Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексика саясаткері
Mexican politician
Хосе Педро Антонио Велес де Зуньига (28 шілде 1787 – 5 тамыз 1848) – мексикалық саясаткер және заңгер. Президент Висенте Геррероға қарсы жасалған сәтті төңкерістен кейін, ол 1829 жылдың соңғы күндерінде Мексика үкіметін қысқа мерзімге басқарған үштік билеушілер кеңесінің (триумвираттың) төрағасы болып тағайындалды.
José Pedro Antonio Vélez de Zúñiga (28 July 1787 – 5 August 1848) was a Mexican politician and lawyer. In the aftermath of a successful coup against president Vicente Guerrero, he was placed at the head of a triumvirate that briefly led the Mexican government during the last days of 1829.
Ерте өмір
Педро Велес 1787 жылы Закатекаста дүниеге келді. Алғашқы білімін аяқтағаннан кейін, ол заң оқу үшін Гвадалахараға көшіп барды. Ол генерал Круздың заң кеңесшісі болды, ал тәуелсіздік алғаннан кейін көп ұзамай Мехико қаласына көшіп келген соң, 1825 жылдың қаңтарында құрылған Жоғарғы Соттың президенті болып тағайындалды. Ол адал және білікті заңгер ретінде танылды, бұрын Гвадалахарадағы провинциялық депутаттықта да қызмет еткен.
Pedro Velez was born in Zacatecas in the year 1787 and, after completing his primary studies there, he moved to Guadalajara to study law. He was a legal advisor to General Cruz and after moving to Mexico City shortly after independence he was made president of the Supreme Court upon its establishment in January 1825, being considered an honest man and an able jurist, having also already been a member of the provincial deputation in Guadalajara.
Атқарушы жеңіске жетеді
1829 жылы президент Висенте Геррероға қарсы Жалапа жоспары деп аталатын көтеріліс басталды, оны ирониялық түрде оның өзінің вице-президенті Анастасио Бустаманте жетекшілік етті. Президент Герреро президенттік лауазымынан бас тартып, оны Хосе Мария Боканеграға тапсырды, ол көтерілісшілерге қарсы әскерін жеке басқарды. 1829 жылдың желтоқсанында Квинтанар жоспары, көтерілісшілерді қолдаған pronunciamiento, астанада жарияланды және федералды округ әкімі Хосе Игнасио Эстева оған көмектесті. Уақытша президент Боканегра мен генерал-командир Аная көтерілісті басуға ешқандай әрекет етпеді, сондықтан 22 желтоқсан күні көтерілісшілер Ұлттық сарайға шабуыл жасап, қарсылықсыз басып алды. Содан кейін көтерілісшілер Педро Велестің президенттігімен уақытша атқарушы триумвират құрды. Басқа екі мүшесі Лукас Аламан мен Луис Квинтанар болды. Бұл үкімет екі апта ғана сақталды және революцияны бекітуге бағытталды. Геррероның жақтастары: Лоренцо де Завала, Мануэль Режон және Фернандо дель Валье тұтқындалды, бірақ бірнеше күннен кейін жаңа үкіметті мойындауға уәде беріп босатылды. 1833 жылдың 1 қаңтарында билік Анастасио Бустамантеге ауысты.
In 1829, a revolt known as the Plan of Jalapa flared up against President Vicente Guerrero, led ironically by his own vice president Anastasio Bustamante. President Guerrero stepped down from the presidency and handed it over to José María Bocanegra in order to personally lead his troops against the rebels. On December, 1829 the Plan of Quintanar, a pronunciamiento in favor of the rebels was proclaimed within the capital and aided by Jose Ignacio Esteva, the governor of the federal district. Inteirm President Bocanegra and the commandant general Anaya made no moves to suppress the revolt so on the night of 22 December, the rebels stormed the National Palace and captured it without resistance. The rebels then set up an interim executive triumvirate with Pedro Vélez as the president. The other two members were Lucas Alamán and Luis Quintanar. The executive only lasted two weeks and focused on consolidating the revolution. The partisans of Guerrero: Lorenzo de Zavala, Manuel Rejon, and Fernando del Valle were arrested but were released a few days later upon promising to recognize the new government. On January 1, 1833, power passed over to Anastasio Bustamante.
Кейінгі өмірі
1843 жылы Әділет министрі тағайындалды. 1848 жылғы 5 тамызда қайтыс болды.
He was made Minister of Justice in 1843. He died on August 5, 1848.