Кіріспе

Британдық ғалым (1937–2011)

Пол Уилкинсон CBE (9 мамыр 1937 – 11 тамыз 2011) – британдық терроризм сарапшысы және халықаралық қатынастар бойынша зейнеткер профессор және Сент-Эндрюс университетінің Терроризмді және саяси зорлық-зомбылықты зерттеу орталығының директоры. "Терроризмді зерттеудегі Ұлыбританияның жетекші академиялық маманы" деп танылған ол британдық бұқаралық ақпарат құралдарында жиі сөз сөйлейтін және Ұлыбритания үкіметіне кеңес беретін болған. NOTOC

Ерте өмір және білім

1937 жылы 9 мамырда Харроу, Миддлсекс қаласында туған Уилкинсон Харроудағы Джон Лайон мектебінде оқыды. Ол Суонси университетінде заманауи тарих және саясат саласы бойынша бакалавр, одан кейін магистр дәрежесін алды.

Мансап

Корольдік әуе күшінде алты жыл білім беру офицері болып қызмет еткеннен кейін, ол 1966 жылы Кардифф университетінде саясатта оқытушы ассистенті ретінде академиялық мансабын бастады. Кардиффте саясат бойынша аға оқытушы, содан кейін Абердин университетінде оқыды, онда 1979 жылы халықаралық қатынастар кафедрасының алғашқы төрағасы болып тағайындалды. Өзінің "Саяси терроризм" атты терроризм тақырыбындағы тұңғыш кітабын 1974 жылы жариялады. 1989 жылы Санкт-Эндрюс университетінде халықаралық қатынастар кафедрасының алғашқы төрағасы болып тағайындалды және 1989 жылдан 1994 жылға дейін Конфликт пен терроризмді зерттеу ғылыми-зерттеу институтының директоры қызметін атқарды. 1997–98 оқу жылында Кембридж университетінің Тринити колледжінде арнайы шақырылған ғылыми қызметкер болды. Ол "Терроризм және саяси зорлық-зомбылық" атты ғылыми журналының негізін қалаушы және 1989–2006 жылдар аралығында оның редакторы болды, сондай-ақ Ұлыбританияның Экономикалық және әлеуметтік зерттеулер кеңесінің (ESRC) қаржыландыруымен терроризмге қарсы дайындыққа қатысты зерттеу жобасын басқарды. Ол сонымен қатар Лорд Ллойд Бервик жүргізген "Терроризмге қарсы заңнаманы зерттеу" комиссиясының кеңесшісі болды және оның екінші томын, "Комиссия үшін зерттеу есебін" жазды, ол 1996 жылдың қазан айында жарияланды. 2007 жылдың тамызында ол халықаралық қатынастар бойынша еңбек сіңірген профессоры болып тағайындалды және CSTPV кеңесші кеңесінің төрағасы қызметінен зейнеткерлікке шықты, бірақ академиялық және саяси айналымдардағы қызметін жалғастырды. Шындығында, ол либералды демократияның өзінің тақырыбына деген қызығушылығын оятқанын айтты, "1960 жылдардың ортасында терроризмнің кейбір қақтығыстарда неге тиімді болғанын, ал басқаларында тиімсіз болғанын түсінуге қызығушылық таныттым. Содан кейін, 1970 жылдары халықаралық терроризмнің күшеюімен демократиялық және халықаралық жауап шараларының саясатына қызығушылық білдірдім" деді. Ол 2011 жылдың 11 тамызында 74 жасында қайтыс болды.

Пікірлер

Неге Никарагуа?, Анри Вебердің «Никарагуа: Сандинист революциясы» және Сьюзан Мейселастың «Никарагуа, 1978 жылғы маусым – 1979 жылғы шілде» кітаптарына шолу, Херн, Шила Г. (ред.), Cencrastus №10, 1982 жылғы күз, 45-46 беттер.