948 жылы Австралияға сапарға дайындалып жатқан Англия құрамасының сынақ матчына да қатыспады. Ұлттық іріктеушілер оны елемесе де, ол 1946 мен 1953 жылдар аралығында әр маусымда 1000-нан астам ұпай жинап, Ланкаширдің шабуыл шебінің маңызды бөлігі болып қала берді. 1949 жылы Плейс қолы сынғандықтан жеті матчқа қатыса алмады, бірақ ол Нотингемширге қарсы өткен матчта 226 ұпайдан тұратын округтік чемпионаттың үздік көрсеткішін тіркеді. 1949/50 жылдары Үндістан, Пәкістан және Шри-Ланкаға сапар шеккен Комонвелл XI құрамасының құрамында 12 матчта 20.31 орташа есеппен 386 ұпай жинады.

Қалпына келтіру және крикеттен кейін

Плейстің жәрдемақы жылы 1952 жылғы болды және 6 297 фунт стерлинг жинады; сол кезде бұл көрсеткіш тек Уошбрук пен Дик Поллардтың жәрдемақысымен басып өтті және ол Ланкашир жанкүйерлері арасында қаншалықты танымал екенін көрсетті. Плейс соңғы рет маусымда 1000-нан астам ұпай жинаған 1953 жылы. 1954 жылы ол 21,64 орташа көрсеткішпен бір ғана жүздік соқты, бірақ 1955 жылғы маусым одан да қиын болды, ол 10 матчта бар болғаны 179 ұпай жинады. 40 жасында Плейс Ланкашир клубынан босатылды, және Ланкашир клубындағы карьерасы аяқталғанын естігенде ол көздерінен жас шығарды. Ол бірінші сыныпты төреші болды, және ол жұмысын ұнатып, бірақ отбасысынан алыс болуын қанағаттандыра алмады, сондықтан бір маусымнан кейін кетіп қалды. Плейстің төрелік етуі туралы Питер Тиннисвуд былай деді: "Мен бұл жерде Ланкаширдің ұлы және қасиетті крикетшісі, Уинстон Плейсті еске түсіремін, ол бірінші сыныптық ойындардан зейнетке шыққаннан кейін төрешілікке кірісті. Бірақ ол өзінің мейірімділігі мен жақсылығы соншалық болғандықтан, адамдарды шығарып тастауға шыдамады. Құдай да Уинстон Плейс сияқты". Зейнетке шыққаннан кейін ол туған қаласы Раутенсталда газет сатушы болып жұмыс істеді, тіпті қалалық крикет командасында да ойнады, әйелі мен екі қызымен бірге өмір сүрді. Ол 2002 жылдың 25 қаңтарында қайтыс болды.